ครืนนน...
.
มันเป็นตอนเช้ามืด
ณ สุสานแห่งหนึ่งอันเงียบงัน
ป้ายหลุมศพตั้งอยู่เรียงราย
ต้นไม้ใหญ่มากมายขึ้นอยู่เพื่อให้ความร่มรื่น
กับคนเป็นที่มาเยี่ยมเยือนผู้ตาย
.
"นี่... พี่ชายคะ...
พี่จะเล่าเรื่องเธอให้หนูฟังบ้างมั้ย?"
.
เด็กหญิงน่ารักวัยราวๆ 5 ขวบ
ที่อยู่ในชุดลำลองใส่สบาย
เอ่ยถามผู้ชายข้างๆ ที่กำลังวางดอกไม้
ไปบนป้ายหลุมศพขนาดใหญ่
.
[คริสติน ออร์เตก้า]
ด้วยรักและคิดถึง
19xx - 20xx
.
"ไม่มีทางหรอกจ้ากั้ง!
พี่นะถามตั้งแต่ก่อนหลับ
ไปจนฟื้นขึ้นมาแล้วก็ยังไม่เคยเล่าเลยจ้า!"
.
หึหึ...
.
หญิงสาวอีกคนที่อยู่ข้างๆ
เอ่ยพูดออกมาอย่างแจ่มใส
เธอมีอายุราว 25-26 ได้
และหน้าตาคล้ายกับชายหนุ่มผมทอง...ปลิวไสว
ที่หัวเราะให้เธอเบาๆอย่างอบอุ่นใจ
.
"อ้าววว!! ผู้กองมาเร็วกว่าผม
อีกแล้วนะครับ!! โธ่!!"
.
"ก็คุณนั่นแหละ!
มัวแต่ดูข่าวบอลไม่ยอมลุก!!"
.
ผัวะ!! โอ๊ยย!
.
ฮะฮะ...
.
วันนี้เขาหัวเราะบ่อยมากๆ
มันรู้สึกดีเสมอ
เมื่อเขาเริ่มเคยชินกับชีวิตอันสงบสุข
และได้อยู่โดยมีผู้คนอันเป็นที่รักอยู่รอบๆ
.
"บีเวอร์! ตีหนักแบบนั้น
เดี๋ยวสมองของไทเกอร์ก็บวมหมดหรอก!"
"โธ่! หัวหน้าเกียรติคะ!
ตาไทเกอร์ มีสมองซะที่ไหนล่ะคะ!"
.
ใช่แล้ว...
ชายหนุ่มที่ระเบิดหายไปในต่างมิติ
พร้อมกับราชามารกลับรอดตาย
.
เหะเหะ!!
.
"โธ่! ให้เกียรติผัวหน่อยก็ได้มั้ยเมียจ๋า!
ดูซิ! หนูกั้งหัวเราะฉันเลยเห็นมั้ย!
ไหนมาอาจักจี้หน่อย!"
.
จี้ๆๆๆ! ฮิฮิฮิ!! ฮะฮะฮะ!
.
.
มันเป็นราวๆ 5 ปีกว่าแล้ว
กั้งคือน้องสาวคนสุดท้องที่แม่เขามีกับสามีใหม่
และเธอบังเอิญคลอดในวันนั้น...
.
.
.
ตื๊ดๆๆๆๆ!!
.
เฮือกกก!!!
.
"เกียรติ!! เกียรติ!!!"
.
ตอนที่เขาฟื้นขึ้นมา
เขาก็พบว่าตัวเองอยู่บนเตียง
.
"แนท? แนทเหรอ!?"
"ใช่แล้วฉันเอง!!!"
.
พยาบาลสาวนาตาลี
ที่รับเงินบริจาคจากเกียรติมาตลอด
ได้รับการติดต่อจากแม่ของเขาให้มาช่วยดูแล
เกียรติที่นอนหลับเป็นเจ้าชายนิทรา
ซึ่งตอนนั้นสงครามในบ้านเกิดของเธอก็คลี่คลายไปแล้ว
เธอจึงย้ายมาอยู่อเมริกากับครอบครัวของเกียรติ
.
"ผู้กอง!!" "หัวหน้า!!"
"พวกแก!!"
.
ครอบครัวของเหล่าทหารรับจ้างหน่วยเหยี่ยวดำ
ฟ้องบริษัทเกมนั่นเสียระเนระนาด
พวกเขายอมชดใช้ และเปิดศูนย์พยาบาล
ให้พวกเกียรติได้นอนหลับจนกว่าจะฟื้นขึ้นมาใหม่
.
และวันนั้นก็กลายเป็นวันแห่งปาติหารย์
เกียรติไม่รู้หรอกว่าจริงๆแล้วเป็นเพราะอะไร
แต่หากจะให้เดาก็คงเป็นเพราะ
สิ่งที่พวกเขาเคลื่อนย้ายไปต่างโลกก็คือวิญญาญ
.
แต่ต่างโลกเป็นฝ่ายที่สร้างกายเนื้อขึ้นมา
ตามระบบที่ประหลาดของฝั่งโลกของเรา
มันเป็นการที่โลกแห่งเวทย์มนต์และวิทยาศาสตร์
เกิดการซ้อนทับ
.
พอพวกเกียรติตายในขณะที่เฟริเซ่กำลังทำพิธีอัญเชิญ
วิญญาญของพวกเขาทั้งหมดจึงถูกดูดไปรวมกันในพิธี
และทุกคนในหน่วยก็เกาะติดอยู่กับเกียรติ
ผู้ที่มีวิญญาญแข็งแกร่งที่สุด
จนถูกอัญเชิญสำเร็จในฐานะผู้กล้าปืน
ผู้กล้าคนแรกของอาณาจักรเอลฟ์
ที่ไม่เคยอัญเชิญผู้กล้ามาก่อน
.
"แบบนี้ใช่มั้ยครับ?"
"อา..."
.
วู้มๆๆๆ!
.
พอเกียรติฟื้นขึ้นมา
บริษัทเกมก็ยังอุตส่าห์ยื่นข้อเสนอให้กับเขา
ขอเอาเรื่องราวของเขาจากต่างโลกมาทำเป็นหนังและเกม
เขาหลับไปร่วมสองปีกว่า
และมีการจับคลื่นสมองของเขาอยู่ตลอด
ซึ่งบริษัทที่วิจัยเรื่องนี้อยู่แล้วจึงคาดเดาออก
และเกียรติเองก็ไม่รังเกียจที่จะบอก
เพียงแต่เงื่อนไขก็คือ...
.
.
.
"โย่ว! สวัสดีรูริ!!"
"ว้ายยย! ท่านเกียรติ!!!"
.
เขาของบวิจัยพัฒนาเพื่อติดต่อกับต่างโลก
และนั่นคือการติดต่อสื่อสารกับรูริผ่านกระโปก?
.
"ทะ...ท่านเกียรติแป๊ปนึงนะคะ..."
"รูริ...หรือว่า?"
"ว้าย! ท่านเกียรติอย่าพูดนะคะ!"
.
ตอนนั้นเกียรติไม่สามารถติดต่อกับอวัยวะ
ที่ทิ้งไว้ให้เหล่าเมียสาวในต่างโลก
เหมือนเป็นอวัยวะเวทย์มนต์ของตัวเองอีกต่อไป
แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่ารูริคงกำลังใช้มันทำอะไรเสียวๆ
จนต้องลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า....
.
.
.
.
"เจ้าบ้า!! ก็บอกแล้วไงว่า
พวกเราอยากมาด้วยน่ะ!!!"
"เฮ้ๆ!! พวกเฟริเซ่เดินระวังหน่อยซี่!!"
.
เกียรติรีบวิ่งไปประครองเอลฟ์สาว
ที่เดินอย่างอุ้ยอ้ายมาหาเขาที่ป้ายหลุมศพ
เพราะเธอกำลังอุ้มท้องลูกของเขา
ซึ่งน่าจะใกล้คลอดในอีกไม่นานสักเท่าไหร่นัก...
.
"ข้าบอกนางแล้วนางก็ไม่ฟัง!"
"เธอเองก็ต้องระวังเหมือนกันแหละนานาเสะ!!"
"ฮ่าฮ่า! ซามูไรอย่างข้าไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!!!"
.
ดึ๋งๆๆๆ!!! โธ่...
.
เกียรติได้แต่เหงื่อตกกับซามูไรสาวผมชมพู
ที่ยิ่งเดินเด้งแรงจนทั้งนมใหญ่ๆ
กับท้องที่ใหญ่ไม่แพ้เฟริเซ่กระเพื่อมไหวน่าดู
.
"พี่เนี่ย...เชื้อจะดีไปแล้วนะคะ..."
.
ปึ้ก... อุ้ย...หะหะ
.
เกียรติได้แต่หัวเราะเจื่อนๆ
เมื่อน้องสาวของเขาใช้ศอกกระทุ้ง
แล้วแซวเข้าในสิ่งที่เขาทำลงไปอย่างน่าดู
.
เซร่า - "รูริระวังนะจ๊ะ!"
รูริ - "ค่า...ท่านแม่..."
.
เซร่ามาพร้อมกับรูริในรถเต่าคลาสสิคน่ารัก
ต่างอุ้มท้องประครองกันอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
.
ในปีที่สามประตูมิติที่เสถียร
จากความร่วมมือของสองโลก
ก็บังเกิดขึ้นและได้ใช้งาน
มีการเดินทางข้ามถึงกัน
ระหว่างสองโลกที่ราคาต้นทุนแพงหูฉี่
แน่ล่ะว่าเหล่าเมียสาวของเกียรติได้ราคาฟรี
.
และทีนี้พวกหล่อนก็จัดหนักกับเขา
จนได้อุ้มท้องไล่ๆกันไปหมด
เพราะมันไม่เหมือนตอนเป็นสไลม์
ที่ไม่สามารถท้องได้กันสักคน
.
ฟรานส์ - "เจ้าบ้า!!
ข้าบอกแล้วไงว่าให้ใช้ถุงยาง!
ตัวข้าเล็กมันเดินลำบากรู้มั้ย!!"
.
คารัท - "คุณฟรานส์นั่นแหละค่ะ!
พอเริ่มมันส์ก็ร้องขอให้เอาสดๆตลอด!"
.
ฟรานส์ - "ง่ะ! เธอรู้ได้ไง!"
แซนดี้ - "ก็คืนนั้นพวกเราท้องพร้อมกันสามคนเลยนี่คะ อิอิ!"
.
กลุ่มแบล็คสมิธสาว
ก็ยังคงร่าเริงโวยวายอยู่เช่นเคย
พวกเธอนำทั้งวิทยาการโลกนี้ไปใช้
และนำวิทยาการของโลกเธอมาช่วยพัฒนา
จนเกียรติกลายเป็นเศรษฐีใหม่เลยเชียวล่ะ
.
"เหรอ...
ทุกคนอยู่ที่นั่นกันหมดเลยเหรอ?
ระวังด้วยล่ะ..."
.
ตู๊ด...
.
เมวิสกับเบียงก้าและนาตาลีไม่ได้มา
พวกเธอทำงานโรงพยาบาลเอกชน
ที่ก่อตั้งโดยบริษัทของเกียรติเพื่อการกุศล
โดยรับปลูกถ่ายอวัยวะเทียมให้กับเหล่าคนพิการ
ซึ่งก็เลยต้องวิ่งวุ่นไม่ค่อยว่าง
และด้วยความเป็นนักวิชาการ
พวกเธอก็เลยคุมกำเนิดอย่างเข้มงวดและไม่ท้อง
ป่องมาง่ายๆเหมือนกับเหล่าสาวๆคนอื่นๆ
.
ฮา...ฮา....ดาลาเรซูลา...
.
"ท่านคามิล่าจงเจริญ!"
"ท่านไอริสจงเจริญ!"
.
ไอริสกับคามิล่าไม่ได้ย้ายมาอาศัยที่โลกของเขา
พวกเธอเป็นไอค่อนทางศาสนา
และไม่อาจทอดทิ้งเหล่าผู้ศรัทธา
.
อ้อแอ้!
.
"โอ้พระบุตรีแห่งพระแม่!!"
.
แต่ลูกสาวของไอริสนั่นล่ะที่คลอดเป็นคนแรก
โดยให้ข่าวว่าท้องกับพระเจ้า
ช่างเป็นการตอแหลทางศาสนาที่น่าสนุกดีแท้?
.
"ห้ามจับเด็กนะ!!!"
"อึ๋ย! ทะ! ท่านวิทย์!"
.
วิทย์ทำงานต่อกับคามิล่าในฐานะคนสนิท
การกลับใจของสังฆราชาดำ
ยิ่งทำให้คามิล่าโด่งดังขึ้นไปอีก
.
เขียว - "ฮัดช่า!!! พวกเจ้าห้ามอู้นะ!!!"
มิตจัง - "น้อยๆหน่อยย่ะ!!"
มิซึจิ - "ฮะฮะฮะ!"
.
เขียว มิตจัง และมิซึจิ
กลายเป็นขุนนางและแม่ทัพระดับสูงของอามาไตย์
คอยรับใช้พระราชินีและพระโอรส?
.
ใช่แล้ว... ลูกชายของซึคุโมะ
คลอดต่อจากคามิล่า
ซึคุโมะเองก็ย้ายมาไม่ได้ แต่เธอก็ยินดีกับลูกชาย
ที่ประกาศอย่างเต็มปากเต็มคำว่าผู้กล้าปืนฝากไว้ให้
ซึ่งเหล่าพสกนิกรก็รับได้ เพราะชื่อเสียงของผู้กล้า
ที่สละชีวิตผนึกจอมมารยังต่างโลกขจรขจาย
.
อาซามิ โคโคโรเอง
ก็จงรักภักดีกับอามาไตย์
และไม่ได้ท้องเพราะยังคงต้องการ
ทำงานภายใต้ซึคุโมะอย่างตั้งใจ
.
ฉัวะ!! ก๊าาาซ์!!
.
งินเดินทางฝึกตนไปยังทวีปปีศาจ
ได้ข่าวว่าเขาสร้างเมืองผู้บุกเบิกขึ้นมาที่นั่น
.
"เฮ้ยย! รอด้วยสิวะงิน!!"
"คุณไผ่ก็รีบๆหน่อยสิครับ!"
.
ใช่แล้ว...ไผ่ไม่ได้ตายหรอก
ตอนที่ตายร่วงลงมาจากฟ้า
คามิล่าได้ช่วยชุบชีวิตเขาเอาไว้
แต่หากไม่มีราชามารหนุนเขาเองก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไร
ตอนนี้ถูกงินควบคุมตัวคอยเป็นเบ๊ชดใช้กรรม
อย่างที่เขาไม่เคยจะอยากใช้...
.
หืม?
รู้สึกว่าลืมใครไปงั้นเหรอ?
ไม่ได้ลืมหรอก...
.
"ให้คุกกี้ทำนายกัน! ลัล ลัล ลัล ล้า!"
.
"จิฟุยุน่าร้าาาาก!!"
"โทมิเอะก็เท่!!"
"มิรินก็เซ็กซี่!"
.
มิโกะมืดสว่าง
และจอมเวทย์สาวลดอายุของเรา
ได้ไปสมัครเป็นไอดอลโดยไม่มีใครสักคน
สงสัยว่าพวกเธอมาจากต่างโลก
แถมยังไม่ซิงอีกต่างหาก...?
.
และนี่ก็เป็นเรื่องราว
หลังจากชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจ
ไร้สัมมาคาราวะและเย่อหยิ่ง
ได้ช่วยรักษาโลกทั้งสองใบเอาไว้
หากตกหล่นเรื่องราวอะไร
ก็ขออภัยและขอจบเรื่องราวเอาไว้เพียงเท่านี้
.
.
อวสาน
.
.
ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตาม
และสนับสนุนกันมาตลอดครับ!
.
--------------
จบแล้วโว้ยยยยย!! ว้ากๆๆๆๆๆ!!! 5555
.
อ้า...โทษทีครับขอเก็บอาการแป๊ป...
.
ก็สำหรับเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลย
ที่เขียนเป็นแนวต่างโลกเต็มตัว
มันเหนื่อยมากเลย...เพราะผมไม่ถนัดเอาเสียเลย
กับการต้องมาพูดถึงสกิลและตัวเลข(ที่ผมสอบตกประจำ...)
.
ไอเดียหลักๆของเรื่องนี้
ก็คือพระเอกเก่งจนสุดทางแล้ว
แต่ก็ต้องมาสู้กับผู้กล้าที่เก่งกว่าขึ้นไปอีก
หรือว่าส่วนใหญ่ในเรื่องก็จะมีแต่สู้กับบอสนั่นแหละ
.
ที่หนักๆจึงเป็นการออกแบบการต่อสู้ให้อลังการ
รู้สึกกดดันมากๆ อยากให้มันออกมาสนุก
และก็ไม่อยากให้ยืด อยากให้ดูเท่ห์และซับซ้อน
แต่ก็อยากให้เข้าใจง่ายด้วย
ก็เลยเป็นเรื่องที่เขียนแล้วเครียดมากเลย ฮ่าฮ่าฮ่า!
.
ก็ต้องขอโทษด้วยที่อยู่ๆก็หายไปเลยราวสองเดือนกว่า
ที่แจ้งไปแล้วก็คือผมป่วยจนต้องเข้ารพ.ผ่าตัด
.
นอกจากนั้นช่วงนั้นชีวิตก็มีอะไรหนักๆมาก
ทั้งความเครียดจากการแต่งนิยาย
ปัญหาครอบครัวพ่อแม่ทะเลาะเลิกกัน
ผมต้องเลี้ยงดูแม่แทนพ่ออะไรพวกนั้น
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมควรจะเอามาคอยอัพเดทให้คุณๆฟังบ่อยๆ
โดยออกตอนมาทีละนิดๆกระปิดกระปอย
ผมก็เลยเลือกที่จะหายไปเลยดีกว่า
แล้วกลับมาอัพต่อยาวๆตอนที่พร้อมแล้วจริงๆ
.
และสำหรับเรื่องนี้ก็คงเป็นเรื่องสุดท้ายแล้วครับ
สำหรับแนวแฟนตาซีต่อสู้เจ้าฮาเร็มสาว
ช่วงสองปีมานี้ผมเขียนแนวนี้มาร่วมๆพันตอน
และมันมาถึงจุดที่พูดหล่อๆคืออิ่มตัว
พูดแย่ๆคือเอียนครับ...
.
จากความสนุกมันกลายเป็นความเครียด
ที่ต้องพยามเขียนเรื่องราวที่ตัวเองหมดไฟจะเขียนออกมา
เพราะฉะนั้นผมคงต้องขอพักเรื่องแนวนี้ไว้ก่อน
.
ที่มองๆไว้และอยากเขียนมาตลอด
ก็คือ แฟนตาซีเฉยๆ ไม่ฮาเร็ม ไม่เอากัน
แต่ก็นะ... จะเขียนก็ยังกลัวเจ๊งอยู่เหมือนกัน
เพราะอย่างไรก็ต้องกินต้องใช้ แนวเอากันมันขายง่าย
แต่ตอนนี้ผมก็แยกไปเขียนแนวเรื่องเสียวไปเลยขายไป
แล้วว่าจะเขียนแฟนตาซีจริงๆดูซักตั้ง(มั้ง?)
.
อีกแนวนึงที่อยากเขียน
ก็คือแนวแฟนตาซีตัวเอกหญิงเจ้าฮาเร็ม
แต่ก็ไม่รู้สิ... ฐานแฟนผู้หญิงไม่ค่อยมี
เพราะเขียนบทรักลึกซึ้งไม่เป็น ฮ่าฮ่าฮ่า!
แนวไซไฟหุ่นยนต์นี่อยากเขียนและชอบเขียน
แต่เคยเขียนแล้ว ขายไม่ค่อยออกเหอๆ
.
เอาเป็นว่า
ถ้าเจอกันอีกในเรื่องหน้าๆก็ขอบคุณจริงๆครับ
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาตลอด
รวมไปถึงที่มาอ่านผมบ่นตอนจบเรื่องทุกครั้ง
สวัสดีครับ!
2.40M
![[จบ] แม่ปากร้ายยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664518889_43567285.webp)
