เทพแห่งความตาย

"เจ้าบอกทางข้ามา"

เอลิออสที่เข้าประคองเรเชลอย่างช่วยไม่ได้

แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะนางไปทางไหนกันแน่?

แฮ่กก-- แฮ่กก--

เรเชลยังคงหายใจถี่ขึ้น ตัวร้อนและหน้ายิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆแม้แต่แรงจะตอบคำถามของ

เอลิออสนางก็ยังไม่มี

"เฮ้! อย่าพึ่งหมดสติ"

"แล้วทำไมข้าถึงต้องมาช่วยเจ้าแบบนี้ด้วย?!"

"เจ้าต้องบอกทางข้ามาก่อนสิ!"

"เอ่อ... อ.องค์ชาย"

"มีเรื่องอะไรให้พวกข้าช่วยหรือเปล่าเพคะ?"

"ท่านเรเชลเป็นอะไรหรือเพคะ?"

"ท่าทางอาการจะแย่มากเลยนะเพคะ?"

บ่าวรับใช้ที่เห็นว่าเอลิออสกำลังอุ้มเรเชลอยู่

พวกนางจึงถามด้วยความแปลกใจ

"ห้องนางอยู่ที่ไหน?"

"นำทางข้าไป"

"เอ๊ะ! ห้องของท่านเรเชลหรือเพคะ?"

"ทางนี้เพคะ!"

ถึงบ่าวรับใช้จะไม่รู้ว่าทำไมเรเชลถึงได้เป็น

แบบนี้ในขณะที่อยู่กับเอลิออสหรือว่าเขาจะ

ทำอะไรนาง?แล้วยังอุ้มนางและถามหาห้อง

ของนางแบบนี้อีก?

หรือว่าองค์ชายจะ...?!

แต่พวกนางก็ยอมทำตามที่ิองค์ชายบอกทุกอย่างเพราะพวกเขาไม่กล้าขัดขืนหรอก!

"อ๊ะ! องค์ชาย"

"จะไปแล้วงั้นหรือเพคะ?"

บ่าวรับใช้ที่เห็นเอลิออสวางตัวของเรเชลนอน

ลงไปบนเตียงของนางแค่นั้นและเอลิออสก็กำลังจะเดินจากไปทำให้พวกนางหงุนงงอยู่บ้างจึงถามขึ้นมา

"ไปเรียกท่านหมอ"

หลังพูดเสร็จเอลิออสก็เดินจากไปทันที...

"ท่านจะพอรู้อาการป่วยของท่านเรเชลบ้าง

หรือเปล่าเพคะ? องค์ชาย"

หัวหน้าองครักษ์ถามขึ้น

"นางยังไม่หายอีกงั้นรึ?"

เอลิออสถามขึ้นด้วยความแปลกใจนี่ก็ผ่านมาสามวันมาแล้วแต่ทำไมอาการป่วยของเรเชลถึงไม่หายสักที?

'หรือว่าจะเป็นไอ้'แบล็คอายส์'อะไรนั่น?!'

'มีความเป็นไปได้แค่50%เท่านั้น..'

'หรือว่านางจะไปโดนพิษหรืออะไรเข้าทำให้ป่วยนานขนาดนี้แถมท่านหมอยังบอกอาการ

ป่วยของนางไม่ได้เลย เป็นเพราะอะไรนะ?'

'แล้วทำไมข้าต้องคิดเรื่องพวกนี้ด้วยล่ะ?!'

"เอ่อ... องค์ชาย!"

"ฟังกระหม่อมอยู่หรือเปล่าเพคะ?"

หัวหน้าองครักษ์ที่ยืนคุยอย่างแปลกใจอยู่คนเดียวได้สักพักนึงแล้วแต่เอลิออสก็หันมาทำหน้าสงสัยใส่เขางั้นก็แสดงว่าเอลิออสไม่ได้ฟัง

ที่เขาพูดมาโดยตลอด? เฮ้อ...

"บ่าวรับใช้บอกกระหม่อมว่าพวกนางเห็น

พระองค์เป็นคนอุ้มท่านเรเชลไปส่งที่ห้อง

ของนาง ข้าจึงอยากรู้ว่าท่านพอจะรู้หรือไม่

ว่านางไปโดนอะไรหรือไปเจออะไรที่ทำให้

นางถึงกับป่วยได้ถึงขนาดนี้?"

"นางได้คุยกับท่านบ้างหรือเปล่าเพคะ?"

เอลิออสไม่ได้พูดหรือตอบอะไรออกไปเขาเพียงแค่สั่นหัวปฏิเสธเล็กน้อย

"เรื่องที่ข้าเคยฝากท่านล่ะเป็นอย่างไรบ้าง?"

"เรื่องที่ฝากกับกระหม่อมหรือเพคะ?"

"อ้อ! เชลยนางนั้นใช่ไหมเพคะ?"

"ข้าก็ไม่ค่อยรู้ว่าท่านต้องการให้ข้าทำอะไรกับนางแต่ว่านางบอกกับข้าว่าท่านคงอยากให้สอนวิธีการต่อสู้ให้นาง ข้าจึงทำได้แค่สอน

อะไรเล็กๆน้อยๆให้นางเพียงเท่านั้น"

"อืม.. ข้ายอมรับเลยว่านางมีพรสวรรค์ทาง

ด้านนี้มากเพคะ"

"งั้นรึ?"

"หรือว่าท่านจะให้นางลงงานแข่งประจำปี

ที่จะจัดขึ้นเร็วๆนี้หรือเพคะ?"

"งานแข่งประจำปี?"

งานแข่งประจำปี

เป็นการแข่งของเหล่านักรบจากเมืองต่างๆ

รวมไปถึงราชอาณาจักรแลนดิสที่จะจัดขึ้น

เพียงแค่ปีละครั้งเท่านั้น

ซึ่งผู้เข้าแข่งขันไม่จำกัดเพศ ไม่จำกัดอายุ

ใครที่มีคลื่นพลังที่สูงก็ย่อมเป็นการดีอยู่แล้ว

ในปีนี้งานแข่งประจำปีจะจัดดขึ้นที่

ราชอาณาจักรฟรานซิส นั้นเอง

"นางไม่เหมาะกับการแข่งแบบนี้หรอกเพคะ

งานนี้มันน่าจะโหดร้ายเกินไปสำหรับนาง"

"อันตรายงั้นรึ?"

"ใช่แล้วเพคะ ด้วยความที่ไม่จำกำอายุ คลื่นพลัง และเพศของผู้เข้าแข่งขันนั้นเอง"

"ผู้เข้าแข่งขันที่มีอายุน้อยๆหรือคลื่นพลังต่ำกว่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าก็ไม่มีทางชนะอยู่แล้ว"

"แต่มันไม่ใช่แค่นั้นเพคะ..."

ผู้เข้าแข่งขันที่มีคลื่นพลังสูงกว่าเมื่อได้ร่วมการต่อสู้กับคู่ต่อสู้พวกเขาก็หวังว่าจะได้สู้กัน

ให้เต็มที่ที่สุดแต่ถ้าคู่ต่อสู้ของตัวเองอ่อนแอ

พวกเขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องจริงจังอีกต่อไป

เพราะนี่คือเวลาสนุกของพวกเขาที่จะทารุณ

คนผู้นั้นอย่างไม่ผิดกฏหมายนั้นเอง

เลวจริงๆ...

'อันตรายกว่างานที่จะมอบให้งั้นรึ?'

'ไม่มีทาง!'

'ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะให้นางเข้าร่วม'

"นางไม่มีเวลาไปแข่งอะไรแบบนั้นหรอก"

หัวหน้าองครักษ์หงุนงงทันทีกับคำพูดของเขา

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป...

"ดูท่าทางอาการป่วยของท่านเรเชลจะไม่หายง่ายๆนะเพคะ กระหม่อมคาดว่าจะต้องส่งข่าวไปทางวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วเพคะ"

"เผื่อพวกเขาจะรักษาอาการป่วยของนางได้"

"กระหม่อมขอลาเพคะ.."

'อืม... หรือว่าจะเป็นเพราะข้าจริงๆ?'

'แบล็คอายส์งั้นรึ? มันคืออะไรกันแน่?'

"อ.องค์ชาย?"

"มีอะไรให้พวกกระหม่อมช่วยหรือไม่เพคะ?"

บ่าวรับใช้ที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องของเรเชลต่างก็

โค้งคำนับเอลิออสก่อนจะถามขึ้นมา

"?!"

"อาการของนางเป็นอย่างไรบ้าง?"

เอลิออสที่เดินมาเรื่อยๆจนได้มาถึงหน้าห้อง

ของนางอย่างไม่รู้ตัวเขาจึงหงุนงงอยู่บ้าง

"ท่านเรเชลนอนกระสับกระส่ายไม่หยุดเลย

แถมยังตัวร้อนและเหงื่อออกอีกเพคะ"

"อาการของท่านไม่ดีขึ้นเลยเพคะ.."

ฟังบ่าวรับใช้บอกเกี่ยวกับอาการป่วยของนาง

จนจบเขาก็ผลักประตูเข้าไปในห้องของนาง

ปรากฏว่า...

เอลิออสต้องเดินออกมาใหม่?

"ทำไมถึงไม่ใส่อาภรณ์ให้กับนาง?!"

เอลิออสขมวดคิ้วถามบ่างรับใช้ในทันที

"อ.เอ่อ.. ท่านหมอสั่งเพคะ!"

"ท่านหมอบอกว่าตัวของท่านเรเชลร้อนและ

เหงื่อออกมาเกินไปทำให้ต้องถอดอาภรณ์ให้

หมดเพคะเผื่อจะได้เย็นขึ้นมาบ้างเพคะ.."

บ่าวรับใช้ก้มหัวอธิบายอย่างกล้าๆกลัวๆ

'ถึงมันจะเป็นแบบนั้นก็เถอะ!"

'แล้วทำไมไม่บอกกันก่อนเล่า?!'

"ไปใส่ให้นางซะ!"

"แต่ท่านหม.."

"หรือว่าเจ้าอยากให้ข้าได้เห็นภาพพวกนั้น?"

บ่าวรับใช้ได้ฟังคำพูดของเอลิออสก็พลันหน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวและพวกนางก็รีบเข้า

ไปใส่อาภรณ์ให้กับเรเชลอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวนางนึงกำลังนอนไม่ได้สติอยู่ที่เตียงด้วยสภาพที่ไม่ดีนักนางไม่ได้รู้สึกตัวหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆหน้าก็แดงไปหมดทุกส่วนเหงื่อออกมาท่วมตัวด้วยความที่ตัวของนางร้อนสุดๆ

เอลิออสที่ได้เห็นภาพพวกนี้เขาถึงกับทำอะไร

ไม่ถูกอีกต่อไปเลย

"นี่เป็นเพราะ'แบล็คอายส์'งั้นรึ?"

เขายืนคิดเกี่ยวกับข้อมูลของแบล็คอายส์เท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่ามันคืออะไร?ทำงานยังไง?

ได้มาจากไหน? ไม่รู้เลยจริงๆ..

เอลิออสยื่นมือไปจับที่หน้าผากของนางปรากฏว่าตัวของนางร้อนอย่างกับไฟลุกโชน

แต่มันไม่ใช่แค่นั้น..

เพราะเมื่อเอลิออสโดนตัวของเรเชลนั้นนางก็

มีปฏิกิริยาตอบรับในทันทีโดยที่มือของนางจับลงไปบนมือของเขาและดึงตัวของเขาลง

นอนบนเตียงของนางอย่างรวดเร็ว

เพราะความที่นางแข็งแกร่งกว่าเขายังไงล่ะ~

ในส่วนของเอลิออสเขาก็ไม่ทันได้ทำอะไรเพราะเหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นเร็วเกินไป

"นี่เจ้ากำลังทำอะไร?!"

"เจ้ารู้สึกตัวแล้วอย่างนั้นรึ?"

แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากเรเชลเลย

"อะไรกัน?! นางละเมออยู่รึไง?"

'ไม่อยากจะเชื่อเลยความเร็วของนาง..'

'ไม่ใช่คนที่ข้าจะสู้ด้วยง่ายๆสินะ?'

ในขณะนั้นเรเชลก็หายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ

"อ๊ะส์..."

'นี่มันเป็นอาการป่วยแบบไหนกันแน่?!'

'หรือว่าจะไม่ใช่อาการป่วยแต่เป็น...?'

'ให้ตายเถอะ! หญิงร่านนางนี้!"