[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance

        คำพูดของไช่เวยทำให้เหยียนหลิงชิงก็ยังต้องหันมามองอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะกล่าวอย่างเหลืออดว่า“เขาจะมีวิธีอะไรได้ เขาเพิ่งจะได้เรียนรู้วิชาเกลาอัตลักษณ์มาเมื่อไม่นานนี้เอง”

        แต่นางก็ไม่อยากพูดอะไรมากไปกว่านี้เพราะหลี่ลั่วเพิ่งจะมีอัตลักษณ์ได้ไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ...การบอกว่าเขาสามารถช่วยพลิกสถานการณ์ได้มันออกจะเพ้อเจ้อเกินไปหน่อย

        หลี่ลั่วเพียงยิ้มออกมาแต่ไม่ได้พูดอะไร ส่งสัญญาณให้ทั้งสองคนตามเขาไปที่ห้องหลอมของเหยียนหลิงชิงหลังจากปิดประตูแล้ว เขาก็ค่อยกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ข้าเคยตรวจสอบดูแล้วก่อนหน้านี้คฤหาสน์ลั่วหลานของเรามีกำไรปีละสามแสนเหรียญทองคำสวรรค์ซึ่งครึ่งหนึ่งนั้นมาจากเรือนซีหยาง”

        “ในเรือนซีหยางห้องหลอมระดับหนึ่งมีกำไรปีละสามพันเหรียญทองคำสวรรค์ห้องหลอมระดับสองปีละสี่พันเหรียญ ส่วนห้องหลอมระดับสามประมาณแปดพันเหรียญ”

        “เจ้ารู้แล้วยังกล้ารับปากส่งเดชอีกนะต่างกันมากขนาดนี้ จะตามทันได้อย่างไร” เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างไม่พอใจ

        นางเป็นคนดูแลห้องหลอมสองห้องย่อมต้องรู้ถึงความห่างชั้นระหว่างทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างดีน้ำยาแสงวิเศษระดับสามมีราคาแพงกว่าระดับหนึ่งและระดับสองมากดังนั้นกำไรต่อปีจึงสูงที่สุด นี่คือข้อได้เปรียบตามธรรมชาติอยู่แล้วยากที่จะไล่ตามทันได้

        “ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้น้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่ง‘น้ำยาเขียวคราม’ ของเรือนซีหยางก็ถูก ‘แสงวิเศษตะวันฉาย’ระดับหนึ่งของเรือนซงจื่อโจมตีอย่างหนักทำให้ยอดขายของน้ำยาเขียวครามลดลงอย่างรวดเร็ว ในสถานการณ์เช่นนี้สถานการณ์ของห้องหลอมระดับหนึ่งก็มีแต่จะยิ่งแย่ลงเรื่อยๆไหนเลยจะไปพลิกสถานการณ์ได้”

        หลี่ลั่วยิ้มกล่าว“ดังนั้น สิ่งสำคัญเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือรักษาชื่อเสียงและยอดขายของน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเอาไว้ให้ได้”

        เหยียนหลิงชิงกล่าว“ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกไปแล้วว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อน้ำยาแสงวิเศษมีอยู่สามอย่างคือสูตรยา คุณภาพของผู้หลอม และน้ำต้นกำเนิด”

        “สูตรของน้ำยาเขียวครามค่อนข้างสมบูรณ์แล้วด้วยความสามารถของข้าก็ยากที่จะปรับแก้ได้อีกเว้นแต่จะไปเชิญปรมาจารย์นักเกลาอัตลักษณ์มาจำนวนหนึ่งแต่การทำเช่นนั้นก็ต้องใช้เวลาและเงินทุนจำนวนมาก”

        “น้ำไกลดับไฟใกล้ไม่ได้หรอกเกรงว่าทางตระกูลซ่งคงเตรียมการมาอย่างดีแล้วตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่คฤหาสน์ลั่วหลานของเรากำลังประสบปัญหาทั้งจากภายในและภายนอกพอดีพวกมันจึงฉวยโอกาสนี้เปิดฉากโจมตี” ไช่เวยกล่าว

        “เช่นนั้นก็เหลือแค่การยกระดับความแข็งแกร่งและประสบการณ์ของนักเกลาอัตลักษณ์เท่านั้นแต่เรื่องนี้มันต้องใช้เวลาเจ้าไม่สามารถไปบังคับให้เหล่านักเกลาอัตลักษณ์ระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเก่งขึ้นมาแบบก้าวกระโดดจนเหนือกว่ามาตรฐานอย่างกะทันหันได้อยู่แล้ว” เหยียนหลิงชิงกล่าว

        ไช่เวยหันมามองหลี่ลั่วยิ้มกล่าว“คุณชายน้อยหลอมน้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุดออกมาได้แล้วไม่ใช่หรือ?”

        เหยียนหลิงชิงถลึงตามองนางแล้วกล่าวว่า“เขาคนเดียวจะผลิตได้มากแค่ไหนเชียว? ต่อให้เจ้าใช้งานเขาเหมือนวัวควายก็รีดนมจากเขาออกมาได้ไม่มากหรอก”

        ใบหน้าอันหล่อเหลาของหลี่ลั่วบูดบึ้งลงถึงแม้ว่าเขาไม่ได้รังเกียจที่จะหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่ง แต่อย่างน้อยๆเขาก็มีฐานะมีตำแหน่งอยู่บ้างเหมือนกัน จะให้มาเป็นวัวควายได้อย่างไร?

        “ถ้าเช่นนั้นก็คงเหลือเพียงแค่น้ำต้นกำเนิดแล้วละ”แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้ ดังนั้นหลี่ลั่วจึงเมินเฉยแล้วพูดต่อเลย

        เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า“น้ำต้นกำเนิดมันขึ้นอยู่กับระดับอัตลักษณ์ของนักเกลาอัตลักษณ์หรือว่าเจ้าคิดจะไปยกระดับอัตลักษณ์ให้กับนักเกลาอัตลักษณ์ของเรือนซีหยางทุกคนเลย?”

        “เว้นแต่จะเป็นน้ำต้นกำเนิดสูตรลับถึงจะพอใช้เป็นของเพิ่มพลังเกลาอัตลักษณ์ของน้ำยาแสงวิเศษได้แต่น้ำต้นกำเนิดสูตรลับ มันเป็นความลับสุดยอดของทุกๆ มหาอำนาจเรือนซีหยางของเราไม่มีหรอก”

        หลี่ลั่วได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ มันก็ไม่แน่หรอก”

        ไช่เวยและเหยียนหลิงชิงได้ยินเช่นนั้นก็มองมาที่หลี่ลั่วด้วยความตกใจระคนสงสัย

        ภายใต้สายตาของทั้งสองคนหลี่ลั่วก็ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อแล้วหยิบขวดแก้วออกมาขวดหนึ่งภายในขวดมีของเหลวสีน้ำเงินเข้มอยู่ประมาณครึ่งขวด

        “ลองของข้าดูหน่อยเป็นไง?” เขากล่าว

        คิ้วเรียวงามราวดุจดวงจันทร์ของเหยียนหลิงชิงเลิกขึ้นเล็กน้อยกล่าวว่า “ข้าบอกเจ้าไปแล้วไงว่า น้ำต้นกำเนิดแบบอื่นใช้ไม่ได้ผลมีแต่น้ำต้นกำเนิดสูตรลับเท่านั้น...”

        คำพูดของนางยังไม่ทันจบหลี่ลั่วก็เปิดจุกขวดออกทันที มีกลิ่นอายบริสุทธิ์สายหนึ่งแผ่ออกมาจากภายในขวดทำเอานางชะงักไปทันที ดวงตาคู่งามเบิกกว้างจ้องมองขวดแก้วในมือของหลี่ลั่วด้วยความตกใจ

        วินาทีต่อมาเหยียนหลิงชิงก็รีบคว้าขวดแก้วไปจากมือของหลี่ลั่วแล้วเทของเหลวสีน้ำเงินลงบนปลายนิ้วหนึ่งหยดนางตรวจสอบอย่างละเอียดจากนั้นสีหน้าตกใจบนใบหน้าของนางก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

        “ไม่มีเจตจำนงอื่นๆเจือปนอยู่เลย นี่มัน... นี่มันน้ำต้นกำเนิดสูตรลับ?! ยิ่งไปกว่านั้นความบริสุทธิ์ระดับนี้เทียบเท่ากับอัตลักษณ์น้ำระดับเจ็ดเจ้าไปเอาน้ำต้นกำเนิดสูตรลับคุณภาพสูงขนาดนี้มาจากไหน?” เหยียนหลิงชิงคว้าแขนของหลี่ลั่วด้วยความตื่นเต้นจนเสียอาการ

        ถึงแม้จะเป็นน้ำต้นกำเนิดสูตรลับแต่มันก็มีการแบ่งระดับเช่นกันแต่น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่หลี่ลั่วหยิบออกมานั้นกลับมีความบริสุทธิ์ถึงระดับเจ็ดแสดงให้เห็นถึงความหายาก น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้สามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการหลอมน้ำยาแสงวิเศษได้เลยด้วยซ้ำ ถือว่าหายากมาก

        แขนของหลี่ลั่วที่ถูกเหยียนหลิงชิงจับเอาไว้นั้นรู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อยแสดงให้เห็นถึงความตื่นเต้นของนางในตอนนี้ดังนั้นเขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงว่า “พี่หลิงชิง ใจเย็นก่อนน้ำต้นกำเนิดสูตรลับอันนี้ใช้ได้ไหม?”

        “ใช้ได้อยู่แล้ว”

        เหยียนหลิงชิงรีบกล่าว“น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้หากสามารถใส่ลงไปในน้ำยาเขียวครามของเรือนซีหยางเราได้ละก็จะสามารถทำให้พลังเกลาอัตลักษณ์คงสภาพไว้ที่หกจุดได้อย่างแน่นอนเท่านี้ก็เพียงพอที่จะเอาชนะแสงวิเศษตะวันฉายของเรือนซงจื่อได้แล้ว”

        “แต่ปัญหาเดียวก็คือน้ำต้นกำเนิดสูตรลับนี้มันน้อยเกินไป หากใช้หลอมละก็คงหลอมน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งออกมาได้เพียงแค่ประมาณสามสิบขวดเท่านั้น”

        นางจ้องมองหลี่ลั่วด้วยแววตาเป็นประกายสายตานั้นไม่เข้ากับบุคลิกเย็นชาของนางเลยอย่างสิ้นเชิง

        “หากใช้กับน้ำยาแสงวิเศษระดับสองเล่า?” หลี่ลั่วครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม

        “ถึงแม้ว่าการใช้น้ำต้นกำเนิดสูตรลับคุณภาพระดับนี้กับน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งจะดูสิ้นเปลืองไปหน่อยแต่ก็เหมือนที่ข้าบอกไป ปริมาณมันน้อยเกินไป ถ้าใช้กับน้ำยาแสงวิเศษระดับสองเกรงว่าคงหลอมออกมาได้แค่ไม่กี่ขวด หากมองจากความคุ้มค่าแล้ว กลับไม่คุ้มค่าเท่ากับการหลอมระดับหนึ่ง...”เหยียนหลิงชิงตอบ

        หลี่ลั่วรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อยน้ำต้นกำเนิดสูตรลับเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาจาก‘อัตลักษณ์น้ำแสง’ ด้วยตัวเองทั้งสิ้น เพราะตัวเขาเองไร้อัตลักษณ์ทำให้น้ำต้นกำเนิดที่เขาสร้างออกมาจึงมีคุณสมบัติว่างเปล่าอยู่ด้วยดังนั้นน้ำต้นกำเนิดที่เขาสร้างจึงใกล้เคียงกับน้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่ว่านั่น

        แต่ปริมาณเท่านี้เขาก็ต้องใช้เวลาสร้างถึงสามวันแล้วเพราะตอนนี้เขามีความแข็งแกร่งเพียงแค่ระดับหกตราเท่านั้นพลังอัตลักษณ์จึงไม่ได้มากมายอะไรดังนั้นน้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่สร้างขึ้นมาได้จึงมีไม่มาก

        “เช่นนั้นก็ใช้กับน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งก่อนก็แล้วกัน”

        “หากหลังจากนี้ข้าเอาน้ำต้นกำเนิดสูตรลับแบบนี้มาให้ทุกๆสามวันผลงานของห้องหลอมระดับหนึ่งจะสามารถขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของเรือนซีหยางได้ไหม?” หลี่ลั่วถาม

        ไช่เวยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว“ตอนนี้ห้องหลอมระดับหนึ่งผลิตน้ำยาเขียวครามได้เดือนละหนึ่งร้อยห้าสิบขวดหากไม่นับรวมต้นทุนต่างๆ แล้ว รายได้ต่อปีจะอยู่ที่เก้าหมื่นเหรียญทองคำสวรรค์ส่วนรายได้ต่อปีของห้องหลอมระดับสามมีมูลค่าถึงสองแสนหนึ่งหมื่นเหรียญทองคำสวรรค์หากห้องหลอมระดับหนึ่งอยากจะตามให้ทัน ปริมาณการผลิตต้องเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแต่ดูจากอัตราความสำเร็จของห้องหลอมระดับหนึ่งแล้ว คงเป็นเรื่องยาก”

        “แต่ถ้ามีน้ำต้นกำเนิดสูตรลับเพียงพอการจะทำให้ผลผลิตของห้องหลอมระดับหนึ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวก็ไม่ได้ยากเกินไปนัก!น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้การนำมาใช้กับน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งมันถือว่าเสียของเลยด้วยซ้ำดังนั้นอัตราความสำเร็จในการหลอมจึงเพิ่มขึ้นได้อย่างมหาศาลด้วยอยู่แล้ว”เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างมั่นใจ

        หลี่ลั่วตบมือหนึ่งทีแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม“เช่นนั้นก็แก้ปัญหาได้แล้วไม่ใช่หรือ?”

        เหยียนหลิงชิงกะพริบตาปริบๆเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ปัญหานี้มันแก้ไขได้ง่ายๆ เช่นนี้เลยจริงๆ หรือ?

        ทำไมถึงได้ง่ายดายเช่นนี้

        เหยียนหลิงชิงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อันที่จริงมันไม่ใช่เรื่องง่ายแต่เป็นเพราะหลี่ลั่วเอาสิ่งที่อยู่เหนือสามัญสำนึกของคนทั่วไปออกมาใช้ต่างหากเพราะหากคนอื่นรู้ว่าเขาใช้น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้มาหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งละก็คงมีคนจำนวนมากชี้หน้าด่าเขาว่าสิ้นเปลืองทรัพยากรเป็นแน่

        ไช่เวยกับเหยียนหลิงชิงสบตากันไม่ได้ถามว่าน้ำต้นกำเนิดสูตรลับเช่นนี้หลี่ลั่วไปเอามาจากไหนพวกนางคาดเดาว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นความลับที่ท่านประมุขทั้งสองทิ้งเอาไว้ให้หลี่ลั่ว

        “ดูท่าคุณชายน้อยจะเป็นดาวนำโชคของคฤหาสน์ลั่วหลานเราจริงๆ”ไช่เวยที่อยู่ด้านข้างหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีบนใบหน้าอันงดงามปรากฏรอยยิ้มแห่งความปีติยินดี

        “ถึงแม้ว่าปริมาณของน้ำต้นกำเนิดสูตรลับนี้จะมีน้อยไปหน่อยแต่สำหรับผลผลิตน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเราแล้วอันที่จริงตอนนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว”

        เหยียนหลิงชิงพยักหน้าเห็นด้วยเรือนซีหยางผลิตน้ำยาเขียวครามได้เพียงแค่เดือนละร้อยห้าสิบขวดเท่านั้นหากหลี่ลั่วส่งมอบน้ำต้นกำเนิดสูตรลับให้ทุกๆสามวันละก็นับว่าเพียงพอต่อการผลิตน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งทั้งหมดแล้ว

        “เอาละไม่คุยกับพวกเจ้าแล้ว ข้าจะไปทำงานแล้วข้าจะพยายามผลิตน้ำยาเขียวครามรุ่นปรับปรุงชุดแรกออกมาให้ได้ภายในสองสามวันนี้ก่อนจากนั้นก็จะไปโฆษณาสร้างชื่อให้น้ำยาเขียวครามของเรือนซีหยางเราโด่งดังขึ้นอีกครั้งกอบกู้สถานการณ์ในตอนนี้ก่อน” เหยียนหลิงชิงถือขวดแก้วที่บรรจุน้ำต้นกำเนิดสูตรลับสีน้ำเงินเข้มเอาไว้แน่นจากนั้นก็รีบวิ่งออกไป

        หลี่ลั่วกับไช่เวยได้แต่เดินออกมาจากห้องหลอมอย่างจนใจจากนั้นเขาก็เห็นไช่เวยเร่งฝีเท้าขึ้นอย่างกะทันหัน จึงรีบคว้าแขนนางเอาไว้ทันที

        “พี่ไช่เวยพี่จะทิ้งข้าหรือไง?” หลี่ลั่วกล่าวอย่างไม่พอใจ

        ไช่เวยมองเขาด้วยสายตาใสซื่อแล้วกล่าวว่า“คุณชายน้อย เจ้าพูดอะไรน่ะ? ข้ายังมีงานต้องทำอีกมากต่างหาก”

        “พี่ไช่เวยข้าเพิ่งจะช่วยเรือนซีหยางคิดแผนการใหญ่โตพี่จะใจร้ายกับคนสร้างผลงานอย่างข้าไม่ได้นะ” หลี่ลั่วมองไปรอบๆแล้วกล่าวเสียงเบาว่า “ข้าอยากได้น้ำยาแสงวิเศษระดับห้าอีกชุดหนึ่ง”

        ไช่เวยจ้องมองหลี่ลั่วด้วยแววตาขุ่นเคือง“คุณชายน้อยยังไม่ถึงหนึ่งเดือนเลยเจ้าก็ใช้เงินไปกว่าเจ็ดแปดแสนเหรียญทองคำสวรรค์แล้วนี่มันเป็นกำไรสองปีของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่เลยนะหากเจ้ายังใช้เงินแบบนี้ต่อไปละก็ พี่สาวคนนี้จะเลี้ยงเจ้าไม่ไหวแล้วจริงๆ นะ”

        หลี่ลั่วรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อยความเร็วในการใช้เงินของเขามันดูจะเกินเหตุไปหน่อยจริงแต่เขาก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกันนะ อัตลักษณ์หลังกำเนิดของเขามันเป็นตัวดูดเงินชัดๆตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่ขอบคุณพ่อกับแม่ที่ทิ้งกิจการของคฤหาสน์ลั่วหลานเอาไว้ให้จริงๆมิฉะนั้นการขึ้นเป็นขุนนางในห้าปีของเขา คงเป็นได้แค่ความฝันจริงๆ แล้ว

        “นี่เป็นน้ำยาแสงวิเศษระดับห้าชุดสุดท้ายแล้วจริงๆ”หลี่ลั่วรับปาก

        ไช่เวยลังเลอยู่ครู่หนึ่งสุดท้ายก็กัดฟันกล่าว “ก็ได้... เช่นนั้นข้า... ไปขายกิจการอีกสองแห่งก็แล้วกัน”

        แม้แต่ไช่เวยเองก็ยังรู้สึกเจ็บปวดหัวใจด้วยความสามารถของนางแล้วนางไม่เคยต้องมาขายกิจการเพื่อประทังชีวิตเช่นนี้มาก่อนเลยจริงๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้ใครใช้ให้นางมาเจอหลุมไร้ก้นแบบหลี่ลั่วกัน จะเติมเท่าไรก็ไม่เต็มสักที

        หลี่ลั่วพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มแห้งๆอันที่จริงเขาก็ไม่ได้โกหกหากหลังจากนี้อัตลักษณ์น้ำแสงของเขายกระดับขึ้นไปถึงระดับหกได้อย่างราบรื่นแล้วในอนาคตเขาก็ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำยาแสงวิเศษระดับห้าอีกแล้วจริงๆ...

        เพราะถึงตอนนั้นเขาต้องการน้ำยาแสงวิเศษระดับหกแทน

        แต่เขาไม่กล้าพูดออกไปตอนนี้เขากลัวว่าไช่เวยจะโยนงานทิ้งแล้วหนีไปเลย