[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

“ หนูรู้ไหมลูกว่าเกิดอะไรขึ้น ”

ยอร์ชส่ายหน้าหลังจากได้ยินคำถามจากป้าที่เหมือนจะเดินทางไปทำงานในตอนเช้า

“ ป้าครับ ป้าผ่านที่นี่ทุกวันไหมครับ ”

“ จ้ะ ป้าผ่านที่นี่ทุกเช้าและทุกเย็น ”

“ ทุกครั้งที่ผ่านอุโมงค์สัญญาณขาดหายไหมครับ ”

“ ไม่นะจ๊ะ ป้าติดต่อกับสามีได้เหมือนเดิม ”

“ แสดงว่าคนที่ลงมือน่าจะตัดสัญญาณภายในอุโมงค์เพื่อไม่ให้ใครติดต่อกับภายนอก ”

“ อีกเดี๋ยวเจ้าหน้าที่ก็คงจะมา หนูนั่งรออยู่ในรถป้านี่แหละ ว่าแต่คนอื่นๆอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ ”

“ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับป้า หลังจากที่พบว่ารถบัสตกเป็นเป้า ผมก็บอกให้คนอื่นๆหาที่หลบไปก่อนรอจนกว่าเจ้าหน้าที่จะเดินทางมาที่นี่ ”

[  เชื่อมต่อภายนอกได้แล้วค่ะ ]

ไอรีนแจ้งเตือนดัง เครือข่ายถูกตัดทำให้เขาไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ได้  ยอร์ชจึงให้ไอรีนใช้วิธีเชื่อมต่ออุปกรณ์ทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อออกจากอุโมงค์ เธอจึงใช้กล้องวงจรปิดและระบบไฟสัญญาณภายในอุโมงค์เชื่อมต่ออกไปสู่ภายนอกได้สำเร็จ เขาไม่คิดจะไลฟ์สตรีมให้คนดูเพราะกลัวว่าจะถูกเปิดโปงตำแหน่ง แต่สำหรับช่องทางจักรวาลยังคงเปิดทิ้งเอาไว้ เผื่อจะมีเหตุการณ์อันตรายเกิดขึ้นกับตัวของเขา ไททันเนียร์ทั้ง 10 จะได้มาลงเดิมพัน

“ ไอรีน ขอความช่วยเหลือไปที่สมาคมฮันเตอร์และสถานีตำรวจที่อยู่ใกล้ๆแล้วส่งข้อความไปบอกคอปเปอร์ ฮาร์ท เจฟ ให้พวกมันติดต่อเจ้าหน้าที่ด้วย ”

[  ฉันทำตามคำสั่งเสร็จสิ้นแล้วค่ะ ]

“ จับตาดูพวกมันเอาไว้ ”

ยอร์ชไม่เปิดไฟอุโมงค์เพราะกลัวว่านักเรียนคนอื่นๆจะได้รับอันตราย  เขาจึงคิดว่าจะใช้ความมืดปิดบังทุกคน

ขณะที่นั่งรออยู่บนรถ ไอรีนได้แจ้งเตือนถึงตำแหน่งของคนทั้ง 10 ที่วิ่งมาจากปลายอุโมงค์ให้เขาทราบว่ามันเข้าปิดล้อมรถบัสแล้ว

ดวงตาทั้งสองเปลี่ยนไปใช้ความสามารถของไอรีน ทำให้เขามองเห็นในที่มืดได้ราวกับว่ามีแสงภายในอุโมงค์

สิ่งที่เห็นทำให้ยอร์ชต้องขมวดคิ้ว เนื่องจากว่ารอบๆรถบัสที่ไอรีนแจ้งเตือนว่ามีคน ไม่มีใครอยู่เลย ยอร์ชจึงใช้โหมดสแกนพื้นที่ก่อนจะตกใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสวมใส่ชุดเกราะล่องหนปิดบังตัวตนจนมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

หนึ่งในคนแปลกหน้าขึ้นไปบนรถบัส มันไม่ได้เปิดไฟฉายเพราะชุดเกราะของมันทำให้มองเห็นในตอนกลางคืนได้  เมื่อไม่เจอใครมันจึงออกมาคุยกับคนที่ปิดล้อมรถบัส ยอร์ชได้ยินทุกอย่างที่มันคุยกันผ่านระบบสื่อสารของชุดเกราะ เขาจึงบอกให้ไอรีนปิดชุดเกราะของพวกมันในทันทีจนระบบล่องหนสลายหายไป 

[  กระจายกำลังออกค้นหา เป้าหมายอยู่ใกล้ๆ ]

คิ้วของยอร์ชขมวดเข้าชนกันมากยิ่งขึ้น พวกมันไม่ได้ตกใจที่ชุดเกราะถูกปิดระบบ แต่กลับพูดว่าเป้าหมายอยู่ใกล้ๆ คำพูดนี้ทำให้เขากลัวว่ามันจะหมายถึงตัวเองเพราะไม่น่ามีใครปิดระบบแล้วถูกระบุว่าเป็นเป้าหมายได้ นอกเหนือไปจากตัวของเขา

นักเรียนทั้ง 9 ที่มาด้วยกันไม่มีใครเป็นไซบอร์ก มีเพียงเขาคนเดียวที่น่าจะเชื่อมต่ออุปกรณ์ต่างๆได้ ทันใดนั้นนักเรียนคนหนึ่งก็ถูกจับได้ อีกฝ่ายเปิดไฟฉายส่องหน้าเพราะชุดเกราะถูกปิดระบบไป แต่ก็ต้องโยนนักเรียนคนนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็วเนื่องจากไม่ใช่เป้าหมายของมัน

ไฟฉายภายในมือของเหล่าคนสวมชุดเกราะกวาดไปรอบๆพยายามตามหาคนที่ลงมาจากรถ ยอร์ชจึงอยู่ให้นิ่งที่สุดเพื่อให้พวกมันวิ่งผ่านไป  เขาไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใครเพราะปกปิดใบหน้าเอาไว้ใต้หมวกเกราะ และไม่รู้ด้วยว่าทำไมต้องเล็งเป้ามาที่เขา

“ ไม่ใช่ ตามตัวต่อไป ”

นักเรียนคนหนึ่งร่างกายสั่นเทิ้ม เมื่อครู่เขานึกว่าตัวเองจะถูกสังหารหลังจากถูกไฟฉายส่องหน้า แต่คนที่เข้ามาคว้าคอกลับโยนเขาทิ้งแล้วรีบวิ่งตามหาคนอื่นที่ไม่ใช่เขา

“ พวกมันกำลังหาอะไร ”

“ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับป้า ” ยอร์ชรู้ดีว่าการตามหาของพวกมันมีโอกาสที่จะเป็นเขามากกว่า 60 % เขาจึงแกล้งตอบไม่รู้ หากป้ารู้ว่าเป้าหมายของพวกมันคือตัวเขา เธออาจจะสติแตกเพราะความกลัว

ทันใดนั้นนักเรียนทั้ง 9 ที่อยู่บนรถก็ถูกตรวจสอบทั้งหมด พวกมันกลับไม่ยอมออกจากอุโมงค์เพราะมีนักเรียนอีกคนหายไป

“ ชิ พวกมันจับตาดูตั้งแต่แรกเลยเหรอ ”

เดิมทีเขาหวังให้พวกมันออกจากอุโมงค์หลังจากตรวจสอบนักเรียนทั้งหมด แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะตรวจสอบจำนวนคนที่อยู่บนรถบัสก่อนจะเข้ามาในอุโมงค์ 

ตอนนี้เขามั่นใจ 100 % แล้วว่าเป้าหมายของคนพวกนี้จะต้องเป็นเขาแน่นอน  ยอร์ชไม่รู้ว่าพวกมันคือใครและต้องการเขาไปทำไม สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้คือให้เจ้าหน้าที่มาถึง พวกมันจะได้ออกจากอุโมงค์นี้ไปสักที

พรึ่บ!

ไฟฉายแต่ละกระบอกส่องเข้าไปในรถจนทำให้คนที่อยู่ข้างบนยกมือปิดหน้า  เมื่อไม่ใช่เป้าหมายพวกมันก็รีบวิ่งออกไปรอบๆไล่ดูคนที่อยู่บนรถแต่ละคัน

ยอร์ชเห็นว่ามันคนหนึ่งเข้ามาใกล้เขามากยิ่งขึ้นเรื่อยๆจึงติดตั้งอุปกรณ์ล่องหนเอาไว้ที่แขนขวาหายไปในความมืด ทันใดนั้นไฟฉายกระบอกหนึ่งได้ส่องเข้ามาในรถของเขา สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงแค่คุณป้าที่เขาขอเข้ามาหลบ ก่อนที่ไฟฉายจะส่องไปยังตำแหน่งอื่นจนเขาแสดงความรู้สึกโล่งใจออกมา

“ มันกำลังหาอะไรกัน ”

ป้ายังคงถามต่อไปเช่นเดิม ยอร์ชเงียบเสียงของเขาแล้วเพราะกลัวจะทำให้ป้าระแวง ทันใดนั้นเขากลับตกใจเมื่อในกลุ่มคนที่กำลังตรวจหาเป้าหมายกำลังใช้สกิลใส่รถบัส เพียงพริบตาที่สกิลของมันทำงานรอยเท้าของคนที่อยู่บนรถก็ได้ปรากฎขึ้นบนถนนจนพวกมันมองตามไป

นักเรียนที่อยู่บนรถกลายเป็นจุดสนใจอีกครั้ง รอยเท้านำไปสู่เจ้าของจนพวกเขาหวาดกลัวเพราะเหล่าคนที่สวมใส่ชุดเกราะล่องหนกำลังมองพวกเขาอีกครั้ง

เพียงแต่ว่าครั้งนี้พวกเขาไม่ได้ถูกโยนเหมือนเดิม เพียงแค่ถูกมองแล้วก็ถูกปล่อยให้นั่งหลบอยู่ข้างๆรถด้วยความสั่นเทาต่อไป

ขณะที่นักเรียนทั้ง 9 กลัวความตาย ชายสวมชุดเกราะล่องหนกลับร้องตะโกนบอกกันให้รีบวิ่งเข้าไปปิดล้อมรถคันหนึ่งเอาไว้ เนื่องจากรอยเท้าของนักเรียนอีกคนที่หายไปอยู่บนรถ

“ หนู พวกมันล้อมเราแล้ว ”

คุณป้าพูดด้วยท่าทางตกใจ เมื่อเห็นว่าคนร้ายเข้ามาปิดล้อมรถของเธอ

ยอร์ชรู้แล้วว่าเขากำลังทำให้ป้าซวยจึงใช้สกิลใหม่ที่พึ่งได้มา  ทันทีที่สกิลทิ้งระยะห่างเปิดใช้งาน ร่างของเขาก็พุ่งออกจากรถโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไรเพราะไม่ได้เปิดประตูก่อนที่เขาจะไปโผล่ด้านหลังคนทั้ง 10 ทิ้งระยะห่างไปราว 100 เมตร 

ยอร์ชที่ออกมาแล้วรีบวิ่งไปยังอุโมงค์ที่อยู่อีกฝั่งด้วยความเร็ว ก่อนที่เขาจะพบว่าพวกมันไล่ตามมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่า

ต่อให้ชุดเกราะจะถูกปิดไปแล้ว มันไม่ใช่ชุดเกราะของไรเดอร์ เกราะที่พวกมันสวมใส่เป็นเพียงเกราะล่องหนธรรมดาไม่มีพลังโจมตีแต่อย่างใด สิ่งที่ทำให้พวกมันเคลื่อนไหวรวดเร็วคือสถานะของอาชีพฮันเตอร์

“ ระดับ C 8 คนระดับ B 2 คน  ฉันไปทำให้ใครโกรธกัน ”

เพียงพริบตาที่ยอร์ชคิดว่าตัวเองทิ้งระยะห่างออกมาไกล เขาก็พบว่ามีชายคนหนึ่งพุ่งมาดักหน้าเอาไว้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า เขาจึงใช้สกิลทิ้งระยะห่างอีกครั้งเพราะมีคูลดาวน์ 5 วินาที ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะใช้สกิลล็อกเป้าวิ่งหนี  หากเขาตกเป็นเป้าอีกฝ่ายคงรู้ว่าสกิลเขาทำงานยังไง  พวกมันอาจจะนำคนที่มีความเร็วช้าที่สุดไล่ตามเขามาก็ได้ ดังนั้นจึงเก็บเอาไว้ใช้ในยามที่คับขันจะดีกว่า

“เป้าหมายหลบไปแล้ว ”

“ ตามไป อย่าให้มันออกจากอุโมงค์ ”

ร่างของชายชุดดำ 5 คนยืนขวางหน้า ยอร์ชตกใจมากเพราะความเร็วของพวกมันเหนือเกินกว่าที่เขาจะตามทัน  ต่อให้เขาจะเข้าสู่เลเวล 21 ที่เป็นขอบเขตของระดับ D แล้วก็ตาม อีกฝ่ายกลับเป็นระดับ C และ B จึงง่ายที่จะปิดล้อมเขาเอาไว้

“ ถ้าไม่อยากบาดเจ็บ มอบตัวซะ ”

“ พวกแกไม่ใช่ตำรวจแต่จะให้ฉันมอบตัวเหรอ ฝันไปเถอะ ”

ไฟหน้ารถรอบๆเปิดขึ้นพร้อมกันจนทำให้อุโมงค์สว่างชั่วขณะจนอีกฝ่ายแสบตา ยอร์ชจึงใช้โอกาสนี้ปาระเบิดออกไปรอบๆทำให้เกิดควันในพริบตาก่อนจะมีสายฟ้าพุ่งเข้าช็อตร่างของพวกมันจนร้องออกมา เพียงแต่ว่าสิ่งที่เขาใช้ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้พวกมันได้ เพราะเลเวลของอุปกรณ์ที่ใช้ต่ำเกินไป ยอร์ชกลับไม่สนใจเพราะการลงมือเมื่อครู่มากพอที่จะเปิดทางให้เขาวิ่งหนี