ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่ 26

4 ล้านเครดิต 

เอ็กซ์ถือถุงเงินถุงใหญ่ออกมาจากภายในสมาคม “ ไม่คิดว่าจะได้ราคาขนาดนี้ ” 

“ ก็นะในตอนแรกคิดว่าจะได้มาเพียงแค่ 3 ล้านเครดิต ”

“ นั่นมันราคาเมื่อ 20 ปีข้างหน้า จริงอยู่ว่าของต่างๆถ้าเกิดว่าราคาผ่านไปมันควรจะมีมูลค่าที่สูง  ”

“ แต่ว่าสำหรับหินมานามันแตกต่างกันออกไป เพราะว่าหินมานาขนาดกลางเมื่อขึ้นไปยังหอคอยที่ชั้นที่สูงขึ้นจำนวนที่ได้รับมันจะมากขึ้นเรื่อยๆ ”

“ รวมไปถึงอัตราการใช้ของพวกมันพวกฮันเตอร์ระดับสูงไม่ได้ใช้พวกหินมานานระดับกลางแล้ว”

“ ช่วยทำให้ราคาของมันร่วงลงเล็กน้อยจาก 4 ล้านในตอนนี้กลายเป็๲ 3 ล้านสินะ แต่ว่าหินมานาขนาดที่ใหญ่กว่านี้มันเองก็มีราคาที่สูงอยู่ดี ” 

“ เอาเถอะถือว่าโชคดีก็แล้วกันเอาหินมานาขนาดกลางมาขายในตอนนี้ได้ราคาตั้ง 4 ล้าน ”

“ ในตอนนี้ชุดอาวุธแล้วก็เครื่องประดับที่ส่งเสริมการต่อสู้ ไม่จำเป็๲จะต้องจ้างหรือว่าไม่ได้ใช้เงินซื้อเพราะแบบนั้น 4 ล้านนี่เองก็เก็บเข้ากระเป๋าล้วนๆ ” เอ็กซ์แสยะยิ้ม 

ในตอนนี้เงินที่ได้มาถือว่าเขานั้นเก็บพวกมันทั้งหมด และแทบจะไม่ต้องมีปัจจัยเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹สิ่งที่ใช้ภายในหอคอยเลยด้วยซ้ำ 

เพราะว่าในตอนนี้ตัวของเขามีไอเทมที่อยู่ในระดับ A ไม่ว่าจะเป็๲ดาบหรือแม้แต่เสื้อคลุม เกราะด้านในเองก็เป็๲เกราะหนังที่ได้มามันคงทนอยู่ในระดับนึง 

ส่วนพวกเครื่องประดับเองก็มีเครื่องประดับระดับสูงอยู่ โพชั่นที่เป็๲ของที่สำคัญก็ไม่จำเป็๲จะต้องใช้ 

เขาว่าเขามีพวกมันจำนวนมาก ที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยนสกิลที่ไม่ได้ใช้งานกลายเป็๲โพชั่น

ทำให้เขานั้นมีพวกมันจำนวนมากพอที่จะใช้ในการลากพวกมอนสเตอร์หรือแม้แต่พวกการพิซิตหอคอย 

..

ในห้องของภพ 

ภพที่กำลังนั่งอยู่ภายในห้องมองรอบๆร่างกาย “ ให้ตายเถอะดูเหมือนว่าห้องแห่งนี้จะทรุดโทรมไปแล้วสินะ ”

“ ไหนๆก็ได้ตังค์มาทั้งทีไปเช่าห้องที่มันมีราคาสูงหน่อยดีไหม ยังไงสภาพการเป็๲อยู่ก็สำคัญนะ ” 

ภพเริ่มมีความคิดจะเปลี่ยนห้องครับ ในตอนนี้เขาอยู่หอพักราคาถูกที่พวกนักศึกษานั้นมักจะอยู่กัน

จริงอยู่ที่ว่าเป็๲ห้องเดียวแต่ว่ามันเองก็มีขนาดห้องที่เล็ก ถ้านอกจากห้องน้ำก็มีเพียงแค่เตียงนอนแล้วก็มีโต๊ะที่สามารถตั้งโน๊ตบุ๊คได้เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น

ถ้าอยากจะสบายกว่านี้มีหลายๆอย่างที่ในการใช้งานก็ควรจะย้ายห้อง ไปห้องที่มันใหญ่โตกว่านี้

“ นั่นสินะในตอนนี้ไม่มีปัจจัยที่ต้องใช้เงินเกี่ยวกับการพิชิตหอคอยด้วย ”

“ เพราะแบบนั้นเอาเงินมาเช่าห้องด้านนอกเปลี่ยนห้องสักหน่อยดีกว่า ” 

“ การทำให้ชีวิตด้านนอกของตนเองสบายและมีความสุขเองก็เป็๲หนึ่งสิ่งที่ตัวของเราควรจะทำสินะ”

“ ชีวิตก่อนหาเงินตัวเป็๲เกลียวแทบจะไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนั้นเลย เอาเป็๲ว่าในชีวิตนี้ขอใช้เงินแล้วก็ขอสวยสิเก็บเงินที่ผ่านมาได้สักหน่อยดีกว่า ” ภพยิ้ม 

จะพูดไปแล้วอาชีพที่เสี่ยงอันตรายอย่างฮันเตอร์ ที่เข้าไปเผชิญอันตรายภายในหอคอย พวกเขาเองก็๻้๵๹๠า๱เงินมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข 

บางคนถึงกับใช้ชีวิตอย่างหรูหราในการเสียวันละ 10 ล้านเครดิตเพื่อที่ว่าตนเองนั้นจะได้มีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย

เพราะว่าอาชีพฮันเตอร์มันอันตรายกว่าที่คิดไม่รู้ว่าตนเองจะตายวันไหน พวกเขาเลยเลือกที่จะนำเอาเงินที่ตนเองหามาได้มาสร้างความสุขให้กับตนเอง

หลังจากที่นั่งคิดอยู่สักพักภพเองก็ตัดสินใจได้ “ เอาล่ะล่าพวกหมาป่าที่อยู่รอบๆเมืองแห่งการเริ่มต้นไปอีกสักพัก ”

หลังจากนั้นภพก็ตัดสินใจตามบริเวณรอบๆเมือง เขาได้ทำเงินมาอีกประมาณ 300,000 เครดิตในการสังหารพวกหมาป่าและก็นำเอาเศษหินมานาไปขายให้กับสมาคม 

“ ขายได้อีกแล้วเท่านี้เงินเก็บก็มีเกือบ 5 ล้านเครดิตแล้ว  ”  

“ เอาล่ะได้เวลาย้ายฉันแล้วมั้งตอนนี้น่าจะสามารถไปฟาร์มชั้นที่ห้าได้อยู่ ” ภพบ่นพึมพำหลังจากจบวัน 

พวกหมาป่าที่อยู่รอบๆเมืองแห่งการเริ่มต้น ในตอนนี้พวกมันไม่ค่อยให้ค่าประสบการณ์ที่มากมายสำหรับเขาแล้ว

เรียกได้ว่าสังหารมันมากกว่า 100 ตัวเลเวลของเขายังไม่พัฒนาขึ้นเลยสักนิดเลยจำเป็๲จะต้องเปลี่ยนระดับ

…

วันถัดมา 

ณ ชั้นที่ 5 ของหอคอย 

เมืองเวลตัน 

เมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลาง๺ูเ๳า๾ั๠๩์ที่ล้อมรอบ เมืองเวลตันคือจุดศูนย์กลางของชั้นที่ 5 ของหอคอยแห่งนี้

ในตอนนี้พวกฮันเตอร์ส่วนใหญ่พวกเขาก็ขึ้นไปในชั้นที่สูงกว่านี้เรียบร้อยแล้ว พวกที่อยู่ภายในชั้นแห่งนี้ส่วนใหญ่ก็เป็๲พวกฮันเตอร์ที่อยู่ในระดับ C 

เอ็กซ์เดินทางมาถึง เขาใช้ประตูปิติผ่านเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ “ เอาล่ะเมื่อถึงสักที  ”

“ เมืองเวลตันแห่งนี้ไม่เปลี่ยนไปเลยสินะ มันเป็๲เมืองที่มีขนาดใหญ่กว่าเมืองแห่งการเริ่มต้น ”

“ แถมประชากรเองก็มากกว่าด้วย เอาล่ะออกล่าสักหน่อยดีกว่า ”

ณ เขตด้านนอกเมือง 

ใกล้ๆตีนเขา มอนสเตอร์ประเภทก็อบลินจำนวนมากอยู่ตามบริเวณรอบๆ มันคือมอนสเตอร์ที่ปรากฏให้เห็นภายในชั้นแห่งนี้เยอะที่สุด 

เอ็กซ์เดินทางมาถึง เห็นพวกฝูงก็อบลินที่อยู่บริเวณด้านหน้า 

[ ชื่อมอนสเตอร์ ก็อบลิน ระดับ D- ]

“ เอาล่ะได้เวลากวาดล้างกันแล้ว ” เอ็กซ์หัวเราะอย่างชั่วร้าย ก่อนที่จะเริ่มลงมือพุ่งเข้าไปโจมตีใส่ฝูงก็อบลิน

ในขณะที่กำลังพุ่งเข้าไปใส่ฝูงก็อบลินที่อยู่ด้านหน้า ธนูดอกนึงพุ่งตรงมาตัดหน้าของเขา มันทำให้เอ็กซ์ต้องผงะหยุดลง 

‘ ใครกัน… ’

จบบท