ตกเย็น...
หลังจากที่เทพนำผ้าเช็ดตัวมาวางให้น้องสะใภ้หน้าห้องน้ำ เขาก็กล่าวขอโทษอีกครั้งก่อนจะฝากฝังให้ส้มโอช่วยดูแลตัวเอง เนื่องจาก่นี้ขโมยแถวหมู่บ้านเยอะเป็พิเศษ และสาเหตุที่เทพต้องเข้ามาในบ้านกระทันหันก็เพราะลืมเอกสารสำคัญไว้บนห้อง เมื่อเห็นว่าประตูบ้านไม่ได้ล็อคเหมือนตอนเช้า ชายหนุ่มก็รีบพุ่งตัวเข้ามาจนไม่ทันมองกระเป๋าเดินทางของน้องสะใภ้
เทพเดินทางกลับไปยังบริษัททันที โดยในหัวสมองเต็มไปด้วยภาพยั่วยวนจนถึงเวลาเลิกงาน ชายหนุ่มพยายามนึกถึงเื่เมื่อตอนบ่ายซ้ำๆ เรียวขายาวสีขาวที่กางอยู่บนพื้นพร้อมกับฝักบัวและสายฉีดก้นพร้อมกันมันช่างไม่เหมือนคนหกล้มจริงๆ!
“เทพ”
“….”
“เทพคะ”
“พี่เทพ”
“หึ….ว่าไงนะมะนาว”
“นาวเรียกตั้งนาน อาหารไม่อร่อยหรอคะ”
“เปล่าครับ อร่อยมาก ่นี้พี่แค่เพลียๆน่ะ”
สามีทำเป็เอามือไปนวดหลังคอเพื่อปิดบังความคิดในสมอง เทพเอาแต่จินตนาการถึง่กลางวันที่น้องเมียนั่งอ้าขาชี้ฟ้าในห้องน้ำ เพราะก่อนที่เขาจะเข้าไปเปิดประตูมันมีเสียงประหลาดดังเล็ดลอดออกมาด้วย ชายหนุ่มไม่อยากคิดว่าส้มโอจะทำเช่นนั้นได้จริงๆ
แม้จะเห็นหน้าคร่าตามานาน...แต่น้องเมียก็ไม่เคยแสดงอาการแบบนั้นให้เขาเห็นเลยสักหน
“ของหวานมาแล้วค่ะ”
นึกถึงไม่ทันไรตัวต้นเหตุก็เดินออกมาจากห้องครัว...
ส้มโอวางของหวานตบท้ายให้พี่เขยและพี่สาวได้ลองชิม แม้ว่าจะไม่เก่งเื่อาหารคาวเท่าพี่สาว แต่เื่ของหวานก็พอทำได้บ้าง ชายหนุ่มรีบสะบัดความคิดลามกออกจากหัว เขาหยิบขนมไทยเข้าปากก่อนจะส่งยิ้มให้น้องเมียเล็กน้อย
ตอนนี้เทพไม่รู้ว่าขนมในปากหรือใบหน้าผู้หญิงตรงหน้าอันไหนมันหวานกว่ากัน...โดยเฉพาะเต้าเนื้อที่ทะลักออกมาจากเสื้อยืดผืนบางของเธอ มันจะนุ่มฟูเหมือนขนมที่เคี้ยวอยู่ในปากหรือเปล่า!
“อร่อยกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะยัยส้มโอ”
“ขอบคุณค่ะ แต่หนูทำอาหารคาวสู้พี่นาวไม่ได้หรอก”
“ถ้าตอนเด็กแกไม่เอาเวลาแอบพ่อแม่ไปกระโดนเล่นน้ำในคลอง ป่านนี้คงทำอาหารอร่อยกว่าฉันไปแล้ว”
“พี่ก็พูดไป”
ระหว่างที่สนทนากับพี่สาวดวงตากลมโตก็แอบจ้องมองปฏิกิริยาของพี่เขยไปด้วย ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยความเหม่อลอยบางอย่าง และน้องเมียก็รู้ดีว่าในหัวของผู้ชายตรงหน้ากำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับเื่อะไรอยู่ ถ้าเกิดตอนบ่ายพี่เทพไม่รีบออกจากบ้านไปเสียก่อน ป่านนี้คงถูกน้องสะใภ้จับลากเข้าห้องน้ำเก็บแต้มไปแล้ว
ยิ่งคิด...ลมหายใจร้อนๆของสาวร่านก็รุนแรงมากกว่าเดิม!
“อร่อยมั้ยคะพี่เทพ”
“อ้อ….อร่อยสิ”
“แต่….คงไม่อร่อยสู้พี่นาวทำใช่มั้ยคะ”
“ไม่ใช่หรอก...”
ชายหนุ่มหลบสายตาน้องสะใภ้...
รอยยิ้มของเธอทำให้เขาตะหงิดใจอย่างแปลกประหลาด ท่าทางมั่นใจและคำพูดฉะฉานช่างต่างจากที่เคยเห็นเมื่อหลายปีที่แล้ว เทพรู้ดีว่าความซุกซนสมัยเด็กของส้มโอเป็เช่นไร แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา หญิงสาวจะไม่แสดงท่าทางเหมือนลิงให้ได้เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว
แต่ตอนนี้...
ผู้หญิงที่เอาแต่นิ่งเงียบคนนั้น...กลับกลายเป็อะไรที่ตรงข้ามกันไปหมด!
“พี่ขึ้นไปนอนก่อนนะ”
“พึ่งหัวค่ำเองนะคะ”
“พี่เหนื่อยกว่าทุกวันน่ะ”
“งั้นเดี๋ยวนาวล้างจานเสร็จนาวจะขึ้นไปนวดให้นะ”
“ขอบใจจ๊ะ”
ดวงตากลมโตของน้องสะใภ้จ้องมองสามีเข้ามาสวมกอดภรรยาต่อหน้า ก่อนจะเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่อนอนหลับพักผ่อน ปล่อยให้สองพี่น้องได้นั่งคุยกันอยู่ชั้นล่างตามลำพัง
“พี่นาวรีบขึ้นไปเถอะค่ะ เดี๋ยวส้มโอจะล้างจานเอง”
“เมื่อกี้ฉันหูฟาดไปหรือเปล่า”
“พี่ก็พูดไปเรื่อย รีบๆขึ้นไปนวดให้พี่เทพเถอะ...ท่าทางเขาเขาคงอยากโดนพี่นวดตรงนี้ใจจะขาดแล้ว”
“ยัยส้มโอ ดูพูดเข้า”
“ก็มันจริงนี่น่า แต่อย่าเสียงดังนักนะคะ คืนนี้หนูก็อยากนอนเหมือนกัน”
“ฉันไม่คุยกับแกแล้ว”
พี่สาวผู้เรียบร้อยเดินหน้าแดงขึ้นไปบนห้อง ปกติแล้วสองสามีภรรยาไม่ได้มุ่งมั่นที่จะทำลูกขนาดนั้น หลังจากเลิกงานต่างคนก็ต่างเหนื่อยล้า ทุกครั้งที่สามีขอเื่อย่างว่ามะนาวก็มักจะปฏิเสธ เธอยังไม่อยากตั้งท้องตอนนี้ เพราะอยากจัดการเื่บ้านเื่รถให้เสร็จเรียบร้อยเสียก่อน
“แต่งตัวแบบนั้น...สมกับเป็พี่จริงๆเลย”
น้องสาวบ่นพึมพำ...
ส้มโอเข้าใจว่ามะนาวเป็คุณครูอนุบาลเลยไม่สามารถแต่งตัวแฟชั่นได้เท่าไหร่นัก แต่อย่างน้อยมันก็ควรจะมีสีสันให้สะดุดตาน่ามองเสียบ้าง เสื้อผ้ามิดชิดโทนสีตุ๋นๆมันช่างเศร้าหมองอารมณ์จริงๆ ขืนปล่อยไว้แบบนี้นานๆ....สามีของพี่สาวคงเอาแต่มองลูกส้มโอในเสื้อสีฉูดตาจนลืมเมียตัวเองแน่ๆ!
“อาาา…ไม่ได้เอาของเล่นชิ้นโปรดมาซะด้วยสิ คืนนี้ฉันจะทำยังไงดี”
784
![เกิดใหม่เป็นชาวสวนตัวน้อยๆ ข้าจะพาครอบครัวเป็นเศรษฐีนี [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471801_21388165.webp)
