[จบ] ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับภารกิจเลี้ยงลูกน้อยตัวป่วน

บทที่ 36 แยกบ้าน

มื้อเย็นวันนั้น เย่เส้าถึงกับตะลึงงัน เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าซูหลีทำอาหารอร่อยได้ถึงเพียงนี้

ก่อนหน้านี้ ซูหลีอยู่บ้านอย่างหวาดกลัว เหมือนเมียรองที่ถูกกดขี่ แม้แต่การทำอาหารก็ถูกจ้าวซู่อวิ๋นควบคุม ไม่กล้าตัดสินใจเอง

ทุกครั้งที่เย่เส้ากลับมากินข้าวที่ภรรยาทำ ก็รู้สึกว่ารสชาติธรรมดา แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร กลัวว่าจะทำให้ซูหลีเสียใจ แต่มื้อนี้ทำให้เขาเปลี่ยนความคิดไปโดยสิ้นเชิง ไม่เคยคิดเลยว่าซูหลีจะทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้

ส่วนสีหน้าของจ้าวซู่อวิ๋นนั้นแทบจะดำมืดเหมือนฟ้าผ่า!

คืนนี้เย่เส้ากลับมาบ้าน ซูหลีทำอาหารใช้น้ำมันเยอะมาก... ปกติเวลาเธอผัดผัก เธอจะใช้ตะเกียบจุ่มลงในขวดน้ำมันแค่ไม่กี่หยด การผัดแบบเร็วๆ แล้วได้กลิ่นหอมขนาดนี้ ต้องใช้น้ำมันไปไม่น้อยแน่ๆ เธอแทบจะใจสลาย!

เสี่ยวเย่ปิงชอบอาหารที่แม่ทำมาก เขาชมไม่หยุดปาก "อาหารที่แม่ทำอร่อยจัง!"

ปกติเขาไม่ชอบกินโจ๊กข้าวโพดที่สุด แต่คืนนี้กลับกินไปตั้งสองชาม แถมยังกินขนมปังธัญพืชไปอีกสองชิ้น จนท้องป่อง

จ้าวซู่อวิ๋นรู้สึกเสียดายมาก ปกติอยู่บ้านสองคนแม่ลูกก็ไม่ได้กินข้าวเยอะขนาดนี้ คืนนี้แค่เย่เส้ากลับมา พ่อลูกก็กินข้าวมากกว่าปกติหนึ่งมื้อเสียแล้ว 

แต่เธอก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา ได้แต่จ้องมองซูหลีด้วยความไม่พอใจ คอยจับผิดและจ้องเขม็งเป็นระยะ

แต่ซูหลีอาจจะเพราะเย่เส้าอยู่ด้วย จึงไม่สนใจจ้าวซู่อวิ๋นเลย ไม่ว่าจะทำหน้าบึ้งตึงหรือจ้องมองแค่ไหน เธอก็ไม่แยแส ทำให้จ้าวซู่อวิ๋นโกรธจนแทบกระอักเลือด

เย่เส้าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เขารู้นิสัยแม่ของเขาดี คิดว่าแม่คงจะไม่ชอบใจพวกเขาแล้ว

เป็นอย่างที่คิด หลังอาหารเย็น จ้าวซู่อวิ๋นก็เริ่มเปิดฉาก

 " แม่ครับ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้อยู่บ้านนานนัก แต่ตั้งแต่ที่ผมกลับมาตอนบ่ายจนถึงตอนนี้ก็เห็นสถานการณ์ในบ้านเราแล้ว ผมว่าแม่กับซูหลีเข้ากันไม่ได้แล้ว"

เย่เส้าพูดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำเอาจ้าวซู่อวิ๋นงุนงง

"แกหมายความว่ายังไง? แม่สามีเข้ากับลูกสะใภ้ไม่ได้ แกไม่โทษลูกสะใภ้ แต่กลับมาพูดกับแม่แบบนี้?"

"ตอนนี้ผมเองไม่อยากหาว่าใครถูกใครผิดแล้ว การหาเรื่องพวกนี้มันไม่มีประโยชน์ คนหนึ่งเป็นแม่ อีกคนเป็นภรรยา ทั้งสองคนทะเลาะกัน ลูกก็ไม่สบายใจ"

ซูหลีอยากรู้ว่าเย่เส้ามีแผนอะไร ถึงแม้ว่าจะเป็นสามีของเจ้าของร่างเดิม และเป็นสามีของเธอในตอนนี้ แต่เธอก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้เลย แทบจะเรียกได้ว่าไม่เคยรู้จักเขามาก่อน

จ้าวซู่อวิ๋นถอนหายใจยาว "ที่แม่มีปัญหากับลูกสะใภ้ ก็เพราะเรื่องเสี่ยวเย่ปิง ตอนนี้หล่อนไม่ให้แม่เลี้ยงหลาน แม่ก็ต้องโกรธเป็นธรรมดา เพราะแม่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เกิด จู่ๆ จะไม่ให้เลี้ยง แม่ทนไม่ได้หรอก"

"แม่ครับ ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้กับแม่ สถานการณ์ของเย่ปิงตอนนี้เป็นยังไง ผมคิดว่าคนในหมู่บ้านรู้กันหมดแล้ว ผมเห็นด้วยที่ซูหลีจะเลี้ยงลูกเอง และผมก็เห็นด้วยที่เธอไม่ให้แม่เลี้ยง"

จ้าวซู่อวิ๋นแทบจะกระโดดโหยง นี่มันคำพูดที่ออกมาจากปากลูกชายแท้ๆ ของเธอจริงหรือ เขารังเกียจแม่ขนาดนี้เลยหรือ ถึงได้พูดจาแบบนี้

เธอโกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าเย่เส้าแล้วด่า "เย่เส้า แกยังคิดว่าฉันเป็นแม่ของแกอยู่ไหม ถึงได้กล้าพูดแบบนี้"

"ก็เพราะผมคิดว่าแม่เป็นแม่แท้ๆ ผมถึงไม่อยากทะเลาะกับแม่ ในเมื่อแม่ไม่อยากอยู่ร่วมกับซูหลีนัก งั้นก็แยกครอบครัวกันเถอะ!"