ผมมีระบบเจ้าเมือง

บทที่ 200

 ใครเป็นโจรอันดับหนึ่ง 

"บึ้ม! บึ้มบึ้ม! บึ้มบึ้ม! ” 

เผ่าต่างแดนฝ่าสายฝนธนูเต็มท้องฟ้า เข็นรถพุ่งชนประตูเมืองอย่างบ้าคลั่ง เศษหินปลิวว่อนไปทั่วประตูใหญ่ แต่ยืนตระหง่านไม่ล้ม 

ประตูเมืองที่สร้างขึ้นด้วยหินครามนั้นแข็งกว่าหินดํา! 

หลังจากกระแทกไปไม่รู้กี่ครั้ง ทันใดนั้นรถก็ดัง "ตูม" และแตกกระจาย! 

"อ๊าาา 

หูเจวี๋ยและคนอื่นๆที่กําลังพุ่งเข้ามาจากที่ไกลๆ ต่างตกตะลึง! 

รถหินดําที่ซื้อมาด้วยเงินมหาศาลถูกทำลายจนเป็นเศษ? ประตูนี้แข็งแรงแค่ไหน? 

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงขุดดินก็ดังออกมาจากใต้กําแพงเมือง สัตว์อสูรฟันหนูกลุ่มนั้นคิดจะขุดหลุมเข้าไปในเมือง! 

สัตว์อสูรฟันหนูเก่งในการขุด เพียงครู่เดียวก็ขุดอุโมงค์ออกแล้ววิ่งเข้าไปในเมือง! 

"ดี!" 

ในที่สุดหูเจวี๋ยก็มองเห็นแสงแห่งรุ่งอรุณ เมื่อพวกมันเข้าไปในเมืองเมือง พวกมันจะต้องละเลงเลือดอย่างแน่นอน! 

และเป็นไปตามคาด พลเรือนที่กําลังขนย้ายเสบียงถูกสังหารในทันที! 

เมื่อหลี่มู่ฟานเห็นเช่นนี้ เขาตกใจมาก! 

เขาคิดในใจ และกองทัพแมลงที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองก็แห่กันออกมา! 

จํานวนแมลงขายาวและแมงมุมยักษ์เหล่านี้ก็สูงถึง 1,000 ตัว และความแข็งแกร่งอยู่ในขอบเขตหลอมรวมร่างกายเช่นกัน! 

สัตว์อสูรทั้งสองชนิดกัดกันทันที! 

เจ้าหนูตัวนี้มีความแข็งแกร่งพอๆกับแมลงขายาว พวกมันสามารถสู้กันได้ตัวต่อตัวในระดับพลังเท่ากัน แต่สำหรับแมงมุมยักษ์กลับเป็นราชา! 

แมงมุมระดับ 2 ระดับหลอมรวมร่างกาย 100 ตัวกวัดแกว่งกรงเล็บและขากรรไกรที่แหลมคมของมัน เมื่อถูกมันสัมผัสเหยื่อจะตายทันที! 

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พริบตาเดียวก็เต็มไปด้วยซากศพของสัตว์อสูรและแมลงทั่วทุกหนทุกแห่ง 

หลี่มู่ฟานมองและเห็นว่าแมลงได้เปรียบบางอย่าง เขาจึงไม่สนใจพวกมันอีกต่อไป สายตาของเขาจับจ้องไปที่ชายหญิงเจ็ดคนที่สวมเสื้อคลุมสีเลือด 

ทั้ง 7 คนมีความแข็งแกร่งในระดับหลอมรวมร่างกายระดับ 5 ขึ้นไป และกําลังต่อสู้กับอาเฉียง ชุ่ยฮัวอยู่ แต่สถานการณ์ในตอนนี้มันเป็นเรื่องยากสําหรับพวกเขาที่จะตัดสินผลแพ้ชนะ 

"เจ็ดนักฆ่าโม่เป่ย?" 

หลี่มู่ฟานหรี่ตาลง เขาตบถุงเก็บสมบัติและหยิบดาบแสงพลาสมาออกมา และกระโดดเข้าไปในกลุ่มทันที 

เขาตะโกนเสียงดังและฟันคนหนึ่งในเจ็ดคนของโม่เป่ยด้วยดาบเดียว 

"น้องสี่!" 

มังกรตาเดียวซึ่งเป็นผู้นํา กรีดร้องอย่างน่าสังเวช! 

"มารสายฟ้า เจ้ากล้าสังหารเจ็ดนักฆ่าโม่เป่ยงั้นหรือ? ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่! ” 

"เจ้าจะมัวพูดไร้สาระมากมายไปทำไม!" 

ร่างกายของหลี่มู่ฟานกะพริบอีกครั้ง และดาบอีกเล่มก็พุ่งออกไป 

ขณะเดียวกัน อาเฉียงและชุ่ยฮัวก็เกิดปัญหาพร้อมกัน นักฆ่าโม่เป่ย 3 คนเข้าล้อมพวกเขา 

มังกรตาเดียวตะคอกด้วยความโกรธแค้น "มารสายฟ้า ตายซะเถอะ! ” 

พูดจบ เขาก็กําลังจะหมุนตัวกระโดดลงจากกําแพงเมือง ทันใดนั้นขวานบินที่หมุนได้ก็ฟาดใส่ศีรษะของเขา ตัดเป็นสองท่อนทันที 

ไม่ไกลนักจางเถี่ยได้ใช้ขวานของเขาเขวี้ยงออกมา จากนั้นเขาก็หันไปและฆ่าเผ่าพันธุ์อื่น 

อีกสองคนก็หนีไม่พ้นเช่นกัน พวกเขาถูกอาเฉียงและ    ชุ่ยฮัวจัดการ 

นักฆ่าทั้งเจ็ดคนจากทะเลทรายอันโด่งดังได้สิ้นชื่อบนกำแพงเมืองหมิง 

" ข้าต่างหากที่เป็นโจรอันดับหนึ่ง!" 

หลี่มู่ฟานแสยะยิ้ม และทันใดนั้นเขาก็เห็นเผ่าจิ้งจอกที่ดุร้ายอยู่ 4 คนบนกําแพงเมือง 

เมื่อมองไปที่ศพของทหารหมิงที่อยู่บนพื้น ใบหน้าของเขาก็มืดครึ้ม เขาถือกระบี่แสงและฆ่ามัน 

"ปัง!" 

เสียงอู้อี้ดังขึ้น เผ่าจิ้งจอกวัยกลางคนถูกผลักดันออกไปหลายก้าว เมื่อมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าก็เกิดความตื่นตะลึงขึ้นมา 

"มารสายฟ้า! เจ้ามีพลังเช่นนี้ได้อย่างไร! ” 

หลี่มู่ฟานขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวว่า "เขตแดนหลอมรวมร่างกายระดับ 7? ” 

"ข้าได้ยินมาว่าเมืองหยุนหลานในอดีตมี 5 สุดยอด และมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแคว้นหยุนโจว ดูเหมือนว่าจะเป็นพวกเจ้า" 

วัยกลางคนยิ้มเยาะ "ในเมื่อเจ้ารู้ เช่นนั้นก็เดินทางไปยมโลกได้อย่างสบายใจเถอะ! ”