ตำนานผู้วิเศษ

'สายตาที่ปลื้มปริ่มของพวกเอ็งนี่หมายความว่าอะไร?' แม้ว่าเซี่ยซีหานจะไม่รู้ว่าโถงที่เก้านี่คืออะไร แต่ในภาพรวมมันก็รับรู้ว่า นี่เป็นเรื่องดีในทันที อย่างน้อยๆ ถ้าอาศัยเรื่องนี้ หรือฐานะของโถงที่เก้านี้ มันคงจะสามารถขนสมบัติโจรหนีได้อย่างสะดวก

แต่ปัญหาคือ ตัวมันกลับไม่รู้เลยว่า โถงที่เก้านั้นทำห่าอะไร!!!

แต่ในขณะที่เซี่ยซีหานนิ่งเฉย กับเป็นเหลียงเจียที่รีบร้อน มันคล้ายคนทำผิดที่กลัวถูกจับ

"ท่านทูตแห่งโถงที่เก้าขอรับ ท่านได้โปรดเมตตาตระกูลเหลียงของข้าด้วย ข้าไม่รู้จริงๆ ว่า ไอ้สารเลวโหย่งเต๋อนี้ จะติดต่อกับพวกอมนุษย์ หากข้าและบิดารู้เรื่องนี้... ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็จะจัดการพวกมันทันที ไม่ให้พวกมันมีที่พักอาศัยในอาณาเขตของเมืองรากโสมแน่นอน ท่านทูตแห่งโถงที่เก้าผู้มีหน้าที่ตรวจสอบเรื่องราวของอมนุษย์ ท่านได้โปรดให้ความยุติธรรมกับข้าน้อยและครอบครัวด้วยเถอะขอรับ ข้า ข้าไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ว่า ไอ้โหย่งเต๋อสารเลวมันติดต่อกับเหล่าอมนุษย์ผู้ไม่ตาย"

เซี่ยซีหานเข้าใจในบัดดล โถงที่เก้ามีหน้าที่เกี่ยวกับการปราบเหล่าอมนุษย์นี้เอง เมื่อมีข้อมูลแบบนี้มันก็ง่ายสำหรับบเซี่ยซีหานแล้ว

เซี่ยซีหานแอบยิ้มเยาะในใจ ก่อนจะคิดอะไรออก

"งั้นรึ เช่นนั้นก็ช่างเถอะ เจ้าจงมอบโทเคนของผู้มีเกียรติของอาณาจักรของพวกเจ้ามาให้ข้าหนึ่งอัน ข้าต้องการแฝงตัวที่จะตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตัวของข้าเองเงียบๆ"

"ได้ขอรับ" เหลียงเจียมันตอบรับอย่างว่าง่าย สิ่งนี้อาจจะเป็นเพราะความกังวล นอกจากนั้นเหลียงเจียก็คิดว่าเหมาะสมแล้ว นั่นเพราะหากท่านทูตท่านนี้เป็นคนจากโถงที่เก้าจริง เขาอาจจะไม่ใช่คนของอาณาจักรแห่งนี้ เป็นที่รู้กันว่าคนของโถงที่เก้านี้ จะออกเดินทางไปทั่วมหาอาณาจักรเว่ย ที่ปกครองอาณาจักรชั้นที่ 1 ถึง 4

ดังนั้นคนของโถงที่เก้า จึงไม่จำเป็นต้องเป็นคนของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่ง เขาอาจจะเดินทางมาที่นี่เพื่อสืบเรื่องบางอย่างแล้วจากไปในไม่ช้า เหลียงเจียคิดเช่นนี้

เหลียงเจียหยิบโทเคนสีทองแดงออกมา จากนั้นมันก็รีบเดินมาหาเซี่ยซีหาน ก่อนจะโค้งตัวและถาม

"ท่านทูตขอรับ ท่านจะใช้นามอะไร สำหรับจารึกนามลงบนโทเคนผู้มีเกียรติของอาณาจักรชิ้นนี้ขอรับ"

เซี่ยซีหานนิ่งคิดเพียงครู่เดียว ก่อนตอบ "ยุ่นอี้"

...

---หนึ่งวันต่อมา---

อร่อยจริงๆ ในเมืองรากไม้ เซี่ยซีหานใช้เงินไปราวห้าร้อยเหรียญเหล็ก เพลิดเพลินไปกับอาหารแสนหรูที่ภัตตาคารอาหารชั้นหนึ่ง อาหารหลากชนิดที่ไม่สามารถหาได้ที่แดนเหนือที่นี่มีมากมาย

เนื้อย่าง อาหารจานเส้นที่คล้ายบะหมี่ในโลกเก่าของเซี่ยซีหาน ทำให้เซี่ยซีหานมีความสุขถึงที่สุด จนมันถึงกับต้องยกซด

ส่วนตงตงก็ได้กินเนื้อย่างอย่างหรูหรา ต้องให้พูดตรงๆ เงินห้าร้อยเหรียญที่หมดไป ส่วนใหญ่สี่ร้อยห้าสิบเหรียญเหล็กหมดไปกับค่าเนื้อย่างของตงตง

หลังจากเซี่ยซีหานกินจนอิ่มหนำ มันก็ถึงเวลาออกเดินทางตามเป้าหมาย มันออกเดินทางไปยังร้านค้าสมุนไพรจำนวนมากของเมืองรากโสม

และเซี่ยซีหานก็พบว่า สมุนไพรที่ใช้ทำยาวิเศษเพื่อรักษาตาของเจียตัวนั้น หาไม่ง่ายเลย คุณภาพของสมุนไพรที่เซี่ยซีหานต้องการส่วนใหญ่ อยู่ในกลุ่มของชั้นดีที่หายาก

ดังนั้น เซี่ยซีหานจึงต้องปรับกลยุทธ์ เนื่องเพราะเซี่ยซีหานรู้ตัวว่า ในเวลานี้ตัวเองนั้น ไม่มีความสามารถในการเล่นแร่แปรธาตุ ทำขวดยาวิเศษเพื่อรักษาเจียตัวได้แน่ๆ

แทนที่จะรีบเร่งหาสมุนไพรเพื่อรักษาเจียตัว และมีโอกาสหลอมกลั่นพลาด ทำไมมันไม่สู้เอาเวลานี้ มาฝึกทักษะเล่นแร่แปรธาตุอันต่ำต้อยของตัวเอง

นอกจากนั้นเซี่ยซีหานยังรู้ความลับที่คนอื่นๆ บนโลกใบนี้ไม่รู้ อย่างการพัฒนาทักษะศิลปะการต่อสู้ของตัวเอง 'ขอบเขตก่อร่าง' ให้บรรลุสู่ 'ขั้นสูงสุดที่แท้จริง' หรือก็คือมีมวลกล้ามเนื้อที่ได้รับการพัฒนามากกว่า 75%

เซี่ยซีหานมันอดใจไม่ไหวและเปิดอ่านส่วนขยายของระบบ ทำให้มันรู้ว่าในกระบวนการที่จะบรรลุต่อจากนี้ นอกจากการฝึกอย่างบ้าระห่ำ แต่ยังต้องมีตัวช่วยจากยาวิเศษประเภท 'ผลัดเนื้อเปลี่ยนกระดูก'

โชคดีสูตรยาวิเศษเหล่านี้ ในหนังสือเล่นแร่แปรธาตุของเด็กชายประหลาดขนมเปี๊ยะทองคำของเซี่ยซีหานมีอยู่มากมาย เซี่ยซีหานจึงคิดจะเลือกมาสักหนึ่งหรือสองสูตร สำหรับเอามาฝึกฝนทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของตัวเอง

โดยเน้นไปที่สูตรยาวิเศษที่ราคาไม่แพงมากและทำได้ง่ายๆ

ณ ร้านค้าสมุนไพรแห่งหนึ่งในเมืองรากไม้ เจ้าของร้านร่างอ้วนใหญ่ตอนนี้ กำลังหน้าซีดขาว

"คุณชายผู้มีเกียรติขอรับ ทั้งหมดข้าลดให้ท่านได้เท่านี้จริงๆ 'โสมมังกรดิน' 'ดอกนางลิ้น' 'ปทุมมาศ' 'หญ้าเจ็ดใบวิจิตร' นอกจากนั้นยังมีสมุนไพรยิบย่อยอีกยี่สิบสี่รายการ แต่สี่อย่างแรกที่ข้ากล่าวมา ข้าลดให้คุณชายผู้มีเกียรติได้เพียง 3 ใน 10 ส่วนเท่านั้น ถ้ามากกว่านี้ ข้าก็ตายพอดีขอรับ ข้าคงไม่ได้กำไรจริงๆ"

เซี่ยซีหานที่ตอนนี้นัยน์ตาจ้องถลึงมองเจ้าของร้านอย่างน่าหวาดกลัว ตอนนี้มันเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มหวานได้แล้ว "3 ใน 10 ส่วน ก็ 3 ใน 10 ส่วน ข้าต้องการสมุนไพรเหล่านี้ทั้งหมดหนึ่งร้อยชุด"

"หาาาาาาาาาาาาา" เจ้าของร้านร่างอ้วนใหญ่ตอนนี้ร้องเสียงตกใจ ก่อนจะใบหน้าเศร้า วันนี้ค้าขายเกือบขาดทุนจริงๆ แม้จะขายของได้จำนวนมาก แต่บวกลบดีๆ กำไรแทบจะไม่ถึง 1 ใน 10 ส่วน เรียกว่าได้กำไรเล็กน้อย เพียง 5 ใน 100 ส่วนเท่านั้น สิ่งนี้นับว่าเป็นการทำการค้าที่เกือบขาดทุนแล้ว โชคดีที่คำสั่งซื้อนั้นมีจำนวนมาก เพียงแต่ปัญหาตอนนี้เหลือเพียงอย่างเดียว นั่นคือของจะมีพอไหม

เมื่อเจ้าของร้านร่างอ้วนเห็นว่ามีของขายได้เต็มจำนวน จึงพอยิ้มได้บ้าง

สำหรับ 'คุณชายยุ่นอี้' ผู้มีเกียรติ ที่ต่อราคาสินค้าเก่ง และบีบบังคับจนมันค้าขายแทบจะไม่มีกำไร เจ้าของร้านสมุนไพรผู้นี้ ไม่อยากทำการค้าด้วยจริงๆ

หลังจากจ่ายเงินไป 20,000 เหรียญเหล็ก เซี่ยซีหานก็ออกมาจากร้านอย่างหน้าบาน ด้วยการมีโทเคนผู้มีเกียรติของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่ง มันช่างมีประโยชน์จริงๆ เซี่ยซีหานได้แรงบันดาลใจนี้ มาจากการที่เมื่อก่อน ผู้มีเกียรติจากต่างแดนมาซื้อยุทธภัณฑ์ ที่ป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว พวกเขาก็ทำคล้ายๆ กับเซี่ยซีหานทำในปัจจุบัน กดราคาของนายป้อมถางอี้ไปเสียหนึ่งถึงสองส่วนได้อย่างง่ายดาย ส่วนนายป้อมถางอี้ก็ไม่กล้าพูดอะไรมากเมื่อเจอกับเหล่าผู้มีเกียรติ เพราะรู้ว่ายิ่งมีปัญหามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสเสียเปรียบมากเท่านั้น

นั่นเพราะโทเคนผู้มีเกียรติส่วนใหญ่ คือของเหล่าลูกหลานผู้มีอิทธิพลของอาณาจักร ไม่ใช่ทุกคนจะมีมันได้ แม้แต่ลูกหลานในตระกูลของผู้มีเกียรติทั้งหลาย การได้ครอบครองโทเคนผู้มีเกียรติก็มีอยู่อย่างจำกัด มีแต่ทายาทสายตรงคือคนพิเศษของตระกูลเท่านั้นที่จะมีได้ นั่นเพราะอาณาจักรมักจำกัดจำนวนของสิ่งนี้

ดังนั้น โทเคนผู้มีเกียรติ จึงนับเป็นป้ายเบ่งดีๆ นี่เอง แต่แม้โทเคนผู้มีเกียรติจะเป็นป้ายเบ่ง แต่มันก็มีหลายระดับเช่นกัน สำหรับเซี่ยซีหานป้ายเบ่งของมันนับว่าอยู่ในคุณภาพที่ค่อนข้างดี

ก่อนจากเซี่ยซีหานกำชับเจ้าของร้าน ในการช่วยหาสมุนไพรราคาแพงให้ตัวเอง

เซี่ยซีหานเดินออกมาอย่างหน้าบาน แต่พอมองหน้าตามันดีๆ กับพบว่า เซี่ยซีหานตอนนี้กับเซี่ยซีหานที่พวกเรารู้จักนั้น ราวกับเป็นคนละคน เขาหล่อเหลามากขึ้นแต่ก็ดูมีอายุมากขึ้นเช่นกัน

ทั้งหมดนี้เพราะทักษะปลอมตัวของเซี่ยซีหาน ที่เมื่อมันเลือกใช้สถานะคุณชายยุ่นอี้ มันจะปลอมตัวด้วยทักษะปีศาจไร้หน้าระดับหนึ่งของตัวเองทันที ซึ่งทำให้เซี่ยซีหานสามารถเพิ่มหรือลดส่วนสูงของตัวเองได้ประมาณ 5 ถึง 10 เซนติเมตร นอกจากนั้นใบหน้าก็เพิ่มส่วนนูน ส่วนหนาได้ในระดับหนึ่ง นับว่าเป็นการปลอมแปลงที่ใช้ได้ ทำให้เมื่อเซี่ยซีหานเมื่อใช้ฐานะยุ่นอี้ คนธรรมดาไม่มีทางรู้ว่าเป็นเซี่ยซีหาน

ยกเว้นพวกเขาจะเป็นผู้วิเศษที่มีความสามารถในการมองเห็นพลังโอน่า

พวกเขาจะมองเห็นในทันทีว่า บริเวณใบหน้าของเซี่ยซีหาน อัดแน่นไปด้วยพลังโอน่าลึกลับอย่างประหลาด และนั้นจะทำให้พวกเขารู้ว่า เซี่ยซีหานปลอมตัว แต่ปัญหานี้จะหมดไป ถ้าเซี่ยซีหานบรรลุทักษะของปีศาจไร้หน้าในระดับสูง

ในวันเดียวเซี่ยซีหานเข้าร้านสมุนไพรไปถึง 5 ร้าน แต่ทุกร้านไม่มีร้านใดมีสมุนไพรเพื่อรักษาเจียตัวเลย

แต่ถึงอย่างนั้น เซี่ยซีหานก็ได้สมุนไพรสำหรับการฝึกเล่นแร่แปรธาตุสำหรับตัวเองมาจำนวนมาก

...

ในระหว่างทางกลับที่พัก

อยู่ๆ เด็กชายคนหนึ่ง วิ่งมาตรงหน้าเซี่ยซีหาน ก่อนจะหายใจหืดหอบ ยิ้ม และพูดกับเซี่ยซีหานน้ำเสียงสดใส

"คุณชาย ข้ารู้ว่าที่ใดมีสมุนไพรที่ท่านต้องการซื้อ"

เซี่ยซีหานจำต้องขมวดคิ้ว จ้องเด็กชายในทันที นั่นเพราะเรื่องนี้แปลกเกินไป