ทางฝั่งกลุ่มของชายผมขาวกำลังเดินไปตามทางที่มีคบเพลิงปักอยู่
ราเนอร์ คือชื่อของชายผมขาวที่ตอนนี้ได้รับแต่งตั้งให้เป็หัวหน้ากลุ่ม เขาบอกให้ทุกคนหยุดเดิน
"ทุกคน จากตรงนี้ไปฉันััได้ว่ามีบางอย่างอยู่ข้างหน้า"
และในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงดังขึ้น มันเป็เสียงคำรามที่ดังมาจากทั่วทุกทิศทาง
แรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าใส่กลุ่มของราเนอร์ ทุกคนต่างตั้งท่าระแวดระวัง ทันใดนั้น ปีศาจตนหนึ่งได้ปรากฏกายต่อหน้าพวกเขา
มันใช้กรงเล็บพุ่งมาแทงคนในกลุ่มของราเนอร์ กรงเล็บนั้นแทงเข้าที่แขนและปลิดชีวิตชายคนนั้นในทันที
ทุกคนต่างขวัญผวา ราเนอร์รีบเรียกดาบน้ำแข็งออกมาแล้วฟันไปที่ตัวของปีศาจ
มันคำรามใส่ราเนอร์ เขาจึงพยายามแช่แข็งบริเวณนั้นแต่ก็ไม่เป็ผล ปีศาจถีบราเนอร์จนกระเด็นออกไป
"เ้านี่มันเหนือกว่าพวกเรา!"
คนในกลุ่มคนอื่น ๆ พยายามเรียกใช้เวทมนตร์เพื่อโจมตี แต่ก็ไม่สำเร็จ ปีศาจจับคนในกลุ่มที่ชื่อว่า อีฟ แล้วขว้างเธอออกไปอย่างแรง
จากนั้นกรงเล็บของมันก็พุ่งมาทางราเนอร์และทำลายดาบน้ำแข็งจนแตกกระจาย
ชายผมน้ำตาลท่าทางแข็งแรง ลูนอส ใช้หมัดดินต่อยไปที่ปีศาจตัวนั้น
มันโจมตีกลับด้วยการสร้างไฟสีดำ ชายผมน้ำตาละโถอยออกมาและเรียกเสาดินพุ่งขึ้นมาแทงปีศาจ
แต่ปีศาจกลับทำลายเสาดินด้วยการใช้กรงเล็บแทงเพียงครั้งเดียว เสาดินพังทลายลงมาทำให้ชายผมน้ำตาลถึงกับอึ้ง
"นี่มันตัวอะไรวะเนี่ย แข็งแกร่งชะมัด!"
ราเนอร์สร้างพายุน้ำแข็งเพื่อเกาะกุมตัวมันไว้ ทำให้การเคลื่อนไหวของปีศาจหยุดชะงักลง
"ตอนนี้แหละ จัดการมันเลยลูนอส!"
ราเนอร์ะโเสียงดัง
ลูนอสพุ่งตัวเข้าไปและต่อยเข้าที่หัวของปีศาจตัวนั้นอย่างจัง แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับตรงกันข้าม ปีศาจยิ้มเล็กน้อย
"ฮึฮึฮึ... มนุษย์อย่างพวกแกจะเอาชนะฉันได้อย่างไร"
"พวกเราคือปีศาจ การต่อยแบบเด็กน้อยของพวกแกมันไม่สามารถสร้างาแให้ฉันได้หรอก"
เมื่อพูดจบ มันก็คว้าคอของลูนอสทำให้เขาเสียสมาธิ ปีศาจปลดปล่อยลำแสงออกมารอบ ๆ และโจมตีใส่ลูนอสโดยตรง
"อ๊ากกกกก!"
เสียงร้องด้วยความเ็ปดังขึ้น
ราเนอร์สร้างหอกน้ำแข็งขึ้นมาแล้วแทงไปที่ตัวของปีศาจ
แต่ก็ไม่เป็ผล มันใช้กรงเล็บทำลายหอกน้ำแข็งอย่างง่ายดาย ปีศาจยิ้มเยาะก่อนจะเตะราเนอร์กระเด็นออกไป
"ฮ่าฮ่า... พวกแกมีความสามารถแค่นี้อย่างงั้นรึ?"
พูดจบมันก็พุ่งไปโจมตีคนอื่น ๆ บางคนถูกมันฆ่าตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
"แย่แล้ว! เราจะเอาชนะมันยังไงความแข็งแกร่งของมันน่ากลัวกว่าศัตรูที่เคยเจอมาทั้งหมดซะอีก"
ลูนอสพุ่งไปโจมตีต่อ เขาเรียกกำแพงดินขึ้นมาทั้งสองฝั่งเพื่อบีบอัดร่างของมัน
แต่ปีศาจใช้กรงเล็บทะลวงกำแพงออกมา ลูนอสจึงสร้างกำแพงดินซ้อนกันหลายชั้นและบีบอัดมันอีกครั้งในการโจมตีเดียว
"นายยังลุกขึ้นไหวไหม?"
ลูนอสถามราเนอร์ที่กำลังนอนอยู่บนพื้น
ราเนอร์พยายามลุกขึ้นมาและสร้างดาบน้ำแข็งขึ้นมาอีกครั้ง
"ยังไหวอยู่ แต่เราจะจัดการมันยังไง"
"คงต้องรักษาระยะห่างไปเรื่อย ๆ"
ปีศาจทำลายกำแพงดินออกมาพร้อมกับสีหน้าที่ดูพอใจนิดหน่อย
"ยังไงซะ แกก็ยังมีดีเหมือนกันนี่หว่า"
ลูนอสบอกให้ทุกคนที่ยังล้มอยู่รีบลุกขึ้นมา
"ทุกคนรวมพลังกัน! เราต้องจัดการมัน ไม่อย่างนั้นเราได้ตายกันหมดแน่!"
เมื่อพูดจบ เขาก็สร้างค้อนขนาดั์ขึ้นมาแล้วทุบลงไปที่พื้น เกิดเป็คลื่นโจมตีพุ่งทะลุจากใต้ดินตรงไปหาปีศาจ
ปีศาจวิ่งเข้าใส่การโจมตีนั้นตรง ๆ ร่างของมันปะทะเข้ากับพลังอย่างจังจนต้องถอยหลังไปและกระอักเืออกมา
"ดีมาก... ดีมาก ฮ่าฮ่าฮ่า"
"แกทำได้ดีมากไอ้เด็กน้อย"
"ตอนนี้แกทำให้ฉันได้รับาแแล้ว แต่มันก็ยังไม่สามารถจัดการฉันได้"
" ในเมื่อฆ่าฉันไม่ได้... พวกแกก็ตายไปซะ"
มันปล่อยไฟสีดำโจมตีใส่ลูนอส เปลวไฟพุ่งทะยานเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ในวินาทีนั้น ราเนอร์ได้สร้างกำแพงน้ำแข็งขนาดใหญ่ขึ้นมากั้นไว้ ทำให้เปลวไฟไม่สามารถเข้าถึงตัวลูนอสได้
และในขณะเดียวกัน ทุกคนในกลุ่มก็พุ่งเข้าใส่ปีศาจพร้อมกัน ทำให้มันโดนรุมโจมตีจนได้รับาแเพิ่มขึ้น
ลูนอสวาร์ปมาข้างหลังของปีศาจและใช้ค้อนั์ทุบเข้าที่หลังของมันอย่างรุนแรง
ค้อนปะทะร่างจนปีศาจกระอักเืออกมาอีกครั้ง
"อึก... พวกแกใช้ได้เลยนี่หว่า งั้นก็ตายไปซะ!!!"
มันสร้างประกายไฟขึ้นรอบตัวจนเกิดะเิเสียงดังสนั่น
ก่อนจะใช้ความเร็วระดับปีศาจพุ่งไปฟันทุกคนด้วยกรงเล็บ ราเนอร์พุ่งเข้าไปฟันแขนของมันจนเืไหลอาบ
ปีศาจะเิออร่าออกมาพร้อมกับเปลี่ยนมือของมันให้กลายเป็ดาบ มันตวัดฟันไปรอบตัวเกิดเป็คลื่นดาบจำนวนมากโจมตีรอบทิศทางใส่ราเนอร์และลูนอส
"พวกแกน่ะ มาได้แค่นี้แหละ!"
ทั้งคู่โดนการโจมตีเข้าเต็ม ๆ โดยไม่สามารถป้องกันได้ จนล้มลงไปกองกับพื้น ปีศาจหัวเราะเยาะอย่างสะใจ
"ฮ่าฮ่า... เห็นไหมล่ะ ว่าพวกแกมันมาได้แค่นี้"
แต่พวกเขาทั้งคู่ลุกขึ้นยืนอีกครั้งและกระหน่ำโจมตี ดาบน้ำแข็งและค้อนั์เข้าปะทะกับใบมีดของปีศาจอย่างดุเดือด
"เราต้องชนะมันให้ได้!"
"เข้าใจแล้ว!"
คนในกลุ่มตอบรับและปรับเปลี่ยนแผนเป็การโจมตีอย่างระมัดระวัง
พวกเขาไม่บุกเข้าไปตรง ๆ แต่ใช้จังหวะคอยเล่นงานช่องโหว่ของปีศาจ
"จงตายไปพร้อมกับความประมาทของแกซะ!"
"ลูนอส จัดการมันเลย!"
สิ้นเสียงะโ ลูนอสก็โผล่มาอยู่เหนือหัวของปีศาจและทุบค้อนลงมาเต็มแรง
ส่งร่างของปีศาจล้มกระแทกพื้นอย่างรุนแรง
"จบแล้วสินะ..."
ราเนอร์เดินมาหยุดอยู่ข้าง ๆ ลูนอส
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! พวกแกทำได้ยอดเยี่ยมมาก เอาซะฉันใเลยนะเนี่ย ไม่คิดเลยว่าจะโดนมนุษย์ที่ลำดับต่ำกว่าเล่นงานจนล้มลงซะได้"
พวกเขายืนอึ้งอยู่พักหนึ่งและเตรียมพร้อมที่จะโจมตีอีกครั้ง
"ศัตรูที่ฉันเคยเจอแต่ละคนน่ะ ทั้งแข็งแกร่งและฉลาดเป็อย่างมาก"
"แต่พวกแกกลับใช้วิธีเล็งจุดอ่อนที่ฉันไม่ได้ปกปิดไว้ ทั้ง ๆ ที่ฉันก็มีประสบการณ์มาอย่างยาวนานแท้ ๆ ฮึฮึ"
ออร่าสีดำทมิฬปรากฏขึ้นรอบตัวปีศาจ แสงสีแดงฉานพุ่งทะลุออกจากร่างปกคลุมตัวมันไว้
ไม่นานนักแสงสีแดงก็จางหายไป เหลือไว้เพียงร่างของปีศาจที่มีปีกงอกออกมาและลอยตัวขึ้น เมื่อมันลืมตาขึ้น
บรรยากาศรอบข้างก็เต็มไปด้วยความอันตรายอันน่าอึดอัด
"ฉันจะบอกอะไรดี ๆ ให้ฟังล่ะ"
มันหัวเราะเบา ๆ
"พวกเราคือปีศาจที่อยู่ในพื้นที่แห่งนี้มานานมากแล้ว พวกเราผ่านความตายมานับไม่ถ้วนจนสามารถอัปเกรดระดับความแข็งแกร่งของตัวเองได้"
"แกหมายความว่ายังไง?"
ราเนอร์ถาม
ปีศาจยิ้มกว้าง
"ก็หมายความว่า ต่อให้ฉันตาย ฉันก็จะเกิดใหม่ ณ ที่แห่งนี้อยู่ดี แต่มันก็มีข้อแม้อยู่"
"ต้องมีผู้รอดชีวิตออกไปจากตรงนี้ ฉันถึงจะได้รับการเกิดใหม่หรือไม่ก็โดนฆ่าอยู่ตรงนี้"
"มันอาจจะฟังดูไม่ดีสำหรับฉัน แต่มันก็มีสิ่งที่ฉันชอบสุด ๆ เพราะมันทำให้ฉันโคตรแข็งแกร่งเลย!"
"ถึงอย่างนั้นมันก็เหมือนกับกรงขังอยู่ดี... ในเมื่อออกไปไม่ได้ ฉันก็จะจัดการเหล่าผู้มาเยือนทุกคน!"
"มี 2 สิ่งที่พวกแกต้องเลือก คือจะมีชีวิตรอดออกไป หรือจะนอนตายอยู่ตรงนี้!"
ปีศาจพุ่งเข้าโจมตีทันที
"แต่ยังไงซะ ต่อให้พวกแกรอดหรือชนะฉันไปมันก็ไม่มีความหมายอยู่ดี เพราะสุดท้ายแล้วฉันก็จะได้เกิดใหม้อีกครั้ง จนกว่าสถานที่แห่งนี้จะถูกทำลายลง"
"การเกิดใหม่ซ้ำ ๆ ถึงจะสิ้นสุด"
"อิสรภาพจะมีอยู่จริงหรือไม่ คงต้องรดูกันต่อไป!"
ปีศาจปลดปล่อยพลังเต็มที่ กรงเล็บของมันยาวขึ้น แขนข้างหนึ่งกลายสภาพเป็ดาบอย่างสมบูรณ์ และตอนนี้มันกำลังลอยตัวอยู่บนเวหา
"ด้วยพลังนี้... เพื่อาาแห่งความกระหาย!"
เมื่อพูดจบ มันก็พุ่งดิ่งลงมาหาลูนอสและฟันเข้าใส่ในที่สุด
ลูนอสกระเด็นหงายหลังไปและนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ปีศาจค่อย ๆ เดินไปหาทางฝั่งของราเนอร์อย่างช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้มอันเ้าเล่ห์
2K
