มาสารภาพบาปกับแม่ซะดีๆ
ตอน หลอกผู้ชายหล่อมาเป็ลูกสมุน
เช้าอันสดใส หนุ่มสาวหลายคนกำลังเดินเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง บ้างกำลังพูดคุยเื่เรียนและวิชาการ บ้างกำลังทักทายกัน
ผู้หญิงอายุยี่สิบปลายสวมชุดเดรสสีม่วง แต่งตัวคล้ายแม่มดเดินเข้ามา ทำให้ทุกสายตาหันมาจ้องมอง สาวสวยถือไอศกรีมและก้มเลีย มีเด็กหญิงวัยอนุบาลนั่งขี่คอ ทว่าผู้คนกลับมองเห็นเพียงสาวสวยเพียงคนเดียว
"หาคนที่เก่งๆกฎหมายนะ เราขาดคนที่รู้เื่กฎหมาย" เด็กหญิงบนหัวสาวสวยเอ่ย
"แต่คนนั้นก็หล่อดีนะ เอาไหม น่าจะฉลาดเหมือนกัน" คุณแม่ชี้ไปยังหนุ่มหล่อที่กำลังยืนหน้าตึกวิศวะ
"เห้อ! บอกอะไรให้ฟังหน่อย"
"ก็ได้ๆ งั้นไปตึกนิติศาสตร์ เอาคนที่หล่อและเก่งวิชากฎหมาย โอเคไหม"
"ดีมาก เดี๋ยวๆ นั้นซุ้มขายน้ำนี่ ซื้อน้ำแดงให้หนูหน่อย"
หน้าตึกนิติ มีหนุ่มหล่อสามคนกำลังก้มหน้าติววิชาว่าความอยู่ สาวสวยเดินเข้ามายืนท้าวสะเอวมองและหัวเราะ ฮิ! ๆ
"นี่ พวกนายน่ะ มีใครอยากไปทำงานกับพี่ไหม"
"งานอะไรพี่" หนุ่มคนนึงตอบ
"งานเพื่อสังคม ช่วยคนไถ่บาปน่ะ"
"ไม่เอาๆพี่ ผมจะสอบกันแล้ว" หนุ่มอีกคนปฏิเสธ
"งั้น สอบแล้วไปนะ อ่ะนี่นามบัตร" หญิงสาวยื่นบัตรสีขาวดำยัดใส่มือหนุ่มคนที่สามแล้วเดินออกมา
"พวกนี้ดูเป็เด็กเรียน ทำอะไรไม่ได้เื่หรอก" สาวสวยบ่น
"อ้าว! ทำไมมีคนไปยืนบนนั้นล่ะ รับแสงแดดรึ" เด็กหญิงชี้ไปบนยอดตึกสูง เห็นหนุ่มหล่อคนนึงกำลังยืนอยู่ที่ขอบแกแพงชั้นดาดฟ้า เขากางแขนราวกับพร้อมจะะโลงมา
"ไป! มันจะฆ่าตัวตาย" แม่ออกวิ่ง ลูกสาวะโลงจากคอแล้ววิ่งแซงไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ต่างกันมาก
เด็กหญิงะโโหยงเหยงเพื่อกดลิฟท์ที่สูงเหนือหัว พอแม่มาถึงลิฟท์ก็เปิดพอดี ติ๋ง! ทั้งสองขึ้นลิฟท์ไปชั้นบนสุดแล้ววิ่งวนขึ้นบันไดไปชั้นดาดฟ้า ถีบประตูเปิดแล้ววิ่งออกมายืนหอบหายใจอยู่หลังหนุ่มนักศึกษา
แฮ่ก! ๆ ๆ "เดี๋ยวก่อน นี่นายน่ะ" สาวสวยหน้าดำหน้าแดง เหงื่อซึมอาบแก้มสองข้าง
"มาทำไมเนี่ย คนจะตายแล้วยังมายุ่งอีก ชีวิตกรูเป็อะไรนักหนาวะ" หนุ่มผอมหันมาบ่น
"ก็นายน่ะ อยากลองไปทำงานกับฉันไหม"
"งานอะไรวะ แค่เรียนก็ยังไม่ไหวแล้วเนี่ยคนขี้แพ้อย่างผมจะทำอะไรได้" ชายหนุ่มหันมาบ่นทั้งที่ยังยืนกางแขนอยู่บนขอบกำแพง
"เอา ๆ แล้วนายไม่สบายใจอะไร ไหนบอกพี่ได้ไหมล่ะ"
"เื่อะไรผมต้องบอกด้วย บอกแล้วจะช่วยอะไรได้รึไง ทำอย่างกะตัวเองวิเศษวิโส เป็แม่พระหรือไง" ชายหนุ่มลงอารมณ์กับสาวที่เข้ามาขัดจังหวะการตายของเขา
"ถ้าฉันบอกว่าช่วยได้จะเชื่อไหมล่ะ ไหนๆก็จะตายแล้วนี่ ลองหน่อยไหมล่ะ" สาวสวยเดินเข้ามาใกล้อีก ยืนข้างหลังและเงยมองร่างกายผอมสูงบนขอบกำแพง
"แฟนผมนอกใจไปคบกับพี่รหัสของตัวเอง แม่ผมเล่นชู้ ผมสอบตกกฎหมายห้าวิชาพร้อมกัน ไง ฟังแล้วพี่ช่วยได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ไปไกลๆซะ"
"โอ้โห ทั้งโง่ทั้งซวยเลยแม่" เด็กหญิงยืนเกาหัวอยู่ไกลๆ
"เอาๆ การเรียน ครอบครัว ความรัก ช่วยได้สิ ลาออกแล้วไปอยู่กับฉันไหมล่ะ" สาวสวยเอ่ย
"บ้า พี่ไม่ใช่เทวดา จะทำได้ยังไง" หนุ่มหล่อตอบแล้วย่อเข่า หันหน้ามองออกไปนอกตึก ทำท่าจะกระโจนลงไปเดี๋ยวนั้น
หมับ! สาวสวยสอดมือลอดใต้กางเกงขายาวสีดำแล้วบีบไข่หนุ่มนักศึกษา โอ๊ย! ๆ เขาร้องลั่นและยืนตัวงอ ส่วนเด็กหญิงวิ่งลงลิฟท์กลับไปยืนรอข้างล่าง
"จะรีบตายทำไมล่ะ หน้าตาก็ดี รูปร่างก็ดี ฟิตกล้ามอีกหน่อยก็ทำงานกับพี่ได้แล้วเนี่ย ฮิ!"
"ไม่เอาพี่ ปล่อยผมตายเถอะ"
"ก็ได้ ๆ ไหนๆก็จะตายแล้วมีความสุขกันหน่อยดีไหมล่ะ" สาวสวยคลายบีบจากไข่แล้วเปลี่ยนมาลูบเป้ากางเกง ก้มหัวลอดใต้หว่างขาหนุ่มน้อยแล้วเงยหน้ามองฟ้า ใช้มือรูดซิบล้วงเอาแท่งลำอ่อนๆออกมากำรูด
ส่วบ! ๆ ๆ
"โอย! พี่ ผมเสียวนะ" นักศึกษาหนุ่มยืนขาสั่นบนขอบกำแพงในลักษณะหันหน้าออกไปนอกตึก
"เสียวก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ชอบใช่ไหมล่ะ นายเคยมีความสุขกับแฟนเก่าเท่าไรฉันจัดให้ได้มากกว่าสองเท่าเลยหละนะ ทีนี้ลืมเื่แฟนเก่าได้หรือยัง"
"อูย! ๆ ได้ ได้ครับ" หนุ่มน้อยเอ่ยขณะก้มมองมือขาวๆที่กำรูดแท่งเอ็นจนแดงเถื่อกและแข็งจนสั่นหงึก ๆ
"เห็นไหม แก้ปัญหาได้ข้อนึงแล้ว เชื่อรึยังว่าฉันช่วยนายได้"
"แล้ว แล้วเื่เรียนล่ะครับ"
"ก็ลาออกไปซะ"
"บ้า พ่อผมเอาตายแน่"
"นายเรียนเพื่อทำงานใช่ไหม"
"ครับ อูย"
"แล้วถ้าทำงานได้เลยล่ะ จำเป็ต้องเรียนอีกไหม"
"แต่ แต่ว่าเงินมันจะดีหรือพี่"
"นายเรียนอะไร"
"วิศวะเคมีครับ"
"เออ! สตาร์ทอย่างดีก็เจ็ดแปดหมึ่น ไปทำกับฉันสตาร์ทแสนนึงโอเคไหม"
"ครับ ๆ แล้ว แล้วๆพี่เป็ใครเนี่ย"
"ก็แม่คนใหม่ของแกไง เห็นไหมแก้ปัญหาได้อีกข้อแล้ว ปล่อยมันออกมาสิ น้ำบาปของนายน่ะ นับจากนี้ถือว่านายได้ไถ่บาปของพวกขี้แพ้ออกไปจากตัวแล้วฮิ! ๆ"
ส่วบ! ๆ ๆ มือเล็กๆกำกระชากแท่งเนื้อยาวโง้งจนมันกระตุก
โอ๊ะ! โอ๊ย! หนุ่มนักศึกษาร้องลั่นตึก น้ำขาวขุ่นพุ่งปรี๊ดลงไปราดบนพื้นเบื้องล่าง