เซียวเยี่ยจู่โจมสำเร็จเพียงครั้งเดียวก็ไม่คิดจะรั้งรอเขาดีดตัวถอยหลังกลับมาอย่างสุดแรง!
ในชั่วพริบตานั้นเองก้นอันหนาหนักและบึกบึนของหมีกรงเล็บิญญาพลันนั่งกระแทกลงมาทางด้านหลังพร้อมกับแผ่นหลังที่ใหญ่โตราวกับูเาลูกย่อมๆ ที่บดขยี้ครูดไปกับพื้น!
แม้แต่แผ่นหินอ่อนหนาๆยังถูกทับจนยุบตัวลงไปในพริบตา
และนี่ก็คือสาม... ทับร่าง!
แม้ท่านี้จะดูซื่อบื้อและน่าตลกขบขันแต่อานุภาพทำลายล้างนั้นเหลือคณา!
มันคือบทเรียนที่เหล่าผู้ตื่นรู้นับไม่ถ้วนต้องแลกมาด้วยชีวิตเพื่อสรุปเป็เคล็ดลับในการรับมือกับมอนสเตอร์ประเภทหมี!
หากไม่คุ้นเคยกับรูปแบบการโจมตีของมอนสเตอร์ประเภทหมีแล้วบุ่มบ่ามลอบเข้าไปโจมตีด้านหลังส่วนใหญ่มักจะหลงกลจนพบจุดจบเช่นนี้
โชคดีที่เซียวเยี่ยคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้าจึงล่าถอยออกมาได้ทันท่วงที
ทว่าเมื่อมองไปยังหลุมลึกที่แผ่นหินแตกกระจายจากการถูกนั่งทับเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียวสันหลัง
ในเวลาเดียวกันหมีกรงเล็บิญญาตัวนั้นก็ถูกเซียวเยี่ยประทับสถานะพิษเพลิงิญญาเข้าให้แล้ว!
ขนหนาเตอะบนหลังของมันมีไฟลุกขึ้นมาสร้างความเสียหายจากการเผาไหม้ไปพร้อมๆ กับผลของพิษ
[-10!]
[-15!]
ความเ็ปจากพิษเพลิงิญญาที่ทั้งแสบทั้งร้อนกระตุ้นให้หมีกรงเล็บิญญายิ่งคลุ้มคลั่งมากขึ้นพร้อมกันนั้นแถบพลังชีวิตของมันก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็น
[หมีกรงเล็บิญญาโตเต็มวัย]
[ระดับ: บอสขั้นสูงระดับ 15]
[พลังชีวิต: 4953/5000]
เพียงไม่กี่วินาทีพลังชีวิตของมันก็ลดฮวบลงไปส่วนหนึ่งจากการถูกเผาและพิษขณะที่เซียวเยี่ยอาศัยความเร็วที่เพิ่มขึ้นจากทักษะก้าวย่างกระแสวารีรีบถอยห่างออกมาจากเ้าหมีคลั่งอย่างรวดเร็ว
หลังจากนี้ขอเพียงหาโอกาสโจมตีพิษเพลิงิญญาซ้ำลงไปอีกครั้งแล้วถอยออกมาในระยะที่ปลอดภัย หากทุกอย่างเป็ไปอย่างราบรื่นการที่เขาจะยื้อเวลาจนหมีกรงเล็บิญญาตัวนี้สิ้นใจไปก็ไม่ใช่เื่ยาก!
..........
ทว่าในขณะนี้สถานการณ์ของผู้ตื่นรู้คนอื่นๆ ที่มาถึงชั้นที่ 5 ของหอคอยแห่งการทดสอบกลับไม่ได้ราบรื่นเหมือนเซียวเยี่ย
หวังเปียวผู้มีอาชีพนักพรตยุทธ์ัพันซึ่งเป็อาชีพสายต่อสู้ระยะประชิดระดับ S เขากระชับกระบองศึกอาวุธคู่กายไว้ในมือทันทีที่เห็นหมีกรงเล็บิญญาขนาดมหึมาราวกับูเาเขาก็คิดไปเองว่ามันคงเหมือนกับภูตพฤกษาะในชั้นที่ 2 ที่มีดีแค่ขนาดและพลังชีวิตแต่การโจมตีนั้นเชื่องช้า
หวังเปียวรู้ดีว่าขณะนี้มีผู้ชมจำนวนมหาศาลรวมถึงพ่อของเขากำลังจับตาดูอยู่ด้านนอกหอคอยเขาจึงคำรามลั่นก่อนจะควงกระบองพุ่งทะยานเข้าใส่หมายจะแสดงศักยภาพของอาชีพที่ทั้งถึกและทนให้เป็ที่ประจักษ์ทว่าหมีกรงเล็บิญญากลับสั่งสอนบทเรียนแรกให้เขาในทันที!
มันพุ่งชนเข้าใส่หน้าของหวังเปียวด้วยความรวดเร็วและรุนแรงราวกับหัวรถจักรโดยที่เขายังไม่ทันได้ตั้งตัวเสียด้วยซ้ำ
[-891!]
ตัวเลขความเสียหายเกือบ900แต้มะเิขึ้นเหนือศีรษะของหวังเปียวนับว่ายังดีที่เขาเป็อาชีพสายลุยระดับ S ที่มีพลังป้องกันและเืค่อนข้างสูงจึงไม่สลายไปในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!
อย่างไรก็ตามภาพนี้ทำให้ผู้ชมที่อยู่ด้านนอกหอคอยต่างพากันส่ายหน้า ประธานสมาคมใหญ่ทั้งสี่ยกเว้นหวังเหมิ่งพ่อของเขาที่เป็ประธานสมาคมอินทรีดำอีกสามคนที่เหลือต่างก็มองดูฉากอันน่าขำขันนี้ด้วยความตลกขบขันและพากันเย้ยหยันอย่างไม่เกรงใจ“ดูเหมือนว่าคุณชายหวังคงต้องกลับไปฝึกทักษะการต่อสู้มาใหม่เสียแล้วล่ะ...”
หวังเหมิ่งสีหน้าบิดเบี้ยวไปทันทีและในวินาทีต่อมาภาพบนจอก็แสดงให้เห็นว่าหวังเปียวถูกหมีกรงเล็บิญญาโอบรัดไปเสียแล้ว!
แขนอันทรงพลังของหมีกรงเล็บิญญาคว้าตัวหวังเปียวไว้อย่างแ่าก่อนจะรัดเข้ากับอ้อมอกของมันอย่างสุดแรง
โอบรัด!
คำที่ฟังดูแสนจะอบอุ่นนี้ต่อเมื่อได้มาเห็นกับตาตนเองเท่านั้นถึงจะเข้าใจว่ามันสยองขวัญเพียงใด
[-1526!]
ความเสียหายรุนแรงเกินกว่าที่แถบเืของหวังเปียวจะรับไหวร่างของเขาพลันเปลี่ยนเป็เงาสีขาวสลายไปในทันที
จากนั้นหน้าจอก็กลายเป็สีเทาพร้อมกับมีประกาศปรากฏขึ้นมา
[ผู้ทดสอบหวังเปียวถูกคัดออก ผลงานสุดท้ายคือ ชั้นที่ 5]
ตัวแทนจากสมาคมอินทรีดำรีบเข้าไปประจบประแจงประธานหวังเหมิ่งทันที“ท่านประธานครับ ผลงานของเสี่ยวเปียวนับว่ายอดเยี่ยมมากแล้วถ้าเป็คนอื่นเพิ่งจะตื่นรู้มาคงไม่มีทางหลบการโจมตีของหมีกรงเล็บิญญาพ้นหรอกครับ”
หวังเหมิ่งยังคงหน้าดำคร่ำเครียดไม่พูดจาท่าไม้ตายหนึ่งพุ่งทะยาน สองโอบรัด และสามทับร่างของมอนสเตอร์ประเภทหมีนี้แม้แต่ตัวเขาที่เป็ประธานสมาคมก็ยังต้องผ่านดันเจี้ยนมานับไม่ถ้วนถึงจะได้เรียนรู้มันแต่ลูกชายของเขากลับพลาดท่าโดนไปถึงสองกระบวนท่าต่อหน้าสาธารณชนทำให้เขารู้สึกอับอายขายหน้าเป็อย่างยิ่ง
ทางด้านหลินเสวียิผู้ตื่นรู้อาชีพระดับSอีกคนก็ไม่ได้มีสภาพดีไปกว่ากัน ตลอดสามปีในโรงเรียนมัธยมเขาคอยเดินตามหลังเซียวเยี่ยและคอยขอคำชี้แนะอย่างถ่อมตัวเสมอมาจึงได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างเขาจึงไม่ได้พุ่งเข้าใส่หมีกรงเล็บิญญาอย่างบุ่มบ่ามทำให้หลบกระบวนท่าแรกที่พุ่งเข้ามาราวกับรถไฟได้อย่างหวุดหวิดและยังอาศัยทักษะเฉพาะตัวของอาชีพนักกระบี่เหมันต์อย่างค่ายกลปราณเหมันต์คอยถ่วงความเร็วของมันไว้จนหลบพ้นท่าโอบรัดที่แสนอันตรายมาได้
จากนั้นเขาจึงสลับเท้าอ้อมไปด้านหลังของหมีกรงเล็บิญญาและเริ่มระดมโจมตีด้วยกระบี่ในมืออย่างบ้าคลั่ง!
การรับมือกับมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่เคลื่อนไหวอุ้ยอ้ายต้องอ้อมไปตีด้านหลังนี่คือสิ่งที่เซียวเยี่ยเคยสอนเขาไว้
น่าเสียดายที่หลินเสวียิเรียนรู้มาเพียงแค่เปลือกเพราะไม่ใช่ว่ามอนสเตอร์ขนาดใหญ่ทุกตัวจะมีจุดอ่อนอยู่ที่ด้านหลังเสมอไปโดยเฉพาะหมีกรงเล็บิญญาที่ใหญ่โตราวกับูเาลูกนี้
เมื่ออธิการบดีหลินเจิ้งหนานหัวหน้าจาง และคนอื่นๆที่มุงดูอยู่เห็นภาพจากหน้าจอว่าหลินเสวียิหลบการโจมตีอันทรงพลังสองท่าแรกได้สำเร็จและอ้อมไปอยู่ด้านหลังของหมีได้ ทุกคนต่างก็แสดงอาการดีใจออกมา“สมกับเป็เมล็ดพันธุ์อัจฉริยะของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของเราจริงๆ!”
“การเคลื่อนที่ที่พลิ้วไหวขนาดนี้ บวกกับอาชีพระดับ S ของเขา ไม่แน่ว่าเขาอาจจะผ่านชั้นที่ 5 นี้ไปได้!”
อธิการบดีหลินเจิ้งหนานลูบคางพลางยิ้มกว้าง“ผมดูคนไม่ผิดจริงๆ หลินเสวียิคนนี้มีแววมาตั้งนานแล้ว”
“โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของเราได้ให้กำเนิดยอดคนขึ้นมาแล้วอนาคตของนักเรียนหลินนั้นไร้ขีดจำกัดจริงๆ!”
ทว่าถังหว่านเอ๋อร์ที่มองไปยังหน้าจอใหญ่กลับขมวดคิ้วมุ่นเพราะหลินเสวียิกำลังละโมบเกินไป!
แม้ว่าอาชีพนักกระบี่เหมันต์ของเขาจะสร้างความเสียหายได้น่าประทับใจเมื่อเปิดใช้สถานะธาตุเหมันต์แต่สำหรับบอสที่ดุร้ายอย่างหมีกรงเล็บิญญาไม่อาจยืนปักหลักโจมตีอยู่ในตำแหน่งเดิมนานเกินไปได้เป็อันขาด
และก็เป็ไปตามคาดหมีกรงเล็บิญญาบนหน้าจอใหญ่ััได้ถึงความเย็นะเืที่ก้นของมันมันแผดร้องคำรามเสียงหลง ก่อนจะทิ้งตัวนั่งกระแทกลงอย่างกะทันหัน!
หลินเสวียิที่กำลังระดมฟันอย่างเพลิดเพลินไม่มีทางหลบพ้นเขาเบิกตากว้างมองดูบั้นท้ายที่ใหญ่ราวกับูเาถล่มลงมาทับหัวของตนเอง!
หลินเสวียิทั้งใทั้งลนลานจนอยากจะสบถออกมา“ฉิบหายแล้ว...”
ทว่าคำพูดยังไม่ทันหลุดจากปากตัวเลขความเสียหายมหาศาลก็ะเิออกมาจากศีรษะของเขา!
[-2158!]
มันบดขยี้โล่เหมันต์ของเขาจนแตกละเอียดในพริบตา!
นี่คือท่าไม้ตายที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของมอนสเตอร์ประเภทหมีสาม... ทับร่าง!
พลังชีวิตของหลินเสวียิเกือบจะหมดแถบไปเหลือเพียงขีดแดงจางๆ เท่านั้น แต่มันยังไม่จบเพียงแค่นั้นเพราะหมีกรงเล็บิญญาที่นั่งทับลงไปดูเหมือนจะยังไม่สะใจ มันล้มตัวลงนอนราบแล้วใช้แผ่นหลังที่กว้างขวางนั้นบดขยี้ครูดร่างของหลินเสวียิไปกับพื้น...
[-951!]
[-861!]
ตัวเลขที่น่าสยดสยองปรากฏขึ้นอีกไม่กี่ครั้งเท่านั้น
และหลินเสวียิก็ได้กลายเป็ผู้ทดสอบคนแรกในการทดสอบครั้งนี้ที่ต้องมาจบชีวิตลงเพราะถูกหมีนั่งทับจนตาย
ร่างของเขาสลายกลายเป็แสงสีขาวหน้าจอที่แสดงภาพมุมมองของเขากลายเป็สีขาวดำในทันที
[ผู้ทดสอบหลินเสวียิถูกคัดออก ผลงานสุดท้ายคือ ชั้นที่ 5]
..........
เมื่อเห็นฉากนี้จากหน้าจอใหญ่รอยยิ้มบนใบหน้าของอธิการบดีหลินพลันแข็งค้าง เขาเค้นคำพูดออกมาจากซอกฟัน“หัวหน้าจาง... ยังเหลืออีกกี่คนที่ยังไม่ถูกคัดออก?”
หัวหน้าจางรีบก้มลงตรวจสอบข้อมูลแล้วตอบว่า“ท่านอธิการบดีครับโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของเราเหลืออีกสองคนครับคนหนึ่งคือนักเรียนฉินเยียนหรานที่มีอาชีพระดับ S ส่วนอีกคน...”
“เป็เซียวเยี่ยอย่างนั้นเหรอ!?”
หัวหน้าจางเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงขณะที่อธิการบดีหลินกลับทำหน้าไม่สบอารมณ์แล้วกล่าวว่า“เซียวเยี่ย? ไอ้ขยะที่ได้อาชีพไร้ระดับนั่นน่ะหรือป่านนี้คงยังติดอยู่ในชั้นแรกอยู่เลยล่ะมั้ง...”
“รีบเปลี่ยนภาพบนหน้าจอใหญ่ไปที่มุมมองของฉินเยียนหราน!”