จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

ตอนที่ 28

    ผู้กล้าหนึ่งในตัวตนที่เป็นตำนานแห่งยุคเคียงข้างกับจอมมารตำนานได้เล่านขานไว้ว่าเมื่อความมืดมิดได้กลืนกินโลกเมื่อนั้นแสงสว่างจักจุติลงมาเพื่อทำลายล้างความมืดมิดนี่คือคำทำนายที่ได้กล่าวไว้ แต่ความจริงแล้วก็แค่เป็นไปตามกลไกของระบบนิเวศโลกเท่านั้นเมื่อมีสิ่งที่จะทำลายโลก โลกก็ย่อมสร้างสิ่งที่จะมาหยุดยั้งสิ่งนั้นเหมือนกระบวนการจัดการเชื้อโรคของร่างกายนั่นเอง

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

“เจ้าโจรชั่วเจ้ากล้าสังหารลูกชายข้า!!”

“ทหารรรรรรรรรรรรรรรรรรร”

“เล็งงงงงงงง”

“ยิงงงงงงงงงงงงง”

ตูมมมมมมมมมมมมมมม

ซีโร่ที่ถือปืนกลระเบิดมองไปยังฉากตรงหน้าอย่างเฉยเมย

เมื่อกี้เหมือนเห็นใครก็ไม่รู้ใส่ชุดเกราะทองๆตะโกนบอกว่าจะฆ่าตูอยู่เลย

ถ้าจะมาฆ่าตูก็ช่วยเอาคนเก่งมาหน่อยเหอะ

เอ๊ะแต่เมื่อกี้เหมือนบอกว่าเราฆ่าลูกชายมัน??

เราไปฆ่าตอนไหนว่ะ??

ปลักปลำกันป่าวเนี่ย?หรือว่าพวกอัศวินวายุ??

เป็นไปไม่ได้เจ้าพวกนั้นเป็นทหารของอีกอาณาจักรนึงจะมีพ่อมาเป็นผู้บัญชาการอยู่ที่นี่ได้ยังไง

อ่ะ

ซีโร่เหมือนจะจำได้ลางๆขึ้นมา

ไอ้บักฟายเผือกที่เราฆ่าตายไปก่อนหน้าป่าวว่ะ?

น่าจะใช่เพราะเหมือนชาวบ้านที่กำลังซุบซิบโฟวฟายจะพูดทำนองว่าพ่อของไอ้บักฟายเผือกจะเป็นผู้บัญชาการ

ช่างเถอะๆเรื่องของพวกตัวประกอบจะไปสนใจทำไม

“ทุกคนสู้”

“ลุยยยยยยยยยยยยยย”

ซีโร่มองไปยังทหารที่กูมาที่เขาอย่างไม่หยุดยั้ง

โอ้โหขนาดเราถล่มไปขนาดนั้นยังมีใจสู้ขนาดนี้เลย?

แล้วทำไมกองทัพแบบนี้ถึงได้มีผู้บัญชาการที่โง่ได้ขนาดนี้ว่ะ??

โลกเรานี่มีเรื่องแปลกๆอยู่เยอะเลยแฮะ

“แต่ว่า.....หมดเวลาสนุกแค่นี้แหละ”

เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะออกจากเมืองเงียบๆเพื่อเห็นแก่พ่อครัวเทวะ.....

“ช่วยไม่ได้....ถล่มสักครึ่งเมืองแล้วกัน”

ซีโร่เอามือวางบนพื้นก่อนจะใช้สกิล วงจรเวท

หึหึไม่ได้ใช้ความสามารถวงจรเวททำอย่างอื่นนอกจากเสริมพวกอาวุธเลยนะ

นานจนคนอ่านยังลืมไปแล้วว่า....

วงจรเวทสามารถปรับเปลี่ยนคุณลักษณะของวัตถุได้

วงจรเวท!!

[ไฟ]

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ลวดลายวงจรเวทแพร่ขยายไปทางพื้นด้วยความรวดเร็ว

“นะ...นี่คือ...”

“สวรรค์! นี่คือวงจรเวท?”

“บ้าไปแล้วใครกันที่มีความสามารถที่จะใช้วงจรเวทได้ใหญ่ขนาดนี้??”

“พลังเวทย์ของคนผู้นี้มันมากมายเพียงใดกัน??”

“หรือ..ว่ามหาจอมเวทย์มา??”

“เป็นไปไม่ได้มหาจอมเวทย์กำลังรับศึกอยู่ที่ ประตูสู่ตะวันตก”

“แล้...อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก”

“ร้อนนนนนนนนนนนนนนนนอ้ากกกกกกกกกก”

ก่อนที่พวกเขาจะได้พูดอะไรต่อก็ถูกไฟลุกท่วมร่างเผาตายทั้งเป็น

ครึ่งนึงของเมืองถูกเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ

“ใจสู้มันก็ดีแต่ต้องรู้จักประมาณตนบ้าง”

ซีโร่มองไปยังร่างของเหล่าทหารที่ลุกท่วมด้วยเปลวไฟอย่างสงบ

ตั้งแต่แรกเขาเองก็ได้คิดแผนที่จะเชือดไก่ให้ลิงดูอยู่แล้ว

ความจริงกะจะเอาเป็นพวกโจรไม่ก็กองกำลังทหารของทวีปกลาง...

แต่ช่างมันในเมื่อทหารพวกนี้อยากตายมากนักก็คงต้องกลายเป็นหมากใช้แล้วทิ้งของผมไป

“กลับป่าก็อบบลินดีกว่า”

พรึ่บๆๆๆ

พริบตาหลังจากที่ซีโร่เปลี่ยนเมืองให้กลายเป็นเปลวเพลิงเขาก็หายตัวไป