ระบบเจ้าสำนัก **จบแล้ว**

 ตอนที่ 44 : ตัวแทนที่น่ากลัว 

ในขณะที่ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังตั้งตารอ เวลาก็ผ่านไปอีกหนึ่งวัน 

เมืองทะเลทรายแห่งนี้ราวกับน้ำนิ่ง บนพื้นผิวดูสงบนิ่ง ทำให้มองไม่เห็นสถานการณ์ข้างใน ที่เต็มไปด้วยคลื่นน้ำอันบ้าคลั่งและเชี่ยวกราก 

วันต่อมา สำนักคังเฉียงได้ทำการสอนตามปกติ นักเรียนทั้ง 11 คนก็ไม่เคยขาดเรียนแม้แต่คนเดียว 

วันนี้จางหยูยังคงพูดถึง "ทักษะจี๋อู่" ขั้นที่ 8 ด้านหนึ่งก็เป็นเพราะ "ทักษะจี๋อู่" ขั้นที่ 8 นั้นซับซ้อนมาก แม้จะสอนไปแล้วถึงสองคาบ ก็ยังไม่สามารถอธิบายจนจบได้ ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นเพราะว่าการบ่มเพาะของอู่โม่ใกล้จะถึงฉีซวนขั้นที่ 7 สูงสุดแล้ว ถ้าหากเขาอธิบาย"ทักษะจี๋อู่" ขั้นที่ 8 จบเร็วเท่าไหร่ อู่โม่ก็สามารถทะลวงขอบเขตได้เร็วเท่านั้น 

แน่นอนว่า ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ จางหยูสอนแค่ทักษะจี๋อู่ฉบับดัดแปลงเท่านั้น ส่วน "ทักษะจี๋อู่" ฉบับสมบูรณ์เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว! 

สำหรับจางหยูแล้ว นี่คือสิทธิของเจ้าสำนัก !

" "ทักษะจี๋อู่" ฉบับสมบูรณ์ ควรมีแค่ข้าคนเดียวเท่านั้นที่ได้บ่มเพาะมัน หากทุกคนสามารถบ่มเพาะมันได้ แล้วตำแหน่งเจ้าสำนักจะยังเหมาะกับข้าอยู่อีกรึ?" จางหยูต้องทำให้มั่นใจว่าเขามีอำนาจเหนือผู้ใดในสำนัก และไม่มีใครที่สามารถคุกคามตำแหน่งของเขาได้ 

เมื่อถึงตอนเที่ยง จางหยูก็สอน "ทักษะจี๋อู่"ขั้นที่ 8 เสร็จพอดี

"เอาล่ะ พื้นฐานของ"ทักษะจี๋อู่" ขั้นที่ 8 ข้าก็สอนไปหมดแล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่เข้าใจตรงไหน ก็สามารถถามกันเองได้ แต่ถ้าทุกคนไม่เข้าใจ ก็ค่อยมาถามข้าอีกที" เมื่อจางหยูสอนเสร็จ เขาก็จิบชาไปด้วย 

เขาสอนอย่างถี่ถ้วนขนาดนี้ หากยังมีคนไม่เข้าใจ เขาก็คงต้องคงสงสัยว่าอีกฝ่ายนั้นตั้งใจฟังหรือไม่

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบกลับ จางหยูก็ยิ้มอย่างพอใจ "ดูเหมือนว่าทุกคนจะตั้งใจฟังกันดีมาก ยอดเยี่ยมไปเลย!" 

สีหน้าของหลินหมิง, เหมาฉางเฟิงและคนอื่นๆ อาจจะดูเหมือนสงบนิ่งและตั้งใจฟังมาก แต่จริงๆแล้วพวกเขากำลังลนลานกันอยู่ ในหัวคิดแต่เรื่องการทดสอบหวงหยวนในวันพรุ่งนี้ แม้กระทั่งอู่โม่ก็ยังตั้งตารอเช่นกัน เขาแอบตัดสินใจแล้วว่า วันนี้เขาจะงดปรุงยาชั่วคราว และจะใช้เวลาทั้งหมดในการบ่มเพาะพลัง 

"ดูพวกเจ้าสิ เหตุใดถึงได้กังวลกันแบบนี้เล่า?" จางหยูเลิกคิ้วสูง จากนั้นก็มองลูกศิษย์ของตัวเองด้วยรอยยิ้ม "กลัวจะไม่เด่นในการทดสอบงั้นหรือ?"

เมื่อถูกเดาความคิดออก หลินหมิง เหมาฉางเฟิง และคนอื่นๆต่างก็พากันเขินอายขึ้นมา

หลินหมิงหัวเราะขึ้น "เปล่า พวกข้าไม่ได้..."

จางหยูหุบยิ้มลงและแสดงสีหน้าที่จริงจังขึ้นมา "ข้าเองก็รู้สถานการณ์ก่อนหน้านี้ของพวกเจ้า ดังนั้นข้าจึงเข้าใจอารมณ์ของพวกเจ้าดี อยากโดดเด่นในการทดสอบก็ทำไป ยิ่งพวกเจ้าทำได้ดีเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งดีใจมากขึ้นเท่านั้น แต่....ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะพบความหมายที่แท้จริงของการทดสอบหวงหยวนนี้!"

แววตาของทุกคนพลันแสดงความสับสนออกมา จางหยูจึงพูดต่อไปว่า "ความหมายที่แท้จริงของการทดสอบหวงหยวนก็คือ สั่งสมประสบการณ์การต่อสู้และทดสอบการเอาตัวรอด เพื่อพัฒนาความสามารถในการต่อสู้ของตัวเองและความสามารถในการเอาชีวิตรอดจากในป่า!"

ทุกคนต่างชะงัก จากนั้นก็นิ่งเงียบไป 

"หากเป้าหมายของพวกเจ้ามีเพียงแค่เผยความแข็งแกร่งของตน ทำให้ตัวเองโดดเด่นที่สุดในงาน งั้นข้าว่าพวกเจ้าไม่ต้องเข้าร่วมการทดสอบนี้หรอก ด้วยความแข็งแกร่งที่พวกเจ้ามีในตอนนี้ ไม่ว่าพวกเจ้าจะทำอะไรก็สามารถโดดเด่นขึ้นมาได้ ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมการทดสอบหรอก"

เสียงของจางหยูดังก้องไปทั่วห้องเรียน ในน้ำเสียงแฝงไปด้วยเข้มงวดที่หาได้ยากของจางหยู 

หลินหมิงและคนอื่นๆพากันก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ "เจ้าสำนัก พวกเราผิดไปแล้ว"

จางหยูยิ้มออกมาอย่างเงียบๆ จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ลึกลับว่า "ข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้าเข้าใจจริงรึไม่ ดังนั้นข้าจะมอบหมายภารกิจให้กับพวกเจ้า...."

ตอนนั้นเอง อู่เฉินก็กระแอมไอออกมาขัดจังหวะการพูดของจางหยู ก่อนจะกล่าวอย่างอึดอัดใจว่า "เจ้าสำนัก การทดสอบหวงหยวนนี้ ข้าไม่เข้าร่วมได้หรือไม่?" 

ให้เขาเข้าร่วมการทดสอบกับพวกเด็กๆ มีแต่จะทำให้เขาเสียหน้า ! 

แม้ว่าเขาจะได้อันดับที่หนึ่งมา แต่หน้าตาของเขาคงหายเกลี้ยงแน่ ยิ่งไปกว่านั้น....เจ้าเด็กปีศาจจากสำนักคังเฉียงพวกนี้ อาจจะทำให้เขาไม่ได้อันดับที่หนึ่งเลยก็ได้! 

ลองนึกภาพสิ อดีตยอดฝีมืออันดับหนึ่งของเมืองทะเลทรายในวัยสี่สิบกว่าปี เข้าร่วมการทดสอบหวงหยวนและเอาชนะเด็กน้อยได้ ถ้าเป็นแบบนี้เกรงว่ามีแต่จะทำให้ผู้คนหัวเราะจนฟันหัก! 

"เจ้าแน่ใจรึว่าไม่อยากเข้าร่วม?" จางหยูยิ้มและมองไปที่อู่เฉินอีกครั้งเพื่อยืนยัน

อู่เฉินพยักหน้าอย่างหนักแน่น "แน่นอน!" ท่าทีของเขาเด็ดเดี่ยวเป็นอย่างมาก

จางหยูพูดขึ้น "แต่....ถ้าหากเจ้าเข้าร่วมการทดสอบ และทำภารกิจที่ข้ามอบหมายให้สำเร็จ เจ้าจะได้รับรางวัล แบบนี้แล้ว เจ้าก็ยังยืนยันว่าจะไม่เข้าร่วม?" 

"รางวัล..." อู่เฉินเริ่มลังเลขึ้นมา จางหยูไม่ใช่คนธรรมดา รางวัลที่เขาพูดถึงก็ต้องไม่ธรรมดาเช่นกัน หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน อู่เฉินก็ยอมแพ้ "ช่างเถอะ....ท่านเจ้าสำนัก ข้าทำไม่ได้ ข้าต้องให้โอกาสพวกเด็กๆ"

ได้ยินแบบนั้น จางหยูก็ยกนิ้วโป้งขึ้นมา "ในเมื่อเจ้ามีความตั้งใจขนาดนี้ งั้นข้าก็จะทำตามเจ้าที่ต้องการ ข้าอนุญาตให้เจ้าไม่ต้องเข้าร่วมการทดสอบนี้"

ทันใดนั้น จางหยูก็มองไปรอบๆแล้วถามขึ้นมาว่า "มีใครไม่อยากเข้าร่วมอีกรึไม่ ? ถ้าไม่มี ข้าจะได้เริ่มมอบหมายภารกิจให้"

ทุกคนต่างมองหน้ากันและพากันส่ายหน้า

"ดี งั้นข้าจะพูดถึงภารกิจแรกก่อน" จางหยูพูดด้วยรอยยิ้ม "อย่างแรก พวกเจ้าต้องเข้าไปในเขตมืดและอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 2 วัน..."

ป่าหวงหยวนมีขนาดที่ใหญ่มาก ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ยังไม่เคยมีใครพิชิตมันได้สำเร็จ แม้แต่คนของภาคกลาง ก็ไม่เคยมีใครเข้าไปในส่วนลึกของป่า บางทีอาจจะมีคนเข้าไป แต่ไม่ได้กลับออกมา

แต่ถึงอย่างนั้น ผู้คนก็ยังมีความต้องการที่จะสำรวจมัน และความต้องการนี้ก็ไม่เคยถดถอยลงไป เพราะในป่าหวงหยวนนั้นมีทรัพยากรที่ไม่รู้จักมากมาย หากพวกเขาพิชิตมันได้ ก็เท่ากับว่าสามารถพิชิตทั้งโลกได้

หลังจากที่ทำการสำรวจมาหลายปี ความเข้าใจทั่วไปที่มีต่อป่าหวงหยวนก็แบ่งออกเป็น 4 เขต ตามระดับความอันตรายของมัน --- เขตนอก, เขตมืด, เขตลึก, เขตนรก

เขตนอก จะอยู่บริเวณรอบนอกสุดของป่าหวงหยวน มีอันตรายน้อยที่สุด และสัตว์อสูรระดับต่ำส่วนใหญ่นั้นก็อยู่ที่นั่น 

เขตมืด จะอยู่ถัดจากเขตนอก รอบๆของเขตมืดนั้นจะมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากมายอาศัยอยู่ กระทั่งสัตว์อสูรระดับว่อซวนก็อยู่ที่นั่น สำหรับคนทั่วไปแล้ว ที่นี่คือที่ที่อันตรายมาก แต่กลับเป็นสรวงสวรรค์สำหรับนักผจญภัย 

เขตลึก สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่าเป็นเขตชั้นในของป่าหวงหยวน แม้แต่นักผจญภัยที่ชอบล่าสัตว์แปลกๆ ก็ยังไม่กล้าเข้าไปที่นั่น เพราะสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมักจะอยู่ที่นี่ ต่อให้เป็นสัตว์อสูรระดับว่อซวน ก็กลายเป็นได้แค่อาหารของสัตว์อสูรในเขตนี้เท่านั้น 

เขตนรก ไม่ต้องเดาเลยว่ามันคือใจกลางของป่าหวงหยวน และยังเป็นสถานที่ที่ลึกลับที่สุด ไม่มีใครรู้ว่ามันมีอะไรอยู่ที่นั่น เพราะทุกคนที่รู้ล้วนตายกันไปหมด

ให้อยู่ในเขตมืด 2 วัน ! 

ตอนที่ได้ยินแบบนั้น ทุกคนถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ และมองไปที่จางหยูด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

ไม่ใช่ว่าภารกิจนี้มันจะยากไปหน่อยเหรอ? 

"ทำไม หรือพวกเจ้ารู้สึกว่ามันยากไปงั้นรึ?" เมื่อเห็นสายตาของทุกคน จางหยูก็อดส่ายหน้าไม่ได้ ก่อนจะถามว่า "พวกเจ้าลองคิดถึงความแข็งแกร่งของตัวเอง และถามตัวเองดูสิว่า การอยู่ในป่าหวงหยวนเขตมืด 2 วัน มันยากจริงๆหรือ?"

ครึ่งเดือนก่อน พวกเขากล้าที่จะต่อสู้กับนักสู้ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 9 ผ่านไปครึ่งเดือน ความแข็งแกร่งของพวกเขาใช่ว่าจะพัฒนาขึ้นมาแค่น้อยนิด โดยเฉพาะหลังจากที่ตัดสินใจเข้าร่วมการทดสอบหวงหยวนนี้ จางหยูก็ได้เตรียมยาฉีซวนจำนวนมากไว้ให้พวกเขาใช้บ่มเพาะพลังอย่างบ้าคลั่ง จนระดับการบ่มเพาะของพวกเขานั้นเพิ่มขึ้นอย่างพรวดราด 

ดูอู่โม่เป็นตัวอย่างสิ เจ้าหมอนี่เรียนรู้จากจางหยู และกินยาฉีซวนเป็นขนมตลอดทั้งวัน ทำให้การบ่มเพาะของเขาพุ่งพรวดพราดจนแตะขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 ชั้นปลาย และอีกไม่กี่วัน ก็คงทะลวงไปถึงขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 สูงสุด

แม้ว่าอู่ซินซินจะไม่ได้กินยาฉีซวนมากมายขนาดนั้น แต่ด้วยพรสวรรค์ที่สูงกว่าอู่โม่ ผ่านไปแค่ครึ่งเดือน การบ่มเพาะของนางก็ขึ้นมาถึงขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 ชั้นกลางแล้ว 

ส่วน 8 คนที่เหลือ นอกจากหลินหมิงที่ทะลวงขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 6 ชั้นต้น เหมาฉางเฟิง ซูเลี่ย เหยามู่หว่าน จางเหิงหยาง และคนอื่นๆ ก็ทะลวงขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 5 สูงสุดแล้ว

ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 สูงสุดคนหนึ่ง, ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 ชั้นกลางคนหนึ่ง ,ขอบเขตฉีซวนขั้นที่6 ชั้นต้นคนหนึ่ง และขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 5 สูงสุดอีก 7 คน บวกกับทักษะการบ่มเพาะอย่าง "ทักษะจี๋อู่" ฉบับดัดแปลงและจางหยูก็ยังได้สอนเคล็ดวิชาฟันให้ ดังนั้นพลังการต่อสู้ของพวกเขาจึงแข็งแกร่งเหนือจินตนาการ กำลังพลที่แข็งแกร่งขนาดนี้ อย่าว่าแต่อยู่ในเขตมืดแค่สองวันเลย ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรขอบเขตว่อซวน ก็ไม่ใช่เรื่องยาก 

ทุกคนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็เกิดความรู้สึกกระดากใจขึ้นมา และก้มหน้าลงอย่างเก้อเขิน 

โดยเฉพาะหลินหมิงและคนอื่นๆที่แบกรับฉายาขยะมานาน ฉะนั้นจะให้สภาพจิตใจของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปทันที ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ 

ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้น แต่พวกเขาก็ยังมีความมั่นใจเพียงน้อยนิด

"พวกเจ้านี่นะ เมื่อก่อนเจียมเนื้อเจียมตัวมาตั้งนาน แต่ตอนนี้ได้เวลาที่ต้องเปลี่ยนแปลงความคิดของตัวเองแล้ว พวกเจ้าควรรู้ไว้ว่า พลังของพวกเจ้านั้นแข็งแกร่งกว่าที่พวกเจ้าคิดไว้ซะอีก!" จางหยูส่ายหน้าและพูดขึ้นมาอย่างภูมิใจ "ข้าไม่ได้โม้นะ พวกเจ้าทั้ง 10 คนยอดเยี่ยมกว่าหลินไห่หยาและลัวเยว่ซานซะอีก !"

ทันทีที่พูดจบ ทุกคนก็มองไปที่จางหยูด้วยท่าทีเหลือเชื่อ

แม้แต่อู่เฉินก็ต้องตกใจกับคำพูดนี้

" พวกเจ้าไม่เชื่องั้นรึ ?" จางหยูมองไปรอบๆและถามขึ้นมา "ข้าถามพวกเจ้าหน่อย พวกเจ้าจำการต่อสู้ระหว่างอู่ซินซินกับรองเจ้าสำนักเฉินกวงเมื่อครึ่งเดือนก่อนได้รึไม่?" 

หลินหมิงและคนอื่นๆต่างพยักหน้า นั่นเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้แสดงความแข็งแกร่งของตัวเองออกมาต่อหน้าคนนอก ดังนั้นพวกเขาจึงยังไม่ลืมเลือนการต่อสู้ที่ดุเดือดในครั้งนั้น 

พวกเขาจำได้ดี ในตอนนั้นการบ่มเพาะของอู่ซินซินอยู่แค่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 5 สูงสุด แต่กลับสามารถกดดันจั่นเฟิง นักสู้ฉีซวนขั้นที่ 9 ชั้นต้นได้ ทั้งยังเป็นฝ่ายได้เปรียบอีกด้วย เมื่อคิดถึงตรงนี้ พวกเขาก็คิดว่าแม้แต่หลินไห่หยาก็คงไม่สามารถเอาชนะอู่ซินซินได้ 

"ในด้านการบ่มเพาะ ต่อให้เป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเจ้า ก็เทียบกับอู่ซินซินเมื่อครึ่งเดือนก่อนได้" จางหยูพูดเสียงดังขึ้นมา และมองทุกคนด้วยสายตาอันคมกริบ "ในด้านเคล็ดวิชา พวกเจ้าก็ได้เรียนรู้ "ฟัน" มาแล้ว ฉะนั้นพลังการต่อสู้ของพวกเจ้าก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าอู่ซินซินในตอนนั้น ข้าถามหน่อยสิว่า ในเมื่อพวกเจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว ยังต้องรู้สึกไม่มั่นใจตัวเองอีกเหรอ ยังคิดว่าตัวเองเอาชนะหลินไห่หยาไม่ได้อีกเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของจางหยู ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคึกขึ้นมา "กลับเป็นว่าพวกเราแข็งแกร่งโดยที่เราไม่รู้ตัว !"

ขนาดเหมาฉางเฟิงและคนอื่นๆที่อยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 5 สูงสุด ยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แล้วหลินหมิงที่อยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 6 ชั้นต้น กับอู่ซินซินที่อยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 ชั้นกลาง และอู่โม่ที่อยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 7 ชั้นปลายล่ะ จะแข็งแกร่งขนาดไหน? เกรงว่าแม้แต่นักสู้ขอบเขตว่อซวน ก็คงไม่คณนามือของพวกเขา? 

"ตัวแทนครั้งนี้ช่าวน่ากลัวจริงๆ !" อู่เฉินสูดหายใจเข้าลึกๆและอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นขึ้นมา