เทพสงครามมังกรเทวะ

สายฟ้าสวรรค์ผ่าลงมาไม่ขาดสาย ทั้งเฟยหลิน เฟยเหลี่ยง จ้าวหยาง และเสี่ยวเฟิงยืนรับมันอย่างเฉยชาด้วยสายเลือดของมหาเทวะอย่างจักรพรรดิมังกรทองและพยัคฆ์สวรรค์ที่เป็นดังจุดสูงสุดของโลกใบนี้ สายฟ้าสวรรค์เพียงแค่ยี่สิบสายไม่อาจที่จะทำอะไรพวกเขาได้จะมีก็เพียงอาการเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น

ส่วนทางด้านเสี่ยวเซียนนั้นด้วยทันฑ์สวรรค์เจ็ดสิบครั้ง นางได้ผนึกร่างกายของตนเองเอาไว้ให้ไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดชั่วคราวและยังคงรับทัณฑ์สวรรค์ต่อไป ส่วนเฟยหรงและหญิงสาวคนอื่นๆนั้นเพียงแค่จ้องมองดูด้วยความตื่นเต้นและยินดีในเวลานี้ครอบครัวของพวกเขาถือว่าไม่ได้อ่อนแออีกต่อไป

และเฟยหรงมั่นใจมากว่าเพียงแค่พลังของพ่อตาทั้งสองก็เพียงพอแล้วที่จะสยบคนระดับเทวะได้อย่างง่ายดายหากไม่โดนรุมหรือข้ามขันจนเกินไป

"เปรี้ยง!"

สายฟ้าสวรรค์สายสุดท้ายของเสี่ยวเซียนจบลงในทันใด ในเวลานี้นางเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัดดวงตาสีน้ำตาลกลายเป็นสีฟ้าคราม เส้นผมของนางกลายเป็นสีขาวสลวยทำให้ดูงดงามและเย็นชามากขึ้น นี่คือการตื่นอย่างเต็มที่ของเส้นลมปราณหยกจันทราอย่างแท้จริง

และแน่นอนเมื่อมีคนของตระกูลเสี่ยวเลื่อนขั้นเป็นราชันเทวะ เหล่าคนของตระกูลเสี่ยวทุกคนพลันเกิดความหนาวเย็นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนและทรุดตัวลงไปตั่วสั่นประดุจเป็นไข้อย่างไรอย่างนั้น นี่คือการยกระดับสายเลือดอย่างไม่ตกสงสัย

ผ่านไปสักพักเหล่าคนของตระกูลเสี่ยวก็อาการดีขึ้นในทันใดลมปราณของพวกเขาคล้ายว่าจะหนาวเย็นไปเสียทุกคน อีกทั้งหากสังเกตุดูดีๆแววตาของพวกเขากลับกลายเป็นสีฟ้าครามกันไปเสียหมด จะมีเพียงคนที่มีสายเลือดของตระกูลเสี่ยวที่เข้มข้นเท่านั้นที่จะมีเส้นผมที่กลายเป็นสีขาวเช่นเสี่ยวเซียนผู้เป็นจ้าวแห่งสายเลือด

"ยินดีด้วยที่เลื่อนขั้นได้แล้ว"เฟยหรงบินไปหาภรรยาสาวของตัวเองในทันที ในเวลานี้เมื่อเสี่ยวเซียนได้เห็นสามีของนางก็พลันพุ่งเข้าไปกอดอย่างรวดเร็ว

"คนดีของข้า เจ้าเป็นอะไรไป??"เฟยหรงกล่าวถามในทันใดเวลานี้นางควรจะดีใจไม่ใช่หรือ

"สามีข้าขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง"นางกล่าวเพียงสั้นๆและกอดเฟยหรงเอาไว้แน่น ชายหนุ่มเองก็โอบกอดนางเช่นกัน ภาพความอบอุ่นนี้ทำให้พ่อตาทั้งสอง ครอบครัวของเขาคนอื่นๆรวมถึงจื่อเหยียนที่แอบดูอยู่อดไม่ได้ที่ยกยิ้มอย่างดีใจ ดูเหมือนนับจากนี้เสี่ยวเซียนจะไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงอีกต่อไป ทั้งนางยังกลายเป็นผู้แข็งแกร่งของทวีปศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งไปเสียแล้ว

ในตอนนี้แม้แต่เฟยหรงยังกล้ารับประกันเลยว่าในบรรดาราชันเทวะด้วยกันภรรยาคนนี้ของเขานับว่าเหนือล้ำที่สุด จะมีก็แต่เซียนปิงเอ๋อที่มีเส้นลมปราณเก้าหยินเท่านั้นที่จะสู้กับนางได้อย่างสูสี

"เอาละ เห็นทีพวกเราคงต้องหยุดอยู่ตรงนี้ก่อน ภรรยาที่รักของข้าอีกไม่นานเหล่าคนของทวีประดับสูงจะมาแล้ว ข้าอยากให้เจ้าแสดงฝีมือให้ข้าดูหน่อยได้หรือไม่"เฟยหรงปาดน้ำตาของเสี่ยวเซียนพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวพยักหน้าตอบอย่างเร็วไว

เฟยหรงไม่เพียงสัมผัสได้ถึงคนในทวีประดับสุงอย่างเดียวเท่านั้น ยังมีคนของทวีประดับกลางอีกหลายทวีปด้วยกันและสองในทั้งหมดนั้นคือทวีปเทียนเหล่ยและทวีปเปลวเพลิง ซึ่งเฟยหรงให้เหล่ยอิง เมิ่งฉี และฮั่วหลิงหลิงไปดักทั้งสองทวีปนี้เอาไว้แล้ว และยังได้ส่งหมิงเย่ออกไปเพื่อบอกข่าวแก่ตรกูลหมิง เพื่อไม่ให้ต้องโดนลูกหลงจากการปะทะในครั้งนี้

เฟยหรงเมื่อกล่าวกับเสี่ยวเซียนจบก็พานางกลับยังกลุ่มของบรรดาภรรยา แน่นอนเมื่อเข้ามาเหล่าหยิงสาวทุกคนก็พากันกล่าวถามเสี่ยวเซียนด้วยความเป็นห่วงกันยกใหญ่และในขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเอง เหล่ากองทัพของอีกฝ่ายก็มาถึงในทันใด เฟยหรงเบนสายตาไปทางเสี่ยวเซียน เซียนปิงเอ๋อ แล้วจ้าวหลานในทันที เพื่อบอกให้พวกนางเตรียมพร้อมกับเอาไว้ การต่อสู้ในครั้งนี้เฟยหรงอย่างให้พวกนางแสดงความสามารถที่มีออกมาให้ได้มากที่สุด

"โอ้ ข้าก็ว่าอยู่แล้วว่าจะต้องมีขุมกำลังระดับสูงนี่เป็นเสือซ่อนมังกรซุ่มเสียจริงๆ"เฟยหรงนั่งเท้าคางพร้อมกล่าวขึ้นด้วยความสนใจ นั่นเพราะอีกฝ่ายไม่ได้ถูกนำมาโดยผู้นำตระกูลแต่เป็นบรรพชนของตระกูลนั้นๆซึ่งระดับพลังของพวกมันคือราชันเทวะขั้นกลางทั้งยังมีถึงตระกูลละสองคนด้วยกันจะไม่ให้เฟยหรงสนใจได้อย่างไร ตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนที่ปู่และพ่อของเขาถูกไล่ออกมาดูเหมือนว่าขุมกำลังพวกนี้จะมีพัฒนาการไม่น้อยเลยทีเดียว

"ตามปกติขุมกำลังพวกนี้จะมีบรรพชนระดับเทวะขั้นปลายอยู่แล้วอีกทั้งในตอนที่เจ้าเข้าไปยังมิติลี้ลับ ที่ดินแดนระดับสูงก็มีแดนลับที่ครบกำหนดเปิดเช่นกัน การที่พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นได้ขนาดนี้ในเวลาอันสั้นก็ไม่นับว่าแปลกอะไร"ปิงเหยากล่าวเพื่อไขความกระจ่าง หนูน้อยทั้งสองเองก็พลันนั่งฟังอยู่บนตักของนาง พร้อมทำหน้าฉงนสงสัยท่านแม่ของนางพูดถึงเรื่องอะไรกันนะ

"เอาเถอะ เซียนเซียน ปิงเอ๋อ และหลานเอ๋อเปลี่ยนไปมาก ข้าอยากจะรู้นักว่าพวกเขาจะรับมือพวกนางได้เช่นไร อีกเดี๋ยวพวกหลิงหลิงก็กลับมาแล้ว เรามาดูการต่อสู้ที่น่าสนใจนี้กันหน่อยดีกว่า"เฟยหรงกล่าวด้วยท่าทีสนใจขึ้นมาอีกครั้ง ในเวลานี้ห่วงนภากาศมีผู้ฝึกตนร้อยคนกำลังลอยล้อมรอบพระราชวังอยู่ใจกลางของพวกมันคือหญิงสาวสวมอาภรณ์ขาวที่มีผ้าบางๆปกปิดใบหน้าสามคนเพียงเท่านั้น

ส่วนบริเวณด้านล่างเองก็มีขุมกำลังของพวกมันนับพันคนที่พากับห้อมล้อมสถานที่นี้เอาไว้ แต่พวกมันก็ไม่ได้บุกเข้ามาแต่อย่างใดเพราะว่าทั้งสี่ทิศมีชายสี่คนกำลังยืนคุมเชิงอยู่นั่นเอง การต่อสู้ในครั้งนี้นับว่าใหญ่ที่สุดของทวีปนี้เลยก็ว่าได้คู่ต่อสู้ของพวกเขาไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากทวีประดับกลางและทวีประดับสูงจำนวนมากนั่นเอง

"สามีท่านว่าพวกนางจะรับมือคนหลายร้อยคนได้ไหวหรือไม่ จะไม่ให้พวกเราออกไปช่วยจริงๆหรือ"ปิงเหยากล่าวอย่างเป็นห่วง ไม่ใช่นางไม่มั่นใจในน้องหญิงของนางแต่ทว่าถึงอย่างไรการรับมือขุมกำลังใหญ่เพียงแค่สามคนเช่นนี้มันก็ดูประมาทจนเกินไป

อีกทั้งพวกเขายังมีราชันเทวะขั้นกลางถึงสิบคนด้วยกันแม้มันจะไม่ได้มากหมายเหมือนตระกูลจื่อที่มาก่อนหน้านั้น แต่ทว่าในครั้งนี้กลับไม่ได้มีพวกนางออกไปด้วย อีกทั้งเรื่องเมื่อคราวก่อนที่มันดูง่ายดายเช่นนั้นแท้จริงแล้วเฟยหรงยังแอบใช้เขตแดนลดทอนพลังของพวกมันและมาเสริมพลังให้กับพวกนางอีกด้วย

"ไม่ต้องกังวลไป เส้นลมปราณของทั้งสองของพวกนางมีระดับเทียบเท่าของเจ้าเลยทีเดียว การต่อสู้ในครั้งนี้เจ้าจะได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของเส้นลมปราณมังกรเก้าหยินและเส้นลมปราณมังกรผนึกจันทรา"

เฟยหรงกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น ในเวลานี้เขารู้สึกมั่นใจในพวกนางทั้งสามคนเป็นอย่างมากเส้นลมปราณมังกรเก้าหยินนั้นทั้งลึกลับซับซ้อนเกินบรรยาย เส้นลมปราณมังกรผนึกจันทราของเสี่ยวเซียนเองก็ร้ายไม่ใช่ย่อมด้วยการผนึกสัมผัสและพลังทำให้มันเหนือล้ำยิ่งกว่ากายผนึกเทวะที่ผนึกได้แค่ลมปราณและพลังวิญญานไปมากนัก

และสุดท้ายคือจ้าวหลานแม้พัฒนาการของนางในฐานะผู้ฝึกตนจะดูด้อยกว่าพี่หยิงทั้งสองของนางอยู่มาก แต่ทว่าความสามารถในฐานะมือกระบี่ของนางกลับโดดเด่นเกินใคร เหล่าภรรยาทั้งสามของเขาล้วนแต่มีพรสวรรค์เกินผู้ใด เฟยหรงไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่าทั้งสามคนจะสิ้นท่าให้กับราชันเทวะธรรมดาๆ