“ตงฟาง ตงฟาง แกจะบ้าหรือเปล่า หากเข้าไปต่อสู้แกได้ตายแน่”
ลู่จิวพยายามกระชากตัวตงฟางไว้กับพื้นดิน ไม่ยอมให้เพื่อนของเขาเดินออกไปจากที่หลบซ่อนกลัวจะถูกฆ่าตาย
“ฉันไม่ตายหรอก แกก็หาสถานที่ใหม่หลบซ่อนซะ ไม่งั้นแกตายแน่”
“ตงฟาง แกคิดดีแล้วเหรอ”
“ใช่ ปล่อยฉัน ฉันจะไปแล้ว”
มือลู่จิวยังคงกอดตงฟางไว้แน่น แต่ด้วยระดับของพวกเขาต่างกัน ทำให้ตงฟางแกะมือลู่จิวออกได้อย่างง่ายด้าย จากนั้นเขาก็เริ่มเดินลัดเลาะไปตามบ้านเพื่อเข้าใกล้บ้านตัวเองให้ได้มากที่สุดแล้วเริ่มหลับตาเปิดใช้งานหูทิพย์ ฟังบทสนทนาของกลุ่มชายชุดดำและนักบวช
“ปล่อยเด็กสาวคนนั้นซะ พวกแกอยากมีเื่กับจักรวรรดิเทียนหยวนหรือยังไง”
เสียงตะคอกซ้ำๆจากนักบวชส่งผ่านเข้ามาในหูของตงฟางจับใจความได้ว่าให้ปล่อยหนิงเหอไป ด้วยคำพูดของนักบวชยืนยันความคิดของเขาได้เป็อย่างดี ว่าพวกมัน้าตัวหนิงเหอ ทางฝั่งกลุ่มคนสวมชุดดำกลับยังคงเงียบ พวกเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยสักนิด แม้จะถูกข่มขู่ด้วยชื่อของจักรวรรดิเทียนหยวนพวกเขายังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง
“กระจายกำลังกันออกไป เราต้องชิงตัวเธอกลับมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นเราจะต้องใช้เวลาอีกหลายอาทิตย์เพื่อเปิดใช้งาน”
คำพูดของนักบวชทำให้ตงฟางรู้ว่าแผ่นหินในป่าจะต้องเป็ของดีอย่างแน่นอน แต่มันจะเป็ของดีในด้านพลังงานลบเพราะมันใช้เืจากศพสัตว์อสูรเพื่อเปิดใช้งาน แล้วพวกมันยัง้าเืของหนิงเหอไปช่วยกระตุ้นอีกด้วย ตงฟางจึงมองนักบวชเป็กลุ่มที่ต้องฆ่า
การฆ่าคนมากมายเขากลับะโเข้าไปยืนซึ่งหน้าไม่ได้ การที่น้องสาวของเขาสลบไม่ได้สติ ยืนยันได้ถึงความห่างชั้นของพลัง หากหนิงเหอเปิดใช้งานพลังเต็มกำลัง ยากที่เขาจะสู้ได้เช่นกัน กลุ่มคนชุดดำกลับจับตัวน้องสาวของเขาเอาไว้แล้วยังไม่ทำให้เสื้อผ้าเสียหาย บอกได้เลยว่าพวกมันแข็งแกร่งมากๆ
“ต้องรัดกุมและเด็ดขาด แล้วต้องตายในการโจมตีเดียว”
่เวลาที่นักบวชกำลังแหกปากร้องลั่นไม่กล้าโจมตี ตงฟางได้มองจ้องไปยังบ้านตัวเองแล้วเปิดใช้งานเทเลคินีซีสไปยังสิ่งของที่เขาเคยจับ การใช้งานเทเลคิเนซีสเพื่อเคลื่อนย้ายวัตถุของเขาในตอนนี้ทำได้ 2 วิธีด้วยกัน หนึ่งต้องมองเห็นวัตถุถึงจะเคลื่อนย้ายมันได้ สองต้องเคยััและระบุว่าตัวของเขาจะใช้งานมันจึงเคลื่อนย้ายได้
ตอนนี้เขาไม่สามารถมองเห็นวัตถุในบ้านได้ จึงใช้วิธีที่สองในการเคลื่อนย้ายวัตถุ ทุกอย่างในบ้านล้วนถูกเขาััทั้งหมด สิ่งที่เขา้าใช้เพื่อฆ่าคนไม่ใช่มีดดายหญ้า แต่เป็เข็มที่พ่อของเขาใช้สำหรับฝังร่างกายรักษาผู้คน ด้วยวัสดุของมันทนทานกว่ามีดดายหญ้าแล้วเป็อาวุธลอบฆ่าได้เป็อย่างดีหากเขาส่งมันเข้าไปในร่างกายของใครสักคนได้
นิ้วชี้และนิ้วกลางชี้ไปยังหลังคาบ้านส่งกล่องบรรจุเข็มทั้ง 100 เล่มให้ลอยออกจากปล่องควัน การนำเข็มมาหาตัวของเขาต้องทำอย่างระมัดระวังไม่ให้ใครจับได้ ยังดีที่พลังจิตของเขาเป็พลังที่ตรวจสอบได้ยาก ที่เขาต้องทำจึงมีเพียงแค่พยายามบังคับเข็มหลบเลี่ยงสายตาของกลุ่มคนที่ยืนใกล้บ้านให้มันลอยเข้ามาหาเขา
“ที่เหลือก็แค่รอ”
มือซ้ายยื่นไปหยิบกล่องบรรจุเข็มนับร้อย จากนั้นตงฟางก็เริ่มนำเข็มทั้งร้อยออกมาแทงแขนตัวเอง เขาต้องทำแบบนี้ก็เพราะว่าการฆ่าคนด้วยเข็มฝังจุด ยังคงเป็เื่ยากเกินไป เขารู้จุดตายเพียงแต่การบังคับเข็มให้พุ่งเข้าจุดตายผู้แข็งแกร่งเป็เื่เกินตัวเขาในตอนนี้ที่เป็เพียงเลเวล 3
ตงฟางจึงคิดจะใช้ตัวช่วยอีกหนึ่งอย่างแม้เขาจะแทงพลาด สิ่งที่ติดไปกับเข็มยังคงสามารถสร้างความเสียหายได้ สิ่งๆนั้นที่เขากำลังใช้คือพิษจากเืของเขาเอง
นับั้แ่เกิดร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยพิษ เืทุกหยดของเขานับได้ว่าเป็อาวุธสังหารสุดแสนอันตราย เขาจำได้ว่าตัวเองถูกพ่อกำชับตลอดว่าห้ามทำให้ร่างกายเกิดาแเด็ดขาด เพราะเืของเขาเป็พิษ หากััถูกสิ่งมีชีวิตจะทำให้เกิดการตาย การที่เขาไม่สามารถรักษาพิษในตัวเองได้จึงเป็การยืนยันว่าพิษของเขาไม่มียารักษา
“น่าจะพอ”
ปลายเข็มทั้ง 100 มีเืสีแดงอาบจนชุ่ม ตอนนี้พวกมันกลายเป็อาวุธสังหารทั้งหมดแล้ว เหลือเพียงแค่รอให้ทั้งสองกลุ่มปะทะกัน ระหว่างรอตงฟางได้เปิดหูทิพย์ของเขาตรวจสอบหาพ่อของตัวเองอีกเช่นเคย เขาอยากรู้ว่าพ่ออยู่ตำแหน่งไหน
“ช่วยด้วย ลูก ลูกฉันหาย ใครก็ได้ช่วยด้วย~!”
“หนี หนีออกไปเร็วเข้า!”
“วิ่งเร็ว วิ่งไปหน้าหมู่บ้าน~!”
เสียงมากมายของชาวบ้านดังผ่านการรับรู้ของตงฟาง ตอนนี้เขารู้ว่าหมู่บ้านกำลังเกิดเพลิงลุกไหม้ หัวหน้าหมู่บ้านและชาวบ้านหลายคนจึงกระจายกำลังออกไปช่วยเหลือผู้คนแล้วนำตัวไปรวมกันหน้าหมู่บ้าน
การอยู่ภายในหมู่บ้านนอกจากพวกเขาจะมีโอกาสถูกเพลิงเผาไหม้แล้วยังมีโอกาสถูกฆ่าตายจากกลุ่มคนที่ปรากฎตัว ทันใดนั้นเสียงะเิได้ดังไปทั่วหมู่บ้าน บอกให้ทุกคนรู้ว่ากลุ่มคนที่อยู่ใกล้บ้านของหลี่หยุนต่อสู้กันแล้ว
“วิ่ง~!”
เสียงร้องะโสุดกำลังออกคำสั่งบอกใครก็ตามที่อยู่ในหมู่บ้านให้วิ่งหนี ทางฝั่งตงฟางเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวออกมาจากกำแพงมองจ้องไปยังกลุ่มคนที่กำลังสู้กันหน้าบ้านของเขาพร้อมกับใช้พลังจิตบังคับเข็มทั้ง 50 เล่มลอยเหนือพื้นไปเล็กน้อย ไม่เพียงเท่านั้นเขายังใช้มือกำเข็มอีก 50 เล่มโยนไปทางบ้านของตัวเองอีกด้วย
การใช้พลังจิตของเขาอาจจะถูกตรวจสอบได้ ดังนั้นเขาจึงใช้วิธีโยนเข้าไปด้วยกำลังแทนการใช้พลังงาน อย่างน้อยๆคนที่ตรวจสอบได้ต้องทำการหลบหรือไม่สนใจมัน ด้วยเข็มที่โยนไปมันจะเป็ไม้ตายของเขาไว้สำหรับสู้กันหากเข็มชุดแรกที่บังคับด้วยพลังจิตถูกเปิดเผย
วูฟ
ดวงตาเปล่งแสงออกมาเล็กน้อยจากการใช้ความสามารถตาทิพย์มองดูการต่อสู้ แม้เขาจะมีความสามารถในการมองที่เพิ่มขึ้น มองเห็นพลังได้ชัดเจน พลังมากมายมหาศาลของกลุ่มคนทั้ง 2 ที่ปะทะกันหน้าบ้านของเขายังคงเป็พลังที่รวดเร็วและบ้าคลั่งเกินจะตรวจจับได้ ถึงอย่างนั้นทุกอย่างต้องมีจุดอ่อนเสมอไปเขาจึงต้องรอโอกาสตอนที่ใครสักคนหยุดเคลื่อนไหวแล้วใช้เข็มแทงร่างกายของพวกมัน
“หนึ่ง”
จำนวนตัวเลขนับดังขึ้นภายในใจหลังจากเห็นนักบวชคนหนึ่งหยุดเท้าเพื่อใช้ทักษะ ตงฟางจึงไม่รอช้าดึงเข็มที่บังคับไปวางไว้รอบๆจุดต่อสู้พุ่งเข้าโจมตีข้อเท้าของนักบวช หากเขาเล็งไปยังคอ มันเป็จุดยืนยันได้แน่นอนว่าถ้าแทงเข้าไปจะต้องตาย
การเล็งคอกลับเป็จุดอ่อนในการโจมตีของเขาเช่นกัน แม้มันจะฆ่าได้ก็ตาม มันกลับอยู่ใกล้ดวงตา อยู่ใกล้กับหู ด้วยสองสิ่งนี้ทำให้การตรวจจับของคนที่เขา้าฆ่าทำงานได้ดีถึงขั้นรับรู้ได้ถึงเข็มของเขา ตงฟางจึงคิดเพียงแค่แทงทะลวงข้อเท้าที่ห่างจากดวงตาและหู หากทำได้แม้มันจะตายช้า มันจะต้องตายอย่างแน่นอนจากพิษที่ค่อยๆไหลเข้าสู่หัวใจของมัน
พิ้ว ฉั๊วะ~!
ดวงตาของนักบวชเบิกกว้าง มันััได้ถึงบางอย่างแทงทะลุข้อเท้าเข้ามากระทันหัน จากการเพ่งสมาธิไปยังทักษะและกลุ่มคนตรงหน้านั้น มันไม่ทันระวังสิ่งที่พุ่งเข้ามาโจมตีเลยสักนิด ทันทีที่มันรู้สึกตัวจึงก้มลงมองสิ่งที่พุ่งแทงข้อเท้าจนพบเข้ากับเข็มเล็กๆแทบไม่ทำให้มันเ็ป ทันใดนั้นมันกลับรู้สึกได้ถึงเ็ปจากปลายเข็มเล็กๆกำลังแผ่ซ่านไปทั่วข้อเท้า
“พิษ แย่แล้ว”
ดวงตาเบิกกว้างไม่คิดว่าจะถูกลอบสังหารด้วยเข็มพิษ พริบตาที่มันคิดจะดึงเข็มออกแล้วใช้พลังิญญาต้านพิษไม่ให้กระจายเข้าสู่ร่างกาย ตามส่วนต่างๆของมันกลับมีเข็มอีกมากมายพุ่งเข้าเสียบจนมันเบิกตากว้างกับการลอบสังหาร
“นี่มัน ทุกคน มีมือที่ 3”
เสียงของนักบวชกระจายไปทั่ว บอกคนของมันให้รู้ถึงการมีอยู่ของบุคคลที่ 3 ทันทีที่มันพูดจบร่างกายของมันก็ล้มลงไปนอนบนพื้น ชักกระตุกด้วยความเ็ป แม้จะเคลื่อนพลังิญญาไปต้านพิษจากปลายเข็มนับสิบเล่ม มันกลับทำไม่ได้เพราะหลายจุดที่เข็มฟังลงไป ขัดขวางการเคลื่อนพลังิญญา มันจึงทำได้เพียงแค่นอนรอความตายเท่านั้น ยังดีที่เพื่อนของมันวิ่งเข้ามาป้อนยาต้านพิษ แม้จะไม่รู้ว่าพิษอะไร หากกินยาต้านเอาไว้พวกมันสามารถขับพิษออกได้ในภายหลัง
ตงฟางกลับไม่ให้พวกมันคิดง่ายแบบนั้น ด้วยความมืดเป็สิ่งช่วยเขาลอบฆ่าได้เป็อย่างดี เขาจึงบังคับเข็มบนพื้นที่เหลือพุ่งเข้าหาชายสวมชุดเกราะสีขาวที่วิ่งเข้าหานักบวช จนทำให้มันล้มตัวลงไปนอนเช่นเดียวกัน
ทุกคนที่เห็นการลอบสังหารของบุคคลที่ 3 ต่างมองจ้องหาตงฟาง หากพวกมันไม่เปิดเผยตำแหน่งพวกมันจะต้องตายอย่างแน่นอน
“คลุมร่างเอาไว้ อย่าประมาท”
เสียงเล็ดลอดเข้ามาในหูของตงฟางจากกลุ่มคนสวมชุดคลุมสีดำ ทางฝั่งนักบวชก็รีบคลุมร่างกายด้วยพลังิญญาไม่ต่างกันจนร่างของพวกมันมีสีตามธาตุที่ห่อหุ้มเอาไว้ ทันใดนั้นตงฟางก็ใเมื่อเข็มของเขาไม่สามารถแทงทะลวงิัของกลุ่มคนที่เขาจับจ้องได้
“ชิ พลังห่างกันเกินไป”
ร่างกายค่อยๆหายเข้าไปในความมืดไม่ยอมเปิดเผยตัวให้ใครเห็น การลอบฆ่าทำได้อีกหากเขาไม่ถูกเปิดเผยตัว ตอนนี้กลุ่มคนทั้งสองระมัดระวังตัวสุดขีดทำให้เขาแทงทะลวงิัของพวกมันไม่ได้
อย่างไรก็ตามเขากลับใเมื่อจู่ๆััได้ถึงใครบางคนพุ่งเข้ามายืนด้านหลังเขาด้วยความรวดเร็ว จนเขาต้องตอบสนองด้วยศิลปะการต่อสู้ม้วนตัวหลบมือที่พุ่งเข้ามาจับ ถึงอย่างนั้นด้วยพลังที่ห่างชั้นของชายชุดดำทำให้มือของมันเหมือนกับงูพุ่งเข้ามาจับตัวเขาเอาไว้
หมับ
แรงมหาศาลกดทับลงไปบนหัวไหล่ผ่านมือที่จับเอาไว้ ตงฟางจึงบังคับเข็มทั้งหมดของเขาจากหน้าบ้านมายังตำแหน่งที่เขาถูกกดเพื่อฆ่าชายตรงหน้า ทันทีที่เข็มนับร้อยของเขาพุ่งตรงมา ร่างของเขากลับเป็ฝ่ายถูกโจมตีก่อนด้วยการถูกชกเข้าไปยังท้อง ทำให้เขาถึงขั้นจุกไม่สามารถตั้งสติได้ ด้วยกำปั้นขนาดใหญ่พุ่งชนท้อง
ตงฟางพยายามจ้องมองมันแล้วใช้พลังจิตบังคับเข็มพุ่งเข้าโจมตี เขากลับได้ยินเพียงแค่เสียงเข็มพุ่งกระทบม่านพลังเท่านั้น
ตึง
แรงมหาศาลกดทับหัวไหล่ทำให้เท้าทั้งสองจมลงไปในพื้นดิน ตงฟางรู้ว่าเขาต้องจบสิ้นแน่หากไม่ทำอะไรสักอย่าง เขาจึงส่งพลังจิตไปยังบ้านหลังข้างๆแล้วยกมันขึ้นมาทั้งหลังเพื่อจัดการกับชายที่กำลังกดร่างของเขา
“ระดับััิญญาทำไมถึงส่งพลังออกมานอกร่างกายได้”
เสียงเอ่ยถามด้วยความสงสัยดังออกมาจากชายสวมชุดดำ ตงฟางกลับไม่ตอบคำถาม เขาทำเพียงทุ่มบ้านทั้งหลังเข้าใส่ชายตรงหน้า แม้เขาจะอยู่ติดกันเขากลับไม่กลัวเพราะกางบาเรียรอบตัวเอาไว้แล้ว ทันใดนั้นบ้านทั้งหลังที่กำลังพุ่งตกลงมากลับถูกพลังิญญาสีแดงเพลิงพุ่งเข้าไปทำลาย จนบ้านเผาไหม้กลายเป็เถ้าถ่าน สร้างความใให้ตงฟางเป็อย่างมาก เพราะชายตรงหน้าเขาเพียงสะบัดมือเล็กน้อยเท่านั้น
ตึง
แรงมหาศาลกดทับร่างของตงฟางเพิ่มขึ้นอีก จนทำให้เขากระอักเืออกมาจากปาก ตงฟางกลับไม่ทำให้เืของเขาเสียเปล่า เขาได้พ่นเืในปากเข้าใส่ชายตรงหน้า การที่เืเป็พิษมันใช้เป็อาวุธได้ ด้วยระยะใกล้แค่นี้เขาคิดว่าตัวเองไม่น่าจะพลาด ทว่าเืของเขากลับถูกป้องกันด้วยม่านพลังิญญาเช่นเดิม
ตึง
ร่างถูกกดลงไปบนพื้นดินหนักกว่าเดิมขึ้นไปอีก ตงฟางจึงะเิพลังจิตทั้งหมดเข้าต่อต้าน ทันใดนั้นชายชุดดำก็เห็นบางอย่าง เมื่อจู่ๆบนิัของตงฟางปรากฎเส้นเืสีดำมากมาย
“พลังสายเืเหรอ”
“พอได้แล้ว ให้ตายสิ ไอ้ลูกเวรนี่สร้างปัญหาจริงๆ อุส่าให้ไปเก็บสมุนไพรยังจะกลับมาเร็วอีก เฮ่อ~”
เสียงพูดของผู้เป็พ่อดังขึ้นด้านหลัง สร้างความรู้สึกดีใจให้ตงฟางไม่น้อย เขารู้ว่าพ่อตัวเองแข็งแกร่งมาก ทันใดนั้นเขากลับพบเข้ากับความเ็ปบริเวณหลังคอ จึงหันมองพ่อตัวเองแล้วสลบไป
“ตาแก่ ทำบ้าอะ…ไร”