"โอ๊ะ ได้มาจนได้นึกว่าจะเสียเวลาเปล่าซะหละ" เขาดีใจจนแทบเนื้อเต้นด้วยความพยายามของเขา สกิลที่ตั้งเงื่อนใขจนแทบจะเป็ไปไม่ได้เนื่องจากปกติแล้วหากผู้เล่นถูกฆ่าตายก็ต้องรอเกิดใหม่อย่างน้อยสิบนาทีสำหรับการถูกฆ่าด้วยสไลม์อีกทั้งการเดินจากโบสถ์มายังสถานที่ ที่มอนสเตอร์อยู่นั้นก็ต้องเสียเวลาอีกอย่างมาก อีกทั้งสไลม์นั้นกว่าจะตีผู้เล่นตายก็ต้องใช้เวลาพอสมควรการจะตายได้จำนวนหนึ่งพันครั้งจึงแทบเป็ไปไม่ได้ในวันแรกของการเริ่มเกม แต่ก็ถูกเขาเคลียร์เรียบร้อย
เขารีบเปิดหน้าสกิลดูทันที
SSS Skill : Passive Skill ผู้ปรารถนาความตาย
ความสามารถ
: เมื่อถูกผู้เล่นถูกฆ่าด้วยมอนสเตอร์ หลังจากตายก็จะอยู่ในสถานะะฟื้นฟูค่าสถานะต่าง ๆ ทั้งหมดเป็ระยะเวลาสิบนาที หากผู้เล่นสามารถฆ่ามอนสเตอร์อันเป็ต้นเหตุนั้นกลับได้ก็จะกลับมามีชีวิตเหมือนเดิมและไม่ถูกลงโทษจากระบบด้วยความตายนั้น แต่หากผู้เล่นไม่สามารถฆ่ามอนสเตอร์อันเป็ต้นเหตุนั้นกลับได้ผู้เล่นจะถูกลงโทษจากระบบหนักขึ้นสิบเท่า
: เมื่อถูกผู้เล่นถูกฆ่าด้วยผู้เล่น หลังจากตายก็จะอยู่ในสถานะะฟื้นฟูค่าสถานะต่าง ๆ ทั้งหมดเป็ระยะเวลาหนึ่งนาที หากผู้เล่นสามารถฆ่าผู้เล่นอันเป็ต้นเหตุนั้นกลับได้ก็จะกลับมามีชีวิตเหมือนเดิมและไม่ถูกลงโทษจากระบบด้วยความตายนั้น แต่หากผู้เล่นไม่สามารถฆ่าผู้เล่นอันเป็ต้นเหตุนั้นกลับได้ผู้เล่นจะตายและถูกลงโทษจากระบบหนักขึ้นสิบเท่า
ไม่มีคูลดาวน์
"............" เขาอึ้งอยู่พักหนึ่งหลังจากที่ได้อ่านสกิล และที่อึ้งไปกว่านั้นคือสกิลมันไม่มีคูลดาวน์ ซึ่งเมื่อคอมโบกับ
Extra skill ของเขาก็แทบจะสู้กับคนอื่นได้อย่างต่อเนื่องไม่สิ้นสุดโดยลืมไปว่าบทลงโทษที่ได้รับเมื่อรวมกิบ Extra Skill แล้วเขาจะถูกโทษถึงหนึ่งพันเท่า
"เทพเวอร์ นี่มันเทพเกินไปหละ นี่แหละเส้นทางที่ฉันจะเป็เทพแห่งเกมนี้แน่" ตัวเขาที่ยอมอดทนตายอย่างบ้าคลั่งกลับทำได้สำเร็จ
ในขณะที่ GM ที่เริ่มกระวนกระวายเมื่อได้เห็นคนที่เคลียร์ภารกิจลับนี้
"บ้าหน่า คนบ้าอะไรตั้งเงื่อนไขสกิลตัวเองด้วยการถูกโจมตีสิบครั้งตาย มันตั้งข้อเสียแล้วให้ระบบตั้งข้อดีให้แทน มันคิดได้ไง" Gmคนแรกพูดด้วยความแปลกใจในความบ้าของเขา
"แค่นั้นยังบ้าไม่พอ มันนั่งให้สไลม์ตีทั้งวันจนเคลียร์ภารกิจนี่สิ มันบ้าเกินไปแล้ว" Gm อีกคนพูดขึ้นและรู้สึกถึงหายนะที่กำลังจะใกล้เข้ามา
เมื่อเขาดูเสร็จแล้วก็เป็เวลาเที่ยงคืนพอดี เขาที่เกิดใหม่รีบพุ่งออกจากดงสไลม์ไปยืนอยู่หน้าเมืองทันที พร้อมร่างกายที่มีกางเกงเพียงตัวเดียวทว่ารอบ ๆ เขานั้นก็ปราศจากผู้เล่นที่มาฟามแล้วเนื่องจากเวลากลางคืนมอนสเตอร์จะแข็งแกร่งมากกว่าเดิม ส่วนมากจะเข้าโรงแรมเพื่อสั่งนอนหลับมากกว่า ส่วนทรินิตี้เนื่องจากเขาตายทำให้สถานะความเหนื่อยและความหิวถูกรีเซ็ทใหม่ตลอด จึงไม่ได้รู้สึก้าการพักผ่อน
"ไหนดูลองสเตตัสหน่อยดีกว่า" พูดจบเขาก็เรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู
ชื่อผู้เล่น : ทรินิตี้
เลเวล : 0 (Exp - 1,000,000)
คลาส : 0
อาชีพ : ชาวบ้าน
ฉายา : ไม่ปรากฎ
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
Hp : 10/10 (เืไม่สามารถเพิ่มได้)
Mp : 10/10
Sp : 10/10
พลังโจมตี 5 + (5) ดาบ
พลังป้องกัน 5
ค่าคริติคอล : 0
ความแรงคริติคอล : 0
ค่าป้องกันคริติคอล : 0
อัตราการเจาะเกราะ : 0
ค่าความว่องไว : 1
ค่าความแม่นยำ : 1
ค่าโชคดี : 10
"ชิพหายแล้วไง Exp ลบหนึ่งล้านแบบนี้ ต้องตีสไลม์หนึ่งล้านตัวเลยงั้นเหรอถึงจะกลับไปเลเวลหนึ่ง" เขาเริ่มรู้สึกกังวลกับสถานะของเขาที่จิ้มสไลม์ยังแทบจะไม่ตายแล้วนี่เขาต้องตีถึงหนึ่งล้านตัวจึงจะกลับมาเลเวลหนึ่ง เขาจึงหยุดพักสักพักหนึ่ง และเริ่มสังเกตุว่าตัวเองไร้เสื้อผ้าจึงตัดสินใจลองเข้าเมืองดู
หลังจากเดินผ่านหลังกำแพงเมืองเขากับพบเมืองที่ไม่ต่างจากเมืองในโลกปัจจุบันมีทั้งตึกและบ้านธรรมดาเต็มไปหมด
เขาเดินไปสักพักพร้อมคิดอะไรไปด้วย
"อืม ตอนนี้เราก็ไม่มีเสื้อผ้า ตอนเริ่มเกมเขาบอกให้เราไปธนาคารเพื่อรับอุปกรณ์เพิ่มเติม หวังว่ามันคงจะมีชุดให้ใส่อยู่หรอกนะ" เขาเดินหาธนาคารที่อยู่ในเมืองโดยสังเกตุป้ายตามทางจนมาถึงธนาคารแล้วเขาก็พบว่าเวลานี้เป็เวลาเที่ยงคืนแล้วธนาคารจึงปิดตามธรรมดาของเวลานี้
"เวรกรรม สงสัยคงต้องแก้ผ้าอยู่อย่างนี้หละมั้ง หลังจากนี้ทำไรดีเนี่ย" เขานั่งที่พื้นอยู่หน้าธนาคารสักพักหนึ่ง เมื่อเขาเห็นว่ากว่าธนาคารจะเปิดก็คงตอนเช้านู้น ส่วนตอนนี้ก็เป็กลางดึกตัวเขาไม่เงินแม้แต่แดงเดียว จึงเดินกลับออกไปทางทิศใต้นอกเมือง ก่อนจะออกนอกเมืองเขาพบที่เก็บขยะขนาดใหญ่ จึงคิดในใจว่าในเกมนี้น่าจะมีการทิ้งขยะจำพวกสิ่งของที่ใช้ได้บ้างหละนะ เข้าจึงลงมือคุ้ยที่เก็บขยะซึ่งมีลักษณะเป็ถังเหล็กขนาดใหญ่พอให้คนหลายคนลงไปได้
"หืม มีแต่ชุดและอาวุธที่เสียหายทั้งนั้น เอาวะ อย่างน้อยก็พอได้ใช้บ้าง" เขาเก็บชุดและอาวุธที่เสียหายมาจำนวนหนึ่งซึ่งเกิดจากของที่พวกผู้เล่นเริ่มต้นมาต่อสู้นอกเมืองและเก็บของที่ดีกว่าได้แล้วไม่อยากให้มีของรกช่องเก็บไอเท็มจึงโยนทิ้งที่พื้น ซึ่งเมื่อโยนทิ้งแล้วระบบก็จะรวบรวมอัตโนมัติมาไว้ในถังขยะนี้ ยกเว้นของที่ดรอปจากมอนสเตอร์ที่ตายหรือผู้เล่นที่ตาย
"เอาหละ ไปลุยกันสไลม์ล้านตัวกับสกิลสุดโกงของเรานี่แหละหวะ" เขาถือดาบที่อยู่ในสภาพเสียหายแต่ทว่าก็ยังใช้ได้อยู่พร้อมสวมอุปกรณ์อื่น ๆ ที่พบในถังขยะวิ่งออกไปจัดการสไลม์ทันที
ด้วยสถานะที่ดีกว่าเดิมแต่ก่อนมากจากการหาของในถังขยะมาเพิ่มสเตตัส มีทั้งแหวนสร้อย ต่างหู ชุดที่ดูไม่เข้ากันที่เขาสวมทับจนดูราวกับขยะเคลื่อนที่ได้ เข้าต่อสู้กับสไลม์ทันที
เขาไล่ฟันสไลม์ไปทั่วโดยไม่สนใจความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเขาเนื่องจากหากเขาตายเขาก็จะอยู่ในสถานะะและมีเวลาพอที่จะฆ่าสไลม์ตัวที่ทำให้เขาตายได้
ฉับ ฉัวะ ฟิ้ว ฉับ ๆ ๆ เสียงดาบกวาดไปทั่วดงสไลม์โดยไร้กระบวนท่าใด ๆ ทั้งสิ้น เป้าหมายของเขามีเพียงต้องจัดการ
สไลม์ที่ทำให้เขาตายเพื่อไม่ให้ถูกลงโทษจากระบบ และการเก็บ Exp ให้ครบเท่าเดิม
ทว่าเขาต่อสู้ไปได้ประมาณชั่วโมงหนึ่ง ค่าความเหนื่อยล้าเขาก็ถูกลดลงไปมากเนื่องจากเขาไม่ได้ตายจริง ๆ เหมือนตอน Extra Skill ทำงาน แต่สกิลผู้ปรารถนาความตายนั้นช่วยฟื้นค่าสถานะที่ใช้ในการต่อสู้ยกเว้นค่าความเหนื่อยล้า เมื่อเป็เช่นนี้เขาจึงเดินกลับเข้าเมืองไปและไปรอที่หน้าธนาคารเพื่อที่จะรับของในตอนเช้าในสภาพไม่ต่างจากขอทานติดยุทโธปกรณ์ครบครัน เขานั้งอยู่หน้าธนาคารไปสักพักเขาก็หลับไปด้วยระบบของเกมเื่ความเหนื่อยล้านั่นเอง
หลังจากเขานอนไปจนถึงเวลาเช้าเขาตื่นมาในเที่ยงวันเนื่องจากเขาไม่ได้พักโรงแรม การฟื้นฟูความเหนื่อยล้าจึงน้อยกว่าปกติของการฟื้นฟูที่โรงแรมซึ่งจะมีประสิทธิภาพมากกว่า และพบว่าตัวเขานั้นมีขันวางอยู่ตรงหน้าอันหนึ่ง เต็มไปด้วยเงินที่ถูกผู้เล่นบริจาคให้
"อ้าว นี่เขาเห็นเราเป็ขอทานไปแล้วหรือไง" หากจะกล่าวว่าเขามีสภาพเหมือนขอทานก็ไม่แปลก ชุดที่พังอยู่เต็มที่และร่องรอยการต่อสู้ของเขากับสไลม์ทำให้เขามีสภาพสกปกอย่างมาก ตัวเขาที่นอนอยู่นั้นก็นอนอยู่ข้าง ๆ กับ Npc ขอทานจริง ๆ ที่นั่งอยู่เป็ประจำอยู่แล้ว
เขาหันไปมองรอบ ๆ ข้างก็เห็นขอทานตัวเป็ ๆ นั่งอยู่ข้าง ๆ ยิ้มยิงฟันเหลืองให้เขา
"อะจึ๋ยยยยย ว่าหละทำไมถึงมีคนให้ตัง เป็เพราะเรานั่งอยู่ข้างขอทานนั่นเอง" ขอทานที่อยู่ข้าง ๆ ยังคงยิ้มภายใต้หัวฟู ๆ และกลิ่นตัวที่ไม่ได้ผ่านน้ำมานานจนเหม็นเปรี้ยวยิ่งกว่ายาคูลท์บูด
เมื่อเขาเห็นดังนั้นจึงนึกสงสารและคิดว่าตัวเองมาแย่งแหล่งทำมาหากินของขอทานจึงมอบเงินทั้งหมดที่เขาให้มาแก่ขอทานข้าง ๆ
"พี่ชาย ข้าให้ท่านนะ ขอโทษที่มานั่งทับที่" เขายิ้มให้ขอทานนั้นกลับ เพราะขอทานนั้นไม่ได้ทำอันตรายอะไรเขา อีกทั้งยังนั่งอยู่ข้าง ๆ เขามาตลอดอีกด้วย
ทันใดนั้นเองเสียงระบบก็ดันขึ้น
ท่านทำภารกิจอาชีพลับสำเร็จ ได้รับอาชีพขอทานเป็อาชีพหลัก กรุณาตรวจความสามารถที่หน้าต่างสกิล และรับยุทธภัณฑ์อาชีพได้ที่ธนาคารค่ะ
อาชีพนี้สามารถทำได้โดยเงื่อนใขดังนี้
1. เป็ผู้เล่นเริ่มต้นเลเวลหนึ่ง (ระบบนับว่าเขาเป็เลเวลหนึ่งอยู่)
2. สวมอุปกรณ์ของผู้อื่นที่ทิ้งแล้วจากถังขยะ และทำการต่อสู้โดยไม่อายใคร
3. เคยขอทานอย่างน้อย 6 ชั่วโมง (ตัวเขานอนจึงถึงเช้าและขอทานที่นั่งข้าง ๆ ก็แบ่งขันมาให้)
4. ไม่เคยทำร้ายขอทาน เป็มิตรกับขอทานและบริจาคทรัพย์ให้ขอทานอีกด้วย
"เฮ้ยยยย" ตัวเขารู้สึกใ จะว่าดีใจก็ไม่ถูกจะรู้สึกไปทางเสียใจมากกว่า เนื่องจากเขาตั้งใจว่าจะหาอาชีพลับเช่นอัศวินถือโล่ หรือพวกที่สวมเครื่องป้องกันการถูกโจมตีได้ แต่นี่เขากลับถูกระบบบังคับรับอาชีพขอทานมาแทน โดยปกติแล้วคนจะเปลี่ยนอาชีพได้อย่างน้อยก็ต้องเลเวลา 50 ขึ้นไป แต่เขากลับได้ั้แ่เลเวล 0 จึงอาจทำให้เขาดูโกงขึ้นมานิดหน่อย (ย้ำว่านิดหน่อยจริง ๆ นะในขณะนี้)
เขารีบเปิดดูสเตตัสของเขาว่าเปลี่ยนเป็อย่างไรบ้าง
ชื่อผู้เล่น : ทรินิตี้
เลเวล : 0 (Exp - 10,000)
คลาส : 0
อาชีพ : ขอทาน คลาสหนึ่ง
ฉายา : ไม่มี
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
Hp : 10/10 (เืไม่สามารถเพิ่มได้)
Mp : 100/100
Sp : 100/100
พลังโจมตี 5 + (5) ดาบ +(100) อาชีพ
พลังป้องกัน 5 + 20
ค่าคริติคอล : 0 + 10
ความแรงคริติคอล : 0 +10
ค่าป้องกันคริติคอล : 0 +10
อัตราการเจาะเกราะ : 0 +1
ค่าความว่องไว : 1 +100
ค่าความแม่นยำ : 1 + 1
ค่าโชคดี : 20 (เพิ่มขึ้นจากการได้สำเร็จภารกิจลับยิ่งมีมากยิ่งทำให้ของที่ดรอป อัตราการตีบวกของ หรืออะไรก็ตามที่ต้องใช้โอกาสในการคำนวนเพิ่มสูงขึ้น)
ค่าชื่อเสียง : 5 (ได้จากการเปลี่ยนอาชีพเป็ขอทานหน้าธนาคารซึ่งเป็ภารกิจลับ)
สถานะของเพิ่มขึ้นมามากพอที่จะตีสไลม์ตายในครั้งเดียว ส่วนที่เพิ่มมามากขึ้นค่าว่องไวที่ดูแล้วเขาควรจะมีอาชีพโจรมากกว่าอาชีพขอทาน เขาเห็นหน้าต่างสถานะแล้วก็รู้สึกว่าอาชีพนี้ไม่ได้เลวร้ายอะไร และอาจจะโกงอยู่ที่ทำให้ผู้เล่นระดับเริ่มต้นสามารถเก็บไว้ได้ง่ายขึ้น
"ไหนลองดูสกิลอาชีพซิ"
Skill อาชีพ
สกิล : ข้าเป็ขอทานข้าไม่เื่มาก
ไม่สามารถสวมใสยุทธภัณฑ์ที่อยู่ในสภาพปกติได้ สวมใส่ได้เฉพาะยุทธภัณฑ์ที่อยู่ในสภาพไม่สามารถใช้งานได้(พังจนผู้เล่นทั่วไประบบห้ามสวม) และยุทธภัณฑ์ที่สวมใส่จะไม่พังไปมากกว่านี้
ได้รับยกเว้นข้อจำกัดของยุทธภัณฑ์ในด้านอาชีพ ประสิทธิภาพของชุดลดลง 50 เปอร์เซนต์
สกิล : เป็ขอทานต้องอดทน
ค่าความเหนื่อยล้าจะลดช้าลงสิบเท่า
สกิล : ขอทานเป็มิตรกันทั่วโลก
ผู้เล่นสามารถถามหาข่าวสารที่เกิดขึ้นจากขอทานได้ทุกคน และผู้เล่นจะเป็มิตรกับขอทานสามารถขอความช่วยเหลือได้
สกิล : ขอทานไม่ใช่คนโง่
ผู้เล่นไม่ถูกจำกัดทักษะของอาชีพ สามารถเรียนรู้ทักษะของอาชีพอื่น ๆ ได้ที่ไม่เกินสกิลระดับ A แต่ประสิทธิภาพจะลดลง 50 เปอร์เซนต์
สกิล : ขันวิเศษ
ระบบจะเก็บของที่เป็ของตัวเองได้โดยอัตโนมัติ ซึ่งโดยปกติแล้ว หากไม่ได้มีสัตว์เลี้ยงเก็บของให้ ผู้เล่นก็จะต้องก้มเก็บของเอง รวมถึงการแย่งชิงของคนอื่นอีกด้วย
(ระบบเกมนี้ออนไลน์ได้สูงสุดสามวันในเกมหรือแปดชั่วโมงในโลกจริง)
295
