สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 138

“ว่าแต่ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วฉันขอไปนอนก่อนนะซาร่าง่วงจะแย่แล้วอ่ะ” โจดี้พูดก่อนจะลุกขึ้นและเดินจากไปทันที

“โทษทีที่สามีฉันทำให้วุ่นวายนะโจดี้ !!!” ซาร่าตะโกนไล่หลังไป

“เพื่อนคุณมาค้างหลายวันแล้วเหรอ” สตีฟถามซาร่า

“พึ่งจะมาวันนี้เองพอดีเห็นว่าเธอมีธุระแถวนี้นิดหน่อย ว่าแต่นายเถอะสตีฟกลับมาเมื่อไหร่” ซาร่าตอบพลางถามกลับ

“ก็พึ่งจะมาถึงราวๆตีสามนี่เองพอดีรู้สึกเหนียวๆตัวเลยอาบน้ำซะหน่อย” สตีฟพูด

“แล้วเป็นไงบ้างได้ของที่ต้องการมั้ย” ซาร่าถามถึงของที่สตีฟอุส่าดั้นด้นไปหาถึงป่าเขตร้อน

“ก็ได้เส้นไหมที่ใช้ทอเป็นผืนผ้ามาแล้วล่ะได้ของตกแต่งมานิดหน่อยแต่ไม่ได้เยอะอย่างที่คิดป่านั้นมันอันตรายเกินไป” สตีฟพูด

“ขนาดคุณยังว่าอันตรายถ้าเป็นฮีโร่ธรรมดาที่นั่นไม่เป็นนรกหรอกเหรอ” ซาร่าพูด

“คงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้งพวกคนป่าเองยังอาศัยอยู่ที่นั่นได้เลย” สตีฟนึกถึงคนป่าเผ่าลูกากู

“คนป่า ???” ซาร่าสงสัยก่อนสตีฟจะเล่าให้ฟัง

“บ้าน่ามีคนป่าที่ไม่ได้รับระบบอาศัยอยู่ที่นั่นด้วยงั้นเหรอเนี่ย แถมยังเลเวลพอๆกับนายคนพวกนั้นจะต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากฟังสตีฟเล่าเรื่องคนป่า

“คนป่าพวกนั้นเก่งมากเลยนะใช้ธรรมชาติในการเป็นอาวุธ สัตว์กลายพันธ์ที่นั่นรอบนอกเลเวลไม่เท่าไหร่หรอกแต่ในป่าลึกน่ะสิเลเวลสูงมาก พวกนั้นคงต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ ถึงแม้จะไม่มีระบบแต่พวกนั้นก็สามารถหาวิธีใช้สกิลของตนเองจนได้ เก่งมากจริงๆ” สตีฟพูด

“อืม...เรื่องนี้เป็นเรื่องน่าตกใจจริงๆด้วยนึกไม่ถึงเลยว่าประเทศที่เราคิดว่าล่มสลายไปนานแล้วจะยังมีคนรอดชีวิตอยู่ นี่สตีฟนายคิดว่าที่แคนนาดา....” ซาร่าพูดพลางมองสตีฟด้วยสายตามีความหวัง

“ซาร่าคุณก็รู้ว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ถ้าครอบครัวเรายังรอดอยู่จริงๆพวกเขาคงหาทางกลับมาหาเราไปแล้ว แถมหลังจากโลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์ไปสองปีเธอเองก็เป็นคนยื่นยันเองนี่ว่าพ่อแม่พวกเราเสียไปแล้วจริงๆ” สตีฟพูด

“อืม...นั่นสินะ” ซาร่าพยักหน้าเธอเองนี่แหละเป็นคนยืนยันกับสตีฟว่าพ่อแม่ของเธอและสตีฟนั้นเสียชีวิตไปแล้วจริงๆเพราะมีฮีโร่คนหนึ่งที่ไปสำรวจที่แคนนาดาเจอข้าวของเครื่องใช้ของพ่อแม่เธอและสตีฟเข้าซึ่งมันเต็มไปด้วยคราบเลือด

“ถ้าอย่างนั้นฉันไปนอนต่อดีกว่าพรุ่งนี้มีสอนตอนเช้าอีกนายล่ะสตีฟจะไปนอนเลยมั้ย” ซาร่าถาม

“อือ...ผมเองก็ง่วงเหมือนกันว่าแต่ซาร่าเรามาทำการบ้านกันมั้ย” สตีฟพูดพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม

เผียะ !! ซาร่าฟาดมือเข้าที่แผงอกของสตีฟ

“ไม่ได้ย่ะช่วงนี้ไม่ได้” ซาร่าพูดเธอนั้นกะว่าจะยังไม่บอกสตีฟว่าเธอท้องเพราะเธออยากจะรู้ว่าสตีฟจะรู้ตัวเมื่อไหร่นั่นเองว่าเขากำลังจะมีลูก

“อะไรกันอย่าบอกนะว่าวันนี้เป็นประจำเดือน” สตีฟทำสีหน้าผิดหวังแต่ก็ไม่ได้รบเร้าอะไรเพราะเวลาซาร่ามีประจำเดือนเธอไม่ชอบมีอะไรกันกับเขาอยู่แล้วแถมเขาเองก็ไม่ใช่พวกชอบฝ่าไฟแดงเสียด้วย

วันต่อมา

“ถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนนะซาร่าเอาไว้เสร็จทุระแล้วจะแวะกลับมาเยี่ยมใหม่” โจดี้พูด

“จริงๆเธอจะอาศัยอยู่ที่นี่ไปก่อนระหว่างอยู่นิวยอร์คก็ได้นะ” ซาร่าบอกกับเพื่อนรัก

“ไม่เป็นไรพอดียังมีทีมของฉันที่กำลังจะมาที่นี่เร็วๆนี้อีกฉันไม่อยากรบกวนน่ะหาที่พักในเมืองนั่นแหละสะดวกดี” โจดี้ปฏิเสธ

“อืมถ้าอย่างนั้นไว้เจอกันนะถ้าวันไหนไม่มีสอนจะแวะไปหายังไงก็อยู่เมืองเดียวกันโทรหากันได้อยู่แล้วถ้ามีอะไรให้ช่วยรีบติดต่อมาล่ะโจดี้” ซาร่าบอกก่อนจะหันกลับไปในบ้านตะโกนบอกสตีฟ

“สตีฟเพื่อนฉันจะไปแล้วมาลาก่อนเร็ว !!” ซาร่าตะโกนบอก

“โอเคขอสิบวิ” สตีฟตะโกนกลับมา

“เอ่อ...ซาร่าฉันไม่ขอเจอหน้าสามีเธอดีกว่าพอดียังไม่รู้จะมองหน้ายังไงดี คือแบบว่าเรื่องเมื่อคืน....” โจดี้นึกถึงเรื่องสตีฟในห้องน้ำก็พลันหน้าแดงขึ้นมา

“อ๋อเรื่องนั้นสินะไม่ต้องคิดมากหรอกฉันยังไม่คิดอะไรเลย” ซาร่านึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนสตีฟในร่างเปลือยเปล่าขึ้นคร่อมโจดี้ซึ่งซาร่าไม่เห็นตอนที่สตีฟจับหน้าอกเพื่อนของเธอ

“เธอไม่คิดแต่ฉันคิดนี่เพราะของสามีเธอมันไม่ธรรมดาเลย เอาเป็นว่าฉันไปดีกว่า” โจดี้พูดก่อนจะรีบไปทันที

“อ้าวเพื่อนคุณไปไหนแล้วล่ะผมแค่ล้างมือหน่อยเดียวเอง” สตีฟที่พึ่งเดินออกมาจากครัวถามหลังจากไม่เห็นเพื่อนของซาร่า

“ไปแล้วล่ะว่าแต่นายวันนี้จะทำอะไรล่ะ” ซาร่าถาม

“คงแวะไปหาตาลุงสตาร์คหน่อยพอดีมีเรื่องจะถามเธอรู้มั้ยว่าบ้านตาลุงนั่นอยู่หลังไหน” สตีฟถาม

“อยู่หลังสุดท้ายด้านในสุดเลย หลังที่ใหญ่ที่สุดนั่นแหละเดินไปก็จะเห็นเองหาไม่ยากหรอก” ซาร่าพูดก่อนจะมองเวลา

“อ๊ะสตีฟฉันเองก็ต้องไปแล้ววันนี้มีสอนตอนเช้า” ซาร่าเห็นว่าจะสายแล้วจึงรีบบอกสตีฟก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

“นี่ที่รักเอาข้าวกล่องมั้ยตอนกลางวันผมไปส่งให้ได้นะ” สตีฟตะโกนถามซาร่าที่เปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ข้างบน

“ก็ดีนะสตีฟฉันอยากกินอะไรเปรี้ยวๆน่ะคิดเมนูให้ที” ซาร่าตะโกนลงมา

“หือเปรี้ยวๆงั้นเหรอแปลกแฮะปกติเธอไม่ชอบกินเปรี้ยวไม่ใช่หรือไง” สตีฟตะโกนถามเธออย่างแปลกใจเพราะปกติซาร่าไม่ชอบกินเปรี้ยวเธอติดหวานเหมือนเด็กๆเสียมากกว่า

“ทำๆมาเถอะน่าฉันอยากกินนี่นา” ซาร่าตะโกนกลับก่อนเธอจะวิ่งลงมาในชุดทำงานของเธอ

“ไปแล้วนะสตีฟเจอกันตอนเย็น” ซาร่าดึงคอของสตีฟเข้ามาก่อนจะหอมเข้าที่แก้มของเขา

จุ๊บ !! สตีฟที่จู่ๆโดนซาร่าหอมแก้มถึงกับแปลกใจเพราะปกติเธอไม่ค่อยหวานแบบนี้

“เหอะๆรู้สึกแปลกๆแฮะ” สตีฟมองดูซาร่าที่วิ่งออกนอกบ้านก่อนจะเหาะไปทำงาน

“เอาล่ะเราไปหาตาลุงนั่นดีกว่า” สตีฟพูดก่อนจะออกจากบ้านบ้างเพื่อไปหาตาลุงสตาร์ค

ห้านาทีต่อมา

“โหบ้านหลังใหญ่โคตร ใหญ่กว่าบ้านเราสามเท่าได้มั้งเนี่ย” สตีฟตอนนี้ยืนอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ที่หน้ารั้วบ้านมีสัญลักษณ์ของบริษัทสตาร์คอินดัสทรี่ติดอยู่

ติ๊งต่อง !! สตีฟกดไปที่กริ่งหน้าบ้านก่อนจะมีเสียงอินเตอร์คอมตอบกลับมา

บูมๆๆๆ มาหาใครครับ เสียงของตาลุงสตาร์คดังออกมาจากอินเตอร์คอมตามด้วยเสียงเบสหนักๆดังแทรกเข้ามา

“ตาลุงนี่ผมเองว่างเปล่าพอดีมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อยว่าแต่ฟังเพลงอะไรของลุงฟระไม่เข้ากับวัยเลย” สตีฟตอบกลับไป

อ้าวนึกว่าใครคุณสตีฟสามีของคู่ขาสุดสวยอย่างคุณซาร่านี่เองส่วนเพลงคงดังไปหน่อยโทษทีนะพอดีถ้าไม่ฟังเพลงแบบนี้ทำงานแล้วไม่มีสมาธิน่ะ คำพูดอันแสนกวนประสาทตอบกลับมาหลังจากรู้ว่าเป็นสตีฟ

“คู่ขาบ้านลุงดิขืนกวนอีกทีเดี๋ยวทุบบ้านทิ้งให้ซะหรอก” สตีฟตอบพลางหงุดหงิดตาลุงนี่ต้องหาเรื่องกวนเขาได้ทุกทีสิน่าแต่ถึงแม้ตาลุงนี่จะนิสัยกวนโมโหเขายังไงตาลุงนี่ก็ยังพูดให้เกียรติสตีฟเสมอซึ่งสังเกตุได้จากการที่เรียกสตีฟว่าคุณทุกครั้ง

โอ้อย่านะๆเอาล่ะเข้ามาเลยอยู่ห้องใต้ดินหาทางลงมาเองนะ จีเวลพูดก่อนจะเปิดประตูบ้านให้

แกร๊ก !! เสียงประตูรั้วถูกเปิดออกสตีฟเดินเข้าไปทันทีก่อนจะเข้าไปในบ้านตาลุงนี่

“ห้องใต้ดินมันอยู่ทางไหนฟระแต่ว่าตาลุงนั่นฟังเพลงอยู่สินะคงต้องตามหาเสียงเพลง” สตีฟมองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินหาทางลงห้องใต้ดินสตีฟเดินหาได้ไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงเบสหนักๆดังมาจากทิศทางหนึ่งเขารีบเดินไปทางที่ได้ยินเสียงทันที

บูมๆๆๆๆ !! เมื่อเดินมาถึงสตีฟก็ได้ยินเสียงเบสหนักๆดังมาจากประตูบานหนึ่งทันที

“น่าจะเป็นที่นี่ล่ะมั้ง” สตีฟพูดก่อนจะเปิดประตูเข้าไปก็เห็นบันไดทางลงมืดๆ และทันทีที่สตีฟเปิดประตูเสียงเพลงแสนหนวกหูก็ดังจนขี้หูสตีฟแทบจะไหล

เมื่อสตีฟเดินลงมาก็เห็นห้องกระจกใสสุดไฮเทคด้านในห้องกระจกมีตาลุงนั่นกำลังใช้เครื่องมืออย่างสร้างอะไรบางอย่างอยู่

บูมๆๆๆ !! ตาลุงสตาร์คโยกหัวไปตามจังหวะเพลงสตีฟเปิดประตูห้องกระจกเข้าไป

อื้อหือเพลงดังขนาดนี้ตาลุงนี่มีสมาธิได้ไงฟระ สตีฟถึงกับอุทานในใจก่อนจะเดินไปที่คอมพิวเตอร์ที่กำลังเล่นเพลงอยู่ไม่รอช้าสตีฟเดินไปปิดมันทันที

“อ้าวมาแล้วเหรอ” จีเวลที่เห็นว่าเพลงหยุดก่อนจะหันไปมองและก็เห็นสตีฟยืนอยู่ที่คอมพิวเตอร์ของเขา

“อืม...” สตีฟพยักหน้า

“ว่าแต่กลับมาตั้งแต่วันไหนล่ะ แล้วกลับมาได้ยังไง” จีเวลถามเพราะเขาคิดว่าสตีฟน่าจะใช้เวลาอีกนานกว่าจะกลับเพราะคอร์พลังงานนั้นเขาลืมให้ที่ชาร์จพลังงานไปนั่นเอง

“หนอยพูดแบบนี้แสดงว่ารู้เรื่องที่คอร์นั่นพลังงานหมดสินะ” สตีฟกัดฟันกรอดหลังจากได้ยินตาลุงนี่พูด

“อืม...ก็พึ่งรู้หลังจากคุณเอาเครื่องออกไปนั่นแหละว่าผมลืมให้เครื่องชาร์จพลังงานไป” จีเวลพยักหน้ายอมรับแบบหน้าซื่อๆ

อัดตาลุงนี่ซักเปรี้ยงดีมั้ยเนี่ยทำผิดยังยอมรับง่ายๆอีกเวรเอ้ย สตีฟคิดในใจแต่เมื่อเห็นตาลุงนี่ทำหน้าแบบนี้เขาก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเพราะยังไงเขาก็กลับมาแล้ว

สตีฟล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ามิติของเขาก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาโยนให้จีเวล

“อ่ะนี่ลองดูหน่อยสิใช่ของบริษัทลุงป่ะ” สตีฟโยนคอร์พลังงานที่ได้จากอเมซอนไปให้

“นี่มัน !!” ทันทีที่จีเวลเห็นสิ่งที่สตีฟโยนมาเขาก็เบิกตากว้างด้วยความแปลกใจทันทีเพราะคอร์นี่มันเหมือนกับคอร์พลังงานที่เขามีอยู่มากๆ

หมับ !! จีเวลปรี่เข้ามาหาสตีฟก่อนจะคว้าเข้าที่ไหล่ก่อนจะถามสตีฟด้วยน้ำเสียงจริงจังทันที

“คุณได้มันมาจากไหน !!” จีเวลถาม

“จากคนป่า” สตีฟตอบ

“ช่วยลงรายละเอียดหน่อยได้มั้ย” จีเวลถามต่อ

“ก่อนอื่นช่วยบอกหน่อยได้มั้ยว่ามันเป็นของบริษัทลุงอ่ะเปล่า” สตีฟพูด

“ใช่แต่นี่มันเป็นรุ่นต้นแบบสมัยคุณปู่” จีเวลพูด

“คุณปู่ ???” สตีฟถึงกับอึ้งว่าไอ้เจ้าคอร์พลังงานนี่มันมีอายุเยอะขนาดนั้นเลย

“อือ...จากที่คุณแม่ท่านเล่าให้ฟังคอร์พลังงานชิ้นนี้มันน่าจะหายไปแล้วหลังจากคุณปู่ท่านเสีย” จีเวลนึกถึงเรื่องที่แม่ของเขาเล่าให้ฟังสมัยเด็กๆ

“โฮ่งั้นแสดงว่าคอร์ของลุงสร้างเลียนแบบเจ้านี่สินะ” สตีฟพยักหน้าเข้าใจ

“ใช่แล้วล่ะแต่ก็ยังเป็นแค่ของเลียนแบบเพราะคอร์ของผมนั้นไม่ได้มีพลังงานเป็นอนันต์เหมือนคอร์ของคุณปู่ แถมดูเหมือนคอร์ชิ้นนี้จะพิเศษเสียด้วยดูเหมือนจะมีโปรแกรมอะไรบางอย่างถูกติดตั้งเข้าไปและสุดท้ายแบบแปลนการสร้างมันก็ถูกเผาไปพร้อมๆกับคุณปู่ท่านแล้ว” จีเวลเพียงแค่มองก็สามารถบอกได้ว่าคอร์ชิ้นที่สตีฟให้มานั้นแตกต่าง

“นี่คุณสตีฟคอร์ชิ้นนี้ถ้ายังไงผมขอ.....”

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 138 ได้มาจากไหน !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 138 ได้มาจากไหน !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้