ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

" ถ้าสิ่งที่นายพูดเป็นความจริงละก็ นี่ก็เป็นเรื่องใหญ่ระดับชาติเลยนะนั่น " อาราเอลกล่าว หลังจากเขาได้รับฟังเรื่องราวความฝันของผม ในขณะที่เขายังไม่ตัดสินใจอะไร และเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องนั่นเอง 

ซีบรา ฟาลามี อาจารย์สุดสวยของผมก็เดินเข้ามา เธอเข้ามารับฟังปัญหาของผม ด้วยท่านั่งที่ยั่วยวนอย่างมาก เหมือนเธอไม่รุ้ตัว แต่กางเกงในสีฟ้าลายคุณหมีของเธอก็โผล่ออกมา เพราะเธอใส่กระโปรงสั้น ช่างเป็นสาวที่นั่งไม่ระวังตัวเลย ดีนะที่เป็นผมเห็น ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นมาเห็นละก็คงคึก กลับไปนอนฝันหวานที่บ้านแล้ว
อาราเอลเคาะนิ้วเบาๆ ก่อนที่จะให้คำตอบ โดยหันไปมองหน้าซีบรา ฟาลามี แปปนึง เพื่อย้ำไม่ให้เธอไปบอกนอร์น พี่สาวของเธอในเรื่องนี้ และเขาจะเป็นคนจัดการเรื่องทุกอย่างเอง อนาคตมันได้เปลี่ยนไปแล้ว ตั้งแต่ผมมาที่นี่
อาราเอลหันมาแล้ว กระแอมกระไออยู่แปปนึง แล้วพูดด้วยเสียงอันดังแต่สุภาพว่า
" เรื่องที่เจ้ามาแจ้ง ข้าได้ตัดสินใจแล้วว่าจะส่งกองทัพไปช่วย องค์หญิง จีร่า แห่งออโดนอสในทันที และเจ้าจะได้รับรางวัล หากมันเป็นความจริง เพราะข้าไม่เห็นสายลมแห่งการโกหกลอยขึ้นมาบนใบหน้าเจ้า แต่หากมันเป็นคำโกหกหลอกลวงเจ้าจะถูกประหารกลางลานสาธารณะ เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างอีกต่อไป"
ผมยิ้มดีใจที่ อาราเอลยังเป็นคนมีเหตุผลอยู่บ้าง แม้ว่าเขาจะไร้เหตุผลในเรื่องของความรักก็ตาม
" แต่มันเป็นที่ใดกันละ อาราเอล สถานที่ที่ ริวจิคุง เห็นมันเป็นหมู่บ้านใดกัน " ซีบรา ฟาลามีกล่าว เพราะเขตแดนที่ต่อกับอาณาจักร ออโดนอสไม่ได้มีหมู่บ้านเพียงแห่งเดียว
" ข้ารู้ มันคือหมู่บ้านโทริ ที่อยู่ทางตะวันออก หากเดินทางไปทางนั้น จะเห็นรูปปั้นเทพเจ้า โปปุรอน ที่ตัวสูงเท่ากับตึก30ชั้น " อาราเอลกล่าวและหันไปสั่ง ฟาโก้ ทหารคนสนิท ที่เป็นยามเฝ้าประตูที่เกือบจะแทงหอกใส่ผมอยุ่เมื่อตะกี้นี้ ให้ไปแจ้งทหารองค์ครักษ์ให้มารวมตัวกันทันที
" เอ่อ ผมมีเรื่องจะบอกอีกอย่างครับ " ผมรีบเอามือไปตบไหล่อาราเอลทันทีเพื่อเตือนสติว่าเขาลืมอะไรไปป่าว การเดินทางครั้งนี้ เราต้องเจอ ขุนพลปีศาจ ไคโด จรเข้ยักษ์ระหว่างทางด้วย ไม่ใช่แค่พวกลัทธิแม่มดของชิอะจัง
" ขุนพลปีศาจ ไคโด? " อาราเอลมีสีหน้าซีดเผือดในทันที มันเป็นปีศาจที่ออกมาทำร้ายผุ้คน ตลอดสามร้อยปีที่ผ่านมาและยังไม่มี ผู้กล้าคนใดจัดการมันได้ เคยได้ยินว่ามันตายไปแล้ว เพราะฝีมือของผู้กล้า โทคิ พ่อของผมเอง
" เราจะอ้อมไป ใช่ไหมอาราเอลคุง " ซีบรา ฟาลามี อาจารย์สาวสุดสวยกล่าว ก่อนจะกลับไปหมุนผมของเธอเล่นเป็นการแก้เขิน เธอขยับหุ่นเซ็กซี่ที่เปิดร่องหน้าอกของเธอไว้ให้ผมเห็นแบบเต็มตา ดูเหมือนว่าเธอจะสนิทกับผมมาก ตลอดระยะเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน เลยไม่ได้คิดอะไร ที่ผมเห็นหน้าอกเธอ เธออาจจะคิดว่าผมเป็นเกย์ ก็เป็นได้ เลยอยากแกล้งผม
" อ้อมไม่ได้ ถ้าอ้อมเราจะเสียเวลามากเกินไป " อาราเอล อัศวินมังกรกล่าว
" งั้นชั้นมีวิธีดีๆแล้วละ เราไปเชิญ ท่าน มาเฟลก้า ของสมาคมเวทย์มนต์มาช่วยเราอีกแรงดีกว่า การปราบขุนพลปีศาจแบบนี้เป็นการขจัดภัยให้มนุษย์ รับรองว่าท่านผู้อำนวยการฮัมรอนของ สมาคมเวทย์มนต์จะต้องตอบรับคำขอของเราเป็นอย่างดี และส่งท่าน มาเฟลก้า มาช่วยเราแน่ๆ " ซีบรากล่าวยกย่อง ผลงานของมาเฟลก้า ผุ้วิเศษหญิงต่อหน้าอาราเอลทันที ซึ่งเธอเคยปราบปีศาจมาแล้วไม่ต่ำกว่า 3ตัว แต่ผมสงสัยว่าจะปราบขุนพลปีศาจได้หรือเปล่า
" เอางั้นก็ได้ " อาราเอลกล่าว
เช้าวันต่อมา.......
มาเฟลก้า ผุ้วิเศษหญิงอายุ 20กว่าๆ หน้าตาสะสวย สมแล้วที่เป็นแม่มดผุ้วิเศษของทางสมาคมเวทย์มนต์ เธอมาตามคำเชิญของอาราเอล โดยเธอเดินผ่านผมไปแบบจำไม่ได้ที่ผมเป็นผุ้เข้าร่วมแข่งขันในวันก่อน
" อาราเอล ข้ามาแล้ว มีอะไรเหรอ " มาเฟลก้า กล่าวอย่างนอบน้อม ดูเหมือนว่า อาราเอล จะยศสูงไม่เบา
" เราจะไปจัดการขุนพลปีศาจ ไคโดกัน เจ้าก็ตามเรามาด้วยก็แล้วกัน " อาราเอลกล่าวแบบพอเป็นพิธี แต่ซีบราที่เห็น มาเฟลก้าตัวเป็นๆ รีบเข้าไปขอลายเซ็นทันที เพราะเธอได้ยินชื่อเสียงของมาเฟลก้ามานานแล้วแต่ยังไม่เคยเห็นตัวจริง
ทางสมาคมเวทย์มนต์ใจดี จริงๆที่ส่ง มาเฟลก้า ผุ้วิเศษหญิงมาช่วยในงานนี้ พร้อมกับทหารเวทย์จำนวน 50คน แต่คนที่ผมคิดไม่ถึงว่าจะมาด้วยก็คือ.....พวกเอลซ่านั่นเอง
" ริวจิ นั่น ริวจินี่นา " ฟีน่า นักเวทย์สาวกล่าว ก่อนที่เอลซ่าจะเอ่ยปาก พวกเธอถูกจ้างมาเนื่องจากเป็นโบเก็นฉะ ที่เชี่ยวชาญในงานนี้ เสียดายก็แต่ในกลุ่มของเธอไม่มี ทีน่าอยู่ด้วย ไมงั้นผมจะแกล้งเสียให้เข็ดเชียว ที่ทำให้ผมตายเมื่อวันก่อน
" เอาล่ะในเมื่อทุกคน มาถึงแล้วและมันเป็นภารกิจเร่งด่วน พวกเราจะออกเดินทางในเที่ยงวันนี้ในทันที หลังจากกินอาหารเลี้ยง เสร็จ " อาราเอล ประกาศก่อนจะเข้าไปเตรียมการกับซีบรา โดยปิดเรื่องนี้ไม่ให้ นอร์นรับรู้ เพราะกลัวเธอจะก้าวก่าย และเป็นห่วง
รายชั่วโมงต่อมา.....งานเลี้ยงเริ่มแล้ว ผมเดินเลี่ยงพวก เอลซ่าที่คุยกันอย่างสนุกสนานออกมา บอกตามตรงผมกลัวพวกเธอ ถ้าผมไม่หนี เดี๋ยวผมอาจเจอดีได้
ผมหันไปมองรอบๆ มาเฟลก้า ผุ้วิเศษหญิง กำลังกินอาหารอยู่ โดยแอบส่งสายตาหวานมาให้ผมเป็นพักๆ ผมแอบตกใจอยู่ในใจเล็กน้อย 'สงสัยว่าเราจะหนีเสือปะจรเข้เข้าให้แล้ว' ผมคิดแล้วเปรยกับตัวเองเบาๆ
" คิโนเซย์ เดสึ( คิดไปเองมั้ง ) " แต่แล้ว ผุ้วิเศษหญิง มาเฟลก้าก็ได้เดินเข้ามาคุยกับผมเหมือนเราสนิทกันมานาน
" หนุ่มน้อย มาทำอะไรในงานนี้ จ๊ะ " อยู่ๆสาวสวย สุดน่ารักอย่างเธอก็มาคุยกับผม ผมจึงตอบผ่านๆอย่างเสียไม่ได้ไปว่า
" ผมมาช่วยนำทางนะครับ ถ้าไม่มีผม กองทัพนี้จะไม่รุ้เวลาที่ เจ้าขุนพลปีศาจ ไคโด จรเข้ยักษ์จะออกมา " ผมกล่าว โดยมือสั่นไม่หยุดเนื่องจากเธอเป็นสาวสวย แถมน่ารัก ทำให้โรคกลัวผุ้หญิงของผมกำเริบขึ้นมา ผมพยายามสะกดกั้นมันไว้
มาเฟลก้า หลังจากพูดแบบนั้นแล้ว พูดไม่พูดป่าว เธอเอาตัวเข้ามากระทบไหล่ผม ดูเหมือนเธอจะเริ่มสนใจในตัวผมขึ้นมาแล้ว แล้วพูดว่า
" หลังจบเรื่องนี้ เรามาเดทกันนะ หนุ่มน้อย " แล้วเธอก็หอมแก้มผม โดยที่ผมไม่อนุญาติ โดยผมไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ เหมือนกับโดนเวทย์มนต์อะไรบางอย่างมัดร่างเอาไว้ ก่อนเธอจะจากไป โดยฝากรอยลิปติกไว้ที่แก้มของผมทั้งสองข้าง และนี่คือจุดเริ่มต้นที่เลวร้ายของผม ที่จะต้องผจญกับเหล่าหญิงงาม ที่ผมเกลียดเหลือเกิน
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
ก็จบกันไปอีกตอนแล้วนะครับ ตอนนี้ มาเฟลก้า ผุ้วิเศษหญิงได้เข้ามาตีสนิท ริวจิ เพราะรุ้สึกสนใจเขาขึ้นมาครับ และมันทำให้ริวจิรุ้สึกกลัวเธอขึ้นมา เพราะความไม่ปลอดภัยของตัวเอง แต่ต้องทำใจยอมรับเพราะต้องการกำลังของ มาเฟลก้า ไปช่วย อาสึกะ ครับ ส่วนเรื่องจะเป้นอย่างไรนั้นติดตามได้ในตอนหน้าครับ ตอนนี้ผมขอลาไปก่อน จ้ายเจี้ยน