ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

นาฟสวมสูทสีดำเรียบหรูที่พอดีกับรูปร่างผ้าสูทเนื้อดีเป็นเงางามเมื่อกระทบกับแสงไฟ

เสื้อด้านในสีขาวสะอาดตาและเนคไทสีเงินเพิ่มความมีเสน่ห์และความสง่างามให้กับเขานาฟที่มีรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาอยู่แล้ว จึงมีบุคลิกท่าทางที่งามสง่าเป็นที่สะดุดตาของแขกในงาน

ข้างกายคือคากิ ที่มีรูปร่างอ้วนท้วมแต่ก็ดูน่ารักและเป็นมิตรเพื่อนคนนี้สวมเสื้อสีฟ้าอ่อนที่เน้นความสดใสและเป็นกันเองทับด้วยแจ็กเก็ตสีน้ำเงินเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีต กางเกงสีเทาเข้ากับเสื้อผ้าได้อย่างลงตัวแม้จะมีรูปร่างที่อวบอ้วนแต่ท่าทางและบุคลิกของเขาก็เต็มไปด้วยความร่าเริงและมั่นใจรอยยิ้มกว้างและดวงตาที่เปล่งประกาย

แขกคนอื่นๆ ต่างหันมามองด้วยความสนใจ บางคนเริ่มเข้ามาทักทายโดยเฉพาะคากิที่ถือว่าเป็นคนมีชื่อเสียงของเมืองนี้และเป็นที่รู้จักกันเป็นวงกว้าง

นาฟที่สักเกตเห็นพึ่งจะรู้ว่าเพื่อนของเขาคนนี้มีชื่อเสียงมากขนาดนี้ 

โดยส่วนใหญ่นักแข่งที่เข้ามาทักทายส่วนมากพูดไปในทางเดียวกันเรื่องอยากให้คากิ มาเป็นช่างเครื่องให้  แต่ทุกคนก็เข้าใจและไม่ได้ว่าอะไรคากิ เพราะเข้าใจว่าเป็นเรื่องยากที่จะทำให้คนระดับอัจฉริยะนักประดิษฐ์มาเป็นช่างส่วนตัวให้

เมื่อเวลาผ่านไป การแสดงสดบนเวทีก็เริ่มต้นขึ้น มีการแสดงเพลงที่สร้างความสุขและความบันเทิงให้กับผู้เข้าร่วมงานทุกคนต่างปรบมือและเคลื่อนไหวตามจังหวะเพลงสร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานและความประทับใจ

แขกผู้มีเกียรติผู้มีชื่อเสียงเริ่มเข้ามาในงานเลี้ยงมากยิ่งขึ้นกลายเป็นภายในห้องโถงนี้ เป็นการรวมตัวของกลุ่มคนมากมายซึ่งแต่ละคนก็ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีชื่อเสียงและทรงอิทธิพลมากมายภายในอาณานิคม

นาฟเริ่มได้ยินเสียงพูดคุยที่เริ่มดังขึ้นจากการมาถึงของกลุ่มตระกูลและสมาคมที่มีชื่อเสียง

“นั้นพวกตระกูลเอโร้นี่!” กลุ่มคนราวๆ 10 คนเดินเข้ามาในงานล้วนแล้วแต่มีผมสีทองเหมือนกันหมด ที่สำคัญมีความสวยสง่า ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวนำกลุ่มมาโดยชายวัยกลางคนซึ่งเป็นผู้อาวุโสของตระกูลขนาบข้างด้วยสาวแสนสวยผู้ทรงเสน่ห์ ที่สวมชุดราตรีสีขาวนวล สวยงามขับเน้นให้รูปร่างหน้าตาที่สวยงามอยู่แล้วยิ่งเฉิดฉายและทรงเสน่ห์มากกว่าเดิมนางคือเอโรซ่าประธานนักศึกษาสถานศึกษาเวสเทริน์“พวกสายตระกูลใหญ่แห่งเมืองตะวันตก” เสียงกระซิบกระซาบดังมารอบๆ

 ไม่นานกลุ่มสมาคมและตระกูลใหญ่อีกสองกลุ่มก็ปรากฏตัวขึ้นในงานเป็นกลุ่ม“ตระกูลตาปา” ซึ่งมีตามุสที่เป็นนักแข่งรวมอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย

“นั้นมัน “พี่น้องเก็กโค เก็กคูแห่งสมาคมเวสการ์ด” นี่ เห็นว่าสองพี่น้องมีชื่อติดใน 100 อันดับนักศึกษาโดยเฉพาะคนพี่ที่อยู่ในอันดับสอง และยังเป็นนักแข่งรถอีกด้วยแต่น่าเสียดายที่ปีที่แล้ว ทั้งตามุสและเก็กคู ไม่ผ่านเข้ารอบ 15 คันสุดท้าย เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ไม่นานกลุ่มใหญ่ ก็เข้ามาในงานเลี้ยงกันหมดมีกลุ่มตระกูลและสมาคม จากฝั่งเหนือ และใต้ มาร่วมงานอยู่ไม่น้อย

นาฟที่มองดูคนเหล่านี้ไปทั่งทั้งห้องสักเกตถึงบางสิ่งเพราะแทบจะไม่เห็นกลุ่มคนจากฝั่งตะวันออกเลยถึงพวกเชคาลจะโดดจำกัดขอบเขต แต่กลุ่มและสมาคมอื่นก็ไม่มีมาร่วมงานเลย

อดไม่ได้จึงหันไปถามคากิ   “ข้าไม่เห็นกลุ่มคนจากฝั่งตะวันออกเลย!

คากิยกยิ้มแล้วเอ่ย  “พวกตะวันออก เป็นคนที่คลั่งไคล้การต่อสู้เป็นหลักเทิดทูนโคลิเซี่ยม เป็นตัวแทนจิตวิญญาณของคนในเมือง คนส่วนมากในเมืองนั้นล้วนแล้วแต่มุ่งมั่นและจริงจังกับการใช้ชีวิตเป็นอย่างมาก

“ตรงกันข้ามกับเมืองของเราที่ผู้คนเคยชินกับการใช้ชีวิตที่เป็นอิสระไม่ยึดติดกับสิ่งใด  ความเร็วที่ไม่สิ้นสุดไม่ผูกมัดจึงเป็นตัวแทนของคนในเมืองของเรา

นาฟพยักหน้าเข้าใจเพราะจากที่เคยไปสัมผัสกับตนเองมา ว่าทุกสถานที่ย่อมมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง

งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ไม่เพียงแค่เป็นการเฉลิมฉลองก่อนการแข่งขันอันยิ่งใหญ่ที่กำลังใกล้เข้ามา แต่ยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ยั่งยืนในวงการแข่งรถทุกคนต่างมีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขและความประทับใจที่ยากจะลืมเลือน

“แก๊ง!ๆ

เสียงช้อนเคาะกับแก้วส่งสัญญาณให้ผู้ที่เข้ามาในงานเลี้ยงหันไปมองที่เวที  ปรากฏชายสูงวัยแต่งตัวภูมิฐานเป็น

ผู้ว่าการฝั่งตะวันตกนามว่า”เดอแคลร์”ก้าวขึ้นไปบนเวทีด้วยท่าทางที่สง่างามและมั่นใจ

ชายสูงวัยผู้นี้มีผมสีเทาแซมขาวที่บ่งบอกถึงประสบการณ์และภูมิปัญญาสวมสูทสีเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีต ดวงตาของเขาประกายด้วยความมุ่งมั่น

เมื่อเขายืนอยู่กลางเวทีเสียงเพลงเงียบลงและความสงบเงียบเข้าปกคลุมผู้ชมทุกคน ผู้ว่าการยิ้มอย่างอบอุ่นก่อนจะเริ่มกล่าวเปิดงาน

“สวัสดีทุกท่าน!” เริ่มต้นด้วยน้ำเสียงที่ก้องกังวานและเต็มไปด้วยพลัง“คืนนี้เป็นคืนที่เราทุกคนรอคอยมานาน สำหรับการแข่งขันรถแข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอาณานิคม”

“แปะ!ๆๆ

เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังก้องทั่วห้องโถง

ผู้ว่าการพยักหน้ายิ้มรับและยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบลง

“การแข่งขันในครั้งนี้ไม่เพียงแค่เป็นการประลองฝีมือและความเร็วของนักแข่งที่เก่งกาจจากทั่วทั้งอาณานิคมแต่ยังเป็นการแสดงถึงความสามัคคีและความมุ่งมั่นของพวกเราในการสร้างอนาคตที่ดียิ่งขึ้น”ผู้ว่าการกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น“เราภูมิใจในนักแข่งทุกคนที่มาร่วมงานในวันนี้ พวกท่านทุกคนไม่เพียงแค่เป็นผู้แข่งขันแต่ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่และชาวชุมชนของเราด้วย”