หลังรับประทานอาหารเสร็จ ดินจึงเดินไปที่สวนหลังบ้านแล้วยืนโทรติดต่ออินทรเพชรทันที
“นายอยู่ที่ไหน ว่างหรือเปล่า” ดินกล่าว
“เฮ้ย ดิน! ฉันไม่ว่างจริงๆ ฉันกำลังเรียนอยู่” อินกล่าว
“โตป่านนี้แล้ว ยังจะเรียนอีกหรอเพื่อน” ดินสงสัย
“ก็ฟ้าน่ะสิ บังคับให้ฉันเข้าคอร์สเรียนโปรแกรมพ่อแม่มือใหม่ ฉันก็เลยต้องเรียนั้แ่ อาบน้ำให้ลูก เปลี่ยนผ้าอ้อม ผสมนม อะไรทำนองนี้” อินกล่าว
“โห ดีๆ นายจะได้ดูแลหลานฉันดีๆ ด้วย” ดินเห็นดีเห็นงาม
“แล้วมีอะไรอีกมั้ยตอนนี้ ฟ้ามองฉันตาเขียวปั๊ดแล้ว” อินกล่าว
“ยังไม่คุยก็ได้ รีบเอาใจฟ้าเถอะ อารมณ์คนท้องยิ่งแปรปรวนอยู่ด้วย” ดินกล่าว
“เออๆ Bye เพื่อน” อินรีบวางทันที
สักพักดินก็ใเพราะอยู่ดีๆ วินทร์ก็กอดเธอทางด้านหลัง พร้อมกับหอมแก้มภรรยา
“ปล่อยฉันเถอะค่ะ อายคนอื่นบ้างสิคะ” ดินเขิน
“เมื่อไหร่คุณจะเลิกติดต่อนายอินซะทีล่ะครับ” วินทร์หึง
“แต่เขาเป็น้องเขยฉันนะคะ พวกเราจำเป็ต้องติดต่อกันเื่งานจริงๆ” ดินกล่าวตามจริง
“คุณรู้มั้ยว่า ผมกับอินเคยท้าประลองกันเพื่อแย่งคุณด้วย” วินทร์เล่าความหลัง
“ไม่เห็นอินจะบอกให้ฉันรู้เลยนี่คะ” ดินงง
“ก็เพราะผมเป็ฝ่ายชนะอินน่ะสิ แต่ตอนนั้นคุณโกรธผมเื่สายลับคนนั้น ผมเลยไม่มีโอกาสเข้าใกล้คุณได้อีก” วินทร์กล่าว
“ฉันกับสายลับคนนั้นเป็เพื่อนกันค่ะ ถึงกระนั้นฉันก็ยังไม่เชื่อใจคุณหรอกนะคะ แล้วคุณ เอ่อ ชอบฉันั้แ่เมื่อไหร่หรอคะ พวกเราแทบจะไม่ได้คุยกันเลยสักนิด” ดินสงสัยแต่ถามอย่างเขินๆ
“วันที่คุณเห็นเรือนร่างผมไงครับ” วินทร์กล่าว
“บ้าสิคะ” ดินใกับคำตอบ
“หึ หึ คุณเที่ยวออกตามหานายอินจนทั่วที่พักนักเรียนตำรวจ แม้กระทั่งห้องอาบน้ำผู้ชาย จนคุณเข้ามาเห็นผมตอนนุ่งเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเท่านั้น ตอนนั้นผมเห็นคุณเขินแต่ฝืนใจถามผมว่าเห็นนายอินมั้ย” วินทร์เล่า
“ความเป็จริงอินกับฉันเป็แค่เพื่อนที่เข้าใจกันค่ะ พวกเราไม่มีทางรักกันได้เพราะมีนิสัยเหมือนกันมาก ในตอนนั้นอินหลงรักน้องสาวฉัน ถึงขั้นขโมยกระเป๋าสตางค์ฉันเพียงเพื่อจะขโมยรูปฟ้าใสไป อินนำกระเป๋ามาคืนแต่ไม่ยอมคืนรูป ฉันก็เลยโมโหออกตามล่าอิน ในตอนนั้นเขาก็หนีเก่งเสียด้วย” ดินยอมเผย
“คุณใจกล้าบ้าบิ่นเกินไปนะครับ ที่เที่ยวออกตามหาตามห้องอาบน้ำชายน่ะ” วินทร์กล่าว
“มันเป็อารมณ์ชั่ววูบค่ะ” ดินกล่าว
"วันนี้ผมจะพาคุณไปสถานที่ที่หนึ่ง พวกเราไปกันเถอะนะครับ" วินทร์จูงมือภรรยาไปขึ้นรถ แล้วเขาก็ขับรถไปจอดที่ศาลเ้าจีนแห่งหนึ่ง
“คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมคะ” ดินสงสัย
“เดี๋ยวก็รู้ครับ เข้าไปข้างในกันเถอะ” วินทร์จูงมือภรรยาเข้าไป
ดินเดินเข้าไปเห็นซินแสกำลังกวาดศาลเ้าอยู่ข้างใน
“อ้าวอาวินทร์ มาได้ยังไงเนี่ย แล้วผู้หญิงคนนี้คือ” ซินแสทัก
“เมียผมเองซินแส” วินทร์โพล่งตอบ
ดินรีบตีไปไหล่ของวินทร์ เพราะไม่คิดว่าเขาจะแนะนำโต้งๆ แบบนี้ แล้วรีบไหว้ซินแสทันที
“อ้อๆ เมียสวยนะวินทร์ เข้าใจเลือกนี่” ซินแสกล่าว
“ผมมีเื่จะคุยกับซินแสสองคนครับ เอ่อ ดินเดินชมสถานที่ไปก่อนก็ได้” วินทร์กล่าวกับภรรยา
ดินเข้าใจเลยพยักหน้าแล้วเดินชมศาลเ้าทันที
วินทร์เลยรีบคุยกับซินแส “ผมอยากให้คุณและพรรคพวกคอยคุ้มครองดินและแม่ของผมด้วย หากผมเป็อะไรไป”
“หมายความว่ายังไงน่ะ อาวินทร์” ซินแสกล่าว
“ผมถูกหมายหัวอยู่ครับ คิดว่าทางนั้นต้องเตรียมกำจัดผมแน่ๆ” วินทร์รู้ตัวเองดี
“แล้วอาดินรู้เื่นี้แล้วหรือยัง” ซินแสกล่าว
“ยังครับ ผมยังไม่บอกเธอ แต่ผมคิดว่าตัวเธอเองก็กำลังสืบเื่ราวของทางนั้นเหมือนกัน ยิ่งถ้าทางนั้นรู้ว่าดินฟื้นความจำแล้ว ทางนั้นก็ยิ่งไม่ปล่อยดินไว้เช่นกัน” วินทร์คาดการณ์
“ช่างเป็ผัวเมียที่พากันเสี่ยงอันตรายจริงๆ ได้ๆ ฉันรับปากว่าจะคุ้มครองเมียและแม่ของอาวินทร์ให้ปลอดภัย” ซินแสยอมรับปาก
วินทร์มองเห็นดินเข้าไปไหว้เทพเ้าในศาลเ้า และกำลังเสี่ยงเซียมซี เลยยังไม่เข้าไปกวน
ดินเสี่ยงได้ว่า “
ระวัง! ชีวิตจะพบกับความสูญเสียครั้งใหญ่
”
ดินกลับออกมาด้วยสีหน้ากังวล แต่พอเห็นวินทร์ เธอก็รีบกลบเกลื่อนทำเป็ยิ้มแย้มทันที
“เป็ยังไงบ้างครับ เสี่ยงเซียมซีครั้งนี้” วินทร์รีบถาม
“แล้วเื่อะไรจะบอกล่ะคะ” ดินกล่าว
“งั้นพวกเราไปอีกที่หนึ่งกันเถอะครับ” วินทร์กล่าว
“ไปไหนอีกล่ะคะ” ดินสงสัย
“ไปหอดูดาวกัน” วินทร์ชวน
“โห โตป่านนี้ จะกล้าเข้าไปดูได้ยังไงล่ะคะ อายเขา” ดินกล่าว
“ผมไม่ค่อยได้เห็นดวงดาวนี่ครับ ไปกันเถอะ” วินทร์ยังคงจูงภรรยาไปขึ้นรถ
ดินก็เลยต้องตามเข้าไปดูดาวกับวินทร์ด้วย ท่ามกลางเด็กๆ ที่มาทัศนศึกษา ในใจคิดว่า “ช่างโรแมนติกเสียจริงๆ”
ดินกำลังจะชี้ดาวให้วินทร์ดู แต่พอไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง เธอเลยหันไปดู ก็เห็นเขาหลับหน้าตาเฉย ดินเลยมองไปที่หน้าของวินทร์แทน เธอได้เห็นหน้าวินทร์ชัดๆ ก็วันนี้ ดินไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าชะตาของทั้งคู่จะเป็ยังไง ดินจ้องอยู่นานจนกระทั่ง
“ผมจะละลายแล้วนะครับ คุณเล่นจ้องผมซะขนาดนี้” วินทร์กล่าวทั้งๆ ที่หลับตา
ดินเขินจนหน้าแดง เลยรีบหันไปทางอื่น “คุณเล่นแกล้งหลับนี่คะ”
“ผมก็แค่พักสายตา ไม่คิดว่าภรรยาอยากจะมองหน้าสามีมากขนาดนี้นี่ครับ” วินทร์แซว
“พวกเรากลับบ้านกันเถอะค่ะ” ดินกล่าว
วินทร์หอมแก้มภรรยาแล้วค่อยจูงมือเธอออกไปด้วยกัน
ในใจของทั้งคู่ต่างกังวลว่าคงใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้อีกไม่นาน แต่ ณ ปัจจุบันทั้งคู่จะเก็บเกี่ยวเวลาอันมีค่านี้ไว้
และแล้ว ความสวีทของทั้งคู่ก็พังทลาย เพราะเมื่อกลับมาถึงบ้าน ลอล่าก็รอพบวินทร์ พอเธอเห็นหน้าวินทร์ก็รีบเข้ามากอดทันที ดินเลยรีบขึ้นไปบนห้อง เธอไม่หันกลับมามองคนทั้งคู่อีกเลย
“ลอล่าครับ เลิกยุ่งกับผมได้แล้ว พวกเราเลิกกันไปนานแล้วนะครับ” วินทร์กล่าว
“แต่ลอล่ารักคุณนะคะวินทร์ ลอล่าลืมคุณไม่ได้จริงๆ” ลอล่ายังคงกอดวินทร์ไม่ปล่อย
ทางด้านดินก็รีบอาบน้ำชำระร่างกายทันที เธอแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย สักพักมือถือเธอก็ดัง ดินเห็นเป็เบอร์แปลกๆ โทรมา
“ดินกำลังพูดค่ะ”
“คุณดินครับ นี่หมวดเฒ่านะครับ”
“ว่ายังไงหมวดเฒ่า คุณยัง้าอะไรอีก หรือจะหลอกฉันไปตายอีกล่ะ” ดินแค้น
“ผมขอโทษจริงๆ ครับคุณดิน และขอขอบคุณที่คุณยอมช่วยลูกสาวผมด้วย ดังนั้นผมจะยอมบอกคุณ คุณลอล่าที่อยู่ข้างกายคุณวินทร์ เธอเป็นักฆ่านะครับ เธออยู่ข้างกายนายพลแสงชัย ระวังเธอด้วยนะครับ ผมมีเื่แค่นี่แหละครับ รักษาตัวด้วย” หมวดเฒ่ารีบวางสาย
“เดี๋ยวสิ หมวด หมวด อย่าเพิ่งวาง” ดินใกับข่าวนี้
ดินจึงรีบเข้าไปในห้องของวินทร์เพื่อหยิบปืน แล้วลงไปหาวินทร์ทันที
“เห็นคุณวินทร์มั้ย” ดินรีบถามสาวใช้
“คุณวินทร์เดินไปส่งคุณลอล่าขึ้นรถแล้วค่ะ” สาวใช้กล่าว
ดินเลยรีบวิ่งออกไปข้างนอก ดินะโเรียกวินทร์ “วินทร์! ระวัง!”
แต่ไม่ทันเสียแล้วลอล่าได้ฉีดยาสลบให้เขาไปแล้ว
ดินกำลังจะเข้าไปช่วย แต่ลอล่าถือปืนจ่อไปที่วินทร์ “อย่าเข้ามา ถ้าไม่อยากให้เขาตาย”
ดินเลยต้องชะงักไว้ เธอต้องยอมปล่อยให้ลอล่าและพรรคพวกจับตัววินทร์ไปแต่โดยดี เพราะเธอไม่อยากให้ลอล่าฆ่าวินทร์
ดินได้แต่มองดูรถตู้ที่ไม่มีป้ายทะเบียนลักพาตัววินทร์ไปต่อหน้าต่อตา
644
