ฉันอยู่ที่โลกมาร์เวล

ตอนที่ 58 องค์กรห้องแดง

หลังจากผ่านไปสามวันเวลาที่กองกำลังพันธมิตรจะมารวมตัวกันที่ชายฝั่งศัตรูก็ใกล้เข้ามาแล้ว

ในเช้าตรู่ เรือรบขนาดใหญ่หลายสิบลำจอดอยู่ที่ชายฝั่งของสหราชอาณาจักรเพื่อรอให้กองกำลังหลักของสหรัฐฯขึ้นเรือก่อน

ณ ขณะนี้. ในพื้นที่นอกชายฝั่งมีเรือรบประจัญบานขนาดยักษ์เปรียบเสมือนเจ้าโลกกำลังลอยลำอยู่ในทะเลโดยมีธงลวดลายขาวแดงที่เต็มไปด้วยดวงดาวกำลังโบกสะบัดอยู่ในสายลมและตัวเรือมีชั้นป้องกันที่แข็งแกร่งอยู่หลายชั้น เรือรบมีความเร็วสูงและมีปืนใหญ่ที่มีอำนาจทำลายล้างติดตั้งอยู่ด้านบน

ราวกับปราสาทเหล็กที่ตั้งตระหง่านอยู่ในมหาสมุทร!

ที่หัวเรือรบประจัญบานขนาดยักษ์นี้ ไคล์ ยืนอยู่คนเดียวและกำลังมองทะเลด้านหน้า เขาสวมชุดรบสีดำอยู่ด้านในส่วนด้านนอกใส่เสื้อคลุมของนายพล

ลมทะเลพัดเข้ามาทำให้ผมสีบลอนด์เส้นเล็กของเขาพริ้วไหว ในช่วงฤดูหนาวเช่นนี้คนที่กล้าสวมแค่เพียงชุดรบและเสื้อคลุมโดยไม่สวมเสื้อกันหนาวเกรงว่าคงมีแค่เพียง ไคล์ คนเดียวเท่านั้น

'ตึกๆ ... '

เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบก็ดังขึ้นที่ด้านหลังของ ไคล์ และ ผู้หมวดฟิวรี ยกมือขึ้นทำท่าวันทยาหัตถ์และพูดขึ้นว่า:“ รายงาน! กัปตันเรือ เจ้าหน้าที่แพทย์ และทหารทุกนายได้ขึ้นเรือรบทั้งหมดแล้ว ขอให้ ท่านนายพลไคล์ ออกคำสั่งด้วยครับผม”

ไคล์ พยักหน้า“ ดีมากให้พวกเขาเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการต่อสู้ ยังมีเวลาอีกครึ่งวันกว่าจะไปถึงพื้นที่เป้าหมาย”

"ครับผม!" ฟิวรี ตอบรับคำสั่ง จากนั้นเขาก็หันไปทางซ้ายและทางขวาแล้วพูดขึ้นว่า "ไคล์ คุณเป็นพลตรีหรือฉันเป็นพลตรี? ตอนนี้คุณเป็นนายพลแล้วและมันไม่มีเหตุผลเอาซะเลยที่คุณจะโยนงานมาให้ฉัน”

“ผมเชื่อฝีมือในการบังคับบัญชาของคุณ” ไคล์ เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มจากนั้นก็พูดต่ออีกว่า “ ผมไม่ถนัดในการสั่งการและหน้าที่นี้ มันเหมาะกับคุณ คุณเคยสั่งการหน่วยคอมมานโดคำรามมาแล้ว นับประสาอะไรกับทหารแค่ 3,000 นาย”

“ และนี่ยังเป็นการฝึกฝนคุณตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อหน่วย S.H.I.E.L.D ในอนาคต..…”

ในประโยคสุดท้าย ไคล์ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่บางเบา

“ คุณพูดว่าอะไรนะ ลมมันพัดแรงฉันได้ยินมันไม่ชัด”

ฟิวรี ถามขึ้นอย่างงุนงงแต่ ไคล์ ไม่ตอบเขายื่นมือไปตบไหล่ของ ฟิวรี เบาๆแล้วพูดว่า:“ ฟิวรี การบัญชาการรบทั้งหมด ผมขอมอบให้คุณจัดการ”

“ เมื่อไหร่ที่ฉันมีตำแหน่งสูงกว่าคุณ คอยดูสิว่าฉันจะใช้งานคุณยังไง” ฟิวรี เอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิดพร้อมกับเดินออกไป

เขาแค่ระบายอารมณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ และตำแหน่งของเขาจะสูงกว่า ไคล์? แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้!

นายพลคนใหม่ ใช้เวลาเพียงหนึ่งปีก้าวจากทหารเกณฑ์ แล้วกระโดดข้ามไปหลายระดับและกลายเป็น "นายพลที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์" ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในอดีตและจะไม่มีอีกในอนาคต

สามวันที่ผ่านมาข่าวการเลื่อนตำแหน่งนี้แพร่กระจายไปทั่วทั้งกองทัพสหรัฐ ทหารอเมริกาจำนวนมากรวมทั้งค่ายทหารนับไม่ถ้วนไม่เพียงแต่ไม่มีการคัดค้านใด ๆ แต่ยังรู้สึกว่าตำแหน่งนี้มันคู่ควรกับ ไคล์

ฮีโร่ชาวอเมริกาที่เป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งและการพิชิตนาซีเยอรมัน จากแนวหน้าของสนามรบยุโรปและทำลายล้างผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดขององค์กรไฮดรา …

การเลื่อนเป็น พลตรี ยังถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ!

“ ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนโฆษกสงคราม” ไคล์ แตะคางของเขาแล้วมองทะเลตรงหน้า ในตอนนี้ยังมีเวลาเตรียมตัวสำหรับสงคราม

ไคล์ ครุ่นคิดอะไรเพลินๆอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องโดยสาร แต่ทันใดนั้นเขาก็ชนเข้ากับแพทย์หญิงร่างเล็กคนหนึ่งตรงหัวมุมลงบรรได

"หืม?" คิ้วของ ไคล์ ขมวดขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าร่างกายของเขาจะผ่อนคลาย แต่ความเร็วในการตอบสนองก็ยังรวดเร็วอย่างยิ่ง

ในขณะที่แพทย์หญิงกำลังจะล้ม ไคล์ สอดมือไปประคองที่ด้านหลังของอีกฝ่ายเอาไว้

"ว๊าย!" แพทย์หญิงร้องออกมาด้วยความตกใจและเมื่อเธอมองไปที่ ไคล์ ร่างกายของเธอก็สั่นเทาราวกับลูกแมวน้อยตัวหนึ่ง

“ ไม่เป็นไรใช่ไหม?” ไคล์ ถามพร้อมกับประคองอีกฝ่ายลงบนพื้นเบาๆ

สีหน้าของแพทย์หญิงซีดขาวเล็กน้อย เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า:“ค่ะ ฉันไม่เป็นอะไร”

แพทย์ทหารหญิง?

ไคล์ มองไปที่แพทย์หญิงที่อยู่ตรงหน้า ดูเหมือนว่าเธอจะมีอายุ 16 ปี ร่างกายยังไม่พัฒนาเต็มที่

แต่ก็ยังไม่สามารถซ่อนความจริงได้ว่าเธอคือสาวน้อยผมแดงผิวขาวใบหน้าบอบบางหุ่นสมส่วนบวกกับชุดสีขาวของแพทย์ทหาร ภายใต้การแสดงออกที่ดูน่าสงสารหากใครได้เห็นคงต้องการเข้าไปดูแลเธออย่างใกล้ชิด

แต่ ไคล์ ไม่ใช่คนประเภทที่จะมาชอบโลลิตัวน้อยอย่างแน่นอน! สำหรับสาวน้อยที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจะพูดเรื่องเซ็กส์ไม่ได้ และด้วยการจ้องมองด้วยความสนใจของ ไคล์ การ์ดความสามารถมากมายก็กระโดดออกจากร่างกายของหญิงสาว ซึ่งนั่นมันทำให้เขาสนใจเธอมากขึ้น

การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์ฉุกเฉิน], การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านบัลเล่ต์], การ์ด[ความสามารถทางภาษาอังกฤษ] …

การ์ดความสามารถเหล่านี้ไม่มีปัญหา แต่…....

การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านการลอบสังหาร], การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านการใช้ปืนพก], การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านปืนยาว], การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ในระยะประชิด], การ์ด[ความเชี่ยวชาญด้านสายลับ], การ์ด[ความสามารถทางยุทธวิธีทางจิตวิทยา] …

การ์ดเหล่านี้ต่างหากที่เป็นปัญหา หากเธอเป็นแพทย์ทหารสาวตัวจริงการ์ดความสามารถสีเขียวจำนวนมากเหล่านี้เธอจะต้องไม่มี แพทย์ทหารสาวจริงๆจะมีเพียงทักษะด้านการช่วยชีวิต ไม่ใช่ทักษะการพรากชีวิตเหมือนสาวน้อยคนนี้ และเท่านั้นยังไม่พอเธอยังมีการ์ดที่สำคัญที่สุดอยู่ใบหนึ่ง

การ์ด[สุดยอดร่างกายของสายลับ]:มีร่างกายเหนือกว่าสายลับชั้นยอด (เกือบถึงระดับ ซุปเปอร์โซลเยอร์ ) การ์ดความสามารถ ระดับสีฟ้า

: หลังจากการดัดแปลงพันธุกรรมจะช่วยชะลอกระบวนการชราลงอย่างมาก และเพิ่มระบบภูมิคุ้มกันและมีความสามารถในการป้องกัน

ร่างกายมีความแข็งแกร่ง มีความเร็ว มีปฏิกิริยาตอบสนอง มีความฉลาดระดับสูงสุดของมนุษย์ปกติและสามารถคงสภาพการต่อสู้ของตัวเองไว้ได้เป็นเวลานาน

สถานะปัจจุบัน: สามารถสกัดเป็นการ์ดได้ 

คำเตือน : ไม่สามารถใช้ร่วมกันกับร่างซุปเปอร์โซลเยอร์ได้

“โอ้ น่าสนใจ.” ไคล์ พึมพำเบา ๆ พลางจ้องมองไปที่ดวงตาของแพทย์ทหารสาวที่พื้น

“น่าสนใจ?” แพทย์ทหารสาว งุนงงหลังจากได้ยินคำพูดของ ไคล์

เธอหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เอียงอาย:“ ท่านนายพลไคล์ ฉันขอรบกวนคุณไปส่งฉันที่ห้องพยาบาลของเรือได้รึไม่?”

ไคล์ ไม่ตอบแต่กลับเอ่ยถามขึ้นมาแทน:“ คุณชื่ออะไร?”

“ ฉันชื่อ… นาตาซา” แพทย์ทหารสาวกล่าวอย่างอ่อนแรง

“นาตาซา.” ไคล์ พึมพำอีกครั้งจากนั้นไม่นานก็ยิ้มพยักหน้าแล้วยื่นมือออกมา

เมื่อ นาตาซา คิดว่า ไคล์ จะช่วยพยุงเธอแต่ ไคล์ กลับกวักมือเรียกทหารเรือที่กำลังเดินผ่านมา:“ พาเธอไปห้องพยาบาล”

“ครับ ท่านนายพลไคล์” ทหารเรือ รีบก้าวไปข้างหน้าและพา นาตาซา ไปห้องพยาบาล

จนกระทั่งทั้งสองหายเข้าไปในทางเดินของเรือใบหน้าของ ไคล์ ก็เผยแววเย็นชา

สายลับจากสถาบันห้องแดง ของสหภาพโซเวียต!

ตอนนี้เป็นการร่วมมือของพันธมิตรทั้งสามประเทศ แต่พวกนายก็ยังส่งสายลับแอบมาทำอะไรลับๆล่อ? !