ตอนที่ 147 ไม่มีใครช่วยเจ้าได้
"ว้าววว นี่มันเกินไปแล้ว!"
"ฮ่าฮ่า... ท่านผู้นำตระกูลเจียงของเราช่างยอดเยี่ยมนัก !"
"ใช่ แม้แต่นักรบระดับก่อกำเนิดก็ยังถูกท่านผู้นำใช้อิญทุบตีจนตาย ฉะนั้นใครกันจะหยุดท่านผู้นำได้ !”
เมื่อเห็นเจียงเฉินทุบนักรบระดับก่อกำเนิดของอีกฝ่ายตาย ทุกคนจากตระกูลเจียงก็ถึงกับต้องใข้เวลาพักหนึ่งกว่าจะฟื้นจากอาการตกตะลึง
พวกเขามองไปที่ร่างของชายวัยกลางคนบนพื้นและอดไม่ได้ที่จะแสดงออกอย่างเห็นใจ
นักรบระดับก่อกำเนิดผู้ยิ่งใหญ่กลับถูกทุบตายด้วยอิฐก้อนเดียว….
นี้น่าจะเป็นวิธีตายที่อนาถที่สุดในประวัติศาสตร์ของเหล่านักรบเลยก็เป็นได้ !
"คิดไม่ผิดจริงๆที่ติดตามนายท่าน"
ซูชามองไปยังเจียงเฉินที่อยู่ข้างหน้าอย่างภาคภูมิใจและหัวใจของเขาก็รู้สึกตกตะลึง
เมื่อตอนที่เจียงเฉินเอาชนะเขาได้ในตอนแรก ความแข็งแกร่งของเจียงเฉินนั้นอยู่ระดับรวมปราณเท่านั้น
แต่เพียงช่วงเวลาสั้นๆนั้น คิดไม่ถึงเลยว่าไม่เพียงแต่เจียงเฉินจะก้าวเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดได้แล้ว แต่เขายังวกลายเป็นเหมือนดั่งปีศาจที่สามารถฆ่ายอดฝีมือระดับก่อกำเนิดคนอื่นได้อย่างง่ายดาย !
ด้วยอัตราการเติบโตเช่นนี้ นับได้ว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างแท้จริง !
ตอนนี้เอง ความไม่เต็มใจสุดท้ายในการยอมจำนนของซูชาที่มีต่อเจียงเฉินก็ได้หายไป
เหล่าผู้คนฝ่ายตระกูลเจียงทุกคนกลายเป็นตื่นเต้นทันทีเมื่อเห็นเจียงเฉินทุบนักรบระดับก่อกำเนิดตายในทีเดียว
ตรงข้ามกับพวกเขา ใบหน้าของทุกคนจากฝ่ายตระกูลหลินกลายเป็นซีดลงอย่างมาก
สายตาของพวกเขาที่มีต่อเจียงเฉินแสดงออกให้ถึงความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง
“เจ้า...เจ้าทะลวงเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดแล้วงั้นรึ ? นี่มัน... มันเป็นไปได้ยังไง!”
หลินยู่มองไปที่เจียงเฉินอย่างทื่อๆและอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงคำรามต่ำออกมาราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น
ครึ่งเดือนก่อนเขาเพิ่งต่อสู้กับเจียงเฉินที่วังหลิงหยุนไปเอง
แม้ว่าเขาจะพ่ายแพ้ต่อเจียงเฉินในการต่อสู้ครั้งนั้น แต่ตอนนั้นเจียงเฉินก็มีความแข็งแกร่งเพียงระดับรวมปราณเท่านั้น !
หลินยู่นั้นคิดไม่ถึงเลยว่าเพียงเวลาแค่ครึ่งเดือนเท่านั้น เจียงเฉินกลับสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดได้สำเร็จแล้ว !
และความแข็งแกร่งของเขานั้นก็แข็งแกร่งกว่ายอดฝีมือระดับก่อกำเนิดทั่วๆไปเสียอีก!
แม้แต่ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดที่เขาเชิญมาก็เองก็ยังถูกเจียงเฉินฆ่าตายอย่างง่ายดายด้วยการใช้อิฐทุบเพียงครั้งเดียว !
"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ในโลกนี้!"
“หลินยู่ อย่างที่ข้าบอกไปตั้งแต่แรก วันนี้ชีวิตสุนัขของเจ้า ข้าเจียงเฉินจะเป็นคนเก็บมันเอง !”
ก่อนที่คำพูดของเจียงเฉินจะหายไป แสงสีทองก็ฉายบนหมัดของเขาและเขาก็โจมตีไปที่หลินยู่โดยตรงด้วยพลังที่รุนแรง
การแสดงออกของหลินยู่เปลี่ยนไปอย่างมากทันทีและเขาก็เรียกเจตจำนงแห่งกระบี่ออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อพยายามสกัดกั้นหมัดที่น่าสะพรึงกลัวของเจียงเฉินไว้
อย่างไรก็ตาม ...
ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขานั้นไม่อาจเทียบกับเจียงเฉินได้เลย
เมื่อเขาได้ยินเสียงดัง ปัง เจตจำนงแห่งกระบี่ของเขาก็ถูกทำลายด้วยหมัดของเจียงเฉินและร่างกายของเขาก็ถูกเป่ากระเด็นออกไปทันที
พัฟ!
หลังจากนั้นไม่นาน ร่างของหลินยู่ก็กระแทกห่างออกไปไม่กี่เมตร และเลือดไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง
"เจียง...เจียงเฉิน ข้าเป็นอัจฉริยะของวังหลิงหยุนนะ ผู้อาวุโสหยานจำเป็นต้องมีข้าในการเข้าร่วมงานประลองเก้าวังด้วย "
“เจ้าไม่อาจฆ่าข้าได้ ถ้าเจ้าฆ่าข้า ผู้อาวุโสหยานจะต้องไม่ปล่อยเจ้าไปแน่“
เมื่อมองไปยังเจียงเฉินซึ่งกำลังเข้ามาใกล้พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน หลินยู่ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงออกด้วยอาการตื่นตระหนกและดวงตาก็เบิกกว้าง
“หึหึ ไร้สาระ เจ้าคิดจริงๆหรือว่าข้าจะไม่กล้าฆ่าเจ้าเมื่อเจ้าเอ่ยถึงหยานชางหมิง ”
“อย่าว่าแต่หยานชางหมิงที่ไม่อยู่ที่นี่เลย แม้ว่าวันนี้เขาจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง ข้าก็จะฆ่าเจ้าอยู่ดี !”
“ตั้งแต่วินาทีที่เจ้าพาคนของเจ้ากลับมาที่เมืองคังซานและลงมือกับตระกูลเจียงอย่างอุกอาจ ตั้งแต่ตอนนั้นไม่ว่าใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้ !”
เจียงเฉินเยาะเย้ยอย่างเย็นชา เขากระโดดขึ้นไปบนฟ้าและพุ่งลงมาทันที
ร่างของเขาปรากฏอยู่บนหัวของหลินยู่ในชั่วพริบตา และเขาก็เท้าลงมาอย่างแรง!