"ออสปล่อยมือแพรได้แล้วมั้ง"แพรพูดขึ้นด้วยท่าทางเขินๆเล็กน้อย
"ขอโทษทีนะลืมตัวไปนิด"พอได้ยินออสก็ปล่อยมือแพรทันทีก่อนจะเอาของที่รวมเอาไว้ข้างเดียวมาถือสองมืออีกครั้ง
"ไม่เป็ไรหรอก แพรสิไม่ได้ช่วยเลย พอมีคนอื่นอยู่ก็กลายเป็พูดไม่เก่งไปซะอย่างนั้น จะว่าไปแล้วกระเป๋าใบนี้"แพรพูดขึ้นก่อนจะหันมามองที่กระเป๋าราคาแพงที่อยู่ในถุุง
"รับไปแล้วห้ามคืนนะเราตั้งใจให้แพรจริงๆ"ออสรีบพูดทันที
"งั้นแพรไม่เกรงใจแล้วนะ"พอเห็นออสยืนกรานเธอจึงเลิกทำท่าทางลังเลที่จะรับไว้
"นี่ก็บ่าย3แล้ววันนี้เราแยกกันแค่นี้แล้วกันไว้เจอกันใหม่นะ อ่อใช่แพรั้แ่วันนี้เราเป็เพื่อนกันแล้วนะ"ออสพูดขึ้น
"แน่นอนนับั้แ่วันนี้ออสเป็เพื่อนกับแพรนะ เอาไว้ว่างๆไปเดทกันใหม่นะ"แพรพูดเสร็จก็โบกมือลาแล้วรีบเดินไปอย่างไวเพราะไม่้าให้ออสเห็นท่าทางเขิลอายของเธอ
"เมื่อกี้แพรพูดว่าเดทหรอ จะว่าไปเมื่อกี้ก็เหมือนเดทจริงๆด้วย แต่เธอคงพูดไปแบบไม่ได้คิดอะไรหละมั้ง"ถึงจะคิดว่าแพรพูดไปโดยที่ไม่ได้คิดมากอะไร แต่ได้ยินแบบนั้นออสเองก็อดที่จะรู้สึกใจเต้นไม่ได้
ส่วนทางด้านแพรที่รีบเดินออกมานั้นก็เอาถุงหิ้วที่ใส่กระเป๋าอยู่มากอดเอาไว้ที่อก ใบหน้ายิ้มน้อยๆด้วยความเขิลอาย
พูดว่าเดทไปแล้ว จะพอทำให้ลืมเื่ที่เราพูดให้เข้าใจผิดว่าเขาเป็ได้แค่เพื่อนมั้ยนะ แพรคิดในใจ
ตรืดๆๆ
ระหว่างที่ออสกำลังเดินไปเรียกรถเพื่อกลับบ้านเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น พอออสหันไปดูก็แปลกใจเพราะคนที่โทรเข้ามาคือนิ่ม ดูจากเวลาแม่เธอน่าจะเข้าผ่าตัดแล้วแต่ไม่น่าจะเสร็จเร็วขนาดนี้
"ว่าไง การผ่าตัดเป็ยังไงบ้าง"ออสรับโทรศัพท์แล้วถามทันที
"ชะช่วยด้วยมีผู้หญิงคนนึงมาแย่งหัวใจแม่ไป"
"หา"
พอได้ยินออสก็รีบถามทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น นิ่มรีบเล่าทันทีว่าการผ่าตัดของแม่เธอถูกเลื่อนเนื่องจากมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเลยต้องระดมหมอไปช่วยคนไข้ที่เข้ามาเพราะอุบัติเหตุก่อน แล้วอยู่ดีดีก็มีผู้หญิงวัยกลางคนถูกส่งมาด้วยอาการหัวใจล้มเหลวเข้ามา แล้วลูกของเธอก็ใช้เส้นสายเปลี่ยนชื่อผู้รับหัวใจจากแม่ของนิ่มไปเป็แม่ของเธอแทน
"เข้าใจแล้วฉันจะรีบไปที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้"ออสตอบกลับแล้วรีบโทรหากกรรมการโรงพยาบาลที่ชื่อตินที่คุยกันไว้ก่อนหน้านี้ทันที
แต่ว่า...
"ฮัลโหล สวัสดีค่ะ"เสียงที่รับสายมาดันเป็เสียงของผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้
"ขอโทษครับนี่ใช่เบอร์คุณตินรึป่าวครับ"
"ใช่ค่ะ อาจารย์ผ่าตัดคนไข้อยู่มีอะไรด่วนรึป่าวคะ"ดูเหมือนคนที่รับสายจะเป็เ้าหน้าที่โรงพยาบาล พอได้ยินว่าผ่าตัดอยู่ออสก็ไม่อยากรบกวน
"กรรมการบริหารก็เป็หมอเหมือนกันสินะ เอาไงต่อดี งั้นไปที่โรงพยาบาลก่อนแล้วกัน"พอพูดจบออสก็รีบโทรบอกวิสให้ไปเจอกันที่โรงพยาบาลเผื่อว่าเขา้าคำปรึกษา เนื่องจากตัวออสเองก็ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอิกดราซิลมากนัก
โรงพยาบาลซีรัล โรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองZ
ออสที่นั่งรถมาเกือบ20นาทีก็รีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปในโรงพยาบาล
"ว้ากกก ผีหลอก"
ผลักก
อยู่ดีๆก็มีเด็กผู้ชายน่าจะอายุสัก15-16ปีวิ่งมาชนเขาอย่างจัง
"หนะ นาย เห็นนั่นไหม"อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นแล้วชี้ไปที่ข้างหลังออส แต่พอออสหันไปดูตามที่เขาชี้ก็ไม่เห็นอะไรผิดปกติ พอหันกลับมาก็พบว่าชายคนนั้นลุกขึ้นแล้วก็วิ่งหายไปแล้ว
"อะไรเนี่ย แผนกจิตเวชทำคนไข้หลุดออกมาหรือไง"
แต่เื่นั้นไม่เกี่ยวอะไรกับเขา ออสเลยลุกขึ้นและเห็็นจุดรับฝากของของโรงพยาบาลเข้าพอดีเลยนำของที่ซื้อมาไปฝากไว้ก่อนเพราะไม่อยากหิ้วของเยอะแยะเดินไปเดินมา
"ขอโทษครับที่ทำงานของผู้อำนวยการโรงพยาบาลไปทางไหน"แน่นอนว่าออสไม่ได้รีบไปหานิ่มก่อนเพราะเขาคิดว่าต่อให้ไปหาเธอทันทีก็อาจจะช่วยอะไรไม่ได้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นถึงขนาดเปลี่ยนชื่อหัวใจไปให้แม่ตนเองได้ทั้งๆที่กำลังจะเข้าผ่าตัดอยู่แล้ว แถมออสยังฝากเื่นี้ไว้กับกรรมการคนหนึ่งของโรงพยาบาล เส้นเธอคงใหญ่พอตัว
พอเ้าหน้าที่บอกทางมาเรียบร้อยเขาก็ตรงไปที่ลิฟแล้วกดขึ้นชั้นบนสุดทันที
"ขอโทษนะครับผมจะขอพบผู้อำนวยการด่วนเลยครับ"ออสรีบแจ้งต่อเ้าหน้าที่คนหนึ่งที่นั่งอยู่หน้าห้องทำงานของผู้อำนวยการซึ่งเขาเดาว่าน่าจะเป็เลขา
"ได้นัดไว้รึป่าวคะ"เธอถาม
"ป่าวครับแต่บอกไปว่าผมชื่อออสผมโทรหาเค้า2รอบแล้วเค้าน่าจะยอมพบผมนะ"เมื่อครู่ตอนนั่นรถอยู่เขาลองโทรหาผู้อำนวยการอีกครั้งแต่ผลก็เหมือนเดิมคือเขาไม่รับสาย
"ไม่ได้หรอกค่ะผู้อำนวยการไม่อยู่เพราะออกไปช่วยสถานที่เกิดเหตุดินถล่ม ตรงนั้นมีคนเจ็บคนตายเยอะมากผู้อำนวยการเลยพาเ้าหน้าที่จำนวนหนึ่งไปช่วยค่ะ เพราะงั้นยังไงคุณก็ต้องรอ"
โธ่เว้ย
"เฮ้อออ งั้นไม่เป็ไร"พอได้ยินแบบนั้นก็ออสถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ แล้วตัดสินใจเดินกลับออกมาก่อนจะไปหานิ่มแทน ตอนนี้คงต้องรอดูว่าวิสจะพอทำอะไรได้ไหม
10K
