หากยึดตามเนื้อเื่ในนิยายแล้วล่ะก็…
คนที่อยู่ในห้องรับรองควรเป็เสิ่นอวี้สือส่วนคนที่วางยาปลุกกำหนัดก็ควรเป็ฟางจิ้งเหยียนซึ่งมีบทบาทเป็นางร้ายในนิยาย...
ความที่รู้เนื้อหาในนิยายที่ตัวเองแต่งเป็อย่างดีพอได้เข้ามาอยู่ในท้องเื่ซะเองผิงเซียวหรันที่อยู่ในคราบของฟางจิ้งเหยียนจึงพยายามปล่อยวางและพยายามหลีกเลี่ยงไม่เข้าใกล้ ไม่เข้าหาพระเอก ขอเพียงไม่ดำเนินไปตามเส้นเื่ทุกอย่างในชีวิตของจิ้งเหยียนซึ่งมีเซียวหรันอาศัยอยู่ในร่างมันก็น่าจะราบรื่นดีมิใช่หรือ
แล้วเหตุไฉนคนที่ถูกวางยาปลุกกำหนัดถึงได้กลายเป็ตัวนางซะเอกหนำซ้ำคนที่ร่วมหลับนอนกับนางยังเป็กงเสวี่ยหานหาใช่เสิ่นอวี้สือ!
อยากรู้จริง ๆว่าใครเป็คนอยู่เื้ัการวางยาปลุกกำหนัด!
อยากรู้จริง ๆว่าคนที่ลงมือทำเื่พรรค์นี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่!
ยู้ว~
“ถึงจวนแล้วเ้าค่ะคุณหนู”
เสียงเรียกนุ่ม ๆของลั่วหลินดึงให้จิ้งเหยียนหลุดจากภวังค์
กว่าหนึ่งเดือนที่เธอได้ใช้ชีวิตเป็ฟางจิ้งเหยียนลากยาวมาถึงวันนี้เซียวหรันก็ยังไม่ชินกับมันสักทีด้วยว่าฟางจิ้งเหยียนมีสถานะเป็ถึงคุณหนูสามจวนสกุลฟาง ซึ่งค่อนข้างมีหน้ามีตาทางสังคมการวางตัวจึงต้องพิถีพิถันตามไปด้วยแต่ฟางจิ้งเหยียนในตอนนี้เป็เพียงหญิงสาวที่มาจากต่างโลกจึงไม่แปลกที่เซียวหรันจะรู้สึกไม่ชินกับขนบธรรมเนียมของคนในยุคโบราณเสียที
“น้องพี่เหตุใดสีหน้าของเ้าดูหมองหม่นนัก หรือว่าเ้ายังกังวลเื่ข่าวลือของพี่ใหญ่”
ทันทีที่จิ้งเหยียนก้าวเท้าลงจากรถม้าคนที่มายืนรอถึงหน้าซุ้มประตูจวนหาใช่ใครที่ไหนแต่เป็ฟางเจิ้งเหรินพี่ชายคนรองของนางนั่นเอง
ฟางเจิ้งเหริน หรือคุณชายรองจวนสกุลฟางเป็ผู้ที่มีบทบาทในจวนสกุลฟางมากที่สุด เนื่องจากฟางจื่อเหวินผู้เป็พี่ใหญ่ของตระกูลขณะนี้รับราชการเป็แม่ทัพซ้ายอยู่ต่างแดนฝ่าาทรงรับสั่งให้แม่ทัพซ้ายฟางไปเฝ้ารักษาการอยู่ที่ป้อมปราการหัวเมืองซานลู่ั้แ่เมื่อสองปีก่อนนานทีปีหนคุณชายใหญ่ฟางถึงจะเดินทางกลับจวน
ทุกเดือนจะมีจดหมายจากพี่ใหญ่ส่งถึงมือน้องสามกับน้องรองทว่าเดือนนี้จวนฟางไม่ได้รับจดหมายของพี่ใหญ่แต่กลับได้รับข่าวลือว่าป้อมปราการหัวเมืองซานลู่ถูกระรานจากฏ นอกด่านไม่รู้ว่าปานนี้แม่ทัพซ้ายผู้หาญกล้าจะเป็เช่นไรบ้าง
แม้ฟางจิ้งเหยียนในตอนนี้จะไม่ใช่ฟางจิ้งเหยียนตัวจริงและไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทางสายเืกับฟางเจิ้งเหริน และฟางจื่อเหวินแต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็มที่ผ่านมาน้องสาวตัวปลอมคนนี้ได้รับการดูแลและใส่ใจจากพี่รองเป็อย่างดีเรียกได้ว่าแทบไม่มีจุดขาดตกบกพร่องแม้แต่อย่างเดียวจึงไม่แปลกที่จิ้งเหยียนคนใหม่จะพลอยรู้สึกสนิทสนมกับพี่รองประหนึ่งตนเองเป็น้องสาวแท้ ๆ ของเขา
อีกอย่างเ้าตัวเป็คนเขียนพล็อตและเรียบเรียงทุกอย่างขึ้นมาเองย่อมรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของตัวละครในจวนสกุลฟางแน่นแฟ้นและลึกซึ้งเพียงใดยิ่งรู้ดีว่าตนเองควรจะต้องวางตัวอย่างไรจึงจะไม่มีพิรุธให้ถูกสงสัย เพราะแบบนี้คุณนักเขียนตัวน้อยจึงสามารถเข้าใจทุกความรู้สึกนึกคิดของจิ้งเหยียนคนเดิมได้อย่างถ่องแท้
“กังวลเื่พี่ใหญ่ก็ส่วนหนึ่งแต่ที่ข้ากังวลที่สุดเห็นทีจะเป็เื่ที่ต้องแต่งกับกงเสวี่ยหานมากกว่า”
ขณะพูดถึงชื่อของคนผู้นั้นสีหน้าของคุณหนูฟางก็บ่งชัดว่านางไม่เต็มใจที่จะแต่งกับเขา
“เ้าก็รู้ว่าข่าวลือเสียๆ หาย ๆ ของเ้ามันกระจายไปทั่วต้าอู่แล้ว แม้เ้าไม่อยากแต่งงานออกเรือนแต่มันจะทำเช่นไรได้เล่า อีกอย่างเ้าตัดใจจากคุณชายเสิ่นเสียเถอะครั้นตกเป็ของบุรุษอื่นแล้ว อย่างไรเ้ากับคุณชายเสิ่นก็ไม่มีทางเป็ไปได้”
ไม่ใช่ว่าฟางเจิ้งเหรินไม่รู้ว่าน้องสาวของตนมีใจให้เสิ่นอวี้สือหาใช่คุณชายตระกูลกงแต่จะให้ทำอย่างไรได้เล่า ในเมื่อหนึ่งหญิงหนึ่งชายได้เสียกันแล้ว ข่าวลือเสีย ๆหาย ๆ ก็โจษจันไปทั่วบ้านทั่วเมือง แล้วจะให้ฟางเจิ้งเหรินผู้นี้แสร้งทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นได้อย่างไรกันเล่า
“พี่รอง...ข้าบอกไปตั้งกี่ครั้งแล้ว ว่าข้าไม่ได้ชมชอบคุณชายเสิ่นอีกต่อไปแล้ว”
จิ้งเหยียนถอนหายใจออกมาพรูใหญ่ก่อนจะค้อมศีรษะน้อย ๆ เพื่อขอตัวกลับเข้าเรือนแต่ถึงกระนั้นพี่ชายตัวดีของนางก็ยังเซ้าซี้ไม่หยุด
“ั้แ่เล็กจนโตมิใช่ว่าเ้าปรารถนาจะคุณชายเสิ่นหรอกหรือเหตุไฉนยามนี้ถึงได้พูดว่าไม่ชมชอบได้ง่ายดายนักทั้งที่เมื่อก่อนข้ากับพี่ใหญ่ต่างช่วยกันรบเร้าให้เ้าลองชายตาหาบุรุษอื่นจนปากแทบฉีกก็ไม่ใช่ว่าเ้าเองหรอกหรือ ที่ดึงดันจะเป็สตรีของคุณชายเสิ่นให้ได้”
คุณชายรองฟางขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยไม่อยากเชื่อสิ่งที่น้องสาวตัวดีกำลังแอบอ้างทั่วทั้งต้าอู่มีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าฟางจิ้งเหยียนหมายปองคุณชายเสิ่นและพยายามทอดสะพานให้คุณชายเสิ่นตลอดมา จู่ ๆ ดันมาบอกว่าเลิกหมายปองคนผู้นั้นแล้วทว่าของแบบนี้มันเลิกได้ง่ายดายเสียที่ไหน
“ก็นั่นมันเมื่อก่อนตอนนี้ก็คือตอนนี้ แล้วจะให้ข้าพูดอีกกี่ครั้งท่านถึงจะเชื่อว่าข้าไม่ได้เสน่หาในตัวคุณชายเสิ่นอีกต่อไปแล้วมันอาจจะจริงที่ข้าชอบพอในตัวคุณชายเสิ่นมาั้แ่วัยเยาว์แต่ท่านอย่าลืมว่าข้าถูกปฏิเสธมานับครั้งไม่ถ้วน หนำซ้ำยังตามรักตามวุ่นวายอยู่ฝ่ายเดียวมานานเหลือเกินทำขนาดนั้นแล้วคุณชายเสิ่นยังไม่แม้แต่จะชายตาแลน้องสาวของท่านเช่นนั้นมันแปลกตรงไหนหรือ ที่วันนี้ข้าจะเลือกถอดใจ”
ผู้พี่พยักหน้าเข้าใจน้อยๆ ก่อนจะโอบมือไปประคองหัวไหล่ แล้วผายมืออีกข้างเชิญน้องสาวเข้าจวนอย่างสนิทสนมด้วยบิดามารดาจากไปั้แ่สามพี่น้องยังเยาว์พี่ชายทั้งสองจึงช่วยกันเลี้ยงดูน้องหญิงประหนึ่งไข่ในหินด้วยเหตุนี้ความสัมพันธ์ของสามพี่น้องจึงค่อนข้างสนิทสนมกันมากกว่าพี่น้องตระกูลอื่นๆ
“หากเ้าทำใจได้แล้วจริงๆ ก็ดี ข้าก็ห่วงแค่ว่าเ้าจะพูดประชดไปอย่างนั้นบัดนี้เ้ายืนกรานเสียงแข็งว่าไม่ได้ชอบพอคุณชายเสิ่นแล้ว ผู้พี่ก็จะได้สบายใจส่วนเื่แต่งกับคุณชายกง เ้าไม่ต้องกังวล น้องสามของข้าออกเรือนทั้งทีข้าจะไม่ทำให้สกุลฟางเสียชื่อ ยิ่งจะไม่ทำให้เ้าน้อยหน้าคุณหนูตระกูลอื่น”
ฟางเจิ้งเหรินอาสาเดินมาส่งน้องหญิงถึงหน้าเรือนก่อนจะปลีกตัวไปยังสังกัดกรมว่าการเพื่อสะสางงานราชการเฉกเช่นกิจวัตรประจำวันของตน
คุณชายรองฟางเป็หนึ่งในเ้าหน้าที่ของสังกัดกรมว่าการรับผิดชอบดูแลเอกสารสำคัญของประชาชนชาวต้าอู่ อย่างเช่น เอกสารสมรสเอกสารรับรองบุตร เอกสารสำคัญที่ใช้ในการยืนยันทรัพย์สินของแต่ละบุคคล
"ระยะหลังมานี้เหตุใดข้าถึงได้รู้สึกว่าน้องสาวของข้านิสัยเปลี่ยนไปราวเปลี่ยนเป็คนละคนหรือว่าข้าคิดมากไปเอง…"
1K
