คืนนั้นเองผมกำลังจะปิดไฟนอนก็ดันมีเสียงข้อความแชทเด้งขึ้นมา ลองกดเข้าไปดู ปรากฏว่าเป็ข้อความของมายด์ที่ส่งเข้ามา
//ข้อความแชท
มายด์ : นอนยัง
นที : กำลังจะนอนแล้ว มีอะไรเหรอ?
: (ส่งสติ๊กเกอร์หน้าง่วง)
มายด์ : มีเื่รบกวนหน่อย
: คือหนูหาปากกาแท็บเล็ตไม่เจอ
: ไม่รู้ว่าทำหล่นที่ไหนหรือเปล่า
: อยากให้พี่ช่วยหาดูที่ห้องให้หน่อย
นที : พรุ่งนี้ละกันนะตอนนี้พี่ง่วงแล้ว..
มายด์ : ไม่ได้! ต้องไปตอนนี้เลย
: หนูหาที่บ้านเพื่อนหลายรอบแต่ก็ไม่เจอ
: ถ้าคืนนี้หาไม่เจอหนูนอนไม่หลับแน่
: (ส่งสติ๊กเกอร์หน้าร้องไห้)
“โอ้ยย! เอาจริงดิ!ให้มาหาของตอนนี้เนี้ยนะ!”
ผมบ่นในใจ
นที : อือๆ เดี๋ยวหาให้ละกัน
มายด์ : ขอบคุณค่ะ
ผมเดินออกจากห้องแล้วขึ้นไปยังห้องนอนของมายด์ ตอนนี้แม่กับอาทิมเข้านอนกันหมดแล้วผมเปิดประตูห้องมายด์เข้ามา แล้วกดสวิตช์ไฟ เห็นสภาพห้องที่สะอาดสะอ้านผ้าห่มและที่นอนถูกพับเก็บไว้อย่างเป็ระเบียบเรียบร้อย
กลิ่นกายของเธอคลุกเคล้าอยู่เต็มห้องมันเป็กลิ่นที่ติดอยู่ในใจของผมไม่หาย เธอน่าจะเป็คนเดียวที่ผมจำกลิ่นได้ขนาดคนที่ผมเคยแอบชอบอย่างเบล ผมก็ไม่เคยจำกลิ่นของเธอได้เลยสักครั้ง
“แล้วจะหาเจอมั้ยละเนี่ยของเยอะขนาดนี้”
ผมเริ่มค้นดูตามหัวเตียง ใต้เตียงใต้โต๊ะ บนโต๊ะ ในลิ้นชัก และตามซอกหลืบต่างๆ แต่ก็ยังไม่เจอหนังสือเรียนของเธอวางเรียงรายซ้อนทับกันอยู่เต็มโต๊ะ ถ้าจะค้นหาดูทุกกระเบียดนิ้วคงจะไม่ได้นอนง่ายแน่ๆ
ผมลองเดินเข้าไปดูในห้องน้ำเผื่อว่ายัยน้องนั่นจะซุ่มซ่ามทำตกหล่นในนั้น ลองหาดูแล้วก็ไม่มี เหลือตู้เสื้อผ้าที่ยังไม่ได้ดูผมเลยลองตัดสินใจเปิดตู้เสื้อผ้าของเธอดู ในตู้มีเสื้อผ้าแขวนอยู่เยอะมากไม่รู้ว่าเอายัดเข้าไปหมดได้ยังไง ลองไล่ค้นหา ก็ไม่มีวี่แววที่จะเจอปากกาแท็บเล็ตลองไล่เปิดดูตามลิ้นชักตู้เสื้อผ้า ก็ดันมาเจอกับกางเกงในตัวบางของเธอบางตัวมีรูปหน้าน้องแมวติดอยู่ตรงเป้าด้วย เห็นแล้วชวนให้รู้สึกสยิวยังไงไม่รู้
“สงสัยจะไม่มีมั้ง?”
ผมกำลังจะเดินกลับ แต่เหลือบไปเห็นตะกร้าผ้าที่ว่างอยู่ข้างประตู ก็เลยขอลองค้นดูเป็ครั้งสุดท้ายละถ้ายังไม่เจออีกก็จะกลับไปนอนที่ห้อง
“เอ้า!? เจอจริงด้วยหาอยู่ตั้งนาน”
ผมเจอปากกาแท็บเล็ตของมายด์ตกอยู่ในตะกร้าผ้าที่ใส่ชุดเพื่อเตรียมไปซักแล้วดีนะที่เจอก่อน คืนเอาไปเทลงเครื่องซักผ้า คงต้องได้ซื้อใหม่แน่ๆ
...................
//ข้อความแชท
นที : เจอละนะ
มายด์ : เย้!
: (ส่งสติ๊กเกอร์ดีใจ)
: ขอบคุณค่ะ
นที : โอเค งั้นพี่นอนละนะ
มายด์ : โอเคคร้าา
: ฝันดีนะคะ
ผมวางโทรศัพท์ลงแล้วปิดไฟนอนในหัวยังคงคิดถึงเื่เมื่อกี้
“ฝันดีงั้นเหรอ?”
“พี่น้องบอกฝันดีกันก็คงไม่แปลกหรอกมั้ง?”
“เห้ออ..เลิกคิดมากได้แล้วเรา”
…………………….
นทีตื่นขึ้นมา ตอนนี้เป็เวลา 9 โมงเช้า เดินเข้ามาที่ครัวเจอทิมกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะกินข้าว
นที : “เอ้า!? วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอครับ?”
ทิม : “ไปสิ! พอดีว่าอากลับมาเอาเอกสารที่จะใช้เตรียมไปดูงานที่ต่างประเทศอาทิตย์หน้าน่ะ”
นที : “อ่อ..ครับ”
…..
ทิม : “เอ่อ..นที..มายด์กลับเข้ามาที่บ้านอยู่ใช่มั้ย?”
นที : “ครับอาทิมอีกสักพักน้องก็น่าจะเข้ามาละครับ”
ทิม : “่นี้อายุ่งมากเลยนที..บริษัทกำลังทำแผนจะขยายไปที่ต่างประเทศ อาไม่ได้มาคอยดูแลลูกเลยไม่รู้ว่าตอนนี้มายด์หายโกรธอาหรือยัง?..”
ทิมทำหน้ากลุ้ม
นที : “ไม่ต้องห่วงหรอกครับอาทิมมายด์ก็ดูดีขึ้นกว่าตอนแรกมากแล้วล่ะครับ ผมว่าน้องคงจะโกรธอาได้อีกไม่นานหรอกอีกสัก 2-3 วัน ก็น่าจะกลับมานอนที่บ้านแล้วล่ะครับ”
ทิม : “อื้มม..ถ้านทีพูดแบบนี้อาก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย อาต้องขอโทษนทีจริงๆนะ ที่ต้องมาลำบากกับเื่ของมายด์ถ้ายังไงก็ขอรบกวนฝากน้องด้วยละกันนะ”
นที : “ไม่เป็ไรครับอา.. ไม่เป็การรบกวนหรอกครับผมจะช่วยดูแลมายด์เองครับ อาไม่ต้องเป็ห่วง”
ทิม : “ขอบใจจริงๆนะเดี๋ยวเย็นนี้อาซื้อเบียร์เย็นๆมาฝาก”
นที : “ว้าว!! จัดไปครับอา”
//ยิ้มแป้น
.....................
หลังจากที่ทิมกลับไปทำงานต่อครึ่งชั่วโมงต่อมา มายด์ก็กลับมาที่บ้าน วันนี้ใบหน้าของเธอไม่ได้บูดบึ้งเหมือนกับวันก่อนๆดูมีชีวิตชีวาขึ้น
นที : “กลับมาแล้วเหรอ.. วันนี้ตอน 10 โมง ต้องไปช่วยป้าร้านขายกับข้าวนี่”
มายด์ : “อื้อ.. จะขึ้นไปอาบน้ำแล้ว”
นที : “แล้วกินอะไรมารึยัง?”
มายด์ : “กินที่บ้านก้อยมาละ”
นที : “โอเค..”
นทีนั่งรอมายด์อยู่ที่โซนรับแขก ใกล้ถึง 10 โมงแล้ว เขาจะต้องไปส่งมายด์ที่ร้านขายกับข้าวตามที่คุยตกลงกันไว้เมื่อวาน
มายด์เดินลงมาพร้อมกับสะพายกระเป๋าถุงผ้าใบนึง วันนี้เธอสวมเสื้อยืดสีขาว และกระโปรงที่ยาวลงมาเกือบถึงเข่า
นที : “แต่งตัวอะไรเนี่ย?”
มายด์ : “ทำไมเหรอ?”
นที : “ใส่เสื้อสีขาวแบบนั้นถ้าเปื้อนขึ้นมามันจะซักออกยาก”
: “แล้วกระโปรงน่ะ ไม่ต้องนะ!กลับไปใส่กางเกงขายาวๆหน่อย”
นทีพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน
มายด์ : “ห๊ะ!?”
มายด์ยืนมองหน้างงๆ
มายด์ : “เอ่อ..คือเสื้อสีขาวน่ะ พอเข้าใจนะแต่ใส่กระโปรงเนี่ย.. ไม่เห็นมันจะเป็ไรเลย”
นที : “บอกให้ไปเปลี่ยนก็ไปเปลี่ยนเถอะน่ะ..”
มายด์ทำสีหน้าบึ้งตึงใส่นที เธอรู้สึกี้เีจะต่อล้อต่อเถียงด้วย
มายด์ : “เออๆ.. ก็ได้ๆ..”
มายด์เดินกลับขึ้นไปบนห้อง
นทีรู้สึกแปลกใจกับท่าที และความรู้สึกของตัวเอง
“จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ดูโป้นะ..แล้วเราจะสั่งให้เธอไปเปลี่ยนทำไม?”
“ไม่น่า...เราไม่ได้รู้สึกหวงเธอสักหน่อย!!..”
“หรือว่าจริงๆเราหวงวะ!?”
“แต่การที่พี่ชายหวงน้องสาว มันก็คงไม่ใช่เื่แปลกหรอกเนอะ!”
นทียืนพึมพำอยู่กับตัวเอง
…………………..
นทีขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งมายด์ที่ร้านขายกับข้าวใกล้บ้านป้าเ้าของร้านเห็นก็เข้ามาต้อนรับ
เ้าของร้าน : “เอ้าหนู! มาจริงด้วย”
มายด์ : “หนูรับปากไว้แล้วก็ต้องมาสิคะ”
เ้าของร้าน : “โธ่..แม่คุณ.. มาๆ เข้ามาก่อน..พ่อหนุ่มด้วย เข้ามาๆ”
ป้าเรียกทั้งสองเข้ามานั่งพักในร้านจากนั้นป้าก็หยิบจานผลไม้ออกมาจากในตู้เย็น
เ้าของร้าน : “ป้าหั่นแตงโมแช่ไว้ในตู้เย็นเมื่อเช้ากะเอาไว้ให้พวกหนูสองคนได้กิน ลูกนี้หวานมากเลยนะ ปลอดสารพิษเพราะน้องสาวของป้าเป็คนปลูกเอง”
นที : “โอ้ว..ขอบคุณครับป้า”
มายด์ : “ของโปรดหนูเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
เ้าของร้าน : “ชอบก็กินเยอะๆเลยลูก..ถ้าไม่พอเดี๋ยวป้าไปหั่นลูกใหม่มาให้ มีอยู่หลังบ้านอีกหลายลูกเลย”
มายด์ : “พอแล้วค่ะคุณป้า! แค่นี้ก็กินจะไม่หมดแล้วค่ะ”
//หัวเราะ
ทั้งสามคนนั่งคุยกันอย่างสนุกสนานจนไม่นาน ก็มีลูกค้าเข้ามาสั่งอาหารในร้าน นทีขอตัวกลับก่อนปล่อยให้มายด์ได้ลองทำงานช่วยป้าเ้าของร้าน ตามที่ตัวเองได้ตั้งใจเอาไว้
...................
เวลาผ่านไปเกือบอาทิตย์ นทีได้ไปรับไปส่งมายด์ทุกวัน วันแรกที่กลับมาเธอบ่นว่าเหนื่อย ไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน เธอได้ช่วยงานป้าเ้าของร้านหลายอย่างทั้งล้างผัก หั่นผัก แกะกระเทียม หัวหอม และอีกสารพัดที่จะช่วยได้ ลูกค้าที่เข้ามานั่งในร้านจะมีไม่ค่อยมากเพราะส่วนใหญ่ลูกค้าจะสั่งจากไรเดอร์ งานเสิร์ฟจึงไม่ได้หนักมาก
ป้าเ้าของร้านเคยมาพูดแซวกับนทีว่าวันแรกๆมายด์ล้างจานนานมาก ใบหนึ่งใช้เวลาล้างอยู่หลายนาทีเธอบอกว่ากลัวจานจะไม่สะอาด วันนั้นเล่นเอาน้ำยาล้างจานที่ร้านหมดไปสองถุง
ป้าบอกว่ามายด์เป็เด็กน่ารักคุยเก่ง ชอบช่วยงานถึงแม้ว่าจะทำไม่ค่อยเป็ก็ตามตอนที่อยู่กับมายด์ทำให้ป้านึกถึงลูกสาว ป้าบอกว่าป้าดีใจและมีความสุขมาก
จากเหตุการณ์นี้มันทำให้นทีมองมายด์ในแง่มุมที่ดีกว่าแต่ก่อนมากเธอแสดงตัวตนที่แท้จริงกับคนที่เธอรู้สึกไว้วางใจ แต่เธอจะเลือกใช้ตัวตนอีกด้านกับคนที่เธอรู้สึกไม่ดีด้วย ถ้าหากเป็ไปได้นทีเองก็อยากจะช่วยให้เธอปรับความเข้าใจกับพ่อ แล้วกลับมามีความสัมพันธ์อย่างที่พ่อลูกคู่อื่นๆเขาเป็กัน
เย็นวันนี้นทีออกมารับมายด์ที่ร้านเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ดูไม่ปกติคือมายด์กำลังนั่งอยู่กับป้าเ้าของร้าน และมีกลุ่มวัยรุ่นผู้ชายประมาณ 5-6 คนนั่งอยู่ในร้านคุยกันเสียงดัง เหมือนกำลังพากันแซวมายด์อยู่
เธอนั่งก้มหน้าก้มตา สีหน้าดูกังวล
“กลับบ้านยังไง? ให้พี่ไปส่งมั้ยจ๊ะ!”
“ขอเบอร์ไปต้องนานแล้วเมื่อไหร่จะยอมให้สักทีล่ะครับ.. คนสวย”
“ตัวเล็กน่ารักแบบนี้ ขอผมอุ้มกลับบ้านได้มั้ย!?”
เสียงหัวเราะกันอย่างสนุกสนานของพวกกลุ่มวัยรุ่นที่น่าจะอายุประมาณ 18-20 ปี พวกเขามีสีหน้ากรึ่มๆ เหมือนพึ่งจะเริ่มดื่มกันมา
นที : “ป่ะ..กลับกัน”
มายด์ : “อื้อ..”
: “กลับแล้วนะคะคุณป้า”
เ้าของร้าน : “เดี๋ยวๆ เอานี่ไปกินด้วย!”
ป้าเดินไปหยิบถุงใส่สับปะรด ที่ปลอกให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว
เ้าของร้าน : “สับปะรดเ้านี้อร่อยมากนี่หนูมายด์เป็คนปอกเองกับมือเลยนะ เห็นบอกว่าพี่เขาชอบ เอาไปกินนะพ่อหนุ่ม”
นทียืนนึ่งไปพักหนึ่ง
…..
นที : “อ..อ่อ.. ขอบคุณมากครับป้า”
เ้าของร้าน : “เด็กพวกนี้มาด้อมๆมองๆั้แ่เมื่อวานละลำบากหน่อยนะ”
ป้าเ้าของร้านพูดกระซิบ
มายด์ : “ไม่เป็ไรหรอกค่ะงั้นหนูขอตัวนะคะ”
เ้าของร้าน : “จ่ะๆ.. ขอบใจมากจ่ะหนู โชคดีนะ”
นที : “กลับละครับป้า สวัสดีครับ..”
เ้าของร้าน : “จ่ะๆ โชคดีจ้า..”
“จะกลับแล้วเหรอคะคนสวยยย..”
“แฟนมารับเหรอจ้ะ!?”
กลุ่มเด็กวัยรุ่นยังพากันแซวต่อ นทีรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เลยคว้ามือมายด์มาจับ แล้วเดินออกจากร้านไปด้วยกัน มายด์รู้สึกใ แต่ก็พอจะเข้าใจในนัยการกระทำของนที
นที : “จับเอวพี่ไว้สิ”
มายด์ : “ห๊ะ!?”
นที : “จะห๊ะอะไร? ไม่เห็นเหรอว่าพวกนั้นดูอยู่!”
กลุ่มพวกหนุ่มวัยรุ่นต่างจ้องมองกันตาไม่กะพริบ มายด์เห็นอย่างนั้นก็รีบกอดเอวตามที่นทีบอกป้าเ้าของร้านนั่งหัวเราะดูอยู่ที่โต๊ะอย่างอารมณ์ดี
วันนี้มายด์กอดเอวซ้อนท้ายนทีั้แ่หน้าร้านมาจนถึงหน้าบ้านดูเหมือนว่าเธอจะลืมตัว พอนึกขึ้นได้ก็รีบปล่อยมือออกทันที
นที : “ทำงานเหนื่อยมั้ยวันนี้?”
มายด์ : “ไม่เหนื่อยหรอก..แต่ไม่ค่อยชอบคนพวกนั้นมากกว่า”
นที : “ผู้ชายน่ะ..ถ้าได้อยู่ด้วยกันเป็กลุ่มก็แซวเก่งกันแบบนี้แหละ ไม่ต้องคิดมาก”
มายด์ : “ก็หนูไม่ชอบนี่..บางทีก็เหมือนโดนคุกคามยังไงก็ไม่รู้”
นที : “เอาน่ะ.. ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวต้องไปนอนบ้านเพื่อนนี่”
มายด์นิ่งไปสักพัก
.....
มายด์ : “ไม่ไปละ วันนี้หนูจะนอนที่นี่แหละ”
นที : //แปลกใจ
: “เอ๋?..”
: “อือ.. ก็ดีแล้ว”
มายด์ : “ไปอาบน้ำละ..กลิ่นพริกแกงติดเต็มเสื้อไปหมด”
…..
นที : “เดี๋ยวๆ”
มายด์ : //หันกลับมา
: “มีอะไร?”
นที : //ถือถุงสับปะรดขึ้นมา
: “ขอบใจนะที่ปอกสับปะรดให้”
: //ยิ้ม
.....
มายด์มีสีหน้าอมยิ้มแต่ก็เก็บอาการไว้
มายด์ : “ตั้งใจจะช่วยป้าปอกต่างหาก ไม่ได้จะปอกให้กินซะหน่อย!”
นที : //ยิ้มหัวเราะ
“โธ่ว..ยัยน้องคนนี้..”
6K
![[จบ] MY BROTHER [镜幻情人]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608301743_43848707.webp)
