เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“ แค่ปีเดียว” เจ้าอ้วนกล่าว แล้วยกแก้วน้ำเปล่า

“ แค่ปีเดียว” เจ้าผอม ก็ยกแก้วน้ำเปล่า

“ แค่ปีเดียว” คุณชายกร อันอัน ริษา และเทียน ก็ยกแก้วน้ำเปล่าทำท่าชนกัน

มีบริกร เข็น รถเตาปิ้งย่าง พร้อมกับอาหารทะเลเสียบไม้ มาพร้อมให้ พวกเพื่อนเทียนลุกขึ้นไป ช่วยกันปิ้งย่างกันอย่างสนุก ที่โต๊ะเหลือเทียน กับ ริษา 2 คน ริษา เข้า มานั่งใกล้เทียน

“ นายไปแล้วจะคิดถึงฉันไหม” ริษาถามทันที แล้วจ้องไปที่ตา ของเทียน

“ คิด คิดถึง ซิ “ เทียนตกใจเจอคำถามจู่โจมแบบนี้

“ คิดถึงแบบไหน” ริษาถามจี้ต่อ

“ คิดถึง มันมีรูปแบบด้วยเหรอ” เทียนตอบด้วยความสงสัย

“ คิดถึงแบบคนรัก คิดถึงแบบแฟน คิดถึงแบบเพื่อน บอกมา” ริษาบอกตรงจุด

“ ไม่รู้หรอก คิดถึงของฉันก็คือ คิดถึง เท่านั้น มีแค่นี้จริงๆ“ เทียนตอบตามจริง

“ นายนี่ ” ริษาไม่รู้จะถามอะไรต่อ ได้แต่ ฮึดฮัดไป

“ มาแล้วก้ามปูไซด์ใหญ่ เพิ่งย่างเสร็จ “เจ้าอ้วนเอาก้ามปู ชิ้นใหญ่หลายชิ้นมาให้เทียน กับริษา

เทียนถอนหายใจ กลัวริษาถามต่อ อีก หลังจากนั้นทุกคนก็นั่งแทะก้ามปู กินกันอย่างอร่อย จนริษาและเทียนลืมเรื่องที่คุยกันไปเลย

“ เจ้าอ้วนทุกวันนี้นายยังไปนั่งเฝ้า เด็กอักษร อยู่ทุกเย็นอีกหรือเปล่า” เทียนถามยิ้มยิ้ม

“พวกเราย้ายไปดูสาว นิเทศกันหมดแล้ว คุณชายกรแนะนำ น้องใหม่ปีนี้

แจ่มมาก “ เจ้าอ้วนยิ้ม แล้วหันไปที่คุณชายกร

“พวกนายมัวแต่มองสาวคณะอื่นทำไม ไม่มองสาวคณะแพทย์เราบ้างนะ”เทียนถาม

“บอกตรงตรงนะลูกพี่ “ เจ้าอ้วนพูดเสียงเบาเบาแล้วพูดต่อ

” ปีแรกก็ดูดีหรอกนะ แต่พอปี 2 ปี 3 แล้วหันไปดูสาวคณะอื่นแล้ว มันแตกต่างอ่ะนะ ไม่พูดดีกว่า” เจ้าอ้วนพูดเสียงเบา ๆ กลัวอัน อันและริษาได้ยิน

“ทำไม ทำไม พวกฉันมันยังไง พูดออกมานะ “อันอัน ลุกขึ้นเท้าเอว ถามจึ้ไปที่เจ้าอ้วน

“ก็ดุแบบนี้ไง ฉันไม่คุยด้วยแล้ว” เจ้าอ้วนรีบหลบมาหลังเทียน ขณะที่อัน อันขว้างก้ามปูเข้าใส่

เทียนหัวเราะ แล้ว หยิบ หนอนไหมฟ้า มา 5 ตัว แล้วมอบให้เพื่อนทุกคน

“นี่หนอนไหมฟ้าที่ประมูล กัน เกือบร้อย ล้านนายให้ฉันจริงจริงเหรอ” อันอัน

“ลูกพี่ รัก ลูกพี่ที่สุดเลย”เจ้าอ้วน

“ลูกพี่ ผมก็รักลูกพี่ที่สุดเหมือนกัน” เจ้าผอม

“ขอบใจนายมาก” คุณชายกร

“ขอบใจ ฮึ" ริษา

ทุกคนปลื้มที่ได้ของขวัญจากเทียน แต่เทียนได้แต่หายใจลึกลึก “ไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาส ชิว ชิว แบบนี้ได้อีกเมื่อไร “ เทียนคิดในใจ

ใกล้ครบกำหนด 30 วันเทียนรีบแจ้งไปที่ อาจารย์ทอม, ผอ.เรือนจำ,ปู่รอง,ปู่อินทรีย์ และ ตระกูล ซูฝากแม่แล้วน้อง เคลียร์ทุกอย่างจนจบ

แล้วยังสั่ง ให้ อาจง มารับ-ส่งน้องหนิงไปมหาลัย แล้วรอคอยเขากลับมา

เมื่อไม่มีอะไรค้างคาแล้วเทียนก็เตรียมไป ศึกษาต่ออย่างสบายใจ

เมื่อครบกำหนด วันนัด ได้มีชาย 2 คนปรากฏขึ้น ต่อหน้าเทียน แล้วแนะนำว่า

“เจ้าคือ อาเทียนใช้ใหม่ ข้าคือศิษย์พี่ห้าของเจ้า แล้วนี่คือศิษย์ พี่ สี่ “ ชายร่างอ้วนกล่าว และแนะนำชายร่างผอม ให้รู้จัก

“ศิษย์พี่สี่ ศิษย์พี่ห้า “ เทียนทำความเคารพ

“เจ้าพร้อมแล้วใช่ไหม “ ศิษย์พี่สี่ถาม

“พร้อมแล้ว” เทียนตอบ

“เจ้ามายืนอยู่ตรงกลางนี้” ศิษย์พี่สี่บอก แล้วหยิบหยกเคลื่อยย้าย มาให้เทียนถือไว้ 1 อันแล้วจับมือกันไว้ทั้งหมด แล้วศิษย์พี่สี่ก็พูดว่า “ไป” หลังจากนั้นบรรยากาศรอบข้างก็ มืดสนิท ไม่เห็นอะไร

เที่ยนรู้สึก เวียนหัวนิดหน่อย ไม่นานเกิน 10 นาที บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป ข้างหน้า เป็น ภูเขาใหญ่ มีทางขึ้นเขา เขียนป้ายว่า สำนักเทพโอสถ

“ศิษย์น้องเล็ก ตอนนี้เรามาถึง สำนักเทพโอสถ แล้ว พี่ห้าจะอธิบาย โครงสร้างให้เจ้าฟัง สำนักเรามีลูกศิษย์หลัก ของเจ้าสำนัก อยู่ 6 คน รับใหม่ 1 คน ตอนนี้รวมเป็น 7 คน ส่วนศิษย์ที่มาเรียนในสำนักนั้น มีอยู่ประมาณ 3 พันคน

และมีอาจารย์สอนลูกศิษย์ อยู่ ราว 200 คน ทั้งหมดนี้มีพี่ใหญ่ เป็นคนบริหารงานทั้งหมด ใน สำนักเทพโอสถ

ส่วนพี่รอง พี่สาม น้อง หก นั้น เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักกัน

วันนี้เจ้ามาวันแรก พี่ห้าจะพาไปหาท่านอาจารย์ก่อน เจ้าอยากถามอะไรก็ถาม”

“ยังไม่มีคำถามครับ” เทียนพูดไปก็ดูไปรอบรอบ ดูแล้วสถานที่โบราณ แต่ทำไมกลับมีเสาไฟฟ้า ที่นี่มีเครื่องผลิดไฟฟ้าด้วยหรือ

“เจ้าสงสัยใช่ไหม ทำไม่ที่นี่เหมือนยุคโบราณ ทำไมมีไฟฟ้าใช้กัน” พี่ห้าถาม

เทียนพยักหน้า

“เพราะว่า ทางคณะกรรมการ ที่ปกครองดินแดนจตุรภัทร ได้ส่งคนไปศึกษาดู

งานของมนุษย์ข้างล่างมาหลายร้อยปีแล้ว เพราะฉะนั้นความรู้และเทคโนโลยี

ที่จำเป็นพวกเขาก็นำมาใช้แทบทุกอย่างนั่นแหละ” พี่ห้าบอก

“แล้วมือถือใช้ได้ไหม” เทียนถาม

“ใช่ไม่ได้” ที่นี่ไม่สัญญาน เพราะมันอยู่คนละมิติ

ขณะที่อธิบาย ให้เทียนฟัง ทั้งหมดก็เดินมาถึง ข้างหน้าตึก ใหญ่ตึกหนึ่ง แล้วพากันเข้าไปข้างใน

“คำนับ ท่านอาจารย์ “ ศิษย์พี่ สี่ และศิษย์พี่ ห้า คำนับอาจารย์

“คำนับ ท่านอาจารย์” เทียนทำตามแบบ

“มาแล้ว ในที่สุด ก็มากันซะที “ เทพโอสถกล่าวในที่สุด

“ดินแดนจตุรภัทร นั้นแปลว่า ดินแดน ที่มีความเจริญ ที่ทุกคนปราถนา นั่นคือ

อายุ วรรณะ สุขะ พลัง เพราะฉะนั้นทุกคนที่เข้ามาดินแดนนี้ล้วนแต่มีเป้าหมายดังกล่าวด้วยกันทั้งสิ้น แต่เจ้านั้นถูกข้า แนะนำให้มา แล้วเป้าหมายของเจ้า คืออะไร “ ท่านเทพโอสถ ถาม

“ข้าคิดแต่ว่า อยากจะเรียนรู้วิชาแพทย์ให้มากที่สุด แล้วจะได้กลับไปรักษาคนเจ็บ ให้มากที่สุด แค่นั้น” เทียนพูดความจริง

“ วันนี้เจ้าไปพักผ่อนก่อน แล้วพรุ่งนี้เจ้าไปหาพี่ใหญ่ของเจ้า ให้เขาทดสอบพื้นฐานเจ้าดู” เทพโอสถกล่าวจบ ให้ พี่ห้าพา เทียน ไปที่พัก

“เป็นไงท่านเทพพยากรณ์ เด็กคนนี้” เทพโอสถ พูดเบาเบา ขณะที่ท่านเทพยากรณ์ เดินออกมาจากด้านหลัง

“ใช่ ข้าว่า เขาต้องใช่ แน่แน่ เลย” ท่านเทพพยากรณ์ กล่าวด้วยความั่นใจ

“ ท่านไม่ต้องห่วงข้าจะดูแลเขาเป็นอย่างดี “ เทพโอสถกล่าว

“พี่ห้า เมื่อซักครู่ที่อาจารย์พูดถึงแบบทดสอบ คืออะไร” เทียนถาม

“ตามปกติแบบทดสอบ ของสำนักเรามีทั้งหมด 3 แบบ แบบที่ 1 คือ

แบบทดสอบพื้นฐานเบื้องต้นของวิชาแพทย์ ซึ่งปกติคนทั่วไปกว่าจะสอบ

แบบทดสอบนี้ ต้องเรียนพื้นฐานมาแล้วไม่ต่ำกว่า 5 ปี

แบบที่ 2 แบบทดสอบเตรียมแพทย์ ซึ่งต้องใช้เวลาติดตามเป็นผู้ช่วยแพทย์เป็นเวลา 10 ปี ถึงจะมีโอกาสสอบ

แบบที่ 3 แบบทดสอบแพทย์ ซึ่งต้องเป็นแพทย์ ฝึกหัด รักษาคนจริงจริง เป็นเวลา 10 ปีแล้วถึงจะมีโอกาสสอบได้ หลังจากสอบผ่านทั้งหมดแล้วถึงจะได้ ป้ายประกาศ และป้ายประจำตัว จากสำนักเทพโอสถได้ “ พี่ห้ากล่าว

เทียนตกใจ” กว่าจะได้เป็นหมอ แก่กันพอดี “ เทียนนึกในใจ

“พี่ห้า เวลาถ้าข้าอยากกลับไปโลกมนุษย์ ข้าจะใช้หยกมิติ แบบที่ท่านพาข้ามาได้ไหม” เทียนถาม

“ได้ แต่หยกข้ามมิติ แพงมาก ลำพังตัวข้าไม่มีปัญญาซื้อมาแน่ ถ้าเจ้าอยากได้ต้องไปขอท่านอาจารย์ “พี่ห้าบอก

“แล้วราคามันเท่าไร “ เทียนถาม

“แผ่น ละ 1000 เหรียญทอง ใช้ได้ไป-กลับรอบเดียว” พี่ห้าบอก

“แล้วเหรียญทอง นี่หน้าตาเป็นอย่างไร แล้วทำอย่างไรถึงจะได้มา” เทียนถาม พี่ห้าหยิบ เหรียญทองให้ดู 1 เหรียญ

“เหรียญทอง ได้จากเงินเดือนที่สำนักจ่ายให้ และ ต้องทำงาน ถึงจะได้” พี่ห้ากล่าว

เทียนเห็นเหรียญแล้วตกใจ นี่มันทองคำ จริงจริงนี่

“ที่นี่มีเหมืองทองคำด้วยหรือ” เทียนถามไปที่พี่ห้า

“มีอยู่เหมืองเดียว ควบคุมโดยคณะกรรมการเมือง “ พี่ห้ากล่าว

“พี่ห้าข้าขอถามหน่อย อาจารย์เคยบอกว่าที่นี่เป็นแหล่งเรียนรู้ แทบจะทุกศาสตร์

ของความรู้ แล้วมี สำนึกอื่นเปิดสอนอีกไหม” เทียนถาม