ตอนที่ 1 การกำเนิดของา
เสียงสายลมพัดผ่านไปตามเทือกเขาสูงตระหง่าน เสียงฟ้าคำรามกึกก้องราวกับ์กำลังร่ำไห้ ผืนฟ้าสีครามถูกปกคลุมด้วยม่านเมฆดำทะมึน ส่องประกายสายฟ้าสีทองแลบไล้อยู่ภายในราวกับเป็คำเตือนถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
ณ ใจกลางอาณาจักร์ ปราสาทศักดิ์สิทธิ์ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเมฆ เสาหินอ่อนแกะสลักลวดลายแห่ง์ตั้งเรียงรายรอบลานพิธี กลางลานกว้างมีแท่นศิลาโบราณถูกแกะสลักเป็ตราสัญลักษณ์แห่งเทพสูงสุด ด้านหน้าของแท่นศิลานั้นมีร่างสูงสง่าของบุรุษผู้หนึ่งยืนอยู่ เขาสวมอาภรณ์สีทองเรืองรอง เส้นผมยาวสลวยสีขาวเงินปลิวไสวอยู่ท่ามกลางสายลม ใบหน้าคมคายแฝงไว้ด้วยความสงบนิ่ง ทว่าในดวงตาของเขามีประกายแห่งความเศร้าหมองที่ซ่อนอยู่
“พี่ใหญ่... เ้ายังไม่เข้าใจข้าหรือ?”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากบุรุษอีกผู้หนึ่งซึ่งยืนอยู่ตรงข้ามกัน ร่างสูงในอาภรณ์สีดำแดงดูทรงอำนาจ ราวกับเป็เงามืดที่ตัดกับแสงสว่างของอีกฝ่าย ั์ตาสีแดงเพลิงของเขาฉายแววแข็งกร้าว มือทั้งสองข้างกำแน่นราวกับพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกบางอย่าง
“เ้า้าอะไรกันแน่ เทียนหลง?” เทพแห่งแสงถามกลับ เสียงของเขานิ่งสงบ แต่ลึกลงไปเต็มไปด้วยความผิดหวัง
บุรุษในชุดดำหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ ั์ตาสีแดงคมกริบดุจเปลวเพลิงของเขาจับจ้องไปยังผู้เป็พี่ชาย
“ข้า้าเปลี่ยนแปลงโลกนี้ พี่ใหญ่... เ้าคิดว่า์ยุติธรรมแล้วหรือ? เหล่าเทพที่อยู่สูงส่งแต่เมินเฉยต่อความทุกข์ของผู้อื่น พวกเขาสมควรได้รับสิทธิ์ปกครองทุกสิ่งหรือ?”
คำพูดของเขาทำให้เทพแห่งแสงนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาเข้าใจสิ่งที่น้องชาย้าจะสื่อ แต่เขาก็รู้ว่าวิธีของอีกฝ่ายนั้นผิดมหันต์
“ข้ารู้ว่าโลกนี้ไม่ได้สมบูรณ์แบบ...” เทพแห่งแสงเอ่ยขึ้นเบาๆ “แต่การทำลายทุกสิ่งไม่ใช่หนทางที่ถูกต้อง”
“ผิดแล้วพี่ใหญ่! ข้าไม่ได้้าทำลายทุกสิ่ง ข้า้าสร้างโลกใหม่ โลกที่ไม่มีเทพผู้ยโสปกครองทุกสิ่ง!”
เสียงของเทียนหลงแฝงไว้ด้วยโทสะ เขาชูมือขึ้นก่อนที่พลังแห่งความมืดจะปะทุขึ้นจากร่าง เสียงคำรามของปีศาจดังก้องไปทั่ว์ เมฆดำมืดทมิฬปกคลุมท้องฟ้า ร่างของเทียนหลงเปล่งประกายพลังสีแดงดำราวกับเปลวเพลิงแห่งอเวจี
เทพแห่งแสงมองดูภาพตรงหน้า ดวงตาสีทองฉายแววแห่งความปวดร้าว เขาเคยเชื่อว่าสายสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องจะไม่มีวันถูกทำลาย แต่วันนี้เขาได้รู้แล้วว่า... ไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน
เสียงแตรศึกดังขึ้นจากท้องนภา เหล่าเทพแห่ง์เร่งรุดมาประจำตำแหน่ง บรรดาทหารเทพที่ถือหอกศักดิ์สิทธิ์ยืนเรียงราย พร้อมรับคำสั่งจากผู้นำของพวกเขา
“จอมมาร! เ้า้าก่อฏต่อ์หรือ?”
หนึ่งในแม่ทัพแห่ง์ะโขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เทียนหลงแสยะยิ้มก่อนจะกวาดตามองพวกเขา
“ฏหรือ? ไม่ใช่เลย...” เทียนหลงยกมือขึ้นก่อนที่พลังมืดจะปกคลุมทั่วฟ้า “ข้ากำลังปลดปล่อยพวกเ้าจากพันธนาการของเทพสูงสุดต่างหาก”
ทันใดนั้น บรรยากาศทั้งหมดก็เปลี่ยนไป กองทัพปีศาจนับหมื่นเคลื่อนตัวออกจากเงามืดของโลก เสียงกู่ร้องของเหล่าปีศาจคำรามกึกก้อง ผืนฟ้า์สั่นะเืราวกับกำลังล่มสลาย
เทพแห่งแสงรู้ดีว่าคำพูดในตอนนี้คงไร้ความหมายไปแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าก่อนจะหลับตาลงชั่วครู่ ลมหายใจของเขาสงบนิ่ง ก่อนที่เขาจะเปิดตาขึ้นอีกครั้ง
“หากเ้า้าทำลาย์ ข้าก็จะขัดขวางเ้าให้ถึงที่สุด”
สิ้นคำกล่าว เทพแห่งแสงชูมือขึ้น แสงสีทองเรืองรองพุ่งออกจากร่างของเขา พลังแห่ง์แผ่กระจายออกไปดุจสายลมพายุ เหล่าทวยเทพะโกึกก้องพร้อมชูอาวุธเตรียมเข้าสู่สมรภูมิ
และแล้ว...
มหาาระหว่าง์และนรกได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็ทางการ