“สุดเขตตรงนี้” เสียงพ่อเลี้ยงบอก แนทมองแผ่นหลังกำยำเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับสาร
สองคนพากันออกมาสำรวจพื้นที่ใน่สายของวัน ความตั้งใจจริงของแนทในการกลับมาบ้านคือมาดูที่ทางเพื่อเตรียมอยู่อาศัยกับสามีฝรั่ง ในยามที่สามีจะเกษียณ ก็ราวๆ อีก 2 ปี มาดูไว้ั้แ่ตอนนี้ คำนวณเงิน และวางแผนสร้างไปเรื่อยๆ เมื่อถึงวันจริง บ้านก็พร้อมอยู่พอดี
แนทได้แต่เดินตามพ่อเลี้ยงที่เดินไม่หยุดหย่อน วันนี้พ่อเลี้ยงใส่กางเกงขายาวกับเสื้อแถมปุ๋ยตามสไตล์คนทำไร่ ด้วยความที่ขยันทำงานและสู้งาน แนทถึงได้เห็นมัดกล้ามเนื้อของคนวัย 56 ปี ได้เต็มตา แม้มันจะอยู่ภายใต้เสื้อผ้าก็ตาม ต่างจากผัวเธอที่อายุตั้ง 58 ปี ตัวอ้วนใหญ่ แถมยังไม่ชอบทำการบ้านอีก… ไม่เหมือนพ่อเลี้ยง ถึงไม่หนุ่ม แต่แน่น…
“ที่ตรงนี้ไม่ค่อยได้ทำอะไรหรอก ข้าว่าง ข้าก็มาหว่านพวกหัวมัน พวกพืชปลูกง่ายๆ เอาไว้ มันเป็ที่ดินคอขวด ทั้งแคบทั้งลึก จะขนอะไรก็ยาก เพราะต้องไปขอใช้ที่กับที่ข้างๆ ไปขอบ่อยๆ เขาก็พลอยจะรำคาญเรา” ที่พ่อเลี้ยงพูดก็ถูก แนทจำได้ดีว่าที่ดินตรงนี้ ที่บ้านเธอไม่ค่อยได้ใช้งาน มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แถมยังจำได้ดีว่าที่ดินผืนนี้แหละที่ทำให้ เธอและพ่อเลี้ยงมีเื่ราวลับๆ ระหว่างกัน…
“คงต้องซื้อที่ตรงทางเข้าสินะ” แนททำท่าคิด มิ่งที่เดินนำหน้า หันมามองลูกเลี้ยง
“อืม แกขายไม่แพงหรอก ประมาณห้าหกแสน แต่ไม่มีใครซื้อ เพราะถ้าซื้อแค่ที่แกไม่คุ้ม ต้องซื้อที่เราด้วย นี่แกก็มาคะยั้นคะยอขายเราเรื่อยแหละ แต่ข้ากับแม่เอ็งไม่มีปัญญาซื้อหรอก ถ้าเอ็งไปขอซื้อ แกคงจะดีใจใหญ่” พ่อเลี้ยงพูดยิ้มๆ เขาเริ่มย้อนกลับไปทางเดิมเพื่อไปดูหัวมันที่ลงไว้ โดยมีแนทก้าวไวๆ ไปเดินข้างกาย
“ขอบคุณพ่อมากนะจ๊ะที่ทำงานหนักมาตลอด เวลาแค่ 5 ปี แต่เราช่วยกันใช้หนี้ไปได้ตั้งเกือบสองล้าน” แนทขอบคุณพ่อเลี้ยงจากใจ
“ทำไงได้ล่ะวะ ข้ามันโง่เองที่พาตัวเองกับอีแก้วไปติดหนี้ แถมยังลำบากเอ็งต้องคอยส่งเงินมาช่วยอีก” พ่อเลี้ยงพูดด้วยใบหน้าเศร้า เขารู้สึกแย่ไม่หายเหมือนกันที่สร้างหนี้สินเยอะขนาดนั้น ถึงจะทำเพราะหลงเชื่อคนเลว แต่เขาเองก็ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของพวกนั้นเองด้วย
“ปีนี้ก็สบายแล้ว อ้อยที่พ่อปลูกไว้สวยเชียว คงขายได้หลายแสน” แนทช่วยคลายความเครียดในใจของพ่อเลี้ยง ทั้งเธอและแม่ไม่มีใครโทษพ่อเลี้ยงเลย เพราะหากไม่มีพ่อเลี้ยง ทั้งแก้วและแนทคงลำบากมากกว่านี้ด้วยซ้ำ
“อืม” พ่อเลี้ยงตอบยิ้มๆ เขาเดินเข้าไปหยิบปุ๋ยในโอ่งใส่ถังแล้วเดินไปโปรยใส่หัวมันที่ปลูกไว้เป็แนว
“ผัวเอ็งนี่รวยมากเลยเหรอวะ” พ่อเลี้ยงถาม
“ไม่หรอกจ้ะ เงินเดือนแกน้อยมากถ้าเทียบกับคนที่นู่น แต่พอเทียบกับเมืองไทยมันเลยดูเยอะ นี่เกษียณคงได้ ห้าหกล้าน เงินเก็บแกอีก มาอยู่ที่บ้านเราได้สบายเลย บ้านกับที่ดินก็ซื้อเอาสร้างเอาตอนนี้แหละ ช่วยกันสองผัวเมีย” แนทตอบกลับ สามีฝรั่งของเธอไม่ได้ร่ำรวยคือเื่จริง แต่ก็ไม่ได้ลำบากยากจน ใช้ชีวิตแบบชิลๆ ได้ มีไลฟ์สไตล์เดินห้าง เที่ยวคาเฟ่ กินอาหารแพงๆ ได้บ้าง
“ดีๆ มาอยู่นี่ ข้าก็ได้คนช่วยทำไร่ พวกเราถ้าใช้หนี้ก้อนห้าหมื่นหมด ก็สบายกันแล้ว ทำไร่เรื่อยๆ ได้เงินพออยู่พอกิน”
“จริงจ้ะพ่อ ฉันเองก็อยากกลับมาช่วยพ่อเหมือนกัน” แนทจ้องตาพ่อเลี้ยงเสียหยาดเยิ้ม พ่อเลี้ยงที่เห็นแบบนั้น ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ดูท่าว่านอกจากเขาแล้ว ลูกเลี้ยงก็คงจำเื่ราวในอดีตของทั้งคู่ได้สินะ…
“อืม ดีแล้วล่ะ” พ่อเลี้ยงรีบตัดบท เขาเดินนำแนทไปเรื่อยๆ พลางหว่านปุ๋ย แต่ผ่านไปสักพัก ลูกเลี้ยงสาวก็ไม่ยอมหยุดเดินตามเสียที
“เอ็งเอารถกลับไปก่อนไป ข้าจะหว่านปุ๋ยต่อ น่าจะอีกนาน” พ่อเลี้ยงยื่นกุญแจรถให้แนท แนทยิ้มเบาๆ แล้วดันมือของพ่อเลี้ยงกลับ
“ไม่เป็ไรจ้ะ รอกลับพร้อมพ่อนั่นแหละ เดี๋ยวฉันนั่งเล่นรออยู่ตรงนู้น” แนทชี้ไปยังเถียงนาเพิงหมาแหงน สภาพเก่าๆ พ่อเลี้ยงพอเห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง …รังรักสมัยก่อน หนุ่มใหญ่สูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะเออออปล่อยให้แนทเดินไปนั่งรอที่กระท่อม
ซ่าาาา
จู่ๆ ฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาท่ามกลางแดดจัด แนทรีบยกมือขึ้นบังหัวแล้ววิ่งไวๆ ไปยังเถียงนา ส่วนพ่อเลี้ยงก็วิ่งตามมาติดๆ
“สงสัยจะเป็ฝนไล่ช้างละมั้ง มาตกเอาตอนเข้าหน้าหนาวแบบนี้ เดี๋ยวสักพักคงหยุด” มิ่งบ่นเบาๆ เขาสะบัดน้ำฝนที่เกาะตามร่างกายให้ไหลลง ด้วยเสื้อผ้าสำหรับทำไร่ไม่ใช่ผ้าที่อมน้ำอยู่แล้ว ทำให้มิ่งไม่ได้เปียกมาก ต่างจากแนทที่ยืนเปียกเป็ลูกหมาตกน้ำอยู่ใกล้ๆ มิ่งที่เห็นแบบนั้นจึงก้าวขาขึ้นเถียงนา เดินไปหยิบผ้าให้แนท
“เปลี่ยนสิ ใส่ชุดนี้จะไม่สบายเอา” แนทรับผ้าถุงในมือมิ่งมา เธอไม่พูดอะไร ได้แต่เดินอ้อมไปข้างหลังมิ่งแล้วเปลี่ยนชุดตามคำแนะนำ
แรงยวบจากข้างกายเรียกให้มิ่งหันไปมอง แนทที่สวมเพียงผ้าถุงเก่าๆ แต่กลับดึงดูดสายตาให้ก่อเกิดความคิดไม่ดีขึ้นเป็ม่านหมอกภายในหัว... เนินหน้าอกแน่นๆ มันแทบจะทะลักออกมา ขอบชายเองก็สั้นเต่อ พอมาเจอหุ่นอวบอัดทำเอามันเลิกขึ้นจนเห็นทั้งขาอ่อน
แนทที่เห็นสายตาพ่อเลี้ยงก็ยิ้มน้อยๆ
“เมื่อคืนได้ยินนะ”
“เอ็งกลับมาั้แ่เมื่อไหร่” พ่อเลี้ยงไม่ได้มีท่าทีใ เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ กลิ่นไอดินผสมกับกลิ่นนิโคติน ค่อยๆ ทำให้แนทและพ่อเลี้ยงคิดถึงวันนั้นของพวกเขา…
“ั้แ่ที่แม่บอกว่าเจ็บ” แนทแซวพ่อเลี้ยงผ่านรอยยิ้ม
“แม่เอ็งก็แบบนั้นแหละ บอกเจ็บๆ แต่เสร็จหนีข้าตลอด ไม่รู้เจ็บอะไรของมัน” พ่อเลี้ยงบ่น มือหนากระดกบุหรี่ก่อนจะดึงมาสูดเข้าปอดเฮือกใหญ่ แล้วโยนมันทิ้งลงกลางสายฝน
“แหม ก็ของพ่อใหญ่จริงๆ นี่” แนทยักคิ้วหลิ่วตาพร้อมขยับเข้าไปใกล้พ่อเลี้ยงมากกว่าเดิม จนหน้าอกหน้าใจใหญ่โตเบียดกับอกแกร่ง
พ่อเลี้ยงมองลูกเลี้ยงด้วยความชั่งใจ ของมันเคยๆ จะปฏิเสธก็กระไรอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าตอนนั้นรวมถึงตอนนี้จะไม่รู้สึกผิดกับเมียเสียหน่อย แถมสาวสวยตรงหน้าก็ลูกติดเมีย ผิดซ้ำผิดซ้อนเข้าไปอีก
ระหว่างที่มิ่งกำลังทบทวนตัวเอง แนทก็ขยับเข้าไปใกล้เรื่อยๆ กระทั่งใบหน้าทั้งสองคนชนกัน ปากอิ่มอ้าออกปากของพ่อเลี้ยงทันที เพียงเท่านั้นสติของพ่อเลี้ยงก็ขาดออก เขาบดปากตอบกลับแนท ทั้งขบเม้มทั้งเลีย จนปากอิ่มชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลาย
“ฉันคิดถึงพ่อ” เสียงหวานมาพร้อมสายตาวาบวาม คนแก่กว่ากลืนน้ำลายดังอึก
“ข้าก็คิดถึงเอ็ง” พ่อเลี้ยงตอบกลับเท่านั้น แนทก็พุ่งตัวเข้าหาพ่อเลี้ยงทันที สองร่างกอดฟัดรัดเหวี่ยงกันราวกับไฟโดนราดน้ำมัน ของมันเคยๆ มีหรือที่ไฟกองเดิมจะจุดไม่ติด…
“อู้ย ใหญ่ฉิบหาย ใหญ่กว่าตอนเอ็งเรียนมหาลัยอีก” พ่อเลี้ยงจ้องเต้านมอวบตาเป็มัน เขารู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เห็นมัน ก็แม่ของแนท อีแก้วเมียเขามันนมใหญ่ที่ไหนล่ะ มีพอกระเปาะอย่างกับเด็กประถม เคยมีคนแซวเหมือนกันว่าแม่นมเล็ก ทำไมลูกนมใหญ่ แก้วก็ขำๆ แล้วโบ้ยไปหาพ่อแท้ๆ ของแนทว่าสงสัยเชื้อของฝั่งนู้นล่ะมั้ง
“อย่าเอาแต่มองสิจ๊ะพ่อ” แนทแอ่นอกเข้าหาพ่อเลี้ยง มือเล็กบีบเต้าอวบแน่นแล้วจับหัวนมเต่งยัดปากพ่อเลี้ยง
“อ้าาา ทั้งเด้งทั้งใหญ่ มันส์มือจริงๆ” พ่อเลี้ยงสูดดมกลิ่นกายสาวเข้าไปเต็มปอด มือหนาเคล้าคลึงบีบเต้าข้างหนึ่งแน่น คล้ายจะบีบให้แหลกคามือ ด้วยความมันส์มือ
“แพร่บ อื้ม” มิ่งครอบปากดูดยอดถันลูกเลี้ยง ทั้งดูดทั้งขบไม่ต่างจากเด็กน้อยหิวนม แนทยิ่งเอาใจพ่อเลี้ยงด้วยการบีบเต้าส่งเข้าปากพ่อเลี้ยงจนจมูกโด่งจมเนื้อ
ผ้าถุงหลุดลุ่ยลงมากองอยู่ที่เอวคอด แต่แนทก็ไม่ได้ดึงมันออกจากร่าง เพราะจำได้ดีว่าพ่อเลี้ยงชอบเอากันทั้งชุดแบบนี้แหละ
“ทำไมมันแข็งเต็มมือแบบนี้ล่ะจ๊ะพ่อจ๋า” แนทยื่นมือไปจับลำเอ็นร้อนของพ่อเลี้ยง เธอควักมันออกมา มองด้วยตาก็เห็นน้ำซึมหัวไหลเยิ้มลงข้างเงี่ยงใหญ่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเื่ราวของวันวาน พ่อเลี้ยงยังเก็บมันไว้ในใจ แค่ัักันนิดหน่อย ก็จุดติดง่ายราวกับกองเพลิง
“หึหึ ผัวฝรั่งของเอ็ง …ก็แพ้ข้าเหรอ” พ่อเลี้ยงแง้มถาม เห็นเขาว่าของฝรั่งใหญ่นักหนา ในหนังโป๊ที่ชอบแอบอีแก้วดู ก็มีแต่พวกบ้องโตๆ
“แพ้สิพ่อ ของพ่อกำแทบไม่รอบ ส่วนผัวหนูน่ะ ใหญ่แต่ตัว ตอกไม่มันส์…”
39
