มู่หลงชิงออกจากบ้านตะกลูมู่ แล้วก็ได้มุ่งตรงออกไปจากเมืองเยี่ยทั้นที เขาตื่นเต้นที่จะได้ทดสอบพลังของเขาจึงได้รีบไปที่ป่าอสูรนอกเมือง ป่าอสูรอยู่หากจากเมืองเยี่ยเพียงหนึ่งร้อยลี้เท่านั้น เขตแดนรอบนอกป่าอสูรจะมีแต่อสูรระดับปราณฟ้าขั้นต่ำเท่านั้น แต่แค่ขั้นต่ำก็มีความแข่งแกร่งเท่ากับนักสู้เขตแดนผสานชีพจรระดับสูงสุดเลยทีเดียว ถ้ามู่หลงชิงไม่ได้บ่มเพาะเพิ่มขึ้นมาถึงเขตแดนเปลี่ยนกระดูกระดับกลางแล้วละก้อ เขาคงไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปในเขตแดนรอบนอกของป่าอสูร
แม้มู่หลงชิงจะมีพลังเพิ่มขึ้นมาเขาก็คงจะสามารถสู้ได้เพียงอสูรระดับปราณฟ้าขั้นกลางท่านั้น เพราะความแข็งแกร่งของอสูรระดับปราณฟ้าขั้นกลางเทียบได้กับนักสู้ระดับเปลี่ยนกระดูกระดับสูงสุดเลยทีเดียว เพราะฉะนั้นถ้าเขาเจอกับอสูรที่ระดับสูงกว่านี้เขาก็ทำได้เพียงหนีอย่างเดียวเท่านั้น ถ้าเกิดเข้าไปสู้ด้วยแล้ว ก็มีเพียงแต่ความตายเท่านั้นที่รอเขาอยู่
ผ่านไป 1 ชั่วยาม มู่หลงชิงก็ได้มาถึงป่าอสูร เขาไม่ได้รีบที่จะเข้าไปทันที แต่เลือกที่จะปรับพลังของเขาให้กลับมาพร้อมสมบูรณ์ก่อน หลังจากมีความพร้อมแล้วเขาก็ได้เดินสำรวจรอบนอกของป่าอสูรทันที เขาแผ่จิตััของของออกไป จิตสัมผ้สของเขาแผ่ขยายออกไปได้เพียงแต่ 10 ลี้เท่านั้น เพราะขั้นบ่มเพาะของเขายังต่ำอยู่จึงแผ่จิตััได้เพียง 10 ลี้เท่านั้น
จิตััที่เขาแผ่ออกไปสัมผ้สได้ถึงอสูรระดับปราณฟ้าขั้นต่ำได้ 3 ตัว เขาจึงค่อยๆมุ่งหน้าเข้าไปใกล้ๆ พอเข้าไปใกล้ในระยะ 5 ลี้ เขาก็สามารถมองเห็นได้ว่ามันคืออสูรหมูเขี้ยวดาบระดับปราณฟ้าขั้นต่ำ 3 ตัวนั้นเอง หมูเขี้ยวดาบมีความแข็งแกร่งทางร่างกายอย่างมาก หนังของมันหนามากอาวุธธรรมดาทั่วไปไม่สามารถตัดผ่านหนังของมันได้ เขี้ยวของมัน 2 ซี่มีความยาวเท่ากับดาบสั้นเล่มนึงเลยทีเดียว ถ้าถูกมันกัดเข้าไปคงจะทะลุร่างกายออกมาอย่างแน่นอน
มู่หลงชิงเข้าไปใกล้ในระยะ 1 ลี้ พวกมันก็ััได้ถึงมู่หลงชิงทันที มันจึงขู่คำรามออกมา .. โฮกกกก ..แล้วแยกเขี้ยวอันใหญ่ยาวไปทางที่มู่หลงชิงกำลังพุ่งมา
มู่หลงชิงไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่พวกมันััถึงเขาได้เพราะเขาไม่ได้ปิดบังออร่าของเขาไว้เลย เมื่อเขามาใกล้กับหมูเขี้ยวดาบทั้ง 3 ตัว มู่หลงชิงก็ได้ใช้เคล็ดบ่มเพาะเทพอสูร เปิดประตูอสูรทันที ประตูอสูรในตันเทียนของเขาได้เปิดออกแล้วก็ได้มีเกราะป้องกันลอยออกมารอบตัวของเขา และมีกรงเล็บหมียื่นยาวออกมาจากมือทั้ง 2 ข้าง ซึ่งก็คือกรงเล็บของหมีปฐีที่เขาหลอมรวมเข้าไปนั้นเอง
ดีจริงๆเลยที่ได้เจอกับอสูรหมูเขี้ยวดาบที่ขึ้นชื่อว่าหนังเหนียวอย่างมากการโจมตีธรรมดาไม่สามารถเจาะทะลุหนังของมันได้อย่างแน่นอน ข้าจะได้ทดสอบทั้งพลังป้องกันและพลังโจมตีของข้าไปในตัวเลยละกัน
มู่หลงชิงพุงเข้าไปหาหมูเขี้ยวดาบตัวนึง หมูเขี้ยวดาบที่มู่หลงชิงพุ่งเข้าหาเห็นว่ามู่หลงชิงพุ่งเขามาก้ได้อ้าปากร้องออกมา โฮกกก แล้วก็ได้วิ่งออกไปข้างหน้าทันที มันอ้าปากให้กว้างขึ้นทำให้เขี้ยวใหญ่ที่เหมือนดาบของมันเตรียมพร้อมที่จะกัดมู่หลงชิง ถ้าเกิดโดนมันกัดขึ้นมาต่อให้เป็มู่หลงชิงในตอนนี้ก็คงจะได้รับาเ็อย่างแน่นอน คิดได้ดังนั้นเขาจึงเลี่ยงที่จะปะทะตรงๆกับเขี้ยวดาบของมัน
เมื่อถึงระยะ 3 เมตรก่อนปะทะกัน มู่หลงชิงได้พุ่งออกไปในทางขวาของหมูเขี้ยวดาบก่อนที่จะยกกรงเล็บหมีปฐีข้างขวาขึ้นมา จากนั้นก็ได้ขย้ำลงไปที่สีข้างของหมูเขี้ยวดาบ ... ฟิ้ว... ฟาบ ... เสียงกรงเล็บตะปบเข้าไปที่สีข้างของหมูเขี้ยวดาบอย่างดัง จนทำให้หมูเขี้ยวดาบตัวนั้นร้องออกมา และกระเด็นออกไปด้านข้างถึง 10 เมตรก่อนที่จะหยุดลง เมื่อมองดูรอยกรงเล็บที่เขาโจมตีออกไปก็ต้องยอมรับออกมาถึงหนังที่เหนียวของหมูเขี้ยวดาบและพลังป้องกันของมันจริงๆ เพราะรอยที่เกิดขึ้นนั้นเป็เพียงรอยกรงเล็บเพียงเท่านั้นแต่ไม่สามารถเจาะทะลุหนังของมันเข้าไปได้
จังหวะที่มู่หลงชิงกำลังตกตลึงถึงพลังป้องกันของหมูเขี้ยวดาบอยู่นั้น ก็ได้มีหมูเขี้ยวดาบอีกตัวนึงพุ่งมาทางด้านหลังเขา เขารู้สึกตัวช้าไปจึงทำได้เพียงป้องกันตัวเท่านั้น เขาหมุนตัวกลับมาแล้วยกมือขึ้นมาไข้วกันไว้เพื่อป้องกันตัว หมูเขี้ยวดาบได้พุ่งเข้าปะทะกับเกราะของหมีปฐีที่ลอยอยู่รอบตัวมู่หลงชิง .. เปรี้ยง ....แรงปะทะได้ทำให้มู่หลงชิงลอยออกไปไกลหลายสิมเมตร
มู่หลงชิงลุกขึ้นมาในม่านฝุ่นที่ฟุ้งกระจายออกมาจากแรงปะทะนั้น เขาไม่ได้รับาเ็เลย มีเพียงแผลถลอกนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าไม่มีเกราะป้องกันของหมีปฐีเขาก็คงได้รับาเ็สาหัสไปแล้วเพียงแค่แรงพุ่งชนธรรมดายังรุ่นแรงได้ขนาดนี้ แล้วแรงกัดของเขี้ยวดาบจะรุนแรงขนาดไหน คิดได้ดังนั้นร่างกายของเขาก็ได้เย็นวาปขึ้นมา เพราะความประมาทของข้าเองเกือบถึงทำให้ข้าได้รับอันตรายแบบนี้ แต่เพราะเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นจึงทำให้เขาทราบว่าระดับพลังของเกราะป้องกันของเขามีความแข็งแก่รงขนาดไหน
ความแข็งแกร่งของเกราะป้องกันของข้า ถ้าสู้กับนักสู้ที่มีระดับต่ำกว่าระดับเขตแดนเปลี่ยนกระดูกระดับต่ำ คงไม่สามารถทำให้ข้าเกิดแผลได้เลยแม้แต่น้อย ถ้าเป็นักสู้ระดับเขตแดนเปลี่ยนกระดูกระดับกลางก็คงทำให้ข้ามีาแขึ้นมาได้บ้าง แต่ถ้าเป็นักสู้ระดับเขตแดนเปลี่ยนกระดูกละดับสูงคงทำให้ข้าได้รับาเ็ขึ้นมาได้ แต่ข้าก็ยังสามารถที่จะต่อสู้และชนะได้อยู่ แต่ถ้าเป็ระดับเขตแดนเปลี่ยนกระดูกระดับสูงสุดก็คงพูดไม่ได้ว่าข้าจะชนะหรือพ่ายแพ้กันแน่
มู่หลงชิงสลัดทุกอย่างในหัวของเข้าทิ้งไปแล้วกลับมาเผชิญกับหมูเขี้ยวดาบทั้ง 3 ตัวแทน เป็แค่ลูกหมูเพียง 3 ตัวกลับทำให้ข้าลำบากได้ถึงเพียงนี้ ข้าคงต้องหมั่นฝีกฝนมากยิ่งขึ้นแล้วละ คิดได้ดังนั้นมู่หลงชิงก็ได้พุ่งเข้าไปหาหมูเขี้ยวดาบตัวแรกที่เขาโจมตีใส่ แต่ครั้งนี้เขาได้ใช้ความสามารถของ เปิดประตูอสูร ก็คือวิชาฝ่ามือสยบนภา
ฝ่ามือสยบนภา มู่หลงชิงสามารถใช้ได้เพียงขั้นต้นเท่านั้น เพราะระดับพลังที่ยังต่ำเกินไปและการฝึกฝนในการใช้ผ่ามือสบยนภายังไม่เพียงพอนั้นเอง แต่เพียงแค่ขั้นต่ำก็สามารถทำให้เขาเพิ่มพลังโจมตีขึ้นมาได้ถึง 10 เท่าเลยทีเดียว
มู่หลงชิงใช้วิธีเดิมในการปะทะกับครั้งแรก เขาพุ่งเขาไปทางด้านข้างของหมูเขี้ยวดาบแล้วก็ประทับฝ่ามือสยบนภาลงไป ... เปรี้ยง ... โฮกกกก ... เสียงร้อยโหยหวนของหมูเขี้ยวดาบดังขั้นมาและก็ได้มีเศษเนื้อและเืสาดกระจายเต็มพื้นไปหมด แรกปะทะของฝามือสยบนภานั้นทำให้หมูเขี้ยวดาบตัวนั้นตัวะเิออกมาและสิ้นลมหายใจไปทันที
หลังจากโจมตีหมูเขี้ยวดาบตัวแรกสำเร็จแล้วมู่หลงชิงก็ได้พุ่งเข้าไปหาหมูเขี้ยวดาบอีกตัวนึงทันที แล้วใช้ ฝามือสยบนภาฟาดเขาไปที่หัวของมัน ทำให้หัวของมันะเิออกมาและตายตกตามเพื่อนของมันไป เมื่อเห็นเพื่อนของมันตายไปสองตัวก็ทำให้หมูเขี้ยวดาบอีกตัวโกรธจัดขึ้นมา ... โฮกกกกกก ... มันร้องออกมาเสียงดังแล้วพุ่งเข้าหามู่หลงชิงด้วยพลังทั้งหมดของมัน
หึ... เ้าหมูน้อยโมโหข้าไปก็เท่านั้นแหละ ... ไม่ต้องห่วงข้าจะส่งเ้าไปอยู่กับเพื่อนของเ้าเอง พูดจบมู่หลงชิงก็หายไปจากจุดที่ยืนอยู่ และไปปรากฎตัวบนอากาศตรงหัวของหมูเขี้ยวดาบ จากนั้นก็ประทับฝ่ามือสยบนภา ลงบนหัวของมัน ... ตุ้ม... เสียงะเิดังขึ้นมา หัวของหมูเขี้ยวดาบตัวสุดท้ายก็ได้ะเิออกมาและตกตายลงไป มู่หลงชิงมองดูศพของหมูเขี้ยวดาบทั้ง 3 ตัวก่อนที่เขาจะล้วงเขาไปเก็บ ลูกแก้วจิตอสูรของพวกมัน ลูกแก้วจิตอสูรของหมูเขี้ยวดาบมีสีเทาเพราะหมูเขี้ยวดาบเป็สัตว์อสูรธาตุดิน สัตว์อสูรธาตุดินจะมีพลังในด้านการป้องกันตัวที่สูงกว่าทุกธาตุ จากนั้นเขาก็ได้หามุมเพื่อนั่งพักและปรับพลังของเขาใหม่
มีเหงื่อไหลออกมาเต็มตัวมู่หลงชิงอย่างมากเพราะการต่อสู้เมื่อสักครู่เขาได้ใช้ฝ่ามือสยบนภาออกไปถึง 3 ครั้ง ทำให้เขาใช้พลังออกไปถึง 8 ใน 10 ส่วนของพลังทั้งหมดของเขา
ข้าคงใช่ฝ่ามือสบยนภาได้เต็มที่ก็คงได้เพียงแค่ 4 ครั้งเท่านั้น นั้นคือขีดจำกัดสูงสุดของข้าแล้ว ถ้าไม่เจอกับอันตรายจริงๆข้าคงไม่ใช่ฝามือสยบนภาออกมาแน่นอน ข้าต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากกว่านี้ก่อน และก็ต้องฝึกวิชายุทธอื่นเพิ่มอีกด้วยเพื่อโอกาสในการรอดชีวิตเพิ่มขึ้น คงต้องฝึกเพลงกระบี่ก่อนเป็อันดับแรกแล้วละ แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่มีกระบี่หยินหยางอยู่กับตัวในตอนนี้ เมื่อใดที่ข้าเข้าไปในโลกลี้ลับอีกครั้งข้าก็จะได้กระบี่หยินหยางอีกครั้งนึง
กระบี่หยินหยางคืออาวุธระดับเทวะระดับสูง ที่ใกล้เคียงกับระดับเทพมากที่สุด มู่หลงชิงได้รับกระบี่หยินหยางนี้มาจากโลกลี้ลับที่เปิดขึ้นมาทุกๆ100ปี และวิชากระบี่สยบตะวันจันทาก็ถูกพบคู่กันกับกระบี่หยินหยาง วิชากระบี่ตะวันจันทาเป็วิชาระดับเทวะระดับสูง เป็วิชาที่มู่หลงชิงมีความเข้าใจอย่างสูงสุด และชอบใช้มากที่สุด แต่พลังบ่มเพาะของเขาในปัจจุบันนั้นไม่สามารถฝึกฝนได้ และที่สำคัญเขาต้องมีกระบี่หยินหยางด้วยจึงจะสามารถฝึกฝนวิชานี้ได้
เหลือเวลาอีก 50 ปีสินะ โลกลี้ลับถึงจะเปิดขึ้นมาอีกครั้งนึง ..... ระหว่างนั้นข้าต้องรีบฝึกฝนตนเองให้ไปถึงระดับที่สูงยิ่งขึ้น
คิดได้ดังนั้นเขาก็เริ่มออกค้นหาอสูรระดับปราณฟ้าขั้นต่ำต่อไป ... เขาเจออสูรขั้นต่ำอีกประมาณ 2 ครั้ง แล้วก็ไม่เจออีกเลย ถ้าเขา้าฝึกฝนอีกก็ต้องเขาไปลึกกว่านี้อีก แต่ถ้าเขาไปลึกก็ไม่แน่ว่าจะได้เจอแต่อสูรขั้นต่ำเท่านั้น อาจจะเจอกับอสูรขั้นกลาง และอสูรขั้นสูงก็เป็ได้ ยิ้งเข้าไปลึกสัตว์อสูรที่เจอก็ยิ่งมีระดับที่สูงขึ้น ป่าอสูรนี้มีอสูรราชันวานรเป็ผู้แข็งแกร่งมากที่สุดมันมีพลังอยู่ในระดับราชันซึ่งมีระดับเท่ากับเ้าเมืองเยี่ยเลยทีเดียว ในป่าอสูรแห่งนี้มันคือก็คือาาของสัตว์อสูร
มู่หลงชิงยังไม่อยากเสี่ยงไปมากกว่านี้จึงเลือกที่จะกลับไปเมืองเยี่ยก่อน ไว้มีระดับที่สูงมากกว่านี้ค่อยกลับมาที่ป่าอสูรอีกครั้งก็ยังไม่สาย คิดได้ดังนั้นเขาก็ได้ออกเดินทางกลับเมืองเยี่ยทันที แต่ก่อนที่เขาจะออกจากป่าอสูรนั้นเขาก็ต้องหยุดเคลื่อนที่นั้นที เพราะข้างหน้าเขาได้มีออร่าที่แข็งแกร่งแผ่กระจายออกมา และมันก็ได้ล็อคเป้าหมายมาที่มู่หลงชิงเรียบร้อยแล้วในตอนนี้
อาร่านี้มัน ... สัตว์อสูรระดับปราณฟ้าขั้นกลาง ... มู่หลงชิงมีเหงื่อไหลออกมาจากฝ่ามือของเขา เขาไม่คิดว่าจะมาเจอสัตว์อสูรระดับปราณฟ้าขั้นกลางที่รอบนอกของป่าอสูรเช่นนี้ สัตว์อสูรระดับปราณฟ้าขั้นกลางทีมีพลังเทียบเท่ากับนักสู้ระดับเขตแดนเปลี่ยนกระดูกระดับสูงเลยทีเดียว มู่หลงชิงอยู่เพียงเขตแดนเปลี่ยนกระดูกระดับกลางเท่านั้นซึ่งต่ำกว่า 1 ขั้นย่อย แต่สตว์อสูรจะมีความแข็งแกร่งด้านร่างกายกว่ามนุษย์อย่างมาก ทำให้สัตว์อสูรมีความน่ากลัวกว่าในระดับขั้นเดียวกันกับมนุษย์
เงาสีดำเงานึงค่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เมื่อมองอย่างชัดเจนก็ทำให้มู้หลงชิงรู้ได้ทันทีว่ามันคือ หมาป่าวายุ ... หมาป่าวายุมีจุดเด่นด้านความเร็ว และการโจมตีที่รุนแรง แต่การป้องกันของมันไม่แข็งแกร่งมาก แต่การจะจัดการมันนั้นไม่ใช่เื่ง่ายเลย ถ้าตามความเร็วของมันไม่ทัน ก็คงทำการโจมตีมันไม่ได้อย่างแน่นอน มู่หลงชิงจึงคิดว่ามีเพียงต้องล่อมันไปในพื่นที่ๆจำกัดความเร็วเท่านั้น จึงจะสามารถสู้กับมันได้ เพราะมู่หลงชิงสามารถใช้ฝ่ามือสยบนภาได้อีกเพรียงครั้งเดียวเท่านั้น
มู่หลงชิงใช้ออกด้วยเคล็ดบ่มเพาะเทพอสูร เปิดปรตูอสูรทันที มีเกราะลอยออกมารอบตัวมู่หลงชิงและมือทั้งสองข้างก็ได้มีกรงเล็บหมียื่นออกมา จากนั้นมู่หลงชิงก็ได้หันหลังวิ่งออกไปทางตรงข้ามกับหมาป่าวายุทันที เขา้าล่อมันไปในช่องเขาแคบแห่งนึงที่เขาได้เดินผ่านมา มีระยะทางประมาณ 10 ลี้ แต่ระยะทางแค่นี้กลับทำให้มู่หลงชิงเคร่งเครียดขึ้นมาได้ เพราะความเร็วของหมาป่าวายุนั้นไม่ธรรมดาเลย ถ้าเขาไปไม่ถึงช่องแคบแห่งนั้น มีโอกาสสูงมากที่เขาจะเสียชีวิตอยู่ที่นี้
วู๊ ... วู๊...หมาป่าวายุร้องออกมาก่อนที่มันจะพุ่งตัวออกไปตามมู่หลงชิง ระยะห่างระหว่างมู่หลงชิงในตอนแรกนั้นห่างกันประมาณ 5 ลี้ แต่ตอนนี้มีระยะห่างเพียง 3 ลี้เท่านั้นและก็ค่อยๆใกล้เขามาเรื่อยๆ มู่หลงชิงใช้ความเร็วสูงสุดของเขาแต่ระยะห่างของเขากับช่องเขาแคบก็ยังเหลืออีก 5 ลี้ แต่หมาป่าวายุตอนนี้อยู่ห่างกับเขาเพียง 2 ลี้เท่านั้น
4 ลี้ ......
3 ลี้ ......
2 ลี้ .....
1 ลี้ .....
เมื่อมาถึง 1 ลี้สุดท้าย ช่องเขาแคบก็อยู่ต่อหน้าของเขา แต่หมาป่าวายุได้มาถึงด้านหลังของของแล้ว ฟิ้ว ..... ฟาบบ .... มันตะปบกรงเล็บไปที่กลางหลังของมู่หลงชิง ทำให้เขากลิ้งกระเด็นไปข้างหน้า แต่เขาก็รีบลูกขึ้นมาและวิ่งต่อไปทันที กรงเล็บนั้นฉีกผ่านเกราะป่องกันของเขาเข้ามาได้และทำให้เขาได้รับาเ็ที่หลัง แต่ก็ไม่สาหัสมาก เขาพุ่งเขาไปในช่องแคบระหว่างเขาทันที และไปหยุดอยู่ตรงช่องเขาที่แคบที่สุด เขาหันหน้ากลับมาเผชิญกับหมาป่าวายุ หมาป่าวายุเห็นอย่างนั้นมันก็หยุดวิ่งต่อทันทีแล้วค่อยๆเดินเข้ามาหามู่หลงชิง
มู่หลงชิงมีอาการเ็ปที่หลังของเขา ได้มีแผลยาวและลึกเป็ลอยกรงเล็บที่แผ่นหลังของเขา มู่หลงชิงมองดูหมาป่าวายุด้วยสายตาที่เ็าและจิตสังหารก็แผ่ขยายออกมาจากตัวเขา ถ้าเขามาช้ากว่านี้อีกนิดเดียวเขาได้จบชีวิตภายใต้กรงเล็บของหมาป่าวายุอย่างแน่นอน เขาจึง้าสังหารหมาป่าวายุอย่างมาก
เ้าหมาน้อยเป็เพราะเ้าข้าถึงได้รับาเ็ถึงเพียงนี้ เ้าจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตของเ้าเท่านั้น
ก็าซซซ .... ได้ยินมู่หลงชิงพูดออกมาก็ทำให้หมาป่าวายุโกรธขึ้นมาทันทีและพุ้งเข้าหาเขาเพื่อหวังที่จะสังหารเขาในทันที แต่ที่มันไม่รู้ก็คือตอนนี้มันได้ตกอยู่ในกับดักของเขาแล้ว ช่องเขาแคบนี้มีความกว้างเพียง 1 คนเดินผ่านได้เท่านั้น จึงทำให้มันใช้ความเร็วได้ไม่เต็มที่
หมาป่าวายุพุ่งเข้าหามู่หลงชิง แล้วะโขึ้นฟ้าแล้วใช้กรงเล็บตะปบลงมาที่หัวของมู่หลงชิง เห็นอย่างนั้นมู่หลงชิงก็ได้ยกแขนซ้ายขึ้นมากันไว้ แล้วมือขวาของเขาก็เตรียมใช้ออกด้วยฝ่ามือสบยนภา กรงเล็บของหมาป่าวายุปะทะเข้ากับแขนซ้ายของมู่หลงชิง ... ฉั่ว ... เสียงกรงเล็บฉีกผ่านเกราะป้องกันของเขาเข้าไปปะทะกับแขนของเขา เืสาดกระจายออกไปเต็มอากาศ แขนของเขาที่ถูกกรงเล็บของหมาป่าวายุได้เกิดเป็แผลลึกลงไปจนเห็นกระดูกและแรงปะทะยังได้ทำให้กระดูกแขนของเขาหักอีกด้วย
มู่หลงชิงกดความเ็ปไว้แล้พุ่งเข้าไปใต้ท้องของหมาป่าวายุ แล้วใช้ฝ่ามือสยบนภาเข้าไปที่ท้องของมัน ... ตุ้ม .... วู๊ยยยยยย .... เสียงะเิดังขึ้นมาที่ท้องของหมาป่าวายุ แล้วมันก็ร้องออกมาด้วยความเ็ป ก่อนที่จะตกลงมาที่พื้นแล้วสิ้นลมหายใจไปในที่สุด มู่หลงชิงล้มลงไปที่พื้น หายใจออกมาอย่างติดขัด เขาได้รับาเ็อย่างมาก และพลังของเขาในตอนนี้ได้ถูกใช้ออกมาในฝ่ามือสุดท้ายแล้ว เขาไม่เหลือแรงที่จะต่อสู้ได้อีกแล้ว เขารีบนำยาออกมาจากแหวนมิติของเขา และกลืนลงไปทันทีเพื่อรักษาาแของเขาและปรับพลังของเขาใหม่
ข้ายังอ่อนแอเกินไปในตอนนี้ ครั้งต่อไปที่ข้าเข้ามาในป่าอสูรข้าจะต้องมีความมั่นใจว่าจะสามารถมีชีวิตรอดออกไปได้เท่านั้นข้าถึงจะเข้ามาอีก ... คิดได้ดังนั้นร่างกายของเขาก็สั่นขึ้นมาด้วยความกลัวอย่างแท้จริง ... อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นเขาก็จะต้องสิ้นลมหายใจลงที่นี้แล้ว
1K
