จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 53 ปั่นหัวปีศาจเล่น

“อื้อ” ร่างบางที่ตอนนี้นอนอยู่กับพื้นก็ขยับตัวทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือก ซีเหลียนฮวาลืมตาก่อนจะพบว่าตัวเองถูกขังเอาไว้ในคุก อืม เป็นอะไรที่เพิ่งเคยเจอด้วย ขนาดตอนเป็นตำรวจยังจับผู้ร้ายเข้าคุกบ่อยๆ เพิ่งมาเคยเจอกับตัวเองก็วันนี้แหละ
ซีเหลียนฮวาใช้ธาตุไฟให้ตัวเองอบอุ่นขึ้นจากนั้นก็พยายามมองว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ส่วนไหนมองไปทางไหนก็เห็นว่านี่มันเป็นคุกชั้นยอดเลยนี่น่า ในนี้ไม่มีใครนอกจากเธอเลย
“อืม เรียกร้องความสนใจหน่อยก็แล้วกัน” ซีเหลียนฮวาพึมพำก่อนจะสร้างลูกไฟขนาดกลางจากนั้นก็ขว้างใส่กรงเหล็กทันที
ตู้ม!!
ได้ผล
เพราะไม่นานหลังจากนั้นก็คนปีศาจหูแหลมวิ่งเข้ามาดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น มองหาสิ่งที่ทำให้เกิดเสียงเมื่อครู่ก็ไม่เจอและจะกล่าวหาคนที่นอนหลับไม่ได้สติก็เห็นว่าจะไม่ได้ ปีศาจตนนั้นก็กลับไปเมื่อหาสาเหตุการเกิดเสียงไม่ได้
ซีเหลียนฮวายิ้มมุมปากนิดๆ เมื่อปีศาจตนนั้นกลับไปแล้ว ซีเหลียนฮวาก็เอาขนมที่แอบซ่อนเอาไว้ในช่องมิติออกมาทาน
อย่าได้คิดว่าเธอเตรียมเพื่อเอาไว้ในสถานการณ์แบบนี้เชียวนะ ที่เธอซ่อนเอาไว้ในช่องมิติแบบนี้นั้นก็เพราะว่าถ้าหากอยู่ๆ เธอหิวขึ้นจะได้มีอะไรทานได้สบายๆ
“ทานเสร็จแล้วก็นอน แต่ก่อนจะนอนก็ต้องทิ้งเรื่องเอาไว้นิดหน่อย” ซีเหลียนฮวาเอ่ยกับตัวเองก่อนจะยิ้มออกมา
คราวนี้ก็สร้างลมลูกหนึ่งมีขนาดปานกลาง จากนั้นเธอก็ขว้างออกไป มันออกไปด้านนอกก่อนจะลอยไปตามส่วนต่างๆ ที่จะไปได้ ซีเหลียนฮวาคิดว่ามันคงสร้างความรำคาญให้กับพวกปีศาจได้ไม่น้อย
“เกิดอะไรขึ้นลมพวกนี้มาจากไหน” เสียงร้องโวยวายมาจากข้างนอกให้ซีเหลียนฮวาที่แกล้งหลับอยู่อดที่จะหัวเราะเบาๆ ออกมาไม่ได้
“มีผู้บุกรุกหรือเปล่า”
“ไม่รู้ ไปดูกัน”
มีผู้บุกรุกที่ไหนกันเล่า มีแต่เธอที่ถูกจับตัวมานี่แหละ
“เจ้านายเมื่อไรข้าจะได้ออกไปสู้สักทีละขอรับ” ยิวฉี่ร้องถามเพราะเขารอมานานแล้ว ยังไม่ได้ออกไปสู้เลย
“ขอโทษพอดีข้าลืม ไปสร้างความวุ่นวายแล้วไปสืบมาด้วยว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน อ๋อ ที่สำคัญหาอาหารมาให้ข้าด้วยนะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกหน้าตาเฉย ก่อนจะสั่งงานสัตว์อสูรของตัวเอง จากนั้นก็ย้ำสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอกับสัตว์อสูรอีกด้วย
“ขอรับ” สัตว์อสูรทั้งสามรับคำอย่างกระตือรือร้นเมื่อจะได้ออกไปข้างนอกจากนั้นทั้งสามก็พากันหายไปทันที
ตู้ม!!
เสียงระเบิดจากทางด้านนอกดังขึ้นทำให้ปีศาจทุกตนต่างพากันออกไปด้านนอกทำให้เห็นชายหนุ่มรูปงามยืนอยู่ตรงนั้น เรือนผมสีทองยาวสะบัดไปมาชุดสีที่ดำที่สวมใส่อยู่ตอนนี้ดูดีมากทีเดียวและชายคนนี้ก็คือยิวฉี่นั้นเอง
“เจ้าเป็นใครกัน! รู้หรือไม่ที่แห่งนี้เป็นของใคร” ปีศาจตนหนึ่งร้องถามก่อนจะพลางชี้ดาบถามอีกฝ่ายที่ยืนนิ่ง
ยิวฉี่ไม่ตอบอะไรได้แต่สร้างไฟลูกใหญ่ของตัวก่อนจะโจมตีใส่อีกฝ่าย ยิวฉี่อยากจะทำมากกว่านี้มันก็คงไม่ได้เพราะเขาให้ไป๋หลงไปสืบหาข้อมูลอยู่ด้านในอยู่ ส่วนไปฉีนั้นกำลังไปทำอาหารมาให้กับเจ้านายของพวกเขา
พรึบ!
ชายที่มีเรือนผมที่แดงดำกำลังหาเอกสารและกำลังแอบฟังพวกปีศาจพูดคุยกันไปด้วยชุดสีดำช่วยอำพรางร่างกายของเขาได้อย่างดี ชายคนนี้ก็ไป๋หลงนั้นเอง
“ข้าได้ยินมาว่านายท่านบอกให้ท่านเกอหนานกับทานเกอหลี่ไปจับหญิงสาวชาวมนุษย์มากด้วยแหละ เขาว่ากันว่านางมีใบหน้างดงามนักแต่น่าเสียดายอ่อนแอไปหน่อย”
“ข้าชักอย่างเห็นหน้าแล้วสิ จริงสิ นายท่านยังไม่กลับมาเลย ธุระครั้งนี้ใหญ่มากเลยหรือ” ปีศาจเอ่ยขึ้น ก่อนจะเปลี่ยนไปอีกเรื่องหนึ่ง
“ใช่สิเกี่ยวกับท่านจอมมารนั่นแหละ เห็นบอกว่ายอมรับไม่ได้ที่ท่านจอมมารมีคู่ครองเป็นมนุษย์” ปีศาจอีกตนเอ่ยบอก
“ข้าคิดว่านายท่านของเราคงทำอะไรท่านจอมมารไม่ได้หรอก เจ้าก็เคยได้ยินเรื่องของท่านจอมมารมานี่ว่าท่านนั้นเก่งกาจเพียงใด” ปีศาจเอ่ยบอกสหายของตน
“พวกนี้ไม่ได้เรื่องเลย” ไป๋หลงพึมพำก่อนจะร่ายคาถาทำให้สองคนปีศาจไม่ได้สติ ไป๋หลงเดินเข้าไปใกล้กับทั้งสองก่อนจะเอ่ยบอกถาม
“ที่นี่ที่ไหนแล้วนายของเจ้าเป็นใคร”
“ที่นี่คือ เชียงลา เกาะลอยฟ้า เจ้านายของพวกเราคือท่านกงโอวลั่ว” ปีศาจตนหนึ่งตอบด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ
ไป๋หลงเมื่อได้คำตอบก็คลายมนต์สะกดทันทีพร้อมกับร่างของเขาที่หายไป
“อันนี้แล้วก็อันนี้ เอาไปหมดเลยดีกว่า” ชายหนุ่มผมสีเงินกำลังวิ่งวุ่นในห้องครัวพร้อมกับทุกอย่างที่น่าจะทานได้เอามาให้หมด ชุดสีดำปลิวไปมาทำให้ดูดีราวกับว่าคนผู้นี้เป็นพ่อครัวกำลังทำอาหารอยู่ และชายคนนี้ก็คือไป๋ฉีนั้นเอง
ไป๋ฉีตอนนี้กำลังเคลื่อนไหวไปมาเพื่อทำอาหารให้กับเจ้านายของเขา และเขาต้องเร่งมือให้เร็วที่สุดเพื่อให้ทันก่อนที่ยิวฉี่จะพังสถานที่แห่งนี้เสียก่อน
“ได้แล้ว รีบไปหาเจ้านายดีกว่า” ไป๋ฉีร้องอย่างดีใจอาหารมากมายถูกเก็บหายไปก่อนจะรีบกลับไปหาเจ้านายของเขา
"เจ้านายข้ากลับมาแล้วขอรับ” ทันทีไปถึงไป๋ฉีก็เห็นว่าไป๋หลงก็อยู่ที่นั่นด้วยเหมือนกันไม่นานจากนั้นยิวฉี่ก็มา
“เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยเอาใหม่ ครั้งหน้าข้าอนุญาตให้ทำลายที่แห่งนี้ทิ้งได้” ซีเหลียนฮวาก็เอ่ยขึ้นพลางนั่งทานอาหารไปด้วยอย่างมีความสุขปล่อยให้ด้านบนวุ่นวายไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 53 ปั่นหัวปีศาจเล่น

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 53 ปั่นหัวปีศาจเล่น

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้