เกิดใหม่แต่ดันเป็นจอมมารซะอย่างงั้น !

                [ โห... งั้นลูกก็ไปเจอพวกนั้นมาสินะ แถม 3 รุม 1 อีก สมเป็นลูกพ่อ ฮ่าๆ!! ] (โจ)

       หลังจากกลับมาถึงคฤหาสน์ผมก็เล่าเหตุการณ์ให้ ทุกคนฟังในห้องรับแขก             

                [ ครับแต่คิดว่าพรุ่งนี้จะลองไปกิลด์ด้วย เลยถือว่า เป็นข้อมูลความสามารถของพวกเเรงค์ B เลยเเล้วกันในการต่อสู้นั้น ]

                [ ก็สมกับเป็นลูกดีนะ ว่าแต่ร้านลูกเป็นไงบ้าง ต้องการช่วยเหลือไหม? ] (แมรี่)

        เป็นห่วงสินะ เรื่องร้านเพราะเค้าก็คงคิดว่าถ้าไม่มีใครสนับสนุนจะเป็นไปยากที่จะช่วยเหลือชาร์ลจากเจ้านั้นได้

ถ้าเราสร้างดันเจี้ยนได้เราก็ไม่ต้องกังวลเเล้ว จะได้พลังได้เต็มที่ , ที่ใช้พลังไม่ได้เต็มที่เพราะพลังจอมมารโดนผนึกอยู่ 

แต่ถ้าสร้างก็สามารถใช้พลังได้เต็มที่รวมทั้งสามารถสร้างพรรค์พวกแกร่งๆได้ด้วย

                [ ครับไม่ต้องกังวล แต่ที่น่ากังวลที่สุดคือเรื่อง รักษาความปลอดภัย ] 

                [ งั้นหรอ แปลว่าไม่ต้องกังวลเรื่องร้านค้าสินะ ] (โจ)

                [ แล้วลูกต้องการให้ช่วยบ้างไหม? ] (แมรี่)

                [ แค่สนับสนุนผมเรื่องเปิดบริษัทก็พอครับ ]

                [ ฮ่าๆ ยังฉลาดไม่เปลี่ยน แปลว่าจะให้พวกเราเป็นหน้าด่านกรองคนสินะ ] (โจ) 

                [ ถ้าให้ตรงๆ ก็ทำนองนั้นครับ เพราะพ่อรู้จักพวกนั้นมากกว่าผมอยู่แล้ว ] 

                [ ก็เอาสิ ว่าแต่พ่อขอดูสินค้าที่จะเอามาขายได้ไหม? ] 

        คงจะช่วยแนะนำพวกเพื่อนสินะ ฮ่าๆ , ขอบคุณนะพ่อ ไวขึ้นเยอะเลยละ

                [ ได้สิครับ มันคือ แชมพู และเหมาะกับผู้หญิงที่สุดครับ ]

        ผมจึงเอา แชมพู ออกมาจากเวทย์มิติ แน่นอนว่า สกิลนี้น้อยคนที่จะมีแต่พ่อแม่ก็รู้อยู่ดี

เอาเถอะยิ่งเด่นยิ่งมีคนสังเกตละนะ , แล้วผมจึงแนะนำสรรพคุณกับวิธีใช้ให้พ่อแม่รวมทั้งชาร์ล็อต

                [ ซิลเวียเธอก็ลองดูสิ ] 

                [ แต่ว่า..ท่านลุกซ์... ]

        ผมยื่นแชมพูอีกอันให้กับซิลเวีย ก็นะเธอช่วยดูเเลผมมาตลอดจะตอบแทนบ้างก็ไม่แปลกหรอก

                [ ลองดูสิ เพราะก็บอกไปแล้วนิว่า เหมาะสำหรับผู้หญิงที่สุด เพราะฉะนั้นเธอก็ควรจะลองนะ เธอด้วยชาร์ล็อต ]

                [ เข้าใจเเล้วค่ะ ]          [ โอเค~ ]

        เยี่ยมตอนนี้ก็เหลือ เรื่องกิลด์สำหรับวันพรุ่งนี้ , ผมจึงรีบเข้านอนในทันที 

                [ นี่ลุกซ์ ก่อนไปพ่ออยากจะประดาบกับลูกหน่อยน่ะ ]

        ก็ไม่รู้ทำไมหลังจากเราอายุ 12 พ่อก็ชอบดึงเราซ้อมประดาบด้วยทุกทีที่มีโอกาส คนเก่งกว่าเราก็น่าจะมีตั้งเยอะนิ ผมจึงตอบไป "พ่อ ทำไมต้องทำเหมือนจะชนะผมให้ได้ด้วยเนี่ย ผมว่ายังไงก็มีคนเก่งในทหารอยู่เยอะแยะไม่ใช่หรอ  แบบพวกองค์รักษ์ส่วนพระองค์ไง..."

        พอผมพูดออกไปเหมือนพ่อจะตกใจนิดหน่อยแฮะ "ช่างเรื่องพ่อเถอะลูก มาดวลดาบกันน่าจะสนุกกว่านะ" พ่อพูดออกมาด้วยความหึกเหิมและดูเหมือนจะตั้งใจสู้ด้วย ผมจึงได้แต่ถอนหายใจออกมา "เอาเถอะสู้ด้วยก็ได้ ถือเป็นการยืดเส้นยืดสายละกัน"

        หลังจากผมพูดเสร็จพ่อจึงหันไปคุยกับชาร์ล๊อตที่ยืนดูอยู่กับแม่ "ชาร์ล็อต !! ลูกสนใจมาช่วยพ่อสู้ไหม~" เฮ้ยๆ นี่คนเดียวไม่พอชวนชาร์ล็อตมาอีกต่างหาก สองรุมหนึ่ง หรอเนี่ยยิ่งอยากจะไปสำรวจกิลด์เร็วๆอยู่นะ

เจอแบบนี้ก็ใช้เวลานะ ซึ่ง ชาร์ลก็เอาด้วยกลายเป็น สองต่อหนึ่งในทันที

                [ พร้อมรึยัง~! ] 

                [ พร้อม ~! ]

        หลังจากผมตอบพร้อมจึงเริ่มสู้ในทันที พวกเรามองกันอยู่สักพัก ผมเลยคิดว่าในเมื่อไม่ยอมเข้ามาก็จะบุกให้ตามคำขอ

ผมถีบพื้นเพื่อ ออกพุ่งไปหาทั้งสองคนแล้วหันดาบไม้หมายจะฟันพ่อ พ่อหลบได้อย่างหวุดหวิด แล้วสวนดาบมาทางผม

ตามแนวขวาง ผมม้วนตัวหลบออกมาได้ แต่ชาร์ล็อตที่เหมือนจะรอจังหวะนี้ พุ่งเข้ามาฟันในระหว่างที่ผมม้วนตัวหลบ

ผมจึงใช้มือดันพื้นให้ลอยในอากาศเพื่อหลบดาบของชาร์ล ในจังหวะที่ผมเพิ่งตั้งตัวเสร็จ

พ่อก็็ถีบเท้าพุ่งมาผมด้วยความเร็วสูง แต่ผมก็รอจังหวะนี้อยู่เหมือนกัน

ผมจึงใช้ 'เร่งความเร็ว' ในทันที ในระหว่างที่เท้าถึงพื้น ทุกอย่างในสายตาช้าไปหมด 

และผมก็มองเห็นพ่อกำลังฟันดาบเข้ามาทางตรงๆ ผมในอีก 0.7 วิ  ,  ผมจึงแอบใช้ธาตุลมออกมา

ในระยะเวลาร่ายรวมถึงผลของเวทมนตร์นั้นน้อยกว่า 0.1 วิ ซึ่งร่างกายของมนุษย์นั้น

ตอบสนองไม่ทันแน่นอน และพ่อก็จะคิดแค่ว่าดาบของเราเร็วขึ้นในจังหวะสุดท้าย

อีก 0.3 วิ จะประดาบเเล้ว ผมมองไปทางชาร์ลซึ่งเห็นกำลังพุ่งมาจากข้างหลังพ่อ 

อีก 0.2 วิ เท่านั้น ผมจึงแอบใช้เวทดิน สร้างเนินหินเล็กๆให้ชาร์ล็อตที่ไม่ระวังสะดุดล้ม 

ในระยะเวลาร่ายรวมทั้งหมดก็ 0.1 วิ พอดี จึงเหลืออีก 0.1 วิ ก่อนประดาบ

ผมเลิกใช้ 'เร่งความเร็ว' เพื่อวัดผลการเเข่งขันในครั้งนี้    " เกร๊ง "  เสียงดาบปะทะกัน

พร้อมกับชาร์ล็อตที่ล้มพอดี หลังจากดาบปะทะกันได้เสี้ยววิ ผมจึงปล่อยให้ดาบของพ่อไหลข้างลงมา

จากนั้นผมจึงหมุนตัว แล้วเอาดาบไม้จ่อที่คอพ่อ เพื่อจบการต่อสู้