ณ แคว้นหงส์
นางมาอยู่แคว้นหงส์ได้ห้าวันแล้วแต่ท่านแม่กับนางยังเลือกซื้อบ้านไม่ได้เนื่องจากนางไม่ถูกใจในราคาที่มันแพงแสนแพงก็จะให้นางกับท่านแม่ซื้อได้ไงเล่า บ้านไม้หลังเก่าที่ดินก็มีพอหยิบมือดมจะให้นางกับท่านแม่ซื้อมาเผาเล่นหรือไง หากยังไม่เจอที่ๆพอใจนางก็จะไม่มีทางซื้อให้เสียดายเงินเป็อย่างเด็ดขาด
“ท่านแม่ลูกว่าที่ดินติดูเาดูดีไม่น้อยเลยเ้าคะ”ถึงจะเห็นราคาที่โคตรแพงจนคนไม่กล้าซื้อแต่มันไม่ใช่กับนาง หากนางจะเอาก็ต้องได้
“คุณหนูท่านนี้ช่างตาถึงจริงๆเรือนเหมยฮวาเป็คฤหาสน์มีพื้นที่ติดูเาทั้งลูกข้าขายในราคา 120,000 ตำลึงทองขอรับ”
“50,000 ตำลึงทอง!”นางไม่ได้งกแค่ราคานี้มันถูกต้องแล้วต่างหาก
“ลี่เอ๋อร์"
“ท่านแม่คฤหาสน์หลังใหญ่แถมติดภูมิเขาทั้งลูกจะให้จ่ายในราคาแพงเหมือนจะเอาเปรียบกันเกินไปหรือเปล่าเ้าคะ หากูเาลูกนั้นเกิดมีสัตว์อสูรดุร้ายขึ้นมาจะไม่เท่ากับว่าเราสองคนเอาชีวิตไปทิ้งหรือเ้าคะ”หึ! นางก็แค่พูดไปงั้นและไม่รู้ว่ามันจะมีจริงๆอย่างพูดไปซะหน่อย?
“จริงด้วย"
“เอ่อ งั้นข้าขายให้ในราคา 50,000 ตำลึงทองก็ได้”
“ขอบคุณมากเ้าค่ะ”
เมื่อทำการซื้อขายเสร็จสิ้นนางก็ขอท่านแม่ไปเดินเล่นในตลาดระหว่างรอรถม้าให้ไปส่งยังบ้านหลังใหม่ของนางกับท่านแม่ แต่เพราะนางเป็เด็กอยากรู้อยากเห็นจึงวิ่งเข้าวิ่งออกร้านนู้นร้านนี้ที จนไปถึงร้านขายอาภรณ์แห่งหนึ่ง
“ระวัง!”
“ห๊ะ!”
พรึ่บ!
มีชายชุดดำคนหนึ่งเข้ามาช่วยชีวิตของนางเอาไว้ไม่ให้โดนป้ายไม้ล้นใส่เป็ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ั้แ่เกิดมาพึ่งจะเจอคนรูปหล่อขนาดนี้ แถมยังช่วยชีวิตของนางเอาไว้อีกช่างเป็วาสนาอะไรเยี่ยงนี้
“เด็กน้อยเป็อะไรไหม?”ไม่ๆ นางคงได้แค่ฝันก็อยู่ในร่างของเด็กหญิงห้าขวบนิเนอะความหล่อไม่มีทางทำให้นางหลงได้หรอก เชอะ! หากจะเป็ท่านพ่อของนางก็ต้องเก่งกาจอีกสักนิด! ใจเย็นไว้ๆ
“มะ…ไม่เป็ไรเ้าค่ะ”
“ทีหลังเดินดูระวังๆด้วยเข้าใจไหม”
“เ้าค่ะ”
“เด็กน้อยเหตุใดจึงมาเดินอยู่คนเดียวแล้วพ่อแม่ไปไหน”
“ข้าเกิดมาอาภัพนักท่านพ่อตายส่วนท่านแม่ก็ต้องกลายเป็หญิงหม้ายมีลูกติดเช่นข้าท่านแม่ข้างดงามมากเลยเ้าค่ะ”ทำตัวให้น่าสงสารเข้าไว้เพื่ออนาคตที่สดใสๆ
“หื้อ!”
“ท่านผู้มีพระคุณลี่เอ๋อร์ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิตเ้าค่ะ”นางประสานมือทำความเคารพผู้มีพระคุณ
“ไม่เป็ไร?”
“ลี่เอ๋อร์หิวหากท่านผู้มีพระคุณจะกรุณาเลี้ยงข้าวลี่เอ๋อร์สักมื้อได้หรือไม่เ้าคะ”นางเอียงคอถามทำท่าให้ดูน่ารักที่สุด
“ฮึ ฮึๆ เอาซิข้าจะเลี้ยงข้าวลูกแมวแสบอย่างเ้าสักมื้อ”เขาไม่เคยเจอเด็กที่ไหนแสบขนาดนี้มาก่อนเลย เขาเป็คนช่วยชีวิตเด็กหญิงเอาไว้แท้ๆแต่กลับต้องมาเลี้ยงข้าวลูกแมวแสบแทน จะว่านางน่ารักก็ไม่เชิงเพราะดูจากภายนอกก็แค่เด็กหญิงทั่วไปหากไม่สังเกตดีๆก็จะไม่รู้ว่าเด็กหญิงคนนี้ช่างดื้อรั้นอย่างมีแผนการบางอย่าง
เพราะระบบปิดปรับปรุงนางเลยไม่มีตัวช่วยหรือทางเลือกอะไรมากมายคงต้องได้แต่รอว่าเมื่อไหร่ระบบจะกลับมา เื่เงินทองนางก็ยังพอมีอยู่บ้าง เนื่องจากระบบปิดปรับปรุงมันจึงทำให้นางไม่สามารถถอนเงินรางวัลออกมาใช้จ่ายได้ เรียกได้ว่าตอนนี้นางก็คือยาจกดีๆนี้เอง ทรัพย์สินที่นางนำมาจากตระกูลต้าก็ถูกนำไปแลกเปลี่ยนกับโฉนดที่ดินมาแล้วเรียบร้อย ทางเลือกเดียวในตอนนี้ก็คือขอร้องไห้ชายชุดดำยอมเลี้ยงข้าวนางอย่างช่วยไม่ได้ ขอท่านแม่มาเดินตลาดทั้งทีจะมาเสียเที่ยวได้ไงจริงไหม