ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

    บทที่ 36 เป็นเจ้าของ

    "ตกลงว่ายังไง จะมีหมอมารักษาลูกฉันมั้ยหา"

     

    "เกิดอะไรขึ้น"พอเดินเข้ามาตามผู้อำนวยการก็ได้ยินเสียง18หลอดของหญิงวัยน่าจะประมาณสี่สิบปลายๆที่กำลังโวยวายอยู่ทันที

     

    ออสที่ยังไม่รู้สถานะการณ์ตอนนี้จึงมายืนรวมกับกลุ่มคนที่ยืนมุงอยู่

     

    "ถามมาได้เกิดอะไรขึ้นแกเป็นหมอใช่มั้ยลูกฉันขาหักนั่งรอมา30นาทีแล้วในเมื่อมาแล้วก็รักษาซะที"

     

    "อาการคนไข้เป็นยังไง"

     

    "ตกบันไดกระดูกขาซ้ายน่าจะหักค่ะ แผลภายนอกไม่ได้ร้ายแรงอะไรตรงที่มีเลือดออกพยาบาลก็ห้ามเลือดให้แล้ว อย่างที่ท่านทราบตอนนี้หมอหลายท่านพึ่งจะได้พักจากเหตุดินถล่ม บางท่านยังไม่ได้พักเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้ที่ห้องฉุกเฉินเลยมีหมอประจำอยู่แค่สองคนจึงต้องช่วยคนที่อันตรายถึงชีวิตก่อนส่วนที่เหลือที่ไม่ได้มีอันตรายร้ายแรงก็ไล่ไปตามคิว ฉันเห็นว่าเด็กคนนี้อาการไม่ได้ร้ายแรงเลยไม่ได้ตามหมอท่านอื่นค่ะ"

     

    ผู้อำนวยการพยักหน้ารับ ถึงที่นี่จะเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมือง เทคโนโลยีต่างๆที่ใช้ก็อยู่ระดับเดียวกับโรงพยาบาลใหญ่ในเมืองหลวงแต่ที่นี่ก็ยังเป็นเมืองที่ห่างไกลทำให้มีบุคลากรค่อนข้างจำกัด ยิ่งมาเกิดเหตุการณ์ใหญ่ยิ่งทำให้คนไม่พอ

     

    "แม่ผมเจ็บจะแย่แล้วรีบๆบอกให้หมอเขารักษาซักที"เสียงเด็กผู้ชายน่าจะอายุสัก15ปีดังขึ้นโดยไม่ได้สนใจสถานะการณ์เลยสักนิด

     

    "เอารู้อาการแล้วก็รีบรักษา ขาหักก็ต้องเข้าเฝือกใช่ไหมหละเร็วๆเข้าลูกฉันเจ็บจะตายอยู่แล้ว"ยัยมนุษย์ป้าเห็นว่าชายที่เหมือนหมออีกคนเข้ามาถามอาการก็รีบเร่งให้รักษาลูกตนทันที

     

    "เข้าใจแล้วๆญาติคนไข้ออกไปรอข้างนอกก่อนนะครับ"ผู้อำนวยการพูดเพื่อแยกญาติออกไปเพื่อให้สถานะการณ์เบาลง

     

    "ฉันยืนอยู่ยังไม่ยอมรักษาลูกฉันซักทีเลยถ้าฉันออกไปพวกแกจะปล่อยให้ลูกฉันเจ็บอีกนานแค่ไหนใครจะรู้"

     

    "เดี๋ยวฉันจะรีบให้ยาแก้ปวดก่อนแล้วจะพาไปเอ็กซเรย์หลังจากนั้นคงต้องรบกวนผอ.แล้วค่ะ"พยาบาลที่ยืนอยู่ตัดสินใจทันทีก่อนจะหันไปพูดกับผู้อำนวยการ

     

    ผู้อำนวยการหันไปมองหมอสองคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉินคนหนึ่งกำลังสั่งให้เข็นคนไข้ที่โดนรถชนไปห้องผ่าตัดส่วนอีกคนก็กำลังเย็บแผลให้คนไข้ที่โดนมีดบาด

     

    เขาถอนหายใจออกมา ในเมื่อหมอไม่พอเขาเองก็ตั้งใจจะดูอาการของเด็กคนนี้ให้แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกมา

     

    เพี๊ยะ

     

    เสียงตบดังขึ้นพยาบาลที่พูดเมื่อครู่โดนตบจนหน้าหัน

     

    "นี่คุณทำบ้าอะไรเนี่ย"ผู้อำนวยการหันไปตะคอกใส่ยัยป้าตรงหน้าด้วยความโมโหทันทีเพราะอยู่ดีดีเธอตบใส่พยาบาลอย่างไร้เหตุผล

     

    "ตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ให้ยาแก้ปวดอีก ไม่รักษาแล้วยังปล่อยให้ลูกฉันทนเจ็บมาตั้ง30นาทีเชียวหรอ"

     

    "ก็คุณเอาแต่โวยไม่ฟังใครเลยแล้วพยาบาลเขาจะเอาเวลาตอนไหนไปให้ยาแก้ปวดหละในเมื่อต้องมาคอยคุมมนุษย์ป้าอย่างคุณเนี่ย"ผู้อำนวยการพอมีคนมาลงมือกับคนของโรงพยาบาลก็โมโหทันที

     

    "แกกล้าดียังไงมาว่าฉันว่าเป็นมนุษย์ป้าคิดว่าตัวเองเป็นผอ.โรงพยาบาลแล้วแน่นักหรอ ฉันจะบอกให้นะฉันคือพิมพ์เป็นพี่สาวแท้ๆของเจ้าของบริษัทพัฒน์พงษ์อสังหานักธุรกิจอันดับ1ของเมืองถ้าแกไม่ขอโทษฉันหละก็เตรียมโดนฟ้องได้เลย"เธอได้ยินพยาบาลเรียกหมอตรงหน้าแล้วว่าผอ.จึงได้รู้ฐานะอีกฝ่ายแต่ก็ไม่ได้มีความเกรงใจแม่แต่น้อย

     

    "มิน่าหละ ที่แท้ยัยป้านี่คือพี่สาวของพัฒน์ถึงได้กร่างนัก"หลายคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉินพึมพำขึ้นทันที

     

    ตัวเธอนั้นเป็นพี่สาวแท้ๆของพัฒน์ซึ่งเป็นคนที่รวยที่สุดในเมือง ปกติไปไหนมาไหนมีแต่คนเอาใจ แต่พอมาที่โรงพยาบาลนี้กลับถูกบอกให้รอตอนแรกเธอก็รอแต่พอผ่านไป10นาทีก็ยังไม่มีหมอมารักษามีแต่พยาบาลที่มาดูแผลภายนอกที่เลือดออกเล็กน้อยเท่านั้นเธอจึงโวยวายขึ้นมา

     

    แววตาออสกลายเป็นเย็นชาทันทีที่ได้ยินว่าคนที่ก่อความวุ่นวายเป็นใคร ที่แท้ก็ญาติไอ้พงศ์ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงสันดานแบบนี้

     

    "ขอโทษพยาบาลของผมแล้วเดี๋ยวผมจะดูลูกคุณให้"ผู้อำนวยการพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก เขาไม่สนที่โดนอีกฝ่ายขู่เลยแม้แต่น้อย

     

    "แกไม่ขอโทษฉันแล้วยังจะให้ฉันขอโทษนังพยาบาลนี่อีกหรอ มันทำงานช้าปล่อยให้ให้ลูกฉันเจ็บก็สมควรโดนแล้ว"นางพิมพ์ไม่ยอมถอยเลยแม้แต่น้อย

     

    "ตกลงจะให้ผมรักษาลูกคุณรึเปล่าถ้าคุณยังไม่หยุดโวยวายรบกวนการทำงาน แล้วก็ไม่ขอโทษ ก็จะไม่มีใครสามารถรักษาลูกคุณได้หรือจะให้เขาทนเจ็บแบบนี้ไปเรื่อยๆ"ผู้อำนวยการเริ่มจะหมดความอดทนแล้วเหมือนกัน

     

    นางพิมพ์กัดฟันด้วยความโกรธเพราะตอนนี้ผู้อำนวยการเอาลูกเธอมาขู่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอเลี้ยงดูลูกคนชายคนเดียวมาอย่างดีครั้งนี้เกิดอุบัติเหตุขึ้นโดยไม่คาดคิดทำให้เธอรีบพาลูกมาโรงพยาบาลด้วยตัวเองแต่ทางโรงพยาบาลกับให้รอแล้วไปรักษาพวกกระจอกที่ไหนก็ไม่รู้ กับคนที่สาหัสก็เรื่องหนึ่งแต่นี่ยังต้องมารอคิวพวกที่บาดเจ็บเล็กน้อยคนอื่นอีก เธอเป็นคนที่มาจากครอบครัวที่รวยที่สุดในเมืองทำไมจะต้องรอด้วย

     

    แต่ว่าหลังจากที่เธอบอกสถานะตัวเองแล้วนอกจากโรงพยาบาลจะไม่รีบเข้ามารักษายังจะกล้าให้เธอขอโทษอีก

     

    เดิมทีออสเดินตามเข้ามาเผื่อว่าถ้าช่วยอะไรได้ก็จะช่วย แต่พอได้ยินว่าคนที่ก่อความวุ่นวายเป็นญาติของไอ้พงษ์ความรู้สึกขุ่นเคืองก็พุ่งขึ้นในใจ ก่อนหน้านี้ที่เขาโดนไล่ออกจากห้องอาหารเขาเลือกที่จะยอมเพราะเกรงใจสุ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่แค้น ตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องเกรงใจใครอีก

     

    "ผู้อำนวยการคะฉันไม่เป็นอะไรค่ะ"พยาบาลคนที่โดนตบรีบเดินมาบอกกับผู้อำนวยการหลังจากที่ได้ยินว่าคนที่ตบเธอคือใคร ตัวตนของอีกฝ่ายนั้นอยู่สูงกว่าเธอมากแถมยังมีชื่อเสียงในด้านที่ไม่ดีอยู่แล้ว เธอเป็นเป็นพยาบาลธรรมดาๆที่ใช้ชีวิตจากเงินเดือนของทางโรงพยาบาล ทำให้เธอไม่อยากมีปัญหา

     

    "เดี๋ยวฉันรีบฉีดยาแก้ปวดให้นะ แล้วจะพาไปเอ็กซเรย์กระดูกขา"พูดจบเธอก็หันไปรับยาแก้ปวดจากพยาบาลอีกคนที่หยิบมาเตรียมไว้ให้แล้ว

     

    แต่ในขณะนั้นเองระหว่างที่เธอกำลังจะฉีดก็มีคนมาจับแขนเธอเอาไว้ก่อน

     

    "ยังไม่ต้องทำอะไร คุณถอยออกไปก่อน"ออสพูดกับเธอ

     

    "นายเป็นใครเนี่ย"เธอมองออสก่อนจะถามขึ้น

     

    ผู้อำนวยการที่เห็นออสเดินมาห้ามพยาบาลไม่ให้ฉีดยาแก้ปวดให้ลูกนางพิมพ์ก็แปลกใจเล็กน้อยเพราะเขาคิดว่าออสคงกลับไปแล้ว

     

    "คุณถอยออกมาเถอะไม่ต้องห่วงมีอะไรผมรับผิดชอบเอง"เขารีบพูดกลับพยาบาลทันทีเมื่อเห็นว่าพยาบาลยังไม่ถอยออกมาตามที่ออสสั่ง

     

    พยาบาลเห็นว่าออสขวางเธออยู่และไม่ตอบคำถามก็ลังเลไม่กล้าทำอะไร แต่พอได้ยินผู้อำนวยการพูดแบบนั้นเธอก็ตัดสินใจถอยออกมา

     

    "ผู้อำนวยการปกติเราไม่มีมาตรการรับมือกับพวกงี่เง่าแบบนี้หรอ"ออสที่ดูอยู่ด้านหลังเดินเข้าไปถามผู้อำนวยการโดยไม่สนใจเลยแม้แต่น้อยว่านางพิมพ์จะได้ยิน

     

    "แกว่าใครงี่เง่าไอ้เด็กเวร แล้วแกไปห้ามพยาบาลทำไม"พอได้ยินออสพูดนางพิมพ์ก็โวยขึ้นทันทีแต่ออสไม่สนใจ

     

    "จริงๆจะเรียก รปภ มาเชิญออกไปก็ได้แต่ปกติเราเป็นโรงพยาบาลอันดับ1ของเมืองนะครับมีแต่คนเกรงใจไม่ค่อยเจออะไรแบบนี้หรอก"

     

    ผู้อำนวยการพูดไม่ผิด ตั้งแต่สามปีก่อนที่เขาได้รับแต่งตั้งให้มาเป็นผู้อำนวยการที่นี่ก็มีแต่คนเกรงใจเนื่องจากแต่เดิมที่นี่ก็เป็นโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองZอยู่แล้วยิ่งหลังจากถูกอิกดราซิลซื้อไปก็ยิ่งพัฒนาไปอย่างรวดเร็วแต่กลับเก็บค่ารักษาถูกกว่าที่ควรจะเป็นมากทำให้มีแต่คนรู้สึกขอบคุณเพราะมีไม่มากนักที่เมืองห่างไกลเช่นนี้จะมีโรงพยาบาลดีดีที่ราคาไม่แพงแบบนี้

     

    "นี่แกเมินฉันหรอ"

     

    นางพิมพ์ง้างมือเตรียมจะตบออสทันทีเพราะออสไม่สนใจเธอ ผู้อำนวยการหน้าซีดทันทีถ้าออสโดนตบทั้งๆทีเขายืนอยู่มีหวังเขาซวยแน่ ผู้อำนวยการเตรียมจะเข้าไปขวาง

     

    หมับ

     

    กายก็โผล่ออกมาจากข้างหลังออสแล้วจับมือของมนุษย์ป้าเอาไว้แล้วผลักออกไปทันที เดิมทีแล้วกายแค่ได้ยินเสียงโวยวายเลยเดินมาดูแต่ดันเข้ามาเห็นฉากที่ออสกำลังจะโดนตบพอดีเลยพุ่งเข้ามาขวางทันที

     

    "โอ๊ย แก"

     

    "ให้คนจับมันเอาไว้"ออสพูดกับผู้อำนวยการ

     

    พอได้ยินออสสั่งเขาก็หันไปบอกพนักงานรักษาความปลอดภัยที่พึ่งเดินมาเพราะว่าพึ่งมีคนไปเรียก

     

    รปภ สองคนเดินไปล๊อคตัวนางพิมพ์ไว้ทันที

     

    "ถ้าคุณไม่ขอโทษพยาบาล ผมจะไม่ให้ใครรักษาลูกคุณทั้งนั้น"ออสพูด

     

    "หาแกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับฉัน มีสิทธิ์อะไรมาสั่งไม่ให้รักษาลูกฉันวะ ปล่อยฉันนะโว้ย"นางพิมพ์ที่ถูกรปภ.จับเอาไว้โวยลั่นหลังจากที่ได้ยินออสพูดแถมผู้อำนวยการยังทำตามที่เขาบอกด้วยการให้คนมาจับเธอไว้อีก

     

    "สิทธิ์อะไร สิทธ์ในฐานะเจ้าของโรงพยาบาลพอไหมหละ"

     

     

     

     

    คล้ายกับเรื่องทายาทจักรพรรดิ (NC18+) ที่คุณอ่าน