แสงอาทิตย์สีแสดหม่นหมองส่องลอดผ่านตะแกรงเหล็กขนาดั์บนเพดานถ้ำ ลงมากระทบผืนลานกว้างที่สร้างขึ้นจากแผ่นเหล็กกล้านับร้อยแผ่ประสาน ทั่วทั้งบริเวณอัดแน่นไปด้วยคราบสนิมสีแดงเข้มดุจเืแห้งกรัง ท่อไอน้ำเวทมนตร์เหนือหัวส่งเสียงขู่ ฟู่... ฟู่... คละคลุ้งไปด้วยไอร้อนระอุที่บิดเบือนม่านอากาศจนภาพเบื้องหน้าสั่นไหวพร่ามัว
นี่คือ "ลานประลองสนิม" สมรภูมิภาคปฏิบัติอันโหดร้ายของเหล่านักศึกษาใหม่หอพักป้อมปราการสนิมแดง
"วิชาของข้าเมื่อวานนี้ พวกเ้าได้เรียนรู้ทฤษฎีเื่คลื่นความถี่และสเปกตรัมไปแล้ว"
เสียงเย็นะเืของ อาจารย์อารียา ดังสะท้อนผ่านลำโพงทองเหลือง ร่างระหงในชุดสีน้ำเงินเข้มยืนตระหง่านอยู่บนแท่นหินสูง เื้ัของเธอคือโกเลมศิลาสองตน ร่างสูงใหญ่กว่าสามเมตร ผิวหินบะซอลต์รมดำสลักอักขระรูนเรืองแสงสีม่วงเข้ม
"ข้าไม่ได้คาดหวังให้พวกชนชั้นล่างอย่างพวกเ้าล้มมันได้... เกณฑ์ผ่านของวันนี้มีเพียงข้อเดียว คือต้อง 'ต้านทาน' คลื่นความถี่สังหารของโกเลมคู่ให้อยู่ในวงกลมสีขาวให้ครบ 'สามนาที'! แต่ถ้าใครรู้ตัวว่าภาชนะิญญารับไม่ไหว ชีพจรจวนจะแตกคาร่าง... ก็จงคลานออกไปนอกวงซะ!"
สิ้นเสียงคำประกาศ สัญญาณเริ่มประลองก็ปะทุขึ้น!
ครืนนนนนนนนนน—!
ผลึกคริสตัลกึ่งกลางอกของโกเลมทั้งสองสว่างวาบเจิดจ้า พลันคลื่นพลังงานปราณสีม่วงเข้มก็ะเิกัมปนาทออกมาทุกทิศทาง! มันไม่ใช่เพียงแรงลมพัดกระแทก ทว่าคือ "มวลน้ำหนัก" มหาศาลที่กดทับลงมาอย่างบ้าคลั่ง บดขยี้ลงบนบ่าและอวัยวะภายในของทุกคนจนแทบแหลกลาญ!
แกร๊ง! แกร๊ง!
แผ่นเหล็กสนิมใต้เท้าส่งเสียงร้องลั่น นักศึกษาปีหนึ่งหลายคนเข่าทรุดลงกับพื้นทันที เสียงกระดูกข้อนิ้วลั่นเปรี๊ยะดังระงม เืสดๆ ไหลทะลักออกจากปากและจมูกของผู้สมัครที่ปราณพื้นฐานต่ำต้อย พวกเขากรีดร้องด้วยความทรมานจากการถูกคลื่นความถี่ต่ำบดขยี้เส้นชีพจร จนต้องจำใจเสือกกายคลานถอยร่นออกนอกเส้นวงกลมสีขาวอย่างทุลักทุเล
บนระเบียงหินอ่อนยกระดับฝั่งทิศตะวันออก กลุ่มขุนนางนำโดย อาซิม ยืนกอดอกมองลงมาด้วยรอยยิ้มเหยียดหยาม แหวนอัญมณีบนนิ้วอ้วนสั้นส่องประกายวับวาว
"ฮ่าๆๆ! ดูสภาพพวกขยะป้อมสนิมแดงสิ!" อาซิมแค่นเสียงหัวเราะเยาะเย้ยพอให้พวกสมุนได้ยิน "ทนยังไม่ทันถึงสิบวินาทีก็เข่าอ่อนเืกลบปากกันหมดแล้ว... คลานออกมาซะเถอะไอ้พวกชั้นต่ำ!"
ท่ามกลางแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบข้างหนักอึ้งดุจจมอยู่ใต้บาดาล คาเอลขยับแว่นตาทรงกลม เลนส์แก้วเวทมนตร์กะพริบแสงสแกนสายธารพลังงานสีม่วงเข้มที่กำลังพุ่งกระหน่ำเข้ามา
"อาลอน! คลื่นความถี่สังหารอยู่ที่ 320 เฮิรตซ์... และโกเลมกำลังเร่งจังหวะเรโซแนนซ์ขึ้นเป็สองเท่า!" คาเอละโแข่งกับเสียงลมพัดหวิว นิ้วเรียวรัวพิมพ์บนแผงควบคุมโฮโลแกรมข้อมืออย่างรวดเร็ว "ถ้าพวกเรายึดตำแหน่งกระจัดกระจาย ภาชนะของโบเฟอร์กับชาลัคจะรับแรงอัดไม่ไหว!"
"แล้วต้องทำยังไง!" ชาลัคคำราม กัดฟันเกร็งกล้ามเนื้อั์จนเส้นเืปูดโปน ปราณพสุธาสีอำพันส่องสว่างค้ำยันพื้นดินไว้
"ค้ำยันรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 120 องศา!" คาเอลสั่งการฉับไว "ชาลัค... เบี่ยงองศาแรงกดด้านซ้าย! โบเฟอร์... ยึดจุดศูนย์ถ่วงด้านขวาไว้! แล้วให้อาลอนเป็แกนกลาง!"
โบเฟอร์แม้ขาจะสั่นระริกด้วยความกลัว แต่ั์ตากลับฉายแววฮึดสู้ คนแคระอ้วนยกกระเป๋ามิติขนาดใหญ่ขึ้นบังด้านหน้า ย่อกายลงต่ำถ่ายโอนน้ำหนักลงสู่ส้นเท้าดั่งเสาเข็มเหล็กกล้า
ขณะเดียวกัน เลนส์ตาจักรกลซีกซ้ายของอาลอนก็หมุนวนสแกนเวกเตอร์ของคลื่นความถี่อย่างรวดเร็ว
[System 377: Harmonic Resonance Detected]
[Target Waveform: 320Hz -> 640Hz Destructive Wave]
[Calculating Counter-Frequency Protocol... Executing Phase Inversion]
"ชาลัค... คาเอล... โบเฟอร์... หายใจเข้าลึกๆ" อาลอนเอ่ยเสียงเรียบต่ำ ทว่ากังวานชัดเจนก้องลานประลอง
เด็กหนุ่มผมดำก้าวเท้าซ้ายออกไปข้างหน้า บิดข้อเท้าลงบนพื้นเหล็กสนิมจนเกิดประกายไฟ แขนซ้ายจักรกลส่งเสียงฟันเฟืองขบกันดัง แกร๊ก! ก่อนที่กระแสพลังงานปราณ 'สเปกตรัมสีรุ้ง' อันลึกลับจะพุ่งทะยานออกจากจุดชีพจรรอบตัวของเขา!
วูบบบบบบบบ—!
ประกายแสงหลากสี—แดงฉาน, เขียวมรกต, เหลืองอำพัน, ทองคำ, ฟ้าคราม และม่วงเข้ม—ะเิหมุนวนรอบตัวเด็กหนุ่มห้องรวม 4 ทั้งสี่คน! มันไม่ได้ทะลวงทำลาย แต่กลับ 'หมุนวนผกผัน' (Phase Inversion) สอดประสานเข้ากับคลื่นความถี่สังหารสีม่วงของโกเลมอย่างแม่นยำทุกอณู!
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! ฉ่าาาา!
เมื่อคลื่นทำลายล้างปะทะเข้ากับม่านออร่าสีรุ้ง คลื่นกระแทกอันหนักอึ้งพลันถูกหักล้างสลายกลายเป็เพียงละอองแสงสีเงินที่แตกกระจายในอากาศ! แรงดันมหาศาลที่เคยบดขยี้บ่า มลายหายไปในเสี้ยววินาที เปลี่ยนสภาพกลายเป็เพียง 'สายลมเย็นแ่เบา' ที่พัดผ่านเรือนผมของพวกเขาทั้งสี่อย่างสงบนิ่ง!
กริ๊งงงงงงงงงงงง—!
เสียงระฆังทองเหลืองหมดเวลาสามนาทีดังขึ้นกังวานไปทั่วโถงประลอง!
โกเลมศิลาทั้งสองตนค่อยๆ ลดมือลง แสงสีม่วงกลางอกดับวูบลงเข้าสู่สภาวะสแตนด์บาย สายลมไอความร้อนสลายตัวไป เหลือเพียงความเงียบสงัดที่เข้าปกคลุมทั่วลานประลองสนิม
สภาพรอบข้างเต็มไปด้วยภาพนักศึกษาปีหนึ่งนับสิบนอนกอดอก หอบหายใจสะบักสะบอม บางคนสลบไสลปะปนคราบเือยู่ขอบวงกลมสีขาว
ทว่า... ณ ใจกลางวงประลอง
เด็กหนุ่มสี่คนจากหอพักป้อมปราการสนิมแดง—อาลอน, ชาลัค, คาเอล และ โบเฟอร์—ยังคงยืนหยัดตระหง่านอยู่ ณ ตำแหน่งสามเหลี่ยมสมดุล! เสื้อผ้าของพวกเขาไม่มีแม้แต่รอยยับ ไม่มีหยดเื ไม่มีแม้แต่หยาดเหงื่อแห่งความพ่ายแพ้!
เสียงซุบซิบเย้ยหยันบนระเบียงขุนนางหายไปสิ้น! อาซิมที่ยืนกอดอกเมื่อครู่ถึงกับเบิกตากว้างจนแทบถลน ปากอ้าค้าง มืออ้วนสั้นที่สวมแหวนอัญมณีสั่นระริกด้วยความตกตะลึง
บนแท่นหินสูง อาจารย์อารียาค่อยๆ ยกเรียวนิ้วขึ้นขยับแว่นตาทรงกลมเบาๆ ยกยิ้มบางๆ ที่มุมปากอย่างหาได้ยากยิ่ง ก่อนจะก้าวลงมาประกาศผล:
"นักศึกษาจากหอพักขุนนางและสภากลางสิบเจ็ดคน... 'ตก' หักคนละห้าสิบแต้มประเมิน! ส่วนกลุ่มป้อมสนิมแดง ห้องรวม 4... ชาลัค, โบเฟอร์, คาเอล... และอาลอน... 'ผ่านระดับ S' รับแต้มประเมินพิเศษคนละหนึ่งร้อยแต้ม!"
"อะไรนะ?!" ขุนนางข้างกายอาซิมร้องประท้วง "อาจารย์ครับ! มันใช้กลโกงชัดๆ!"
"กลโกง?" อารียาตวัดสายตาเ็า "พวกมันใช้ 'เกราะคลื่นความถี่ผกผัน' (Phase Inversion) คำนวณเวกเตอร์คลื่น 640 เฮิรตซ์ของโกเลม แล้วใช้พลังปราณสเปกตรัมหักล้างสลายแรงดันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์โดยไม่สูญเสียพลังงานโดยใช่เหตุ... นั่นคือสิ่งที่นักศึกษาช่างแปรธาตุที่แท้จริงควรกระทำ! แยกย้ายได้!"
หลังจบชั้นเรียน ทางเดินหินบะซอลต์แคบๆ ทางออกจากลานประลองสนิมมืดสลัวและอบอ้าว ชาลัคเดินหัวเราะร่าพลางทุบอกตัวเองด้วยความสะใจ โดยมีโบเฟอร์เดินกอดกระเป๋ามิติมองแต้มประเมินในบัตรด้วยดวงตาเป็ประกาย
"ฮะฮ่า! ร้อยแต้มเต็ม! สะใจจริงเว้ย!" ชาลัคหัวเราะลั่น
ทว่า ในโค้งหักศอกของทางเดิน... ร่างหนาอ้วนฉุของ อาซิม พร้อมด้วยสมุนอันธพาลอีกสี่คนในชุดเกราะเนื้อดี ได้ยืนดักทางพวกเขาทั้งสี่ไว้ สายตาของอาซิมเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอับอายจนเส้นเืปูดโปนบนขมับ
"ขำให้ออกไปก่อนเถอะ... ไอ้พวกเศษเหล็กสลัม!" อาซิมแค่นเสียงตวาด พลางก้าวเข้ามาเผชิญหน้า ขวางทางเดินไว้อย่างกร่าง
คาเอลหยุดเดิน ถอดแว่นสายตาออกมาเช็ดกับสาบเสื้ออย่างเชื่องช้า พลางเหยียดยิ้มจิ้งจอก "โอ้... นึกว่าใครมายืนบังท่อระบายอากาศ กลิ่นน้ำหอมขุนนางเกรดต่ำของท่านอาซิมมันเตะจมูกพวกเราั้แ่ร้อยเมตรแรกเลยนะครับ"
"หุบปากไอ้แฮกเกอร์สวะ!" สมุนขุนนางข้างกายอาซิมชักมีดสั้นสลักอักขระออกมาขู่
ชาลัคก้าวขึ้นมาบังหน้า มือหนาแตะลงบนด้ามปืนพกคู่แรงดันไอน้ำที่เอว "ถ้าไม่อยากให้ปืนข้าลัดวงจรเป่าหน้าพวกแกกลางทางเดิน ก็หลีกไปซะ อาซิม!"
อาซิมไม่สนใจชาลัค แต่ั์ตาคู่เล็กแคบกลับจ้องเขม็งไปที่ อาลอน ผู้ซึ่งยืนกอดอกนิ่งเงียบอยู่ด้านหลัง
"ไอ้พิการ..." อาซิมเอ่ยด้วยน้ำเสียงอาฆาตมาดร้าย "แกคิดว่าเื่ที่แกตลบหลังปล้นคีย์การ์ดคลังแร่ดาวตกและแต้มของแกร็กสัน... มันจะจบลงง่ายๆ งั้นเหรอ? รู้ไว้ซะด้วยว่าแกร็กสันมันทำงานให้ใคร! พ่อของข้าคือซุลต่านอาหมัดแห่งสภาหินผา!"
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง... ั์ตาซีกซ้ายของอาลอนพลันกะพริบแสงสีฟ้าครามประมวลผลอย่างรวดเร็ว
[System 377: Target Psychological Profiling — Subject: Azim Ahmad]
[Traits: Extreme Narcissism / Short Temper / Prideful Entitlement]
[Objective: Formulate Psychological Provocation to Elicit Data Ledger & Wallet Routing Clues]
อาลอนยกมือขึ้นแตะไหล่ชาลัคเป็สัญญาณให้ถอยหลัง ก่อนที่เด็กหนุ่มกึ่งจักรกลจะก้าวเดินขึ้นมาเผชิญหน้ากับอาซิมเพียงลำพัง
อาลอนไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเกรี้ยว ตรงกันข้าม... เขากลับปั้นสีหน้าเรียบเฉย จุดรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยุและสงสัยในเชิงดูแคลน:
"แปลกจริงนะท่านอาซิม..." อาลอนเอ่ยน้ำเสียงเนิบช้า "ท่านเป็ถึงบุตรชายซุลต่านผู้สูงส่งแห่งสภาหินผา แต่ทำไมถึงต้องออกโรงเดือดร้อนแทน 'หัวขโมยชั้นต่ำ' อย่างแกร็กสันด้วยล่ะครับ? หรือว่า... การที่พวกข้าชนะการประลองและยึดแร่ดาวตกไป มันทำให้ท่านเสียหน้าจนต้องมาทวงเศษแต้มคืนเอง?"
อาลอนหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงการท้าทาย:
"หรือว่าตระกูลอาหมัดผู้ยิ่งใหญ่... แท้จริงแล้วไม่มีปัญญาแม้แต่จะหาแต้มเข้าบัญชีตัวเอง จนต้องมาพึ่งพาพวกขยะในท่อระบายน้ำ?"
คำพูดเสียดแทงและรอยยิ้มดูแคลนของอาลอน เปรียบเสมือนคบเพลิงที่จุดะเิลงบนกองฟางแห่งความหยิ่งผยองของอาซิม!
"หุบปากเน่าๆ ของแกซะไอ้เศษเหล็ก!" อาซิมตวาดลั่นจนหน้าดำหน้าแดง ความโกรธจัดทำให้มันขาดสติ เผลอตะคอกหลุดปากออกมาด้วยความเดือดดาล:
"แกคิดว่าแร่ดาวตกกับแต้มพวกนั้นมันเป็ของไอ้แกร็กสันรึไงวะ?! แกร็กสันมันก็แค่เบี้ยส่งของชั้นต่ำ! แต้มและผลึกแร่ทั้งหมดจะต้องถูกโอนเข้าสู่ 'กระเป๋าวอลเล็ตปริศนา' (The Encrypted Phantom Wallet) ในบัญชีลับใต้ดินของ 'คาสิโนกงล้อนิลกาฬ' (The Obsidian Wheel) ทุกสิ้นเดือนโว้ย! คีย์การ์ดที่พวกแกชิงไป มันมีรหัสธุรกรรมเชื่อมตรงกับวอลเล็ตลับที่พวกแกไม่มีวันแตะต้องถึง! แกกล้าดียังไงมาตัดเส้นทางส่งแต้มเข้ากระเป๋าวอลเล็ตใบนั้น?!"
ชะงัก!
อาซิมสะดุ้งตัวเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าความโกรธทำให้ตนเอง 'ปากพล่อย' หลุดชื่อวอลเล็ตลับและสถานที่เชื่อมโยงออกมา มันรีบหุบปากฉับ กัดฟันแน่นจนกรามแทบแตก ไม่ยอมปริปากพูดชื่อผู้บงการระดับสูงอย่างรองผู้อำวยการฮาซันออกมาแม้แต่คำเดียว
ทว่า... เพียงแค่นั้นก็ 'เพียงพอ' แล้ว!
กริ๊ก!
ข้างหลังอาลอน... คาเอลที่ยืนอยู่แสร้งทำเป็ขยับแว่นตา ทว่านิ้วมือกลับแตะที่แผงควบคุมโฮโลแกรมข้อมือ ซึ่งหน้าจอฉายข้อความสีเขียวเรืองแสง:
[Target Audio Captured: Critical Keyword Intercepted]
[Keyword Logged: 'The Encrypted Phantom Wallet' / Linked Node: 'The Obsidian Wheel Casino']
[Transaction Routing Hash: Extracted Grakson's Keycard & Azim's Frequency Slip]
[Decryption Pathway: 100% Locked — Ready for Underground Infiltration]
ั์ตาซีกซ้ายของอาลอนกะพริบแสงสีฟ้าครามเย็นะเื
[System 377: Bait Protocol Complete — Infiltration Breadcrumb Secured]
บรรยากาศรอบตัวอาลอนพลันเปลี่ยนจากความเรียบเฉย สู่แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว!
อาลอนก้าวประชิดตัวอาซิมในเสี้ยววินาที ร่างสูงโปร่งโน้มลงไปกระซิบข้างหูของขุนนางร่างอ้วนด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก:
"ขอบคุณสำหรับเบาะแสเื่ 'กระเป๋าวอลเล็ตปริศนา' และ 'คาสิโนกงล้อนิลกาฬ' ครับ... ท่านอาซิม"
ดวงตาของอาซิมเบิกกว้างขึ้น ใบหน้าอ้วนฉุพลันถอดสีกลายเป็ขาวซีดไร้เืในเสี้ยววินาที! เหงื่อเย็นๆ ผุดพรายท่วมหน้าผากเมื่อตระหนักได้ว่าตนเองเพิ่งมอบกุญแจดอกสำคัญในการสาวไปถึงขุมพลังมืดใต้ดินให้แก่พวกเด็กสลัม!
"เสียงของท่านที่เพิ่งสารภาพเื่การรับส่วยจากบ่อนคาสิโนกงล้อนิลกาฬและกลุ่มหมาป่าเหล็กของท่านลุงฮาซัน... ถูกบันทึกและสำรองข้อมูลไว้ในเซิร์ฟเวอร์กระจายข่าวของพวกเราเรียบร้อยแล้ว"
"และหากท่านไม่อยากให้เส้นทางการเงินมืดนี้ถูกกระชากหน้ากากต่อหน้าสภาผู้าุโ... ก็จงพาพวกลิ่วล้อสวะของท่าน ไสหัวไปซะ!"
คำขู่ที่เยือกเย็นและเฉียบขาด ทำให้อาซิมยืนตัวสั่นเทิ้มจนฟันกระทบกันดัง กึก... กึก...
มันเพิ่งตระหนักได้ในวินาทีนี้เองว่า... เด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้เป็เพียงแค่ช่างกลธรรมดา แต่เป็มัจจุราชที่วางแผนล่อลวงให้มันขุดหลุมฝังศพตัวเองด้วยปากของมันเอง!
"ก... แก... ไอ้พิการ... ฝากไว้ก่อนเถอะ!" อาซิมก้าวถอยหลังกะทันหันด้วยความลนลานจนสะดุดขาตัวเองล้มก้นกระแทกพื้นหินอย่างหมดรูป
"ไปกันเถอะพวกเรา" อาลอนหันหลังกลับอย่างไม่ไยดี เดินนำเพื่อนๆ ก้าวผ่านร่างของอาซิมที่นั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น
ชาลัคและโบเฟอร์หัวเราะร่าด้วยความสะใจ ขณะที่คาเอลหันไปขยิบตาให้พวกขุนนางอย่างเย้ยหยัน ทิ้งให้อาซิมนั่งจมอยู่กับความหวาดผวาและความพ่ายแพ้กลางทางเดิน... โดยที่เป้าหมายถัดไปของห้องรวม 4 คือการบุกทลาย "คาสิโนกงล้อนิลกาฬ" เพื่อแกะรอยกระเป๋าวอลเล็ตปริศนานั้นในบทถัดไป!