ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        บรรพบุรุษตระกูลหยุนกลับมาแล้ว!

        เมื่อได้ยินข่าวนี้แม้แต่เย่เทียนเองก็เผยสีหน้ายินดีออกมา

        เมื่อบรรพบุรุษตระกูลหยุนกลับมาอย่างน้อยฐานทัพทะเลมารก็ยังสามารถปกป้องไว้ได้ นี่เป็นเรื่องดีสำหรับเย่เทียนเขาไม่ต้องการให้ฐานทะเลมารถูกทำลาย เขาไม่อยากจะต้องพาน้องสาวหนีไปจากที่นี่

        ไม่นานข่าวการกลับมาของบรรพบุรุษตระกูลหยุนก็แพร่กระจายไปทั่วฐานทะเลมารเหล่าผู้อาวุโสของฐานทะเลมารถอนหายใจด้วยความโล่งอก

        ในเวลานี้พวกเขาสูญเสียไปไม่น้อยแล้วไม่รู้ว่ามีปรมาจารย์ตายไปมากน้อยเพียงใดกระทั่งระดับราชาก็ยังตกตายไปหลายต่อหลายคน

        หากบรรพบุรุษตระกูลหยุนยังไม่กลับมาอีกเกรงว่าเหล่าสัตว์อสูรคงรอไม่ไหวที่จะโจมตีเต็มกำลังเมื่อถึงตอนนั้นสัตว์อสูรราชาไร้เทียมทานจะต้องลงมือด้วยตนเองอย่างแน่นอนฐานทัพทะเลมารก็จะตกอยู่ในอันตราย

        ในวันถัดมาเมื่อบรรพบุรุษตระกูลหยุนกลับมาถึงเยว่หลิงบอกเย่เทียนว่าตระกูลหยุนได้ปรึกษากับกองกําลังใหญ่อื่นๆเพื่อเตรียมตอบโต้สัตว์อสูรและขับไล่สัตว์อสูรให้ถอยออกไปเพื่อขจัดวิกฤติของฐานทัพทะเลมาร

        และในสงครามครั้งนี้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงทุกคนต้องเคลื่อนไหวแม้แต่จอมเวทค่ายกลอย่างเย่เทียนก็ต้องลงมือเพราะในสนามรบมีเพียงจอมเวทค่ายกลเท่านั้นที่จะสามารถดึงพลังที่แท้จริงของค่ายกลออกมาใช้ได้

        วันถัดมา

        เย่เทียนตามกองกําลังของผู้ฝึกยุทธ์เข้าสู่สนามรบกองทัพในครั้งนี้มีผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงมากกว่าหนึ่งแสนคน กินพื้นที่รัศมีพันลี้แต่เมื่อเทียบกับกองทัพสัตว์อสูรแล้วจำนวนผู้ฝึกยุทธ์ของฝั่งมนุษย์ก็ยังด้อยกว่ามาก

        แต่มนุษย์ก็มีข้อได้เปรียบเช่นกันเช่น สามารถใช้อาวุธเวท ค่ายกล ไอเท็มในการรักษา และมีสติปัญญาที่สูงกว่าเป็นต้น

        ดังนั้นความแตกต่างระหว่างจำนวนจึงไม่ได้มีผลกระทบมากนักการต่อสู้ที่แท้จริงคือการต่อสู้ระดับราชาโดยเฉพาะการต่อสู้ระหว่างราชาไร้เทียมทานและอสูรราชาไร้เทียมทานซึ่งก็คือบรรพบุรุษตระกูลหยุนและอสูรราชาไร้เทียมทาน ระหว่างพวกเขาทั้งสองไม่ว่าฝ่ายไหนจะเป็นฝ่ายชนะ มันก็จะเป็นการชี้ชะตาของสงครามครั้งนี้

        ท่ามกลางท้องฟ้า

        บรรพบุรุษตระกูลหยุนปรากฏตัวขึ้นเขาสวมชุดคลุมสีขาว รูปร่างของเขาดูอ่อนเยาว์ราวกับคุณชายผู้สง่างาม

        บรรพบุรุษตระกูลหยุนหยุนเมิ่งหลี เป็นชื่อที่เหมือนผู้หญิง แต่พลังการต่อสู้ของเขาโดดเด่นมากตอนอยู่ในระดับปรมาจารย์เขาได้สังหารสัตว์อสูรระดับราชาไปสามตัวในสงครามเดียวหลังจากก้าวเข้าสู่ระดับราชาเพียงสิบปีเขาก็กลายเป็นผู้ไร้เทียมทานในระดับราชาด้วยกัน หลังจากนั้นเขาก็เก็บตัวฝึกฝนและไม่สนใจโลกภายนอก

        ไม่มีใครรู้ว่าเขาออกจากฐานทะเลมารไปตั้งแต่เมื่อไหร่ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุการณ์คลื่นสัตว์อสูร หยุนเมิ่งหลีก็ยังคงไม่กลับมา

        “ถอยกลับไป!”

        หยุนเมิ่งหลีตะโกนอย่างเย็นชา

        เขากำลังบอกวานรสีทองว่าให้มันนำกองทัพของมันกลับไปอย่างไรก็ตาม วานรสีทองกลับหัวเราะราวกับกําลังเยาะเย้ยหยุนเมิ่งหลี

        โดยไม่พูดพร่ำทำเพลงการต่อสู้ก็เปิดฉากขึ้นทันที!

        ตูม!!!!

        สิ่งมีชีวิตไร้เทียมทานทั้งสองปะทะกันกลางอากาศอย่างดุเดือดที่ความสูง10,000เมตร โดยไม่มีผู้ฝึกยุทธ์คนใดกล้าที่จะแหงนหน้ามองเพราะแรงกดดันที่แผ่ออกมาไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปจะต้านทานได้

        บนพื้นดินผู้ฝึกยุทธ์และสัตว์อสูรกําลังต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่งภาพที่เกิดขึ้นน่าสยดสยองอย่างมาก ทั่วทั้งสนามรบตอนนี้ราวกับกลายเป็นโรงบดเนื้อแม้แต่นักรบระดับปรมาจารย์ก็ยังไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะรอดชีวิตกลับไป

        เย่เทียนได้ร่วมมือกับจอมเวทค่ายกลของตระกูลเยว่เปิดใช้งานค่ายกลกระบวนทัพระดับสูงครอบคลุมรัศมีนับ10ลี้สังหารฝูงสัตว์อสูรอย่างบ้าคลั่งซากศพของสัตว์อสูรกองอยู่เต็มพื้นแม้แต่สัตว์อสูรระดับสูงก็ยังไม่สามารถทนได้นานนักภายใต้การโจมตีของค่ายกลระดับสูง

        “เย่เทียน คุณไปพักก่อนเถอะ คุณควบคุมค่ายกลมาครึ่งชั่วโมงแล้วคงสูญเสียพลังจิตและพลังปราณไปมาก ให้ผมรับช่วงต่อเถอะ!”

        ชายคนหนึ่งกล่าว

        เขาเป็นจอมเวทค่ายกลขั้นกลางจากตระกูลเยว่ชื่อของเขาคือ ‘เยว่ไหล’ แต่ความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับนักรบผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นดังนั้นพลังปราณของเขาจึงหมดไปภายในไม่กี่นาที และต้องออกไปพักผ่อน

        ตอนนี้เขาฟื้นตัวแล้ว

        “ผมไม่เป็นไร คุณไปช่วยจอมเวทค่ายกลคนอื่นๆ เถอะ!”

        เย่เทียนกล่าว

        เขาไม่ได้โกหกแม้ว่าการควบคุมค่ายกลระดับสูงจะผลาญพลังปราณและพลังจิตของเขาไปไม่น้อยแต่ใต้ฝ่าเท้าของเย่เทียนก็เต็มไปด้วยซากศพของสัตว์อสูรรวมไปถึงเลือดของสัตว์อสูรจำนวนมากที่อาบย้อมอยู่ทั่วบริเวณ

        เขาจึงแอบกระตุ้นพรสวรรค์กลืนกินโลหิตเพื่อดูดซับพลังโลหิตเหล่านั้นมาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและพลังชีวิตของเขาแม้ว่าเขาจะฝืนใช้พลังชีวิตเพื่อเปิดใช้งานค่ายกลเขาก็สามารถฟื้นฟูมันได้อย่างรวดเร็ว

        แต่เยว่ไหลคิดว่าเย่เทียนแค่กำลังฝืนอยู่เขาจึงมาเกลี้ยกล่อมเย่เทียนให้ไปพักก่อน

        ทันใดนั้น

        สีหน้าของเยว่ไหลก็เปลี่ยนไป“ไม่ดีแล้ว สัตว์อสูรราชาตัวหนึ่งบุกมาในค่ายกลตระกูลเยว่ของเรากำลังตกอยู่ในอันตราย!”

        ปรมาจารย์ของตระกูลเยว่สามารถฆ่าสัตว์อสูรจำนวนมากด้วยการพึ่งพารูปแบบของค่ายกลเท่านั้นโดยปกติแล้วการฆ่าสัตว์อสูรจำนวนมากในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ดังนั้นจอมเวทค่ายกลจึงต้องร่วมมือกับผู้ฝึกยุทธ์เพื่อไม่ให้สัตว์อสูรบุกเข้ามาทำลายค่ายกลได้

        แต่ตอนนี้สัตว์อสูรระดับราชาพุ่งเข้ามาโจมตีเหล่าปรมาจารย์ของตระกูลเยว่ไม่สามารถต้านทานมันได้

        “เยว่ไหล คุณรีบมาควบคุมค่ายกลแทนผม ผมจะเข้าไปในค่ายกล!”

        เย่เทียนรีบพูด

        “เย่เทียน คุณเป็นจอมเวทค่ายกล คุณจะรับมือมันได้อย่างไร?”

        เยว่ไหลกังวลมากเขากลัวว่าเย่เทียนจะเอาชีวิตไปทิ้ง

        อย่างไรก็ตามเย่เทียนได้พุ่งเข้าไปในค่ายกลแล้ว เมื่อเยว่ไหลเห็นดังนั้นเขาก็ทำได้เพียงเข้ามาควบคุมค่ายกลแทนเย่เทียน

        ภายในค่ายกล

        ปรมาจารย์ตระกูลเยว่ต่างมองสัตว์อสูรราชาที่เพิ่งพุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าสิ้นหวังแม้ว่าจะไม่ใช่สัตว์อสูรระดับราชาที่ทรงพลังมากนักแต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ปรมาจารย์จะรับมือได้เว้นเสียแต่ว่าเป็นปรมาจารย์ที่มีพลังโจมตีและความเร็วเทียบเท่ากับระดับราชาเท่านั้นจึงจะสามารถต่อกรกับสัตว์อสูรราชาได้ลำพังปรมาจารย์เช่นนี้ก็เพียงพอที่จะเรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์ไร้เทียมทานแล้ว

        แต่ที่นี่ไม่มีปรมาจารย์ไร้เทียมทานดังกล่าวและระดับราชาของตระกูลเยว่ก็อยู่ในสนามรบอื่น ไม่มีเวลามาสนับสนุนพวกเขา

        “นี่เรากําลังจะตายเหรอ?”

        เยว่หลิงมองอสูรระดับราชาที่น่าหวาดกลัวอย่างสิ้นหวังก่อนพึมพำกับตัวเอง

        เธอเห็นปรมาจารย์สองคนจากตระกูลเยว่พุ่งเข้าใส่มันพวกเขาทั้งสองมีพรสวรรค์ด้านดาบระดับกลางและยังฝึกฝนทักษะดาบระดับทองแดงที่เพิ่มพลังโจมตีได้หลายเท่าแม้พลังโจมตีของพวกเขาจะเทียบเท่ากลับพลังโจมตีของสัตว์อสูรระดับราชาที่อ่อนแอได้

        แต่ในแง่ของความเร็วและการป้องกันพวกเขายังด้อยกว่ามาก

        และสัตว์อสูรระดับราชาตัวนี้ก็ไม่ใช่สัตว์อสูรระดับราชาที่อ่อนแอที่สุดมันอาจมีพลังโจมตีได้ถึง 1,000 ช้าง

        ตูม!!!

        สัตว์อสูรระดับราชาตบปรมาจารย์ตระกูลเยว่สองคนจนกระเด็นออกไป

        เห็นแต่เพียงปราณดาบของพวกเขาที่แตกกระจายโดยไม่รู้เลยว่าพวกเขาเป็นหรือตาย

        ขณะที่เยว่หลิงและเหล่าปรมาจารย์คนอื่นๆกําลังเตรียมจะกระตุ้นพลังทั้งหมดเพื่อเตรียมสู้ตายกับสัตว์อสูรระดับราชาร่างหนึ่งก็มาปรากฏอยู่เบื้องหน้าของสัตว์อสูรระดับราชา

        “นั่นเขา!”

        ปรมาจารย์คนหนึ่งของตระกูลเยว่จำเย่เทียนได้ซึ่งเขาก็คือปรมาจารย์เยว่เฟิง

        เยว่หลิงสังเกตเห็นเย่เทียนและตะโกนว่า

        “เย่เทียน คุณไม่ใช่คู่มือของราชาอสูรตัวนี้ รีบออกมาเร็วเข้า!”

        อย่างไรก็ตามเย่เทียนยังคงไม่ขยับเขยื้อน

        เขาจ้องมองอสูรระดับราชาอย่างเงียบๆพร้อมๆ กับตรวจสอบพรสวรรค์ของอีกฝ่าย

        [ประเภท : อสูรวิญญาณยักษ์

        พรสวรรค์ทางสายเลือด: ระดับหลุดพ้น]

        นี่คือสัตว์อสูรระดับราชาที่ปราศจากพรสวรรค์พิเศษใดๆทั้งสิ้น พรสวรรค์ทางสายเลือดของมันไม่เลวเลย หากมันเติบโตต่อไปมันก็จะสามารถเติบโตกลายเป็นสัตว์อสูรระดับราชาขั้นสูงได้

        หากเป็นสัตว์อสูรระดับราชาขั้นสูงแม้ว่ามันจะไม่มีพรสวรรค์พิเศษใดๆ มันก็สามารถตบเย่เทียนตายได้ในฝ่ามือเดียวแต่ตอนนี้มันมีพลังเพียง 1,000 ช้างเท่านั้นเห็นได้ชัดว่ามันเพิ่งกลายมาเป็นสัตว์อสูรระดับราชาได้ไม่นานนัก

        เย่เทียนชักดาบออกมาและฟันออกไปแสงจากดาบที่เปล่งประกายพุ่งผ่านอากาศ

        เมื่อพรสวรรค์ด้านพละกําลังระดับลึกลับและเทคนิคดาบระดับทองแดงซ้อนทับกันพลังโจมตีของเย่เทียนจึงพุ่งสูงจนขีดสุด

        อสูรวิญญาณยักษ์พยายามใช้มือจับปราณดาบของเย่เทียนแต่แขนของมันก็ถูกตัดขาดจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวมันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

        “ฮึ่ม ราชาขยะที่ไม่มีแม้แต่พรสวรรค์ด้านการป้องกันเทียบกับหมีสงครามหลังดําตัวนั้นไม่ได้เลย!”

        เย่เทียนพูดอย่างดูแคลน

        เขาขยับตัวและฟันไปที่คอของอสูรวิญญาณยักษ์อีกครั้งปราณดาบตัดผ่านคอของอสูรวิญญาณยักษ์โดยไม่มีการต่อต้านใดๆและเกือบจะตัดหัวมันจนขาด

        ตูม!

        อสูรวิญญาณยักษ์ล้มลงและพลังชีวิตของมันก็ค่อยๆหายไป ราชาอสูรถูกฆ่าโดยเย่เทียนอย่างรวดเร็ว!

        ไม่ไกลนัก

        ทุกคนในตระกูลเยว่ต่างตกตะลึงพวกเขาไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่เห็น