ประกาศวันรอบรองชนะเลิศKing of God.
เริ่มการประลองจับคู่สาย วันจันทร์ เวลา 20.00น. และรอบชิงตำแหน่ง King of God. ในวันพุธเวลา 20.00 น.
หลังศึกชิงที่ 1 ของสายธาตุสิ้นสุดลงทางเกมส์ก็ประกาศชื่อตำแหน่งเ้าธาตุและชื่อผู้เล่นทางหน้าเว็ปบอร์ด และประกาศตารางการแข่งรอบรอง ที่คัด 5 เหลือ 2 และสองคนสุดท้ายก็จะได้เข้าไปในรอบชิงตำแหน่งKing of God และได้รับเงินรางวัลจากเกมส์ไป 100,000บาท ทันที
สี่สหายนั่งรวมพลกันอยู่ที่เก่าเวลาเดิมพร้อม ป้ายหยกที่สีต่างกันตามธาตุ
ไป๋เซียนได้ป้ายหยกสีฟ้า สลักคำว่า วารี 瓦里
อาซือ ได้ป้ายหยกสีขาว สลักคำว่า วาโย 勇敢
ฟางลี่ ได้ป้ายหยกสีเขียว สลักคำว่า พฤกษา 菌群
เฉินกัง ได้ป้ายหยกสีน้ำตาลเข้ม สลักคำว่า ปฐี 地球
ทั้งสี่ นั่งนิ่งจ้องมองป้ายหยกทั้งสี่ที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าพวกเขาทั้งสี่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แสนหินและเป็ ที่1 ของสายธาตุตัวเองได้สำเร็จ
ทุกคนต่างนึกถึงวันแรกที่ตัวเองได้เข้ามากันซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาล้วนอยากเข้ารอบเพื่อให้ได้รางวัล 1 แสนบาท แต่จากการเดินทาง การต่อสู้ที่ผ่านมาก็ทำให้พวกเขาได้ไม่ได้คิดว่าจะมาถึงจุดนี้ได้จริงๆ ทั้งสี่มองหน้ากัน แล้วก็หัวเราะออกมาเสียงดังแม้กระทั่งเฉินกัน ที่ปกติไม่ค่อยแสดงออกก็ยังหัวเราะดีใจ ไปกับเื่ในวันนี้ด้วยเช่นเดียวกัน
แล้วเฉินกังก็ทำลายเสียงหัวเราะด้วยคำพูดที่ว่า
“เมื่อพวกเราได้เป็ที่ 1 ของสายกันหมด แปลว่ารอบต่อไป พวกเราก็ต้องสู้กันเอง” ทุกคนหยุดเสียงหัวเราะลงในทันทีทันใด ไม่มีใครคาดคิดว่าพวกเขาต้องมาต่อสู้กันเองอาซือมีสีหน้าที่เครียดลงอย่างชัดเจนเค้าคว้าป้ายหยกของเค้าแล้วเดินออกจากร้านไป สร้างความไม่คุ้นชินให้กับทุกคนเป็อย่างมาก
“เดี๋ยวสิ อาซือ จะรีบไปไหนน่ะ” ไป๋เซียนมองหน้าเพื่อนทั้งสองแล้วรีบวิ่งตามอาซือไป โดยเฉินกังและฟางลี่ยังคงนั่งรออยู่ที่โต๊ะเช่นเดิม
“เ้านั่นคงจะรับไม่ได้สินะ ที่ต้องมาสู้กับเพื่อน ก็เ้านั่นน่ะรักเพื่อนมากขนาดนั้น ก็คงจะไม่ได้เตรียมใจเื่นี้ไว้นั่นแหละ” ฟางลี่พูดพลางจิบน้ำชาบนโต๊ะอย่างท่าทางไม่คิดมาก
เฉินกังมองตามหางที่ไป๋เซียนและอาซือวิ่งออกไปใจนึงเค้าก็อยากจะตามออกไป แต่เค้าก็ไม่ควรปล่อยให้ฟางลี่อยู่คนเดียว เค้าจึงเลือกที่จะนั่งอยู่นิ่งๆเป็เพื่อนเงียบๆ
วันประลองรอบรอง 5 เหลือ 2
ทั้งสี่ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องเจอกับอะไร หรือเจอกับใครความเครียดจึงปรากฎอยู่บนใบหน้าของทุกคนโดยที่ไม่รู้ตัว
“ไงเ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ไม่น่าเชื่อนะว่าจะรอดมาจนถึงรอบนี้ได้นี่เก่งหรือโชคช่วยกันนะ ฮาฮ่าฮ่า” เฟยลู่เดินมาตรงกลุ่มที่พวกเขายืนอยู่ ทำให้ทั้งสี่ไม่พอใจเป็อย่างมากแต่ก็ไม่มีใครแสดงอาการอะไรออกไป เพราะคิดว่าวันนี้ยังไงก็ต้องมาถึงั้แ่พวกเขาเห็นรายชื่อของผู้เข้ารอบบนบอร์ดประกาศแล้ว ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่ใช่ไป๋เซียนที่ต้องไปสู้กับเ้าั์ไร้เหตุผลคนนี้
สักพักก็มีเ้าหน้าที่เอไอคนหนึ่งออกมาจากทางไหนไม่รู้ตรงมาตรงจุดที่พวกเขาทั้ง5 ยืนอยู่
“สวัสดีค่ะ เราคือเ้าหน้าที่ของเกมส์ ทางเราจะมาแจ้งกติกาในรอบ5 คนคัดเหลือ 2 คนนี้ เนื่องจากเรามีผู้เล่น 5 คน 5 ธาตุ แต่เราทำการประลองกันเป็คู่ดังนั้นเราจะให้ทั้ง 5 จับสลาก เพื่อดูว่าคนไหนคู่คนไหนเพื่อทำการประลองและผู้ที่ไม่ได้เข้าประลองจะได้สิทธิ์ในการพาสเข้าไปในรอบต่อไปทันทีโดยรอบนี้จะมีผู้ชนะ 2 ท่าน และคนที่เข้าไปรออีก 1 ท่าน เพื่อทำการชิง King og God และได้รับรางวัลเป็เงินสดจริงๆนะคะ
ทุกคนจับสลากในส่วนของตัวเอง และผลออกมา คือ
เฟยลู่ vs ฟางลี่
ไป๋เซียน vs เฉินกัง
อาซือได้ใบพาส ไม่ต้องต่อสู้ในรอบนี้
ทั้ง 5 มีเวลาเตรียมตัวก่อนเริ่มการแข่งขัน 15 นาที โดยแข่งทีละคู่ โดยคู่ของไป๋เซียนกับเฉินกัง เริ่มก่อน
“นาย.....” ไป๋เซียนพูดไม่ออกไม่รู้จะพูดคำไหนออกมาเมื่อต้องประลองกับเพื่อนและเป็เพื่อนที่ดีกับเค้ามาตลอดด้วยอย่างเฉินกัง
เฉินกังรู้ว่าไป๋เซียนลังเลที่จะสู้กับเค้า เค้าจึงพูดกับไป๋เซียนว่า
“นี่คือเกมส์ เราต่างรู้กันอยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึงนายก็แค่คิดว่าฉันคือ คู่ประลองเหมือนคู่ที่ผ่านมา คำว่าเพื่อนของเราเอามันไปไว้ข้างหลังก่อน เรามาสู้กันอย่างเต็มที่ เพื่อที่ตัวเองจะไม่ต้องเสียใจในภายหลังว่ารู้งี้วันนั้นเราตั้งใจและเต็มที่กันดีกว่า นายไม่ต้องเป็กังวล ฉันก็จะสู้อย่างเต็มที่เหมือนกัน ฉันจะไม่ปล่อยให้นายไปเจอ เ้าั์นั่น ถ้านายไม่คู่ควร” เฉินกังพูดกับไป๋เซียนในประโยคที่ยาวที่สุดั้แ่อยู่ด้วยกันมา
ไป๋เซียนพยักหน้าว่าเค้าเข้าใจที่เฉินกังพยายามจะบอก และกล่าวขอบคุณแล้วบอกว่าเค้าเองก็จะไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นเดียวกัน
ณ ลานประลอง
ไป๋เซียน และไป๋ซวงยืนอยู่ฝั่งทางด้านทางซ้าย เฉินกัง กับลี่เลี่ยนอยู่ด้านขวาเมื่อสัญญาณถูกส่งออกมาให้เริ่มต้น การต่อสู้ระหว่างเพื่อนรับจึงถือกำเนิดขึ้น
“พวกนายคิดว่าจะใครจะชนะภาพการประลองตรงหน้า อีกคนลังเลที่จะออกอาวุธ อีกคนพยายามบีบคั้นแต่ก็กลัวว่าตัวเองจะเผลอทำร้ายเพื่อนไปจริงๆ ช่างเป็การประลองที่น่าสนใจมาก”เฟยลู่หัวเราะร่วนแล้วเดินออกไป
ฟางลี่ และอาซือ ก็คิดเหมือนกับเฟยลู่ ทั้งสองก็แอบกังวลกับการประลองตรงหน้าเช่นเดียวกัน....
ผลการประลองแพ้ชนะออกมาแล้วไป๋เซียนเป็ฝ่ายชนะ เพราะเ้าัน้อยไป๋ซวงที่มองเห็นจุดอ่อนของเฉินกัง จึงซัดพลังน้ำเข้าไปโจมตีทันทีทำให้เฉินกังที่มีจุดอ่อนเื่การระวังตัวพลาดท่า และแพ้ไปโดยปริยาย
คู่ของ เฟยลู่และฟางลี่
“สาวน้อยยอมแพ้เลยดีไหม ฉันไม่ได้อยากทำร้ายเธอนะ” เฟยลู่เอ่ยขึ้น
“การสบประมาทผู้อื่นคือหนทางเห็นความตาย” ฟางลี่ โต้ตอบ
ฟางลี่ลงมือก่อนทันที เธอใช้เข็มพิษที่ตรงปลายมีรูปดอกไม้แดงสลักอยู่ ซัดเข้าใส่เฟยลู่ แต่เค้าก็เบี่ยงตัวหลบทัน “ใช้รอบสองไม่ได้ผลหรอกนะจ้ะ สาวน้อย”เฟยลู่บอกฟางลี่ถึงเข็มพิษที่เค้าเคยโดนทำร้ายตอนที่ต่อสู้กับไป๋เซียนตอนทำภารกิจครั้งแรก
ฟางลี่ไม่ยอมแพ้ เธอรุกด้วยกระบวนท่าต่างๆแต่เป็เน้นระยะไกลไม่ใช่ระยะประชิด แต่ก็ถูกเฟยลู่สลัดออกจนหมด แล้วสุดท้ายเฟยลู่ก็ใช้กระบวนท่าอัคคีกำราบอัดเข้าใส่ฟางลี่ที่ไม่ทันระวังจึงโดนเข้าเต็มๆเฟยลู่ไม่พลาดโอกาสทองใช้ท่าเพลิงพินาศโจมตีต่อทันที จึงทำให้ฟางลี่ที่หลบไม่ทันก็พ่ายแพ้ให้กับเ้าธาตุไฟอย่างเฟยลู่ทันที
ผลการแข่งขันผู้ที่ได้เข้าไปชิงในรอบชิงตำแหน่งKing of God ได้แก่ ไป๋เซียน เฟยลู่ และอาซือที่ได้เข้าแบบพาสเข้ามา แต่แล้วจู่ๆ ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นอาซือ เดินออกไปหาเ้าหน้าที่เอไอที่คอยควบคุมการประลองอยู่แล้วไปบอกว่า “เค้าขอสละสิทธิ์” ในการประลองในครั้งนี้ เค้าไม่้าเข้าร่วมการเข้าชิงตำแหน่ง Kingof God. หรือพูดอีกทางหนึ่งคือ เค้าไม่้าสู้กับเพื่อนนั่นเอง
ไป๋เซียนรีบวิ่งไปห้ามแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เ้าหน้าที่บันทึกคำร้องของอาซือเรียบร้อย ไป๋เซียนโวยวายว่าทำไมอาซือทำแบบนี้โดยไม่ปรึกษากันก่อน เฉินกังและฟางลี่เดินเข้ามาสมทบแต่ไม่พูดอะไร
“นายจำวันแรกที่เราเจอกันได้หรือเปล่า ฉันเคยบอกนายไปแล้วว่าฉันเข้ามาเกมส์นี้เพื่อ้าแค่ความสนุก สร้างสีสันให้ชีวิตไม่ได้้าเงินรางวัล นายจำได้หรือเปล่า” อาซือบอกกับเพื่อนของเค้า ไป๋เซียนยืนนิ่งไม่พูดอะไร แต่ก็มีสีหน้าที่ลำบากใจและเสียใจแฝงอยู่
“เอาน่านายจะคิดอะไรมาก นายก็คิดเสียว่าเป็ตัวแทนพวกเราในการต่อสู้ครั้งนี้ไง ไปล้มเ้าั์ปากเสียนั่น และแก้แค้นให้ฟางลี่ แบบนั้นจะดีกว่านะ พวกเราคอยเอาใจช่วย และถ้าหากได้เงินรางวัลมา นายก็แค่เลี้ยงข้าวพวกเราเป็การตอบแทน ดีไหมละ” อาซือพูดด้วยรอยยิ้มแห่งความจริงใจ และเข้าไปกอดคอเพื่อนรักคนสนิทของเค้า
“จริงด้วยฉันฝากนายแก้แค้นให้ฉันด้วย แล้วเราไปฉลองในโลกความจริงกัน” ฟางลี่ สนับสนุนความคิดของอาซือ
“นี่ฉันจะต้องไปเจอพวกนายที่ข้างนอกนั่นอีกหรอ...น่าเบื่อชะมัด” เฉินกังที่ทำเป็บ่น แต่ในคำพูดก็แฝงความนัยว่าเค้าเห็นด้วยกับความคิดนี้
วันชิงชัยKing of God
“ในที่สุดก็ได้สู้กันจริงๆสักทีนะเ้าหนู” เฟยลู่ทักทายก่อน
“เรามาทำให้มันจบๆไปกันเถอะ ข้าจะเป็ตัวแทนของเพื่อนๆของข้าเอง”ไป๋เซียนตอบ พร้อมมองไปที่เพื่อนของพวกเขาที่ยืนให้กำลังใจอยู่ขอบสนาม และเนื่องจากรอบนี้เป็รอบชิงรอบสุดท้าย คนดูการแข่งขันจึงเยอะเป็พิเศษไป๋เซียนมองไปรอบๆ ก็เห็นผู้เล่นมากมายที่มาชมการแข่งขันในครั้งนี้ด้วยในใจเค้ารู้สึกประหม่า เค้าไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีความสามารถมาถึงจุดๆนี้ได้ชีวิตจริงเค้าเป็เพียงไอ้กระจอก ที่ทำงานตามคำสั่งไม่เคยมีใครสนใจว่าเค้าจะอยู่หรือไม่อยู่ แต่ที่นี้ เค้ามีเพื่อน มีไป๋ซวง มีความสามารถ ได้รับการยอมรับถึงแม้วันนี้ผลจะออกมาอย่างไร เค้าก็ภูมิใจที่ตัวเองทำได้ขนาดนี้แล้ว
ไป๋เซียนมองเพื่อนของเค้าพยักหน้า บอกถึงความมั่นใจ ทั้งสามทำมือบอกให้เค้าทำเต็มที่ และการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
“เพลิงพินาศ” เมื่อสัญญาณการต่อสู้ดังขึ้น เฟยลู่ก็เริ่มรุกทันที ไปเซียนหลบทันและเค้าร่ายคาถา “กำแพงวารี” กันไว้ก่อนแล้วจึงไม่อะไรจากการโจมตีครั้งนี้ ก่อนเข้าการประลอง ไป๋เซียนได้นำเหรียญทั้งหมดที่เค้ามีไปซื้อไอเทมที่จำเป็และอัพเกรดพลังทั้งของตัวเองและของไป๋ซวงจนหมด เพื่อการประลองในครั้งนี้เค้าจะยอมแพ้ไม่ได้ เพราะไม่ใช่แค่เพียงเค้าที่จะแพ้ แต่มันคือ ศักดิ์ศรีของเพื่อนๆของเค้าด้วย
ไป๋เซียนไม่รีรอเค้ารุกกลับทันที “วารีกำปะนาถ”ะเิน้ำลูกั์พุ่งตรงไปที่เฟยลู่ แต่เค้าก็ใช้พลังอัคคีสลายมันไปได้ในพริบตา ไป๋เซียนเห็นดังนั้นเค้าก็ไม่ยอมแพ้ ะโสูงไป๋ซวงรู้ทันที กลายร่างเป็ัตัวใหญ่ให้ไป๋เซียนขี่ ภาพไป๋เซียนที่ขี่ัน้ำบินได้จึงเป็ที่ฮือฮากันยกใหญ่ ในหมู่ผู้ขมการแข่ง เพราะโดยปกติไป๋เซียนก็นับว่าเป็จอมยุทธ์รูปงามคนหนึ่งอยู่แล้วพอมาทำแบบนี้ยิ่งเหมือนเทพจำแลงก็ไม่ปาน ไป๋เซียนใช้กระบวนท่า “ห่าฝนชะล้าง” เป็กระบวนท่าทำให้เกิดพลังน้ำกระจายตกไปทั่วเหมือนกับฝนตกก็ไม่ปาน ถ้าใครที่โดนฝนนี้ไปจะทำให้เค้าเคลื่อนไหวได้ช้าลง เฟยลู่เห็นดังนั้นรีบใช้พลังเกราะอัคคีเพื่อคุ้มกันตัวเองทันที ทำให้ฝนที่ตกลงมาโดนตัวเค้าระเหยไปเหมือนน้ำที่โดยไฟแล้วละลายไป
ไป๋เซียนะโลงจากหลังของไป๋ซวงเค้ารู้สึกว่าไม่ว่าเค้าจะปล่อยพลังอะไรไปเฟยลู่ก็จะออกพลังมาทานกันได้หมดเลย ไป๋เซียนมองเพื่อนๆของเค้า เค้าแบกความหวังของทุกคนไว้ เค้าจะยอมแพ้หรือถอดใจไม่ได้
ไป๋เซียนคิดว่าจะใช้วิธีไหนดีกับคนตรงหน้านี้ไป๋เซียนคิดว่าถ้าเป็เฉินกัง เค้าจะทำอย่างไร ขณะที่เค้ากำลังคิดหาวิธีอยู่นั้น ลูกไฟดวงใหญ่ก็พุ่งตรงมาทางที่เค้ายืนอยู่ไป๋เซียนเห็นก็รีบสร้างเกราะวารีทันทีไป๋ซวงเห็นเ้านายท่าไม่ดีจึงใช้ร่างตัวเองพันรอบตัวไป๋เซียนอีกชั้นหนึ่ง ตู๊มมมมมมม........
พอควันจางลง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือ ไป๋เซียนไม่เป็อะไรเลยแต่ไป๋ซวงที่เอาตัวเข้ามาเป็เกราะกำบังเค้าไว้นั้น นอนนิ่งสนิทไป ตอนนี้กลับมาเป็ขนาดตัวปกติแล้ว ไป๋เซียนร้องลั่น ใ และพยายามอุ้มไป๋ซวงมาไว้ในอ้อมกอดเค้าร้องเรียกชื่อไป๋ซวงอย่างบ้าคลั่ง .... ทางด้านอาซือ เฉินกังและฟางลี่เห็นดังนั้นก็ใเป็อย่างมาก แต่พวกเค้าก็ไม่สามารถเข้าไปช่วยได้
ไป๋เซียนเก็บไป๋ซวงเข้ากระเป่าไอเทมไปเค้าทั้งเสียใจ ทั้งโกรธ เฟยลู่ที่ยืนหัวเราะอยู่ตรงหน้าเป็อย่างมาก เค้าหยิบลูกแก้วดวงตาหงส์แดงขึ้นมา ไป๋เซียนกำลูกแก้วไว้แน่น เค้าหลับตาท่องคาถาที่ท่านผู้เฒ่าให้เค้ามาหาก้าใช้พลังจากลูกแก้วนี้ ไม่ทันที่คาถาจะจบแสงสีแดงก็ค่อยๆแผ่ออกมาจากมือของไป๋เซียนที่กำลูกแก้วไว้ และค่อยๆลามไปจนทั่วตัวจนดูเหมือนเค้าสามารถเปร่งแสงได้
ผู้ชมรอบสนามตื่นตระหนกใกับภาพตรงหน้าที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อนต่างส่งเสียงกันอย่างฮือฮา ผิดกับสามคนตรงด้านข้างสนามที่รู้ว่าไป๋เซียนกำลังหมดความอดทนแล้ว จึงเลือกใช้ท่าไม้ตายสุดท้ายที่เค้ามีที่เค้าไม่เคยคิดจะใช้มาก่อน
“ว้าวว มีลูกเล่นอะไรอีกหรอเ้าหนู พาหนะก็ซี้ไปแล้ว ยังมีของเล่นอีกหรอ”เฟยลู่พูดพลางหัวเราะเสียงดังใส่
ไป๋เซียนที่ตอนนี้ไม่สนใจอะไรแล้วกำลังรวบรวมพลังอย่างเต็มที่เค้าเลือกที่จะวัดผลในครั้งสุดท้าย กระบวนท่าสุดท้ายเพื่อชี้ชะตากรรมของชีวิตเค้า เค้ารู้ดีว่าหากครั้งนี้พลาด เค้าเองก็จะจบด้วยเช่นกัน
เมื่อไป๋เซียนรู้สึกว่าพลังในตัวของเค้ามันมาถึงขีดสุดแล้วเค้าก็ลืมตาขึ้น พร้อมการโจมตีครั้งสุดท้าย
“เพลิงวารีกัมปนาถ”ไป๋เซียนส่งเสียงดังพร้อมจู่โจมด้วยกระบี่วารีที่ตอนนี้กลายเป็สีแดงเพลิงพุ่งตรงเข้าที่ใจกลางหัวใจของเฟยลู่ทันที
เฟยลู่ที่เห็นดังนั้นจึงชูดาบพยัคฆ์ในการตั้งรับเค้าต้านไป๋เซียนไว้จนตัวเค้าเองถอยหลังไปเรื่อยๆ แทบจะติดขอบเวทีอยู่แล้ว เค้าจึงออกแรงฮึดสุดท้ายเพื่อผลักไป๋เซียนออกไป กระบี่และดาบ สองอาวุธหลุดกระเด็นออกไปไกลจากทั้งสองคนไป๋เซียนไม่รอช้าเค้าชักมีดสั้นที่เฉินกังให้มาเป็ของขวัญแทงไปที่หัวใจของเฟยลู่ทันที ....... ประกอบกับพยัคฆ์ดำพาหนะของเฟยลู่ก็ะโเข้ากัดที่ตรงต้นขาของไป๋เซียนเข้าอย่างจังเช่นกัน
ความเงียบบังเกิดขึ้นทั้งสนามการประลอง เขตแดนกั้นการประลองหายไปแล้วนั่นแปลว่าการประลองได้สิ้นสุดแล้วเช่นกัน ทั้งสามเห็นว่าเขตแดนหายไปแล้วจึงรีบวิ่งไปหาไป๋เซียนทันที
อาซือประคองร่างของไป๋เซียนที่ตอนนี้นอนเือาบขึ้นมาฟางลี่หาไอเทมพยาบาลเพื่อช่วยรักษาให้ไป๋เซียน เฉินกังเดินไปดูเฟยลู่ที่ตอนนี้นอนนิ่งไปแล้วพร้อมเ้าพยัคฆ์ดำที่พอเ้านายหมดฤทธิ์มันเองก็นอนนิ่งไม่ขยับเช่นเดียวกัน
บอร์ดเกมส์ประกาศผลการแข่งขันและผู้ที่ได้รางวัลผู้เล่นชนะเลิศ ตำแหน่ง King of God. ทั่วทั้งหน้าเว็ปไซด์ หน้าบอร์ดเกมส์ กระทู้ต่างๆคอมเม้นท์ขึ้นสูงมากในชั่วข้ามคืน กลายเป็ Talk of the Town เลยทีเดียว
“ไป๋เซียนผู้เล่นหน้าใหม่ คว้าเงินรางวัล 100,000บาท ชิงตำแหน่ง King of God. ไปได้อย่างสมศักดิ์ศรี”
“ไป๋เซียน คือใครกันนะ เกมเมอร์เศรษฐีชั่วข้ามคืนจากเกมส์ King og God”
“ตามหา นักเกมเมอร์มือฉมัง สอยเงินรางวัล 1แสนบาทไปครอง จาก Kingof God.”
.
เรย์อ่านพาดหัวข่าวตามเว็ป กระทู้ออนไลน์ต่างๆ เค้ายังไม่เชื่อว่านี่คือเื่จริง เค้ารู้สึกเหมือนเค้ากำลังฝันไปรู้สึกเหมือนนี่ไม่ใช่ความจริง เรย์ยังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นจนนาฬิกาเตือนว่าเค้ากำลังจะสาย เค้าจึงรีบลุกไปอาบน้ำ แต่งตัวไปทำงาน
เรย์ไปถึงที่ทำงานทุกคนที่ทำงานอยู่ในสภาพปกติ ไม่มีอะไรแปลกไป ไม่มีใครรู้ว่าเค้าคือ ไป๋เซียนไม่มีใครสนเื่นักเกมเมอร์ ทุกคนใช้ชีวิตปกติ เรย์ก็ไปนั่งที่ประจำโต๊ะทำงานของเค้า
10.00 เรย์ได้รับข้อความว่าวันพรุ่งนี้ให้เค้าเข้าไปรับรางวัลที่บริษัทเกมส์ฯ เรย์ใเค้ายังไม่เชื่อว่านี่คือความจริง จนกระทั่งข้อความนี้ได้มาถึงเค้า หลังพักเที่ยงเรย์เข้าไปที่ห้องหัวหน้าเพื่อขอลางานในวันพรุ่งนี้ หัวหน้าอนุมัติ แต่ก็แอบสงสัยว่าเค้าจะไปไหนเพราะปกติไม่เคยเห็นลางานเลยสักวัน เพราะกลัวจะไม่ได้เบี้ยขยัน เรย์ตอบแค่ว่าเค้าต้องไปทำธุระส่วนตัวนิดหน่อยหัวหน้าไม่ได้ติดใจอะไร จึงเซ็นอนุมัติไป
วันรุ่งขึ้น เรย์ไปถึงบริษัทเกมส์ ตามที่เค้าให้แผนที่มาพร้อมหลักฐานว่าเค้าคือไป๋เซียน ตามที่ได้ลงทะเบียนก่อนเล่นเกมส์ไว้ มีนักข่าว ช่างภาพเต็มไปหมด เรย์ทั้งใและประหม่า แล้วก็มีเ้าหน้าที่มาพาตัวเค้าไป งานรับรางวัลจบลงเรียบร้อย ตอนนี้เรย์มีเงินนอนอยู่ในกระเป๋า1 แสนบาทเป็เงินที่เค้าไม่เคยคิดว่าชาตินี้จะมีได้ เค้านั่งรถแท็กซี่กลับหอพัก ในใจยังคงคิดว่าจะเอายังไงต่อดีกับชีวิต
แล้ววันรุ่งขึ้นเรย์ก็เข้าไปพบหัวหน้าอีกครั้งพร้อมซองขาว.....เค้าตัดสินใจที่จะออกไปใช้ชีวิตตามความฝันของตัวเอง ขากลับเรย์ได้แวะเข้าไปที่ร้านขายเกมส์พร้อมกับการตัดสินใจบางอย่าง........
END.