เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่49 กระโดดลงน้ำตก

ค้อนขวานฟาดเข้าไปที่ปลายคางของเจเดนจนร่างลอยหงายหลังตกกระแทกผืนน้ำหมดสติคาที่ไปในทันที

ตัวของกายก็ไม่ได้ดีกว่ากันมากนักดาบของเจเดนแม้ไม่อาจจะตัดเกราะเกล็ดทมิฬได้แต่ก็ยังมีแรงกระแทกที่มหาศาลไม่แพ้กัน

“ต้องรีบก่อนที่คนอื่นจะมา” กายหอบหายใจแฮกๆ เดินเข้าไปดูว่าเจเดนเป็นอย่างไรบ้าง เจเดนยังไม่ตาย ปลายคางแตกกระดูกร้าวส่วนฟันนั้นไม่ต้องพูดถึงแถมเลือดยังไหลเต็มปากโชคดีที่มันไม่กระทบกับการหายใจเขาได้แต่หวังว่าหมอในโลกราชันจะรักษาได้

กายลากเจเดนขึ้นมาให้พ้นน้ำพอให้เจเดนไม่จมน้ำตายก่อนจะลงมือค้นตัวของเจเดนอย่างไม่เกรงใจ ยังไงเขาก็ต้องหากำไรบ้างและแล้วในที่สุดเขาก็เจอแหวนเงินเม็ดงามหนึ่งวง เหรียญทองอีกห้าสิบเหรียญ

“เหลือเชื่อ เขาพกเงินมาด้วย”กายไม่รอช้าเก็บมันลงไปทั้งหมด ที่ทำอยู่มันไม่ได้เรียกการปล้นแต่เรียกว่าสินสงครามกายคิดเข้าข้างตัวเองก่อนจะค้นหาเหรียญตรา

เหรียญตราของเจเดนไม่ได้ซ่อนไว้แต่อย่างใดเขาแขวนมันไว้ที่คอตามปกติอาจจะเพราะเจเดนมั่นใจมากกว่าจะไม่มีใครจัดการเขาได้และชิงมันไป

ขณะที่กายก้มลงไปดึงเหรียญตราออกมาจากคอของเจเดนและถือไว้ในมือในตอนนั้นก็ลูกศรยิงเข้าไปที่หน้าอกของกายอย่างรุนแรงตัวของกายลอยไปตามแรงของลูกศรกระเด็นกระดอนไปสามตลบก่อนที่จะหยุดลง

“อ๊าก...อัก!”กายรู้สึกโคตรเจ็บหน้าอก เขารีบเอามือขึ้นมาจับดูก็เจอกับหัวลูกศรปักคาอยู่บนเกราะมันเจาะไม่ผ่านเกราะ เมื่อมองไปยังทิศทางหนึ่งห่างไป 100เมตรมีชายอีกคนยกธนูที่ไร้ลูกศรเล็งเข้าอยู่แสดงให้เห็นว่านั้นเป็นฝีมือของนักเรียนชายคนนี้

นักเรียนชายมองกายพลางคิดในใจว่าตนเองดูถูกนักเรียนที่เป็นเพียงนักรบฝึกหัดขึ้น1 ไปหน่อย จึงใช้เพียงศิลปะการต่อสู้ เจาะทะลวง ขั้น 1 เท่านั้นแต่ที่มากกว่านั้นคือสายตาของนักเรียนคนนี้สนใจเกราะที่สายใส่อยู่มาก

ในตอนนั้นเองนักเรียนชายก็หันไปพูด“พวกเจ้ามาแล้วอย่างนั้นเหรอ”

ที่ด้านหลังนักเรียนอีก 8คนตามมาจนถึงแล้ว

“เจเดนไปไหน”หญิงสาวที่ยิงธนูใส่กายก่อนหน้านี้ถามขึ้น

“ท่านลีอาน่าเจเดนโดนมันจัดการไปแล้วแต่มันโดนธนูข้ายิงไปน่าจะยังเจ็บหนักจนลุกไม่ขึ้นอยู่ตรงนั้น”

“ไปดูว่าเจเดนเป็นอย่างไรบ้างที่เหลือไปจับมัน” ลีอาน่าวิ่งนำคนอื่นไปหากาย

กายที่จุกจนลุกไม่ขึ้นไอออกมาอย่างรุนแรงดูเหมือนเขาจะช้ำในซะแล้ว แต่พอมองขึ้นมากายก็เห็นว่าหญิงสาวหัวหน้ากลุ่มวิ่งมาทางเข้าแล้ว

“บ้าเอ๊ย”กายยังกำเหรียญตราในมือแน่น พยายามฝืนตัวลุกขึ้นมาด้วยความทุลักทุเลวิ่งออกไปบางครั้งพออยู่ในสถานการณ์คับขันคนเราก็จะมีลูกฮึดขึ้นมา ตอนนี้กายอยู่ในสภาพนั้น

ในระหว่างวิ่งไปตามน้ำกายก็เอาเหรียญตราของเจเดนเก็บไว้ในเกราะแขน กายกลัวมันหล่นจึงยัดมันไว้ลึกกว่าปกติ

ฟริ้ว!

ลูกศรพุ่งเข้ามากกระแทกเข้าที่หลังกายอย่างเต็มแรงจนกายหน้าทิ่มลงกระแทกกับน้ำกายฝืนสภาพที่บาดเจ็บของตัวเองล้มลุกคุกคลานวิ่งต่อในใจร้องตะโกนไม่หยุดว่าเจ็บฉิบหายเลยแต่ภายนอกเขาพยายามเก็บอาการเพื่อทำให้ศัตรูเข้าใจผิดว่าเขาไม่เป็นอะไร

“หมอนี่อัดมาก” หนึ่งในหญิงสาวที่ใช้ธนูกล่าวขึ้นมาด้านข้างของอาลีน่า

“มันจะไปเร็วได้สักเท่าไหร่กันลูก้า!” อาลีนาเรียกชื่อนักเรียนชายอีกคนที่ใช้ดาบ

“ไว้ใจข้าได้เลย”ลูก้าแค่ได้ยินที่อาลีน่าเรียกก็รู้ว่าเธอต้องการให้ทำอะไรลูก้าเป็นชายหนุ่มร่างผอมที่เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว ความเร็วของลูก้านั้นไม่นานก็เข้ามาประชิดตัวของกายได้แล้ว

กายที่พึ่งลุกขึ้นมาได้พอหันกลับไปมองก็ต้องตกใจที่เห็นนักเรียนชายอีกคนวิ่งด้วยความรวดเร็วราวกับว่าเขาวิ่งอยู่บนน้ำลูก้ากระโดดข้ามหัวกายมาขวางทางไว้

เมื่อไม่มีทางเลือกกายก็กัดฟันแน่นเก็บค้อนขวานไว้ที่หลังก่อนจะดึงดาบกระบองเพชรออกมากวัดแกว่งเข้าสู้กับลูก้า

แต่ความเร็วของลูก้ามากเกินไปกายตามไม่ทันสุดท้ายลูก้าฟันเข้าไปที่หลังของกายดาบของลูก้าเฉือนกลับเกราะเกล็ดทมิฬจนเกิดประกายไฟ แต่ไร้ซึ่งเสียงการปะทะ

ตัวของกายล้มลงไป เขายังคงปลอดภัยเกราะสามารถป้องกันการโจมตีของลูก้าไว้ได้

กายหันหน้ากลับมาใช้มืออีกข้างยันตัวถอยหลัง ขณะที่มืออีกข้างชี้ดาบไปที่ลูก้าแต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงน้ำไหลตกกระทบเบื้องล่างอย่างรุนแรง

ตอนนี้กายมาอยู่ที่หน้าน้ำตกห่างออกไปไม่ถึงก้าว

“ซวยแล้ว”กายไม่คิดว่าตัวเองจะวิ่งมาจนมุมที่น้ำตก เพราะตอนแรกที่หนีมา กายก็คิดว่ามันเป็นธารน้ำเล็กๆ แต่ไม่ใช่มันเป็นหนึ่งในสายของแม่น้ำที่ระดับน้ำไม่สูงมากนักและอีกอย่างหมอกมันลงหน้าเขาจึงไม่ทันสังเกตุเห็น

ลูก้ายิ้มออกมา“เจ้าหนีไปไหนไม่รอดแล้ว”

ขณะเดียวกันหลังการปะทะสั้น ๆนักเรียนในกลุ่มที่เหลือก็เข้ามาล้อมกายไว้

ในกลุ่มเขายังเป็นนักเรียนผู้ใช้ธนูและอีกคนที่ใช้โล่และดาบมือเดียวหิ้วปีกเจเดนที่ยังหมดสติตามมาด้วย

อาลีน่าก้าวเดินมาข้างหน้าด้วยท่าทีที่เหนือกว่าสายตาของเธอมองมาที่กายอย่างผู้ชนะ

ไม่รู้เพราะอะไรเขารู้สึกไม่ชอบอาลีน่าเอาซะเลยอาจเพราะเธอทำให้เขาหนีหัวซุกหัวซุนก็ได้ ไม่มีชายคนไหนชอบผู้หญิงที่ชนะตนหรอกเว้นแต่ชายคนนั้นจะชอบผู้หญิงคนนั้น

กายกลับมีอีกความรู้สึกกายอยากจะเอาชนะเธอให้ได้สักวันเขาจะให้เธอมาอยู่แทนที่เขาอยู่ตอนนี้และเขาจะเป็นคนมองเธอแบบที่เธอมองเขาบ้าง

“เจ้าแพ้แล้ว เอาเหรียญตราออกมารวมทั้งเหรียญของเจเดนคืนมาด้วย” อาลีน่าพูดออกมา พร้อมกับที่ยื่นมือออกไป

“ข้ายังหนีได้”

“หนียังไง กระโดดลงไปในน้ำตกอย่างนั้นเหรอ”อาลีน่ากล่าวประชด

กายหันไปก็กลืนน้ำลายในใจคิดว่าจะเอายังไงดี แต่พอเขากำไปที่หน้าอกก็นึกอย่างอย่างขึ้นได้

“เอาไป” กายหยิบเหรียญตราออกมาจากที่คอและเขวี้ยงไปทางอาลีน่า

อาลีน่ารับไว้ได้อย่างง่ายดายแม้กายจะปามาอย่างรวดเร็วก็ตาม เธอยิ้มออกมาด้วยความพอใจที่เห็นว่ากายยอมแพ้และเชื่อฟังเธอแล้วแต่พออาลีน่าดูสิ่งที่อยู่ในมือมันกลับไม่ใช่เหรียญตราแต่เป็นก้อนหิน “บัดซบ!ซ้อมมันเดี๋ยวนี้” อาลีน่าปาหินทิ้ง แต่พอเธอหันไปมองกายปรากฏว่ากายไม่อยู่แล้วส่วนคนอื่น ๆ ก็ตกตะลึงอยู่

“เจ้านั้นไปไหนแล้ว” อาลีน่าตะโกนออกมาด้วยความไม่พอใจ

ทุกคนชี้ไปในทางเดียวกัน น้ำตก!อาลีน่ารีบวิ่งไปดูก็เห็นว่าด้านล่างน้ำตกที่สูง 30 เมตรมีฟองน้ำตีขึ้นมา

กายกระโดดลงน้ำตกไปจริง ๆ แถมเธอยังเห็นว่ากายยังไม่เป็นอะไรอันที่จริงเธอก็หวังว่ากายไม่เป็นอะไร เพราะเธอขี้เกียจไปตอบคำถามลุง

“บ้าเอ๊ย ใครรู้ชื่อเจ้านั้นบ้าง”อาลีน่าพูดด้วยความโมโห แต่ทุกคนก็ส่ายหัว

“หาทางลงไปเราต้องตามไปเอาเหรียญคืนมาให้ได้”

ตอนนี้นอกจากจะไม่ได้เหรียญตราจากกายแล้วพวกเขายังเสียเหรียญตราไปอีกอัน เธอสาบานว่าถ้าก่อนจบหาตัวกายไม่เจอเธอจะไปเค้นจากปู่เพื่อขอชื่อของกายให้ได้ อาลีน่าฮึดฮัดอย่างไม่พอใจเดินจากไป

............

ด้านล่างใต้น้ำตกหลังจากกายกระโดดลงมาเขาก็พยายามใช้มือตะกุยตะกายน้ำขึ้นไปหายใจ แต่พอโผล่หัวขึ้นมาสูดอากาศได้ครั้งหนึ่งก็โดนแรงของน้ำตกอัดกระแทกจมลงไปอีกครั้ง

กายพยายามบังคับทิศทางและดำน้ำออกไปจากตรงนี้

กระแสน้ำแรงมากพัดตัวกายไปอย่างรวดเร็ว จนแม้แต่เขาก็ควบคุมทิศทางไม่ได้ บวกกับตัวกายที่หนักมากจากทั้งค้อนขวานและชุดเกราะเกล็ดทมิฬ ยังดีที่เขาไม่ใส่เกราะหนักไม่งั้นด้วยแรงของกายคงจมหายไปก้นน้ำตกแล้วส่วนดาบกระบองเพชรนั้นไม่ต้องพูดถึงมันหายไปในกระแสน้ำแล้ว

ตัวของกายไหลไปตามน้ำกระแทกกับโขดหินดังอัก! อยู่หลายครั้ง เขาพยายามจะจับโขดหินไม่ให้ตัวเองไหลไปตามน้ำแต่ก็ไม่เป็นผลจนกระทั่งกายลอยไปไกลกว่า 1000 เมตรจึงคานขึ้นมาจากน้ำได้

“แค่ก ๆ” กายสำลักน้ำออกมาจนหมดเขาลากสังขารตัวเองขึ้นบนริมแม่น้ำก็นอนหงายอย่างหมดแรง

ในใจเขารู้สึกเสียดายสุด ๆไปเลยนั้นก็คือดาบกระบองเพชรอย่างน้อยถ้าเอาไปขายเขาคงได้เงินมาสักสามถึงสี่ร้อยเหรียญทอง

“เหรียญทองของข้า...”กายหลับตาลงพักหายใจอย่างหมดอาลัยตายอยาก แต่แล้วดูเหมือนจะดึกอะไรขึ้นได้กายรีบค้นดูก็ค่อยโล่งอกเหรียญตรายังคงอยู่

ตอนนี้เขามีเหรียญตราสามเหรียญแล้วหนึ่งเหรียญเป็นของเขา อีกเหรียญของไมก้า อีกเหรียญของเจเดน

กายเก็บเหรียญตราทั้งสามเข้าทีเดิมพร้อมกับหยิบหินก้อนเท่า ๆ กันมาอีกหนึ่งก้อนต้องขอบคุณตอนนั้นที่เขามีก้อนหินจึงดึงความสนใจของคนอื่น ๆ ได้ทำให้เขามีโอกาสกระโดดหนีลงน้ำตกมา

หลังจากพักพอให้ปรับลมหายใจได้แล้วกายก็รีบออกไปจากแม่น้ำวิ่งเข้าไปในแนวป่า เขารู้สึกหนาวมาก กายต้องรีบทำตัวเองให้แห้งโดยเร็วที่สุดไม่อย่างนั้นเขาอาจจะแข็งตายได้ในคืนนี้

แต่จะให้มาก่อไฟตอนนี้มันก็ยากเพราะของเขาหายไปหมดแล้ว อีกอย่างกายคงไม่โง่แบบนั้นเพราะควันจากกองไฟคงระบุตำแหน่งของเขาในทันที

ในระหว่างที่เข้าไปในป่าก็มีพลุสัญญาณถูกยิงขึ้นมากเรื่อยๆ เขาคิดว่าหลังจากผ่านไป เกือบหนึ่งวันคงเหลือนักเรียนที่ยังอยู่ในการทดสอบไม่ถึง500 คนแล้ว

ตอนนี้เป็นเวลากลางวันแดดส่องลงมาแล้วหลังจากฝนหยุดตกไปเมื่อเช้าทำให้อุณหภูมิทั้งผืนป่าเพิ่มขึ้นมาอีกเล็กน้อย

เขามองซ้ายขวาตรงนี้มีต้นไม้ใหญ่พอให้เป็นที่หลบได้หน่อยแถมแดดก็ยังส่องถึงกายเดินเข้าไปคิดจะถอดชุดเกราะและเสื้อผ้าตากสักหน่อยแต่แล้วเขาก็ต้องตกใจมีศพนักเรียนนอนตาย...