น้ำมนต์ยังไม่ล้มเลิกความพยายาม เธอพยายามวิ่งไปซ้ายทีขวาทีเพื่อจะกดชัตเตอร์ให้ได้มุมที่สวยที่สุด จังหวะนั้นเองเธอได้วิ่งพรวดออกไปถ่ายรูปประตูรั้วเป็จังหวะเดียวกันกับมีรถคันนึงกำลังจะวิ่งเข้าบ้านพอดี แปร่น!!เอี้ยก!!! รถสปอร์ตสีขาวนวลเบรคอย่างกะทันหัน น้ำมนต์ใทิ้งกล้องหล่นพื้นเเตก กระจายไปคนละทิศละทาง ช่อแก้วที่เห็นว่าน้ำมนต์ตกอยู่ในภาวะอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เธอรีบวิ่งเข้าไปพยุงน้ำมนต์ถอยออกมาเพื่อไม่ให้ขวางหน้ารถคันดังกล่าวและเเล้ว..เ้าของรถคันหรูก็ได้เปิดประตูลงมา แว๊บแรกที่เห็นนั้นเขาหล่อเกินกว่าที่จะบรรยายได้ ผิวพรรณที่ขาวสว่างดุจดั่งหิมะในดิสนีย์แลนด์ มันชวนทำให้ทั้งน้ำมนต์และช่อแก้วอ้าปากค้างไปตามๆกัน…แต่แล้วความฝันของพวกเธอก็ต้องดับวูบลง
"นี่พวกเธอมาทำบ้าอะไรเนี่ย อยากตายนักหรือไงถึงได้วิ่งออกมาขวางทางรถ ดูซิหมาฉันใหมดเเล้วเนี้ย!" ความเป็พระเอกเกาหลีจบลง เมื่อชายตรงหน้าพ่นคำพูดสาดเสียเทเสียออกมา..คำพูดของเขามันช่างไม่เข้ากับหน้าเขาเลยเสียจริง แต่ในความโหดร้ายก็ยังมีความบ๊องแบ๊วซ่อนอยู่ เมื่อจู่ๆกระจกประตูหลังของรถก็เลื่อนลงช้าๆ…วัตถุสีขาวทรงกลมได้ะโขึ้นมาเกาะกระจกรถและแลบลิ้นใส่พวกเธอ..บ็อกๆๆๆ บ็อกๆ
"น้องหมานี่!!น่ารักจังเลยค่ะ"
"ชื่นชมกันพอหรือยัง ฉันจะได้เข้าบ้านไหมเนี่ย!!"
"อ้าว นี่บ้านของนายหรอ?"
"แล้วมันจะทำไม ธุระอะไรของเธอ บ้านหลังนี้จะใช่หรือไม่ใช่บ้านฉัน เธอมาเกี่ยวอะไรด้วย"
"บ็อกๆๆ บ็อกๆๆๆ บ็อกๆๆๆ"
"ฉันก็ไม่ได้มีธุระหรือไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนายหรอก เพียงเเต่ฉันไม่คิดว่าคนปากเสียอย่างนายจะอยู่บ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้..จริงๆมูลค่าของบ้านมันก็ไม่ได้ช่วยทำให้นายดูเป็ผู้ดีขึ้นมาเลยนะ..ในทางกลับกันนายดูเหมือนอันธพาลตามข้างถนนมากกว่า…"
"นี่เธอ!!…." บ็อกๆๆ บ็อกๆๆ
"ไปกันเถอะแก้ว..อยู่ที่นี่นานๆไม่ได้หรอก หมามันเห่า!!" ฝั่งหนึ่งกำลังโมโหขึ้นแบบระดับ 10 เเต่อีกฝั่งกลับเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์คู่ใจ สตาร์ทแล้วขับออกไปอย่างไม่ใยดีและไม่มีทีท่าว่าจะหันกลับมามองคนที่ยืนโมโหจนตัวสั่นเลยด้วยซ้ำ
"อะไรของยัยนั่นเนี่ย ด่าๆๆแล้วก็ขับรถหนีไปเฉย นี่หน้าบ้านฉันแท้ๆนะเนี้ย โถ่!..แน่จริงก็จอดรถให้ด่ากลับสิวะ ไม่เเน่จริงนี่หว่า..โถ่เอ้ย!!" บ็อกๆๆ บ็อกๆๆ บ็อกๆๆ
"โอ๋ๆๆร้อนหรอลูก เดี๋ยวพ่อพาไปกินน้ำเย็นๆในบ้านนะ รอแปปนะลูก ลูกชายของป๊ะป๋า อ่ะงั่มๆๆๆ" ใครจะรู้ได้ว่าสุภาพบุรุษที่ชักหน้าตึง ทำท่าเข้มขรึมอยู่ตลอดเวลาจะมีมุมบ้องแบ๊ว อุ้มสุนัขตัวเล็กเดินเข้าบ้าน ครั้นเมื่อเปิดประตูเข้าบ้าน..เขาก็ได้รับคำต้อนรับกลับบ้านจากพี่สาวเป็อันดับแรก
"นี่แกยังไม่ตายอีกหรอ ทำไมแกกลับบ้านเร็ว แล้วนั่นเอาหมามาทำไม อย่าบอกนะว่าแกเบื่อกินหมูกินไก่แล้ว จะหันมากินหมาแทน ไม่นะ..ที่บ้านเราไม่เคยเลี้ยงให้แกยากจนขนาดนั้นสักหน่อย!!"
"ในสายตาของพี่ ผมคือตัวอะไรงั้นหรอ?"
"ในสายตาของฉัน แกก็ไม่ต่างจากคนบ้าคนนึง เหมือนะเิเวลาที่คอยจ้องจะบึ้มใส่ใครก็ได้ สรุปนั่นหมาใครและแกเอามันมาทำไม?"
"พอดีระหว่างทางไปเรียนอ่ะ ผมเจอมันที่กองขยะหน้าโรงเรียน นึกสงสารก็เลยเก็บมาด้วย"
"รอแปปนะ!"
"พี่จะไปไหนอ่ะ?"
"ฉันจะไปโทรบอกพ่อให้ซื้อกระสอบทรายเตรียมไว้เยอะๆ วันนี้แกมีเมตตา ฝนต้องตกห่าใหญ่แน่ๆ ไม่ได้การละ!! ฉันต้องรีบ..ก่อนที่ร้านกระสอบทรายจะปิด!!" บ็อกๆๆ บ็อกๆๆ
"ไม่เอาหน่า..ผมไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นซักหน่อย อีกอย่างมันก็น่ารักดี ดูสิตอนที่ผมเห็นมันในกองขยะน่ะ มันนอนกอดตุ๊กตาคิงคองตัวนี้ด้วยนะ..ผมเห็นแล้วเกิดแรงบันดาลใจก็เลยตั้งชื่อมันว่าคิงคอง เท่ป่ะพี่"
"เท่กับผีอะไรล่ะ นี่แกอย่าให้มันขึ้นไปชั้นบนเด็ดขาดนะเสื้อผ้าฉันแพง ถ้าขนขาวๆของมันไปหลุดลุ่ยติดเสื้อผ้าฉันแม้แต่ขนเดียวแล้วก็ ฉันเอาแกตายแน่! อ่อ..คืนนี้มีงานนะคุณพ่อเขาอยากให้แกไปด้วยน่ะ เห็นว่าเป็งานเปิดตัวคอนโดใหม่น่ะ!"
"ไม่ไปอ่ะ ผมจะอยู่กับคิงคอง งั่มๆๆ งั่มๆๆ"
"แต่คุณพ่อเขาบอกฉันมาแล้วว่าจะให้แกไปด้วย เอาหน่า..ปั้นหน้ายิ้มไม่ถึงชั่วโมงหรอก แกทำได้อยู่แล้วแหละ"
"ไม่เอาอ่ะพี่ไปเถอะ…ผมจะพาคิงคองไปทำสปา คงอีกซัก 6 ชม.น่ะถึงจะเสร็จ ตีเวลาคร่าวๆก็สักพรุ่งนี้เช้าอ่ะ ผมถึงจะกลับมา ไปละ..ป้ะๆๆไปกับป๊ะป๋านะครับ ป่ะลูกไป" ปอร์โต้หันไปอุ้มเอาคิงคองและเดินออกจากบ้านไป ทั้งๆที่เพิ่งกลับเข้ามาเองไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้ ทำเอาปาร์ตี้ถึงกับเหวอเพราะเขาไม่ได้เห็นมุมบ้องแบ๊วของน้องชายแบบนี้มานานมากแล้ว
"โอ้โห!!ได้หมาไม่ถึงวัน ติดหมาซะแล้ว!!โถ่ ไอ้พ่อหมา!!..คนบ้าอะไรเรียกหมาเป็ลูก ท่าจะบ้าไปใหญ่แล้วมั้งคนบ้านนี้..ดูสินั่นมันเพิ่งเข้าแท้ๆ ออกไปอีกแล้ว…สปาหมาบ้าบอคอแตกอะไรตั้ง 6 ชั่วโมง บ้าไปกันใหญ่แล้ว..กับพ่อกับพี่สาวมันเคยพาไปสปาแบบนี้ไหม ไอ้น้องเวร!! ชิ..ไม่ได้ดั่งใจเลยจริงๆทั้งบ้าน ไปช้อปปิ้งดีกว่า…ฮัลโหลหญิง..นี่แกอยู่ไหนอ่ะฉันเหงาจังเลยไปช้อปปิ้งกัน โอเคเดี๋ยวอีก 5 นาทีฉันออกไปรับนะ บายจ้า!!" พี่สาวที่วันๆไม่ทำอะไร ทำตัวสมกับชื่อของเธอเอามากๆ ปกติแล้วครอบครัวนี้เขาไม่ค่อยอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ยกเว้นว่าจะมีวันที่สำคัญเท่านั้นถึงจะรวมตัวกันได้ เช่นเดียวกับวันนี้ก็ไม่มีใครอยู่บ้านด้วยเช่นกัน แม้กระทั่งพ่อของเขาเองก็ยังแอบย่องมามองสาวอยู่บ่อยๆอีกด้วย….