ตอนที่ 2 — บทเพลงแห่งการสั่นพ้อง (The Resonance Rhythm)
วรุฒยังคงกรีดร้องเป็ภาษาแปลก ๆ ที่มีความถี่และจังหวะซับซ้อน ขณะที่นักศึกษาคนอื่น ๆ ก็ยังคงถูกควบคุมให้ทำท่าทางแปลกประหลาด เมฆารีบใช้ เครื่องบันทึกความถี่เสียง บันทึกเสียงกรีดร้องของวรุฒไว้ทันที
“วรุฒกำลังถูกควบคุม แต่การตอบสนองของร่างกายต่อคลื่นความถี่สูงนั้น... ถูกปล่อยออกมาเป็ รหัสเสียง” เมฆาอธิบายให้จิตราฟัง
จิตราช่วยวิเคราะห์เสียงนั้นอย่างรวดเร็ว “พี่เมฆาคะ! เสียงกรีดร้องของวรุฒเป็ คลื่นเสียงซับซ้อน ที่มีความแม่นยำทางคณิตศาสตร์สูงมาก! มันไม่ใช่การกรีดร้องธรรมดา!”
เมฆาปิดผนึกอุปกรณ์ Infrasound ที่ดัดแปลงเครื่องปรับอากาศไว้ชั่วคราว “เราไม่มีเวลาแล้ว” เมฆาชี้ไปที่รูระบายอากาศเก่า ๆ ที่พื้นห้อง “ห้องควบคุมคลื่น Infrasound ต้องอยู่ใต้พื้นนี้”
ฉากตัด— ห้องทำงานชั่วคราวใต้หอพัก
เมฆาติดตั้ง ชุดลดแรงสั่นะเื (Vibration Dampening Gear) ให้วรุฒ ซึ่งเป็ชุดที่ดูเทอะทะและทำจากวัสดุที่ดูดซับคลื่นเสียงได้ดี
วรุฒที่หยุดกรีดร้องแล้วแต่ยังคงมีอาการปวดหัว มองชุดที่ตัวเองใส่อย่างงุนงง “พี่เมฆาครับ! ชุดนี้มันดูเหมือนชุดกู้ภัยใต้น้ำเลยนะครับ! ผมจะเดินชนอะไรบ้างไหมเนี่ย?”
“ชุดนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้คลื่น Infrasound โจมตี Motor Cortex ของเธอได้โดยตรง” เมฆาตอบ “เธอต้องใส่ชุดนี้ไว้ตลอดเวลา”
ทีมเดินทางลงไปยังบริเวณใต้หอพัก ซึ่งเป็ห้องเก็บของที่ถูกทิ้งร้าง แต่เมฆาใช้เครื่องมือสแกนและพบว่ามี ห้องทดลองลับ ซ่อนอยู่หลังกำแพงที่บุด้วยฉนวนกันเสียง
จิตราค้นพบคราบน้ำปริศนาที่พื้นห้อง “พี่เมฆาคะ ดูนี่สิคะ! น้ำตรงนี้มีลักษณะการสั่นไหวที่แปลกมาก!”
เมฆาใช้กล้องบันทึกภาพความเร็วสูงซูมเข้าไปที่หยดน้ำนั้น และพบว่า หยดน้ำกำลังสั่นไหวเป็จังหวะ ตามคลื่น Infrasound ที่ลอดผ่านผนังมาอย่างเบาบาง
“การสั่นไหวของน้ำยืนยันว่าคลื่นเสียงมีความถี่ที่สามารถ กระตุ้นการสั่นพ้อง (Resonance) ของวัตถุได้จริง ๆ” เมฆาพูด “และนั่นหมายถึงว่า... ผู้บงการกำลังใช้คลื่นนี้ทดลองกับมนุษย์”
เมฆาใช้เครื่องมือเปิดประตูห้องทดลองลับเข้าไป ภายในห้องเต็มไปด้วยอุปกรณ์กำเนิดคลื่นเสียงที่ทันสมัย และมี เครื่องคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ที่กำลังแสดงผลกราฟคลื่น Infrasound ซับซ้อน
“คลื่นนี้ถูกออกแบบมาเพื่อ ควบคุมอารมณ์และการเคลื่อนไหว ของมนุษย์” จิตราวิเคราะห์
ทันใดนั้นเอง! เสียงจากลำโพงในห้องทดลองก็ดังขึ้น! มันไม่ใช่เสียงกระซิบ แต่เป็เสียง เพลงเต้นรำอิเล็กทรอนิกส์ (EDM) ที่มีจังหวะความถี่ต่ำที่รุนแรง!
วรุฒที่อยู่ในชุดลดแรงสั่นะเืถึงกับ ะโชนโต๊ะ ด้วยความใ!
“พี่เมฆา! ผมเกือบเต้นแล้วครับ! ชุดนี้มันกันได้ไม่หมด!” วรุฒร้องโวยวาย
เมฆาไม่สนใจเสียงบ่นของวรุฒ เขากำลังจ้องมองไปที่ ชายหนุ่มร่างผอมสวมแว่น ที่กำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ และกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ในที่สุดก็มีแขกมาเต้นกับฉันแล้ว!” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว “ฉันแค่อยากให้ทุกคน เต้นตามจังหวะชีวิตที่ฉันกำหนด!”
เมฆาพุ่งเข้าไปที่คอมพิวเตอร์ทันที “หยุดระบบ!”
แต่ชายหนุ่มคนนั้นผลักเมฆาออก แล้วกดปุ่ม "Full Resonance Mode" ทันที!
คลื่น Infrasound ถูกปล่อยออกมาด้วยความถี่ที่รุนแรงสูงสุด ทำให้ทั้งห้องทดลองสั่นะเือย่างบ้าคลั่ง!
วรุฒในชุดลดแรงสั่นะเืพยายามวิ่งหนี แต่ร่างกายเขากลับ ถูกควบคุมให้เต้นรำอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง! ชุดลดแรงสั่นะเืไม่สามารถต้านทานความถี่ที่รุนแรงขนาดนี้ได้!
วรุฒเต้นรำท่ามกลางอุปกรณ์ทดลองที่สั่นะเื และกรีดร้องออกมาเป็รหัสเสียงที่ซับซ้อนกว่าเดิม!
เมฆาที่ตอนนี้ถูกผลักล้มอยู่กับพื้น กำลังพยายามใช้สติทั้งหมดเพื่อวิเคราะห์ เสียงกรีดร้องเป็รหัส ของวรุฒที่ถูกบันทึกไว้ในเครื่องมือ...
*โปรดติดตามตอนต่อไป*