ยอดมนุษย์ทะลุเกมกลายพันธุ์

หลังจากกลับมาถึงห้องพักที่โรงแรมและอาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้ว เซี่ยฮุยก็เอนตัวลงบนโซฟาที่อ่อนนุ่มด้วยท่าทางผ่อนคลาย

ตอนที่เขากำลังคิดว่าจะเปิดดูรายการโทรทัศน์แก้เบื่อ จู่ ๆ สายรัดข้อมือของเขาก็สว่างวาบขึ้น

มีข้อความส่งตรงมาถึงเขา

ตอนที่เซี่ยฮุยเปิดดูก็พบว่าเอกสารยื่นคำขอเข้าศึกษามหาวิทยาลัยได้รับการอนุมัติแล้ว

มุมปากของเขากระตุกขึ้นเป็นเส้นโค้ง เซี่ยฮุยไม่ได้สนใจว่าด้านบนเขียนไว้ว่าอย่างไร เขารีบเปิดหน้าจอแสดงผลขึ้นมา

ภารกิจที่อยู่บนนั้นสำเร็จลุล่วงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ส่งภารกิจ

เซี่ยฮุยยังไม่ทันได้กดปุ่มส่งภารกิจ จู่ ๆ ก็มีเสียง “ติ๊ง” ดังขึ้นพร้อมกับหน้าจอที่กะพริบอย่างไม่หยุด

“ผู้เล่นเซี่ยฮุยทำภารกิจสำเร็จแล้ว เนื่องจากช่วงเวลาที่ผ่านมาระบบทำงานหนักเกินไป ระบบจะทำการโดดงานเพื่อพักผ่อน เริ่มรีสตาร์ท......”

โดดงาน?

ระบบจะพักผ่อนเนี่ยนะ?

ยังไม่ทันที่เซี่ยฮุยจะได้สบถด่าออกมา เขาก็พบว่าด้านบนหน้าจอเริ่มนับถอยหลังแล้ว

10 9 8……

ตอนที่มันนับถอยหลังมาจนถึงศูนย์ เซี่ยฮุยก็รู้สึกได้ถึงสติสัมปชัญญะของตัวเองหยุดทำงานกลางอากาศ

ภาพตรงหน้าตัดวูบและเขาก็หมดสติไปในทันที

ตอนที่เขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตอนนี้เป็นเช้าวันใหม่แล้ว

“นี่ฉันหลับไปหนึ่งคืนเหรอ?”

เซี่ยฮุยลูบผมตัวเองและลุกขึ้นมานั่งบนโซฟา

หลังจากใช้ฝ่ามือตบศีรษะตัวเองเพื่อเรียกสติ เขาก็ก้มหน้ามองเวลาที่อยู่บนสายรัดข้อมือ จู่ ๆ เขาก็ต้องประหลาดใจกับสิ่งที่เห็น

จริงด้วย...เมื่อคืนระบบบอกว่าจะโดดงานเพื่อพักผ่อน

ตอนที่เขาชะงักไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ เขาก็คิดขึ้นได้ว่าสาเหตุที่เขาหลับไปโดยไม่รู้ตัวเกิดขึ้นจากอะไร

เขารีบเปิดหน้าจอแสดงผลทันที

นี่มัน...

หลังจากที่เซี่ยฮุยพบว่าหน้าจอทำการรีสตาร์ทใหม่ เขาก็ช็อกไปในทันที

ระบบเปลี่ยนใหม่จนไม่เหลือเค้าโครงเดิมที่เขารู้จัก!

ด้านบนหน้าจอแสดงผลแตกต่างจากที่เซี่ยฮุยเคยเห็นอย่างสิ้นเชิง

เงาแหงนหน้าขึ้นมองด้านบนราวกับตัวเองสามารถมองทะลุเพดานได้ เขาจ้องมองไปยังคนคนนั้นที่นั่งอยู่ ณ สถานที่ที่ไร้จุดสิ้นสุด

“เป็นเพราะสิ่งที่เขียนไว้พังไม่เป็นท่าและไม่มีเวลาแก้ไขมันสินะ ถึงได้เปลี่ยนการตั้งค่าใหม่ทั้งหมดแบบนี้?”

คำถามที่เขาเปล่งเสียงถามออกมาไม่ได้รับคำตอบ มีเพียงเสียงเคาะแป้นพิมพ์ที่ยังคงพิมพ์ต่อไปอย่างเงียบ ๆ

จากระดับความเร็วในการพิมพ์ของคนคนนั้น ราวกับว่ากำลังแข่งกับอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้

บุคคลผู้นั้น...

ขึ้นชื่อว่าความดื้อรั้นขั้นสุดเลยล่ะ!

“เอาเถอะ ฉันยอมแล้วก็ได้”

หลังจากเงียบไปชั่วอึดใจ เซี่ยฮุยก็ยอมรับการรีสตาร์ทของระบบ

เขาเปิดหน้าจอแสดงผลขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เขาค้นพบว่าหลังจากที่ระบบหยุดพักไป ของที่เหลืออยู่กลับกลายเป็นความเรียบง่าย

ระบบถูกแบ่งออกเป็นสองหน้าคือ [ส่วนบุคคล] และ [การ์ด]

เซี่ยฮุยเปิดหน้าจอ [ส่วนบุคคล] เขาค้นพบว่าคุณสมบัติของเขาในตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างมาก

ผู้เล่น : เซี่ยฮุย

เลเวล : LV.9 (อัพเกรดโดยแต้มเสริมความแข็งแกร่ง)

แต้มเสริมความแข็งแกร่ง : 0 (สามารถรวบรวมได้จากภารกิจและการสังหารศัตรู)

บัพ ：

พลังลมปราณ : LV.5

วิญญาณ : LV.0

สกิล : สายหมัด สายกระบี่

แค่นี้เองเหรอ?

เซี่ยฮุยลองกดเพื่อเลื่อนไปยังหน้าถัดไป นอกเหนือจากกระเป๋าใส่ไอเท็ม

เขากดเปิด : อำนาจจักรพรรดิ เงาคะนึง พิโรธคลั่ง (ยังไม่ปลดล็อก) มงคลเอกะ (ยังไม่ปลดล็อก) เลือนกังวล (ยังไม่ปลดล็อก) เทือนโลกา (ยังไม่ปลดล็อก) วายุโศกศัลย์ (ยังไม่ปลดล็อก) จอมตะกละ (ยังไม่ปลดล็อก) คะนึงสัมพันธ์ (ยังไม่ปลดล็อก) ล่าโภไคย (ยังไม่ปลดล็อก) ฉกชิง (ยังไม่ปลดล็อก) ไร้หวาดหวั่น (ยังไม่ปลดล็อก) คุณสมบัติหน่วงเหนี่ยว (ยังไม่ปลดล็อก)

สิ่งที่เห็นมีเพียงแค่อาวุธที่คุ้นเคย อุปกรณ์ประกอบฉากที่ซื้อมาและของที่เขาเคยใส่ไว้ในนั้น

สกิลของฉันล่ะ?

ระบบร้านค้าของฉันล่ะ?

เซี่ยฮุยแทบพูดไม่ออก หลังจากที่ระบบหยุดทำงาน ฟังก์ชันที่เคยมีก่อนหน้านี้ก็หายไปหมด เหลือเพียงแค่ภารกิจและการสังหารศัตรูเท่านั้น

เงินที่ฉันใส่เข้าเพื่อเสริมความแข็งแกร่งและการสุ่มจับฉลากทุกเดือนของฉันล่ะ?

หืม?

สุ่มจับฉลาก?

เซี่ยฮุยเปิดหน้าต่างอีกส่วนหนึ่งขึ้นมา และเริ่มอ่านข้อมูลที่อยู่ในนั้น

การ์ด : สามารถทำการสุ่มจับฉลากได้เดือนละครั้งโดยไม่มีค่าใช้จ่าย (ปล. สามารถจับฉลากได้ทุกชนิด)

การ์ดที่มีในตอนนี้ : นักมวย นักกระบี่วิญญาณ

ไม่มีอะไรนอกจากนั้นแล้ว

หน้าจอเรียบง่ายแบบนี้ คิดจะปั่นหัวฉันเล่นเหรอ?

เซี่ยฮุยแหงนหน้ามองฟ้าอีกครั้ง วินาทีต่อมาเขาก็ตระหนักขึ้นได้

มรรคอันยิ่งใหญ่นั้นเรียบง่ายอย่างที่สุดงั้นเหรอ?

เซี่ยฮุยเหลือบตามองหน้าจออีกครั้ง ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็คือระบบที่หยุดทำงานชัด ๆ

ถ้าหากระบบไม่กลับมาทำงาน เขาก็ต้องใช้แผงควบคุมที่เรียบง่ายนี้จนกว่ามันจะอัพเกรดจนถึงขีดสุดสินะ

เซี่ยฮุยถอนหายใจเฮือกใหญ่ สายตาของเขามองไปยังสกิลของสายหมัด

หลังจากเขากดไปที่ปุ่มนั้น ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นว่า “อาชีพไม่สอดคล้อง”

“เชี้ย...ใช้ไม่ได้เหรอ”

เซี่ยฮุยสบถด่าออกมาด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็รีบสงบสติอารมณ์อีกครั้ง

อาชีพไม่สอดคล้อง ถ้างั้น...ระหว่างที่คิดเขาก็เหลือบมองไปที่การ์ดนักมวย

เขากดเปิดใช้งานการ์ดใบนี้ ทันใดนั้นเขาก็เห็นสัญลักษณ์รูปหมัดปรากฏขึ้น

เซี่ยฮุยสูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง และภาวนาอยู่ในใจว่าจะเป็นอย่างที่เขาคิด

หลังจากเปิดใช้งานผ่านกระแสจิต วินาทีต่อมาการ์ดก็เปลี่ยนเป็นแสงสีขาวและไหลซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา

ใบหน้าของเซี่ยฮุยก็แสดงออกถึงความโล่งใจออกมา

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...

ตอนที่เซี่ยฮุยเปิดใช้การ์ดนักกระบี่วิญญาณ เขาก็พบสกิลที่ไม่คุ้นเคยอยู่ในหัวของเขาจริงๆ

สายกระบี่งั้นเหรอ?

เพียงแค่เขาคิดถึงสิ่งนี้ แสงสว่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า วินาทีต่อมากระบี่ยาวเล่มบางหนึ่งเล่มก็มาอยู่ในมือของเขา

กระบี่ยาว : เงาคะนึง

ระดับ : ส้ม (ตำนาน)

อาชีพ : นักกระบี่วิญญาณ

ปล : กระบี่ยาว ด้วยความคมของปลายกระบี่ที่สูงมากจะช่วยเพิ่มพลังการโจมตีให้กับผู้ใช้งาน

เช่นเดียวกันกับนวมอำนาจจักรพรรดิ คุณสมบัติที่ซับซ้อนของมันถูกย่อให้เหลือเพียงสามบรรทัด และคำอธิบายในการใช้งานอีกหนึ่งบรรทัด

เซี่ยฮุยขยับแขนเล็กน้อยจากนั้นก็วาดกระบี่เงาคะนึงไปที่โซฟา

วินาทีต่อมาโซฟาที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนจากคมกระบี่ในมือของเขา

คมมากจริง ๆ!

เซี่ยฮุยแอบชื่นชมอยู่ภายในใจ เขากระชับกระบี่เงาคะนึงในมือ ขนาดของมันพอดีมือและไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ กับการใช้งานแม้แต่น้อย

คุ้มค่ากับการให้คำนิยามว่ามรรคอันยิ่งใหญ่นั้นเรียบง่ายอย่างที่สุดจริง ๆ!

จู่ ๆ เซี่ยฮุยก็รู้สึกว่าการที่ระบบโดดงานก็ดีเหมือนกันแหะ!

แต่เซี่ยฮุยก็ยังบอกไม่ได้ว่าสิ่งนี้ถือว่าเป็นข่าวดีหรือข่าวร้ายสำหรับเขากันแน่

สิ่งเดียวที่เขารู้ก็คือนับจากนี้รูปแบบการเปลี่ยนแปลงตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นหลังจากที่ระบบหยุดทำงานจะถูกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เซี่ยฮุยเริ่มคิดวิเคราะห์เส้นทางที่เขาจะเดินต่อไปหลังจากนี้

ทำภารกิจ...สังหารศัตรู...การ์ด...

เส้นทางที่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นหลังจากนี้เกิดขึ้นจากสามอย่างนี้ ตอนนี้ดูเหมือนว่าวิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือการ์ด

แต่เซี่ยฮุยรู้ดีว่าเขาไม่สามารถพึ่งพาแค่การสุ่มจับฉลากเดือนละครั้งเพื่อเสริมความแข็งแกร่งของตัวเองได้

บนโลกใบนี้กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงและเขาก็ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น

เรื่องแปลกประหลาดบนโลกใบนี้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

เมืองหลวงที่ดูเหมือนว่าจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด แต่ในภายภาคหน้าก็ไม่มีใครสามารถรับรู้ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ภารกิจ?

สังหารศัตรู?

ตอนนี้ยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจ ส่วนสังหารศัตรู...เซี่ยฮุยกำหมัดแน่น

หลังจากนี้จะไม่ได้มีแค่การสังหารตัวประหลาดเพื่อรับแต้มเสริมความแข็งแกร่งเท่านั้น แม้แต่การสังหารมนุษย์ด้วยกันเองก็สามารถกอบโกยแต้มเสริมความแข็งแกร่งได้เช่นกัน

แม้ว่าจะเป็นแค่เพียงการคาดเดา แต่เซี่ยฮุยมั่นใจว่ามันต้องเป็นอย่างที่เขาคิดแน่ ๆ

เขาแอบรู้สึกตื่นเต้นอยู่ภายในใจ สำหรับเขาสิ่งนี้นับว่าเป็นเรื่องที่ดี

การสังหารศัตรูที่เข้ามาระรานเขาจะไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอีกต่อไป อีกทั้งยังเป็นแหล่งเสริมความแข็งแกร่งให้กับเขาได้ด้วย

นอกจากนี้ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาสูงถึงขอบเขตพิเศษขั้น 9 แล้ว

ส่วนจะก้าวเข้าสู่ขั้นต่อไปได้อย่างไร เขาเองก็กำลังคิดไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่เช่นกัน

มันคือการเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

ยิ่งสะสมแต้มเสริมความแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ความแข็งแกร่งของเขาก็จะสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องมากเท่านั้น

เซี่ยฮุยมีลางสังหรณ์เล็กน้อย ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เขาจะสามารถทะลุขอบเขตปัจจุบันและไปถึงระดับใหม่ได้

“แต่จะพึ่งพาแค่วิธีนี้อย่างเดียวไม่ได้”

วินาทีนั้น เซี่ยฮุยแอบเตือนตัวเองอยู่ภายในใจ

ถ้าหากใช้วิธีสังหารศัตรูที่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันเพื่อกอบโกยแต้มเสริมความแข็งแกร่ง เขาแอบสงสัยว่าหลังจากนี้เขาจะกลายเป็นทาสของความปรารถนาและมีชีวิตอยู่เพื่อการสังหารผู้คนอย่างบ้าคลั่งหรือเปล่านะ

“จะเป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด! ฉันจะฆ่าแค่ศัตรูเท่านั้น”

เซี่ยฮุยตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะเดินตามทำนองคลองธรรมที่มี หลังจากเก็บกระบี่เงาคะนึงกลับเข้าไปในกระเป๋า เขาก็หันออกไปมองด้านนอกหน้าต่าง

แสงอาทิตย์ที่กระทบลงบนหลังคาสว่าง ทำให้เกิดแสงสว่างจ้าไปทั่วทุกสารทิศ