ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ไม่เชื่อหรอก!!! ชายหนุ่มสั่งให้พวกมันกลับมาใหม่แล้วเดินเป็นเส้นทาง…แต่แล้วผ่านไป 10 ช่องมันก็ยังไม่เกิดอะไรขึ้น ซอว์งงไก่ตาแตก หรือว่าซอมบี้จะไม่รับผลกระทบอะไรเลย? หรือจริง ๆ แล้วมันเป็นเส้นทางที่ถูกกันแน่? ซอว์กลายร่างเป็นมนุษย์เหยียบความว่างเปล่าช่องแรก
โผละ!!!
“แม่มึงเหอะ!!!”
ชายหนุ่มคำรามลั่นเมื่อเขากลายเป็นวิญญาณที่ตกตายไป ตัวเขาสั่นระริกราวกับจะบีบคอคนคิดสถานที่แห่งนี้ แต่เขาก็พยายามสงบอารมณ์ ซอว์รีบใช้ใบชุบเกิดที่เดิมก่อนจะกลายเป็นอสูรกลืนวิญญาณ อย่างน้อยมันก็เป็นซอมบี้เหมือนตัวอื่น ๆ คงถูกงดเว้นเหมือนเด็กเปรตได้สบาย ไม่ว่าเปล่าชายหนุ่มก็เดินไป
โผละ!!!
“อ้ากก⁓ งดเว้นก็เชี่ยแล้ว…” วิญญาณหนุ่มคำรามลั่น หรือว่าเด็กเชี่ยพวกนั้นไม่ใช่ร่างจริงเลยไม่ถูกทำลาย บ้าน่า! ขนาดหินหรืออะไรก็ตามตามข้อมูลสุดท้ายก็ตกตายอยู่ดี แม้แต่โยนหิน โยนนิ้ว เผลอทำลมปราณไปโดนก็ตัวแตกหมด ซอว์ใช้เกิดใหม่อีกครั้งกลับมาที่เดิม
“ทารกเวรนั้นเป็นซอมบี้ ตัวเล็ก แล้ว ๆ ๆ แล้วมีอะไรอีกวะ? ใส่แพมเพิสตัวเดียวหรอ” เหอะ! เขาไม่เชื่อว่าการเดินทางได้อย่างสะดวกของหุบเหวนี้จะเป็นอะไรที่ต้องชีเปลื่อย ไม่งั้นลุงฉัตรที่รักความสงวนคงโบกหน้ามันแน่ ๆ ซอว์สูดลมหายใจลึก ๆ ก้มลงคลานไปอย่างช้า ๆ เขาก้มลงมองความว่างเปล่าด้านหน้าจิตใจก็แทบแหลกสลาย
นี่เขาจะไม่ตายใช่ไหม?
ไม่ว่าเปล่าซอว์คลานแตะจุดเริ่มต้นทันที แปะ! แต่แล้ว…แต่แล้วเขาก็ไม่ตาย ซอว์ขมวดคิ้วยิ้ม
“เดี๋ยว ๆ ๆ ถ้าสมมุติกรูเลือกคลานถูกช่องเนี่ยมันก็ไม่ต่างจากเดิมรึเปล่าวะ? ” ซอว์ยิ้มเหยเกเริ่มหวาดกลัว เขาเริ่มคลานไปช่องที่สอง แปะ และเป็นอีกครั้งที่เขารอด ชายหนุ่มรู้สึกว่าบางทีอาจจะใช่ก็ได้
“ลูกพ่อ!! เอาดาบหนึ่งดาวไปแทงพื้นโชว์กายกรรมสิลูก” แอร๋⁓ เด็กทารกจำนวนมากคลานมา เขาก็หยิบดาบแจกจายไป พริบตาที่เด็กทารกโดดขึ้นพร้อมเอาดาบแทงความว่างเปล่า โผละ!! พริบตาที่มันอยู่สูงกว่าที่กำหนดและเป็นเส้นทางที่ผิดจะถูกฆ่าตายทันที
ซอว์ประกายดวงตายินดี
“ดีมากลูกพ่อ!! ตายได้ดีย์⁓ วะฮ่า ๆ ๆ ” เขาหัวเราะราวกับคนบ้าและรีบกลิ้งกลับเข้าที่เดิมทันที
“ได้เรื่องแล้วกู” ซอว์กลายร่างเป็นซอมบี้อ้วนหีบปีศาจ อัญเชิญลูก ๆ ออกมาพร้อมสั่งให้มันไปยังช่องต่าง ๆ และกระโดดขึ้นเขวี่ยงนิ้วที่ขาดใส่พื้น โผละ ๆ ๆ ๆ ชายหนุ่มมองผลงานขณะที่ศพและนิ้วจำนวนมากตกไป เขารีบกากเส้นทางที่ผิดและระบายสีเขียวเส้นทางที่ถูก
'ต่อไป'
ตึง! ซอว์กระแทกกล่องสมบัติปรากฎซอมบี้เด็กอีกครั้ง ให้พวกมันประจำแต่ละช่อง หากนับความกว้างแล้วก็ประมาณ 200 ช่องแต่เขาคงไม่มีปัญญาทำขนาดนั้น ดังนั้นเขาจึงเน้น 10 ช่องเป็นทางยาวเป็นหลัก เพื่อให้เส้นทางนี้คืบหน้าไปเรื่อย ๆ ไม่งั้นตอนที่อสูรลวงตามาถึงเพื่อทดสอบความลึกลับของเขา กับพลอยที่คาดหวัง(ลึกๆ)ให้เขาโชว์เก่งคงล้มเหลวหากเน้นความกว้างอย่างเดียว
‘ลุย ลุย ลุย ลุย กระโจนไปเลยลูกพ่อ!! ’
ซอว์เอาใจช่วยลูกน้อยตัวเอง เขากระแทกหีบหลายครั้งเรียกออกมาถี่ ๆ ทำให้เวลาสองชั่วโมงของเขาก็มาถึงจุดที่มีซอมบี้นกยักษ์ระดับลมปราณที่ 45 แล้ว แต่ซอว์มั่นใจว่าพวกหล่อนตอนนี้คงไปไกลกว่านั้น เวลาหลายชั่วโมงที่เขาไม่อยู่อาจจะเหนือกว่า 50 แน่ ๆ
ชายหนุ่มเริ่มออกสำรวจเส้นทางอีกครั้ง คราวนี้เขาใช้เวลาไปไม่เท่าไหร่เพราะเริ่มมีเส้นทางที่ถูกเยอะบ้างประปรายทำให้ไม่เสียเวลาโดยใช่เหตุ ในที่สุดเขาก็ลามมาถึงระดับลมปราณที่ 65 ซอว์ที่คิดว่าควรพอแค่นี้
เขาก็ทำให้มันกว้างกว่าฝั่งเดียวเพื่อขยายพื้นที่ ไม่รู้ว่าหากถึงตอนตี 5 แล้ว เขาจะสามารถขยายไปได้แค่ไหน บางทีครอบคลุมทั้ง 30 เส้นทางหรือสามสิบช่องตลอดแนวจนถึงจุดสิ้นสุดลมปราณที่ 65 แน่นอนว่าอาจจะไม่ใช่เรื่องเกินจริงซะทีเดียว
ซอว์มองลูกรักที่ทำงานให้ตัวเองอยู่นานหลายชั่วโมง ก็เปลี่ยนร่างเป็นอสูรกลืนวิญญาณพร้อมปล่อยแมลงออกมาเพื่อตอนที่เดินทางกับพลอย เขาจะได้รู้ภัยอันตรายรอบ ๆ แต่แล้วชายหนุ่มสีหน้าก็เปลี่ยนเมื่อเขารับว่าในเขตแดนแมลงกลืนวิญญาณนี้ทำในสิ่งที่เขาคาดไม่ถึง
‘ไหงมันมีออร่าสีแดงสีขาวตรงช่องฟะ!!? ’ ต่อให้คนโง่แค่ไหนก็ตาม ก็รู้ว่าช่องสีขาวคือเส้นทางที่ถูก และหลังจากที่เขากากบาท ระบายเส้นทางมาก็ทำให้รู้ว่าเขตแดนที่แมลงกลืนวิญญาณแสดงออกมาถูกเป๊ะราวกับคัดลอกมาเลย ไม่สิ! มันคือของจริงนี่หว่า
‘ไปเช็คสิ’
ลูก ๆ จำนวนมากทดลองออร่าช่องสีขาวในสายตาชายหนุ่ม แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร เขาเลยสั่งให้มันตรวจสอบช่องสีแดงมั้ง แต่แล้วร่างเด็กทารกก็ถูกทำลายทันที ซอว์ถอนหายใจส่ายหน้า อะไร…ความพยายามหลายชั่วโมงของเขากลับพังทลายเพียงความไม่รอบคอบของเขา หมอกจำนวนมากปกคลุมร่างกายชายหนุ่มก่อนที่จะจางหายไปเป็นมนุษย์ธรรมดา
“โอเค…ฉันจะจำไว้ว่ามันสามารถตรวจสอบอันตรายอย่างกับดัก อืม ๆ ”
เขาอารมณ์เสีย ให้ข้อมูลมาแต่ก็เสล่อไม่ให้ให้หมดแต่จะไปโทษมันก็ไม่ได้ ซอว์ส่งแมลงกลืนวิญญาณไว้จุดต่าง ๆ ที่ตัวเองคาดหวังไว้แต่ก็นำแมลงกลืนวิญญาณตัวนึงไว้กับตัวก่อนจะเดินกลับจากหุบเหวแห่งนี้พลางมองไปข้างหน้า
“ขยันจริง ๆ เนอะ” หลังจากที่เขากลับมาก็เห็นว่ามีคนของสำนักลวงตามารออยู่แล้ว นี่พึ่งจะตีห้าเอง ไม่เห็นจะต้องทำตัวกระตือรือร้นขนาดนั้นก็ได้ ชายหนุ่มกวาดสายตามองก็ไม่เห็นธิดาศักดิ์สิทธิ์กับอสูรลวงตาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับคนพวกนี้มากนัก เขาเดินหลบไปที่อื่นทันที
แน่นอนว่าในสายตาเขาเป็นแบบนั้น แต่คนในสำนักลวงตากลับไม่ใช่ พวกเขามองซอว์ที่เดินจากไปด้วยแววตายิ้ม ๆ เนื่องจากชุด ไอเทม เครื่องประดับ จวบจนคัมภีร์ทักษะระดับหนึ่งดาวและสองดาวที่หายากยิ่งกว่าอะไร พวกเขากลับได้รับมันมาเพียงเจ้าสำนักตีสนิทกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งนั้นมันค่อนข้างน่าตกตะลึงนัก พวกผู้ชายต่างก็เคารพบูชา ส่วนผู้หญิงก็อยากจะมาทำผัว?
“ทำไมพวกเขามองฉันแบบนั้นนะ? ”
จู่ ๆ ซอว์ก็ขนลุก การถูกมองราวกับลวนลามไม่ได้น่ากลัวเท่าการถูกมองแบบสมบัติ เพราะถึงคุณจะข่มขืนลวนลามสุดท้ายก็มีเบื่อและละทิ้งไป แต่หากเป็นสมบัติล่ะ? ต่อให้ตายหรือยังมีชีวิตอยู่คุณก็ต้องการ โลภ และยังอยากอยู่กับมันไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ดังนั้นซอว์ที่เห็นสาว ๆ ทำสายตาแบบนั้นใส่เขาก็รู้สึกราวกับโลกกำลังจะแตก ชายหนุ่มเดินผ่านคนจำนวนมากไปด้านหลังสุดซึ่งเป็นที่ประจำของเขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มองสมบัติ?

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มองสมบัติ?

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้