ตอนที่ 18: เงาเริ่มรุกฆาต
เวลาผ่านไปอีกครึ่งเดือน ในสายตาของชาววัง อ๋องสันติเฟิงหวงยังคงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและน่าเบื่อหน่ายดังเดิม เขามักจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในสวน์ที่งดงามของตนเอง หรือไม่ก็หมกตัวอยู่ในหอคัมภีร์หลวง ไม่มีผู้ใดให้ความสนใจเขาอีกต่อไป
แต่ในความเป็จริง ภายใต้ฉากหน้าที่สงบนิ่งนั้น คลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง
ในห้องลับใต้ดิน เฟิงหวงกำลังฝึกฝนการควบคุมลมปราณอย่างเข้มข้น การต้องใช้พลังอย่างละเอียดอ่อนเพื่อวางค่ายกลและปรับเปลี่ยนโฉมหน้าอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ทักษะการควบคุมของเขาก้าวหน้าไปมาก และในคืนหนึ่ง เขาก็สามารถทะลวงผ่านคอขวดไปได้อีกครั้ง
ขั้นดารา!'
พลังที่เพิ่มขึ้นทำให้เขายิ่งมั่นใจในแผนการของตนเองมากขึ้น และในที่สุด รายงานจาก "กรงเล็บ" ของเขาก็เริ่มทยอยส่งเข้ามา
อาหยิน คือคนแรกที่มารายงานผล นางมาในฐานะ (สาวใช้) ที่นำชามาให้ลุงจง และได้ลอบส่งม้วนกระดาษเล็กๆ ให้กับเขา เนื้อหาในนั้นทำให้เฟิงหวงต้องทึ่งในความสามารถของนาง
นางไม่เพียงแต่ร่างโครงข่ายธุรกิจของตระกูลเว่ย (ตระกูลของพระจักรพรรดินี) ได้อย่างสมบูรณ์ แต่ยังค้นพบเส้นทางการลักลอบขนส่งสินค้าหนีภาษีผ่านกองคาราวานลับ ซึ่งสร้างรายได้มหาศาลให้กับคลังสมบัติส่วนตัวของพระจักรพรรดินีอีกด้วย นี่คือะุนัดสำคัญที่สามารถใช้โจมตีฝ่ายขององค์ชายสี่ได้ทุกเมื่อ
เฟิงหวงพอใจอย่างยิ่ง เขาสั่งให้อาหยินจับตาดูเส้นทางนั้นต่อไป แต่ยังไม่ให้ลงมือทำอะไร
สามวันต่อมา เหลียงก็กลับมารายงานผล เขาปรากฏตัวในห้องลับราวกับภูตพรายไร้ร่องรอย ในมือของเขาคือสมุดบัญชีเล่มหนึ่งที่ห่อด้วยผ้าสีดำอย่างดี
ภารกิจสำเร็จลุล่วง!
จวนของเฉินกวงมีการป้องกันที่แ่า แต่สำหรับอดีตทหารพรานเงาอย่างเหลียง มันก็ยังมีช่องโหว่ เขาใช้เวลาสองคืนในการสังเกตรูปแบบการเดินยาม และในคืนที่สาม เขาก็ลอบเข้าไปในห้องทำงานของเฉินกวงราวกับิญญา เขาปลดกับดักเข็มพิษที่ซ่อนไว้ในชั้นหนังสือได้อย่างง่ายดายและนำบัญชีลับเล่มนี้ออกมาได้สำเร็จ
เฟิงหวงรับบัญชีเล่มนั้นมาเปิดดู ข้างในเต็มไปด้วยรหัสและตัวเลขที่ซับซ้อน แต่สำหรับสมองของอัจฉริยะอย่างเขา มันเป็เพียงปริศนาที่ท้าทายเท่านั้น เขาใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามก็สามารถถอดรหัสเนื้อหาทั้งหมดได้
และสิ่งที่เขาพบ...ก็ทำให้รอยยิ้มเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้า
บัญชีเล่มนี้ไม่เพียงแต่บันทึกการคอร์รัปชันของเฉินกวงเท่านั้น แต่มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่มัดตัวขุนนางอีกกว่าสิบคนว่าได้รับสินบนและร่วมมือกันยักยอกเงินหลวงเพื่อส่งให้กับองค์ชายรอง เฟิงหลง!
แต่ข้อมูลที่สำคัญที่สุดอยู่ในหน้าสุดท้าย...
มันคือบันทึกการจัดซื้อ "เกราะหนอนไหมน้ำแข็ง" จำนวนถึงห้าร้อยชุด!
เกราะหนอนไหมน้ำแข็งเป็ยุทธภัณฑ์ต้องห้าม มันถูกถักทอจากใยของหนอนไหมอสูรแดนเหนือ ทำให้มีน้ำหนักเบาแต่กลับทนทานต่อคมดาบและพลังลมปราณได้อย่างน่าทึ่ง เป็ยุทธภัณฑ์ที่มีไว้สำหรับกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งที่สุดขององค์ฮ่องเต้เท่านั้น การที่องค์ชายรองลักลอบจัดซื้อยุทธภัณฑ์ระดับนี้มาเก็บไว้...มันมีความหมายได้เพียงอย่างเดียว
เขาไม่ได้แค่สะสมอำนาจ...แต่กำลังเตรียมการสำหรับ "รัฐปะา"!
เฟิงหวงปิดบัญชีลงช้าๆ "ยอดเยี่ยม...ยอดเยี่ยมจริงๆ"
ตอนนี้ในมือของเขามีดาบสองเล่มที่พร้อมจะแทงทะลุหัวใจของศัตรูคนสำคัญทั้งสองฝ่ายได้ทุกเมื่อ ทั้งหลักฐานการคอร์รัปชันของฝ่ายจักรพรรดินี และหลักฐานการคิดฏขององค์ชายรอง
แต่เขาจะใช้มันอย่างไร? และเมื่อไหร่?
การเปิดโปงตอนนี้อาจจะเร็วเกินไปและทำให้ตัวเองกลายเป็เป้าหมายโดยตรง เขาต้องหา "คนกลาง" ที่จะทำให้ข้อมูลเหล่านี้ถูกเปิดเผยออกมาอย่าง "เป็ธรรมชาติ" ที่สุด
สายตาของเขาพลันเปล่งประกายขึ้นมาเมื่อนึกถึงใบหน้าที่เ็าและแฝงไว้ด้วยความสงสัยของน้องสาวตนเอง...องค์หญิงเจ็ด เฟิงหลวน
นางเป็คนฉลาด มีอำนาจเป็ของตนเอง และที่สำคัญที่สุด...นางยังคงสงสัยในตัวเขาอยู่ การทำให้ข้อมูลเหล่านี้ "หลุด" ไปถึงมือนาง จะเป็การโยนหินถามทางที่ดีที่สุด
"พี่รอง...พี่สี่...พวกท่านคงไม่รู้สินะว่าไพ่ในมือของพวกท่าน...กำลังจะถูกข้าขโมยไปทีละใบ" เฟิงหวงพึมพำกับตนเอง
เขาหันไปหาลุงจงที่ยืนรอคำสั่งอยู่ข้างๆ
"ลุงจง...ไปสืบมาว่าองค์หญิงเจ็ดจะไปที่ 'หอปรุงโอสถหลวง' เมื่อใด"
"ช่วยข้า...เตรียมการ 'บังเอิญ' ไปพบนางที่นั่นหน่อย"