เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบสาม Hospitality

ยอดเพชร เกล็ดมังกรแดงนั้นก้าวย่างอย่างพยัคฆ์ประดุจดั่งราชสีห์ที่พยายมจะตะปบเหยื่อและมองทุกคนเป็นเหยื่อ

ซึ่งเจิดมาเห็นฉากที่ทุกคนเอาปืนจ้องกันไปมานั้นต้องถอนหายใจ

ที่ตนเองให้คลำเอาไว้แล้วว่าจะไม่ทำร้ายแขกที่เข้ามาหาตนเองในบริเวณบ้าน

ไม่งั้นจะเป็นการทำผิดคลำของจะเสื่อมและเราอาจจะตายอนาถตามแบบพี่หมาคูฮูเลนตามตำนานของชาวไอริชได้

เงื่อนไขสัตย์สาบาน

 Geass

มันลำบากอย่างนี้ล่ะ

มันทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นแต่ในอีกทางมันก็บีบข้อจำกัดของทางเลือกของเราลงไป

มันก็เป็นการเลือกของเราทางหนึ่งว่าจะเลือกมีพลังเพิ่มมากขึ้นหรือความสามารถที่จะฆ่าคนทุกคนที่มาเยือนบ้านของเราได้

ซึ่งผมเองก็ตัดใจไปแล้วว่าเราควรจะสร้างบ้านเป็นเขตปลอดภัยที่ต่อให้ศัตรูก็ทำร้ายเราไม่ได้

แบบแนวคิด เฮสเทียที่หากเรามีเตาผิงอยู่และบูชาเธอ สัตว์ประลาหดจากภายนอกจะเข้ามาไม่ได้หรือ เซอุสที่แม้เราจะมองว่าเขาคือเทพที่ข่มขืนคนไปทั่ว

แต่เขามีนิสัยชอบปลอมตัวเป็นคนเดินทางด้วย

หากต้อนรับอย่างดีเซอุสจะอวยพร หากต้อนรับไม่ดีเซอุสจะสาปและลงโทษ

Hospitality

การต้อนรับ

คือหนึ่งในกฎเกณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่งของเทพเจ้าและทางเวทย์

การแหกกฎเรื่องการต้อนรับนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะล้อเล่นได้

หมายความว่าหากมีคนทำอย่างตระกูลเฟรย์ในมหาศึกชิงบัลลังก์Game of Throne

ที่ฆ่าคนในงานเลี้ยงนั้น

คนที่ทำลายกฎของการต้อนรับว่าจะไม่ทำร้ายแขกเหรื่อนั้นจะสามารถโดนลงโทษได้ทั้งจากเทพเจ้าและมนุษย์

ไม่มีใครสามารถปกป้องคนที่ทำผิดกฎข้อนี้ได้

น่าสนใจที่กฎที่สำคัญที่สุดข้อนี้

ในสังคมที่เอทิสม์มากเกินไปไม่เชื่อเรื่องการมีอยู่ของเทพเจ้าคนให้ความสำคัญน้อยลง

แต่หากเทพเจ้าและอาคมมีอยู่จริง

มันคือหนึ่งในกฎที่เราต้องทำตามหากเราไม่อยากโดนเทพเซอุสเสกเราเป็นเกลือหรือต้นมะกอกข้างทาง

ผมโบกมือให้ลูกน้องวางปืนลง

“ไม่ต้องใจร้อนไปแขกเหรื่อมาก็ต้อนรับ เอาน้ำใส่ขันมาให้ยอดเพชรแกหน่อยเดี๋ยวคนจะหาว่าข้าต้อนรับไม่ดี”

ผมกล่าวต่อพวกลูกน้องที่ทำท่าไม่พอใจ

แต่ก็ทำตามคำสั่งของผม

อย่างที่ว่าแม้เทพเจ้าจะตรากฎเอาไว้แต่ไม่ได้หมายความว่าคนในภูมิภาคนี้จะทำตาม

เรามีตำนานเรื่องของการเอาพระภิกษุที่คนนับถือมาเชิญคนไปพบปะพูดคุยและฆ่าคนที่เชิญมานั้น

หรือเชิญมาเจรจาแต่ก็ฆ่าคนในงานนั้นเช่นกันไม่ต่างกับ

วิวาห์สีเลือด

 RedWedding

ที่คนไม่สนกฎเกณฑ์ของเทพเจ้าและมนุษย์อีกต่อไปต้องการแต่สังหารศัตรูทางการเมืองของตนเอง

หารู้ไม่ว่าหากทำอย่างนั้นต่อให้ไม่มีเทพเจ้ามากเกี่ยว

คนก็จะไม่ไว้ใจการจัดงานเลี้ยงหรือการเจรจาอีกต่อไปกับคนผู้นั้น

แน่นอนพวกเขาอาจจะคิดว่าตนเองแข็งแกร่งมากพอที่จะไม่ต้องเกรงใจใคร..แต่การเมืองน่ะสถานการณ์มันเปลี่ยนผันจนไม่อาจจะบอกได้

เราอาจจะต้องเจ็บปวดเองทีหลังในตอนที่ไม่มีคนมาเจรจาด้วยก็เป็นไปได้

และที่สำคัญที่นี่ไม่ใช่โลกปราณยุทธ

แม้ผมจะเป็นลูกชายกำนันแต่ไม่สามารถฆ่าใครอย่างโจ่งแจ้งได้โว๊ย