ตอนที่16สกิลดวงตาแห่งภูต
“ผม้าที่จะถามอีกสักสองสามอย่าง”
“เชิญถามได้เลยครับ”ผมพูดออกมาโดยที่ไม่สนใจเสียงกรีดร้องของชายชาายคนหนึ่งพูดออกมามันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“ในโลกนี้มีกี่เมืองกี่ดันเจี้ยนและมีกี่เมืองที่มีคนอยู่”
“คุณยังไม่รู้หรอในโลกใบนี้มีทั้งหมดหนึ่งร้อยเมืองและมีมนุษย์ปกครองอยู่สามสิบเมื่อเท่านั้นส่วนดันเจี้ยนที่เราตรวจสอบดูแล้วมีทั้งหมดหกสิบที่”ผมนั้นถามออกไปด้วยความอย่างรู้นั้นทำให้ทุกคนงุนงงแล้วก็มีคนหนึ่งในกลุ่มตอบผมมันตอบผมอย่างระเอียด
“พวกคุณได้สำรวจโลกใบนี้ทั้งใบแล้วหรอ”
“ไม่ใช้หรอกครับเมื่อสองปีก่อนภูตในหน้าจอได้บอกพวกเราครับ”ผมประหลาดใจมากที่พวกมันรู้มากขนาดนี้เลยถามออกไปอีกครั้งชายคนเดินก็ตอบผมมาอีกครั้งนั้นทำให้ผมเข้าใจ
“พวกคุณรู้เกี่ยวกับร้านการช่วยเหลือแห่ง์ไหมในเมืองนี้มีหรือเปล่า”
“รู้ครับ”ผมถามอีกครั้งเพราะตอนนี้ผมอย่างไปซื้อของและขายของมากชายคนเดิมก็ตอบผมมันชี้เข้าไปที่ตึกด้านหลังของมันผมพยักหน้าให้มันนั้นจึงทำให้มันเดินนำทางผมไป ก่อนที่ผมจะเข้าไปผมโบกมืออีกครั้งซอมบี้ทั้งสามและาาภูตแห่งความตายก็พุ่งเข้ามายืนที่ด้านหน้าประตู
“ไม่ได้พบกันนานนะครับ”
“ไงคุณพนักงานผม้าขายพวกนี้”เมื่อพวกผมเดินตามชายคนหนึ่งเข้ามาด้านในก็มีร้านการช่วยเหลือแห่ง์อยู่แต่มันมีขนาดที่ใหญ่มากเมื่อผมเดินเข้าไปในร้านพนักงานคนเดิมก็ทักทายผมอย่างเ็าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมตอบไปอย่างเป็มิตรแล้วก็วางหนังสือสกิลที่ไม่ได้ใช้และอุปกรณ์มากมายให้พนักงานนั้นทำให้ชายที่มากับผมใมากกับหนังสือสกิลมากมายขนาดนี้สึกผมไม่ได้สนใจสักนิดพนักงานก็เริ่มคิดเงินอีกครั้ง
“คุณชื่ออะไร”
“ผมชื่อจอร์แดนครับ”ผมหันไปถามชายที่เดินนำทางผมเข้ามาชายคนนั้นรีบแนะนำตัวทันที
“คุณจอร์แดนผม้าจะยึดเมืองนี้ให้เป้นของผมและผม้าให้คุณเป็คนดูแลมัน”
“ได้ครับท่าน”ผมพูดออกไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรมากจอร์แดนนั้นเต็มไปด้วยความสุขเมื่อได้ยินมันรีบตอบผมโดยที่ไม่ได้ลังเลเลย สองสาวก็วิ่งไปซื้อของที่พวกเธอ้าเลย
“คุณลูกค้า้าขายสกิลติดตัวนี้จริงๆหรอครับ”
“ไม่ครับขอโทษทีหยิบผิดไปนะครับ”พนักงานใมากเมื่อเห็นหนังสือสกิลติดตัวที่อยู่บนเคาร์เตอร์มันหันมาถามผมทันทีนั้นทำให้ผมใผมรีบหยิบออกมาจากเคาร์เตอร์แล้วขอโทษพนักงานเล็กน้อยจากนั้นผมก็เรียนสกิลนี้ทันทีเลย
“คุณได้รับสกิลติดตัวดวงตาแห่งภูต ใช้ 1 จิตใจเพื่อใช้งาน”
ผมได้รับสกิลแล้วแต่มันไม่มีข้อมูลในหน้าจอเลยว่าผมได้สกิลใหม่มาเลย ผมเลยลองใช้ดูเลยเมื่อค่าจิตใจลดลงก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นนั้นทำให้ขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่จะจ้องมองไปที่จอร์แดนซึ่งมันมีข้อมูลของจอร์แดนเขียนอยู่เหนือหัวของมัน
“เลเวล 5 จอร์แดน ไมร์ อายุ27ปี
พลังกาย 12 ปัญญา 7 จิตใจ 4
สกิล 1ล้อลม(เลเวล1/3) 2ส่องแสง(เลเวล1/3)3”
“น่าสนใจ”ผมพึมพำออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเพราะไม่คิดว่าจะได้สกิลที่สุดยอดแบบนี้มาพร้อมที่ผมตบไปที่ไหล่ของจอร์แดนนั้นทำให้จอร์แดนงุนงงไม่นานสองสาวก็กลับมาพร้อมของมากมายที่พวกเธอหอบมาด้วย
“ราคาของสินค้าทั้งหมดที่คุณลูกค้าได้นำมาขายนั้นคือสามสนเหรียญปีศาจครับ”
“หะ!!!!”นักงานนั้นพูดออกมาด้วยสีหน้าเ็าเหมือนเดินส่วนผมทั้งสี่เต็มไปด้วยความตกตะลึงผมใจนอุทานออกมาอย่างช่วยไม่ได้เงินสามแสนไม่ใช้เงินน้อยๆเลยสิ่งที่ขายราคีขนาดนี้คงจะเป็หนังสือสกิลแน่ๆ
“คุณลูกค้าสนใจสินค้าที่หลุดออกมาจากห้องVIP หรือไม่”
“สนใจแน่นอน”พนักงานก็ยังถามผมอีกนั้นทำให้ผมสนใจมากเลยตอบออกไปโดยไม่ได้คิดอะไรมากนักพนักงานทำเยงแค่ยิ้มจากนั้นก็ก้มลงไปหยิบกล่องที่ดูประหลาออกมามีของอยู่ในนั้นมากมายเลยผมเลยสังเกตดูเล็กน้อย
“มันน่าจะใช้ได้เหมือนเครื่องสแกนหรือเปล่า”ผมจ้องมองไปที่พวกอุปกรณ์ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลยนอกจากของที่เหมือนกับแหวนและสร้อยผมพึมพำออกมาพร้อมกับที่ลองเปิดใช้สกิล ดวงตาแห่งภูตเลยนั้นทำให้ผมใมากที่มันทำได้จริงๆ
“สร้อยหยกเงิน เพิ่มพลังธาตุน้ำ30%” “แหวนั์ เพิ่มพลังกาย15หน่วย” “มีดเงินเพิ่มพลังกาย20หน่วย” “มณีสีดำ เพิ่มพลังธาตุมืด25%”
“โอ้...สุดยอด”ผมนั้นพูดออกมาอย่างสนุกสนานพร้อมกับจ้องมองไปที่ของมากมายที่อยู่ในนั้นกล่องปรากฏสิ่งที่หน้าสนใจอันหนึ่งที่มันน่าสนใจมากมันเป็สร้อยที่มีชื่อว่า สร้อยแห่งผู้ควบคุมทาส เพิ่มพลังทุกค่าสถานะของสิ่งที่ขึ้นสถานะทาส30% ใช้ 5 ปัญญา สำหรับทาสทุกตน นั้นทำให้ผมสนใจมากเลย
“เอาไอ้นี้แล้วกัน”
“สองแสนเหรียญปีศาจครับ”ผมไม่ได้คิดอะไรมากนักก่อนที่จะชี้ไปที่สร้อยที่มีหินสีดำห้อยอยู่พนักงานมองหน้าผมก่อนที่จะบอกราคาของสร้อยผมก็ใเล็กน้อยก่อนที่จะจ่ายเงินรวมกับค่าของที่สองสาวเอามาให้พนักงานจากนั้นก็เดินออกไป
“มันใช้ได้ไหมนะ”เมื่อผมเดินออกมาก็เจอเข้าทาสทั้งสี่ของผมยืนอยู่ด้านหน้าผมลองใช้ดวงตาแห่งภูตกับพวกมันดู
เลเวล- ซอมบี้เงา(ทาส) เลเวล- ก็อบลินซากศพ (ทาส) เลเวล- ซอมบี้ธรรมดา(ทาส)
พลังกาย 20 ปัญญา 0 จิตใจ 0 พลังกาย 30ปัญญา 0 จิตใจ 0 พลังกาย 10ปัญญา 0 จิตใจ 0
สกิลติดตัว เงาเคลื่อน สกิลติดตัว กายาของั์ สกิลติดตัว พรางตัว
เลเวล- ซอมบี้ธรรมดา (ทาส) เลเวล- าาภูตแห่งความตาย
พลังกาย 15 ปัญญา 0 จิตใจ 0 พลังกาย 5 ปัญญา 20จิตใจ 10
สกิลติดตัว แยกร่าง สกิลติดตัว ควบคุมอำนาจแห่งความตายควบคุมอำนาจสายลม
“สุดยอดเลยแฮะสกิลนี้”ผมะโออกมาอย่างมีความสุขแต่ก็ได้รู้ว่าาาภูตแห่งความตายนั้นไม่ได้อยู่ในสถานะทาสของผมนั้นทำให้ผมสนใจมากแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรผมเดินไปที่พวกมันด้วยรอยยิ้มโดยที่มีทหารมากมายยืนอยู่ด้านหน้าของผมพร้อมกับรถถังและปืนจำนวนมาก
“หยุดตรงนั้นซะไอ้ปีศาจคุณจอร์แดนไม่เป็อะไรนะครับ”
“พวกคุณทั้งหมดคงอย่างจะตาย”ทหารคนหนึ่งะโออกมาอย่างดุร้ายพร้อมกับหันไปถามจอร์แดนที่ยืนอยู่ด้านข้างของผมนั้นทำให้ผมยิ้มพร้อมกับเปลี่ยนสีหน้าเป็ดุร้ายพร้อมกับพูดออกมาเ็าดวงตาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
“อย่าอวดดีไปหน่อยเลยไอ้ปีศาจแกไม่มีทางชนะพวกเราได้หรอก”
“ไอ้พวกโง่ที่มีเลเวลไม่ถึงสิบนะหรอที่จะหยุดฉัน”หนึ่งในทหาระโออกมาอย่างดุร้ายเหล่าทหารมากมายก็เริ่มโฮร้องออกมาผมเลยตอบออกไปโดยที่ไม่ได้แม้แต่จะหันไปมองมันดวงตาของผมเต็มไปด้วยความเกลียดซัง
“ยิง”
“ฆ่ามันให้หมด”เมื่อได้ยินคำพูดของผมพวกมันก็ใมากจากนั้นก็เปลี่ยนเป็เกรี้ยวกราดหัวหน้าทหารที่ยืนอยู่บนรถถังก็คำรามออกมาอย่างดุร้ายปืนทุกกระบอกเล็งมากที่ผมทันทีผมยิ้มอย่างเ้าเล่ห์พร้อมกับพูดออกมาเบาๆแต่มันเต็มไปด้วยความเ็าเหล่าทาสของผมพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วทันที