ร่างซงเยี่ยและผู้ปกป้องคนอื่นๆปรากฎบนป้อมปราการขนาดเล็ก ในป้อมมีช่องว่างมิติที่ถูกปกป้องไว้ และเป็นช่องทางหนีเส้นเดียวหากไม่สามารถปกป้องปราการนี้ได้
ปราการ-มิติปกป้องขั้นต้นทั้ง 56 คนคือมนุษย์จาก ดาวดาวทั้ง 4 พวกเขาเป็นทั้งพันธมิตรและคู่แข่งในตัว และมิติช่องว่างเล็กๆนี้ แม้ดูไม่สลักสำคัญมากมายนักแต่จะต้องปกป้องด้วยชีวิตของพวกเขา เพราะหากอสูรและปีศาจครอบครองมันได้ แม้ไม่อาจส่งอสูรผ่านมิติเข้าไป แต่หากเป็นวัสดุอุปกรณ์ หรือกล่องใบเล็กๆ ย่อมไม่เกินกำลังของพวกมัน
สายตาประหลาดมองมาที่ซงเยี่ย "นั่นมันตัวประหลาดอะไร?""ไร้แขนขา ..สวมหน้ากากปิดบัง เจ้าใช่มนุษย์แน่รึ?"สามคนอายุใกล้เกษียณ (650 ปี)"ชายผู้นี้เป็นมนุษย์ที่เพิ่งมาจากอุตรกุรุทวีปของเรา..เขาน่าจะช่วยกลุ่มพันธมิตรได้อย่างมาก"
"เพิ่งมาที่นี่ ? ทะลวงพลังตั้งต้นให้ได้เสียก่อนเถอะ"
...พลังตั้งต้นขั้น 3 "เป็นไปไม่ได้..พลังบ่มเพาะขั้น 10 ก็ต้องเข้ามาในมิติปกป้องขั้นต้นแล้ว?""เด็กเส้น ?""ใช่มนุษย์แน่เหรอ?"ไม่มีเสียงตอบโต้ใดๆ จากบุรุษหน้ากากเหล็ก..หรือเขาจะไม่ใช่มนุษย์จริงๆ?
หลังจากผ่านไป 30 นาที ฝูงอสูรและปีศาจเริ่มโจมป้อมปราการในทันที
ปราการสูงย่อมเหมาะแก่การป้องกัน..พวกเขากำลังได้เปรียบ โดยเฉพาะผู้ปกป้องที่โจมตีไกล ในที่สูงย่อมได้เปรียบมากๆแต่สถานการณ์เปลี่ยนไปเล็กน้อย เพราะมีชายซึ่งกระหายคะแนนมากเกินไป
..แต่มันจำเป็นสำหรับซงเยี่ย มากจริงๆ
เหาะออกไปจากป้อม จากนั้นใช้พลังจิตจู่โจม
เฟี้ยวๆๆๆ ขวับๆๆๆ บูมมมๆๆๆ!!อสูรระดับหัวหน้าตายเป็นเบือ
"เจ้าโง่!!! เข้ามาเดี๋ยวนี้.. บอส!ใกล้จะออกมาแล้ว!!""อันตราย ..รีบเข้ามา!!"..แต่ช้าเกินไป
..กีก้า กีก้า คว้ากกก!!..ปรากฎลำแสงนำวิถี 20 เส้นโจมตีร่างชายชายหนุ่ม..แต่เมื่อใกล้จะโดนร่างพลันสลายไปจากทักษะ#จิตเคลื่อนที่
"อ่อนหัด..หึๆๆ" ซงเยี่ยคำรามเล็กๆ คล้ายพระเอก..เพียงแต่เขาไม่ใช่
ลำแสงตามติด!! หลบครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 และครั้งที่ 4 ..พลังจิตฟื้นฟูไม่ทันแล้ว!!!
เปรี้ยงงง ..ตูมม!!ลำแสงแรกเข้าปะทะเต็มๆ โล่ห์พลังจิตทำงานทันทีเป็นครั้งที่สอง
แต่อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย..ลมหายใจรวยริน
'เจ็บใจนัก..'ความแค้นไม่ได้ชำระ ..และจะมาตายด้วยความประมาทล้วนๆ
ลำแสงสังหารอีก 19 เส้นตามมาติดๆ
"วาโยกสิณัง"
ชายไร้เส้นผม..คล้ายโกนผมทั่วทั้งศีรษะ.. ร่างคลุมด้วยผ้าหยาบสีเหลืองทอง ใบหน้าเปรี่ยมด้วยเมตตา 1 ใน 108 วิถีปกป้องโลกธาตุ ..เหาะทะยานขึ้นไป!