สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่แปดสิบหก สามผู้ยุ่งเหยิง

สปินนิ่งเทล มนุษย์หนูเดมิฮิวแมนมีสายตาหวาดระแวงรอบข้าง มองไปราวกับว่าจะมีใครมาจับตัวเขา

บาบารัสกลับยิ้มกว้างส่งสายตาไปให้พี่กล้ามของผมอย่างท้าทาย

เวเฮเมียร์ให้บรรยากาศที่ต่างออกไปนักล่าเงินรางวัลผู้นี้อยู่กลางผู้คนแต่ก็เหมือนกับอยู่คนเดียวการเดนเหินแปละการวางตัวของเขาไม่ยอมเปิดช่องโหว่ให้กับใคร

เหมือนกับดาบที่พร้อมที่จะชักมาฟันตลอดเวลา

แต่ด้วยสายตาของผมกลับมองว่าบาบารัสต่างหากที่เก่งที่สุดในสามคนนี้

อาจจะเพราะผมได้ประสบการจากเกมส์ที่บาบารัสสามารถเพิ่มพลังตนเองได้ในตอนที่ต่อสู้กันด้วยความบ้าคลั่งของบาบาเรี่ยนแต่เวเฮเมียร์โจมตีแรงก็จริงแต่ตัวเปราะกว่า

แน่นอนในโลกความจริงผลลัพธ์อาจจะต่างไปจากในเกมส์แต่ตามตัวเลขบาบารัสพลังเยอะกว่านั่นเอง

อ๊ะแล้วผมกลายเป็นพระเอกโชวเน็นที่ประเมินพลังคนแค่ความรู้สึกได้ตั้งแต่เมื่อไร?

หรือความสามารถของดยุกหมูอ้วนที่เห็นในเกมส์คือความสามารถแบบไม่เคยฝึกสักวันและที่พลังเพิ่มขึ้นทักษะมากขึ้นเพราะมาจากการต่อสู้จริงกับพวกมาเรียและเหล่าองค์ชาย?

นี่ตกลงที่จริงเราเป็นฟรีซเซอร์เรอะ?

ที่ไม่ต้องฝึกเลยก็เก่งอยู่แล้วเลยมองไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องลำบากอย่างพวกคนทั่วไป?

อาจจะเป็นเพราะว่าคนแต่งเนื้อเรื่องเกมส์ต้องการสร้างดยุกหมูอ้วนให้เป็นตัวแทนของ

”ความชั่วร้ายของมนุษย์”

แบบเดียวกับที่ปราบจอมมารไปแล้วต้องมาเจอกับดยุกหมูอ้วนที่เป็นความชั่วร้ายที่ไม่ใช่ความชั่วร้ายของจอมมารและปีศาจชั่วร้ายนั่นเอง

เลยไม่มีฉากที่ดยุกหมูอ้วนขยายร่างเป็นปีศาจขนาดยักษ์เมื่อได้พลังของปีศาจมาในร่างกาย

แต่สู้ด้วยกองทัพล้วนๆที่คนที่เน้นไปทางสายแสงที่มีผลในการปราบปีศาจจอมารจะลำบากพอสมควรเพราะกองทัพของมนุษย์ที่ดยุกหมูอ้วนมีไม่ใช่กองทัพที่แพ้ธาตุแสงอย่างกองทัพมอนสเตอร์ของจอมมาร

“สิ่งที่โหดร้ายที่สุดคือมนุษย์นั่นเอง”คือแนวทางที่คนแต่งเนื้อชอบเล่นกัน

ไม่ล่ะผมยังมองว่าเทพปีศาจนั้นร้ายกว่าอยู่ดี

ดยุกหมูอ้วนอยู่ตามปรกติก็จับสาวไปเป็นทาสอุ่นเตียงตามเรื่องตามราวของมันแต่เทพปีศาจจะทำให้โลกตกอยู่ในความมืดมิด

มันเทียบกันไมได้อยู่แล้วตามความเห็นของผม

แน่นอนมันละเมิดสิทธิมนุษยชนสารพัดแต่คนเรียนการเมืองสมัยใหม่มาจะรู้ว่าให้เลือกระหว่างความมั่นคงกับสิทธิมนุษยชนจะเลือกอย่างแรกร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะความไม่มั่นคงนั้นน่ากลัวกว่ามหาศาลนั่นเอง

การตัดสินใจตามตรรกะและการเมืองตามความเป็นจริงก็อย่างนี้นั่นล่ะไม่ใช่เรื่องสวยงามแต่ประการใด

หากให้วิเคราะห์ด้วยแนวคิดทางการเมืองของดยุกหมูอ้วน

สปินนิ่งเทลคือพวกเดมิฮิวแมนที่ทางการเมืองอาจจะมีคนยอมรับยาก

บาบารัสคือคนเถื่อนแดนเหนือ

เวเฮเมียร์คือนักดาบนักล่าเงินรางวัลเลื่องชื่อ

แต่อย่างที่เคยกล่าวมาก่อนหน้านี้กริฟกาเรี่ยนหรือตำแหน่งเดิมคือเคาท์กริฟกาเรี่ยน

คือตัวตนที่ไม่ใช่แค่เรื่องเสียชื่อเสียงบถ้าทำงานร่วมด้วยเท่านั้นยังเป็นเรื่องของการเมือง

แต่ว่าหากได้กริฟกาเรี่ยนมา

ผมแทบไม่ต้องกลัวกองทัพไหนอีกแล้วในการสู้รบกันซึ่งๆหน้า

แผนการของผมเหมือนกับการรวมตัวของอเวนเจอร์หรือลีเจี้ยนออฟดูมของเล็กซ์ลูเธอร์นั่นล่ะนะ

ขึ้นอยู่กับมุมมองของคน ตัวร้ายก็สามารถมาอยู่ในกองทัพเดียวกันทำงานร่วมกันได้หากสถานการณ์เรียกร้อง

เราต้องสามารถสร้างหลักประกันได้ว่าเราสามารถเลี้ยงดูแต่ละคนได้ตามที่สัญญาเอาไว้

ผมต้องทำให้พวกเขาอยู่กับผมอย่างน้อยก็ไม่อยู่ฝ่ายศัตรูที่หวังจะทำลายโลกนั่นเอง

“ข้าดีใจอย่างยิ่งที่พวกเจ้ามาตามคำเชิญของข้าบอกความทะเยอทะยานของเจ้าออกมาและข้าจะช่วยทำให้สมปรารถนาที่ข้าต้องการคือได้คนที่ทะเยอทะยานมาร่วมงานกับข้าคนที่จะช่วยข้าบรรลุเป้าหมายได้ครอบครองสิ่งที่คนอื่นไม่เคยมี”

ผมกล่าวกับเหล่าบรรดา”ตัวละครมีชื่อ”เหล่านี้พวกนี้เป็นระดับมินิบอสและบอสของฉากพวกเขาน่าจะมีฝีมือที่ไม่ธรรมดาแม้จะในโลกของความเป้นจริงก็ตาม

สปินนิ่งเทล ท่าทางหลุกหลิกกัดหางตนเองส่งเสียงจี๊ด จี๊ดไม่กล้าบอกออกมา

“ฮา ข้าต้องการสุราชั้นดี อาวุธชั้นดีผู้หญิงชั้นดี”

บาบารัสกล่าวมาอย่างร่าเริง

เวเฮเมียร์

กล่าวอย่างราบเรียบว่า

“ขอเพียงท่านดยุกจ่ายเงินมาข้าก็จะทำตามคำสั่งไม่บิดพลิ้ว”

เวเฮเมียร์ยังส่งสายตาแบบไม่ให้คนเห็นในการคำนวณเรื่องของการสู้กันขึ้นมาหากทุกคนในที่นี้เป็นศัตรูเขาไม่เปิดช่องว่างทางด้านหลังให้แก่ใครและพยายามเคลื่อนไหวร่างกายให้น้อยที่สุด

นี่คือสาเหตุที่เวเฮเมียร์มีค่าอัตราการหลบหลีกสูงมากหรือเปล่านะแม้พลังชีวิตอาจจะน้อยกว่าบอสตัวอื่นๆและเป้นสายหลบหลีกนั่นเอง

“เวเฮเมียร์นักล่าเงินรางวัลผู้แข็งแกร่งที่สุด ยินดีต้อรับสู่แคว้นของข้า บุฮิ บุฮิ บุฮิ”

เวเฮเมียร์มองไปทางท่านดยุกและคิดว่าจะจับท่านดยุกเป็นตัวประกันหรือสังหารอย่างไรดีหากมีการต่อสู้เกิดขึ้น

โจมตีไปทางดยุกที่นั่งอยู่บนพี่กล้ามใช้แขนข้างหนึ่งป้องกันบอร์ดี้การ์ดของดยุกใช้ดาบที่ซ่อนอยู่จ่อดาบใส่คอท่านดยุก

(โอ้เจ้าคิดว่ามีเจ้าเองคนเดียวหรือที่คำนวณการต่อสู้ได้ล่วงหน้า?)

 เวเฮเมียร์กัดกรามกรอดเมื่อเห็นท่านดยุกเอาขวดเหล้าโยนมาทางเขา