กับดักรัก โซ่คล้องหัวใจ - Unexpected Love

    ตอนที่ 3 คนที่ทำให้หัวใจสั่นไหว_[2]

            “ขอโทษนะคะหลินไม่น่าถามเลย”

            “ไม่เป็๞ไร หลินถามอะไรพี่ก็ยินดีตอบทั้งนั้นแหละ”

            คำตอบของเขากับแววตาที่ต่างไปจากก่อนหน้านี้ทำให้ฉันประหลาดใจไม่น้อย คล้ายกับว่าเขากำลังซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ แต่ก็เก็บซ่อนอย่างรวดเร็วด้วยการหลุบตามองจานอาหารของตัวเอง และทำตัวปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            พี่เคขับรถมาส่งหน้าคอนโดมิเนียม จอดรถและเงยหน้าจนคอเกือบตั้งเพื่อมองตึกสูงระฟ้าเบื้องหน้า

            “นี่เราสร้างเนื้อสร้างตัวจากงานที่พี่ให้รับผิดชอบจนขับบีเอ็มดับเบิลยูรุ่นใหม่ แถมยังย้ายมาอยู่คอนโดหรูขนาดนี้ได้แล้วเหรอเนี่ย” พี่เคถามทึ่งๆ ตอนรถจอดสนิทหน้าคอนโดฯ ที่ฉันพักอยู่กับไนล์

            คอนโดมิเนียมนี้เป็๞ที่พักซึ่งมีห้องระดับลักซ์ชูรี่ขึ้นไป ทำเลดี การตกแต่งหรูหรา สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน รายได้ของคนที่พักที่นี่ได้ย่อมไม่ธรรมดา ไนล์กับพี่ชายของเขามีห้องพักที่นี่คนละห้อง การันตีได้ระดับหนึ่งว่าครอบครัวของเขามีกิจการรุ่งเรืองทางการเงินมากขนาดไหน หากวัดจากรายได้ของฉันกับราคาของที่นี่คงไม่มีวันเฉียดแม้กระทั่งจะเช่าเป็๞รายเดือนได้ด้วยซ้ำไป

            “รถคันนั้นไม่ใช่ของหลินหรอกค่ะ แล้วคอนโดนี้หลินก็มาอยู่แค่ชั่วคราว” พี่เคพยักหน้ารับรู้ แต่ไม่ได้ถามรายละเอียด “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”

            “อื้ม เจอกันวันเสาร์นะ” เวลาทำงานของออฟฟิศค่อนข้างยืดหยุ่นมาก การเข้าไปพบปะ รายงานความคืบหน้าของงานจึงเลือกเวลาตามความสะดวกได้

            “ค่ะ หลินจะตั้งใจทำให้เสร็จก่อนวันเสาร์เลย” ฉันตอบอย่างกระตือรือร้น

            “พี่ไม่ได้นัดเราส่งงานนะ”

            “คะ!?” ฉันมองเขาด้วยความสงสัย

            “ไปหาอะไรกินกันอีกดีไหม” พี่เคเอ่ย ฉันรู้สึกประหลาดใจจนต้องถามซ้ำ

            “คะ?”

            “คืออย่างนี้นะ วันเสาร์ที่จะถึงนี้หลินสะดวกรึเปล่า พี่จะพาไปหาอะไรทานกัน แล้วไปดูนิทรรศการผลงานออกแบบของนักศึกษาคณะสถาปัตย์ต่อพี่ว่าแ๞๭๳ิ๨น่าสนใจดี ก็เลยอยากพาหลินไปดู ปกติเราชอบไม่ใช่เหรอเผื่อได้ไอเดียมาปรับกับโปรเจ็กต์ใหม่ของเราด้วย”

            “ได้ค่ะ เพื่องานหลินยินดีอุทิศเวลาให้ได้ทั้งเลย” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริงสดใส เพราะอย่างน้อยก็จะได้ใช้เวลาร่วมกับเขาอีก

            “พี่ไม่ได้ชวนเราเพราะเ๹ื่๪๫งาน แต่อยากลองให้เราลองใช้เวลาด้วยกันต่างหาก”

            คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของฉันค้างเติ่งแทบทันที

            “พะพี่เคหมายถึงออกเดตหรือเปล่านะคะ” ฉันลองถามหยั่งเชิงทีเล่นทีจริง หากเขาตอบว่าใช่ก็พร้อมจะหัวเราะเพราะไม่ได้คาดหวังว่าตัวเองกำลังถูกชายในฝันชวนออกเดต

            “อื้อ” เขาพยักหน้า มีแววประหม่าเล็กน้อย “หลินสะดวกไหม”

            “ค่ะค่ะ หลินสะดวก” ฉันแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง อีกทั้งตอบตกลงอย่างล่องลอยแทบยังไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำแม้กระทั่งตอนที่เขาสถานที่กับเวลาอย่างเสร็จสรรพ

            อะแฮ่ม

            รอยยิ้มบนหน้าหุบฉับตอนได้ยินแห่งกระแอมไอจากมุมหนึ่งของทางเดินหลังลงจากรถของพี่เค

            “ผู้ชายมาส่งเหรอ” ไนล์เยี่ยมหน้าออกมาจากซอกทางเดิน ใบหน้าแต้มรอยยิ้ม น้ำเสียงขันๆ แบบคนขี้แกล้ง

            “คุณแอบดูเหรอคะ”

            “ไม่ได้ตั้งใจแอบดูหรอก แค่บังเอิญเห็นตอนออกมาจากร้านสะดวกซื้อ” ไนล์ชูถุงใส่ข้าวของสารพัดอย่างในมือให้ดู

            เราเดินข้างกันไปตามทางเดิน

            “ดูอารมณ์ดีผิดปกติเลยนะ ถูกสารภาพรักมารึไง”

            “เปล่าค่ะ เขาแค่ชวนออกเดตค่ะ” ฉันเท้าคางกับเคาน์เตอร์บาร์ ตอนไนล์กำลังเดินบนลู่วิ่งที่เขาแยกออกมาจากห้องออกกำลังกาย วางมันไว้ใกล้หน้าต่างเพื่อจะได้มองวิวแม่น้ำเพลินๆ ตอนกำลังใช้งาน

            เราไม่มีอะไรต้องปิดบังกัน ฉันรับได้หากเขาจะไปออกเดตกับคนอื่น และเขาเองก็ไม่ได้คัดค้านหากฉันจะคบกับใครสักคน เราไม่ใช่คู่รัก เป็๲เพียงแค่คนที่ต้องรับผิดชอบความผิดพลาดร่วมกันเท่านั้น ฉันจึงเล่าเ๱ื่๵๹พี่เคให้เขาฟังได้อย่างสนิทใจ

            “เธอควรแนะนำให้ฉันรู้จักกับเขาด้วยนะ” นายเสนอ

            “ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วยละคะ” ฉันถามเสียงยานคาง

            “เผื่อว่าบางทีในอนาคตเธอไปกับเขาได้ดี ฉันจะได้มั่นใจไงว่าเขาจะเป็๞พ่อเลี้ยงที่ดีให้กับลูกของฉันได้”

            แท้ก็เป็๲แบบนี้นี่เอง มองการณ์ไกลสมกับว่าที่ผู้บริหารบริษัทใหญ่ในอนาคต

            “ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องเจอผู้หญิงของคุณอีกเป็๞ร้อยๆ คนเพื่อช่วยสแกนสินะคะว่าใครเหมาะจะเป็๞แม่เลี้ยงให้กับลูกของฉัน”

            “ฉันไม่ได้พูดเพื่อให้เธอแดกดันกลับนะ” เสียงของไนล์หอบจากการวิ่งบนลู่วิ่ง เขากระฉับกระเฉงทะมัดทะแมง และดูดีอย่างมากแม้ในชุดออกกำลังกายโทรมเหงื่อ ผมลีบติดศีรษะ

            "ดูคุณไม่ใช่คนประเภทที่ชอบเข้าหาสาวๆ ก่อนเลยนะ ดูจีบผู้หญิงไม่เก่งด้วยซ้ำ แต่ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมรอบกายคุณถึงมีผู้หญิงรายล้อมมากมายจนวุ่นวายอีนุงตุงนังไปหมด"

            "ฉันก็แค่อยู่เฉยๆ แต่คงเพราะมีเสน่ห์ละมั้งฉันไม่แน่ใจก็เลยถูกรุมล้อมโดยไม่ต้องพยายามทำอะไรเลยสักนิด" ฉันเหลือบตามองบน แต่ก็เถียงความจริงข้อนั้นไม่ได้อยู่ดี "นี่ฉันแค่ทำตัวตามธรรมชาติเองนะ เฮ้อ ลำบากใจชะมัด" เขาทำหน้าจริงจังถอนหายใจ แม้รู้ว่าเขาอยากแกล้งพูดเล่นแต่อดหมั่นไส้ไม่ได้

            ฉันไม่น่ายอมนอนกับเขาง่ายดายขนาดนั้นเพื่อมารู้ความจริงตอนหลังว่าเขาใช้ผู้หญิงเปลืองยิ่งกว่าเสื้อผ้า วันศุกร์ที่ผ่านมาเขาก็กลับมาเอาตอนค่อนสาง ฉันรู้ว่าเขาคงไปทำเ๹ื่๪๫ไม่ดีไม่งามกับผู้หญิงสักคนหนึ่งมาเพราะกลิ่นน้ำหอมแบบผู้หญิงติดเสื้อที่เขาโยนใส่ตะกร้าไว้ แถมเลอะรอยลิปสติกสีหม่นตรงปกเสื้อที่บังเอิญเห็นตอนจะเอามันไปซัก เพราะเ๹ื่๪๫นั้นทำให้ฉันค่อนขอดเขายกใหญ่ บางทีเขาอาจมีลูกกับผู้หญิงคนอื่นอีกเป็๞โขยงก็ได้

            “ปกติคุณรับผิดชอบผู้หญิงทุกคน แบบที่ทำกับฉันอยู่ตอนนี้เลยหรือเปล่า” ฉันลองถามหยั่งเชิง

            “ฉันไม่มีความสัมพันธ์แบบผูกมัด อีกอย่างมันเกิดจากการยินยอมพร้อมใจทั้งสองฝ่าย ก็เลยไม่จำเป็๞ต้องรับผิดชอบใครทั้งนั้น”

            “ฉันหมายถึงตอนที่คุณเกิดพลาดขึ้นมาต่างหากละคะ”

            ไนล์อมยิ้ม ส่วนฉันขมวดคิ้วมุ่นไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรเขาถึงคิดว่าคำถามนั้นเป็๞เ๹ื่๪๫น่าขันไปเสียได้

            “ที่ผ่านมาฉันป้องกันอย่างดีตลอด ไม่มีทางเลยที่จะพลาด” เ๽้าตัวตอบอย่างมั่นอกมั่นใจว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยเผลอตัวกระทั่งทำสาวๆ คนไหนตั้งท้อง

            “แต่คุณก็พลาดแล้วนี่ไงคะ” ฉันชี้มาที่หน้าท้องแบนๆ ของตัวเอง เ๹ื่๪๫นั้นทำเขาเถียงไม่ออก

            “ก็เพราะเธอเป็๲ผู้หญิงคนแรกที่ฉันไม่ได้ใช้เครื่องป้องกัน”

            ฉันค่อนข้างเชื่อถือคำพูดของไนล์ เขามีประสบการณ์เ๹ื่๪๫เซ็กส์ คงไม่มีทางพลาดลืมพกถุงยางอนามัยติดกระเป๋า ซึ่งนับเป็๞ของสำคัญพอๆ บัตรประชาชนหรือบัตรเครดิต แต่ตอนที่เราพบกันที่ญี่ปุ่น เขาเดินทางท่องเที่ยวคนเดียว เพื่อตั้งแคมป์รอถ่ายภาพ คงไม่ได้พกมันไปเพราะคิดว่าไม่มีทางได้เจอกับผู้หญิงที่ถูกใจและจำเป็๞ต้องใช้มัน แต่โชคชะตาก็พาเราก็เจอกันและจนเกิดความผิดพลาดขึ้นจนได้

            “แล้วเธอตั้งใจจะบอกกับเขายังไงเ๱ื่๵๹...” เขาเหลือบมองท้องของฉันแทนคำพูด

            “ฉันจะบอกเขาตามตรงในเวลาที่เหมาะสมค่ะ แต่ถ้าต้องเลือกยังไงฉันก็ต้องเลือกเด็กคนนี้ก่อนเป็๞อันดับแรก”

            ไนล์ฟังแล้วยิ้มราวกับจะขอบคุณที่ฉันเลือกลูกของเราก่อนความสุขของตัวเอง

    ...

    .

    .

    ตอนนี้คุณพี่อาจจะฟังคำตอบได้ชิวๆ สบายใจ แต่อีกหน่อยต้องมีคนควันออกหูแน่ๆ เลยที่รู้ว่าหลินไปเจอพี่เค >