กำนันโตไม่พูดเปล่าก้มหัวลงดูดฟัดเต้านมมหึมาทั้งสองข้างของลูกสะใภ้สลับไปมาจนส้มส่งเสียงครางกระเส่าอย่างเสียวซ่าน
น้ำหวานไหลรินออกมาจากรูสวาทที่กำลังขมิบตอดยิบๆ ด้วยไฟราคะที่กำลังโหมกระหน่ำหญิงสาว
พ่อผัวของเธอทั้งนวดบีบเฟ้นทั้งดูดเลีย ตวัดลิ้นไปทั่วทั้งหัวนม เลยมาถึงเต้านมและเนินอกทั้งสองข้าง ส้มสะบัดใบหน้าส่ายไปมากับหมอนหนุนหัว
แก้มสาวแดงซ่านยิ่งกำนันโตเห็นก็ยิ่งดูดนมเธอแรงยิ่งขึ้น
จ๊วบๆ
วันนั้นทั้งวันกำนันโตอยู่โยงที่โรงพยาบาล เพื่อเฝ้าไข้สะใภ้สาวไม่ยอมกลับบ้าน
หลังจากพยาบาลเข็นรถเพื่อนำอาหารกลางวันมาให้ส้มรับประทาน
พ่อผัวของส้มแอบยื่นแบงก์พันหลายใบยัดใส่มือให้พยาบาลสาวที่มีหน้าที่ดูแลประจำห้องคนไข้ของส้ม
พร้อมกับกระซิบบอกว่าจะขอล็อกลูกบิดประตูห้องเพราะเขาต้องความเป็ส่วนตัว
หากคุณพยาบาลจะเข้าห้องเมื่อไหร่ค่อยมาเคาะห้องแล้วกำนันโตจะเดินไปเปิดประตูให้หล่อนเอง
หลังจากส้มรับประทานอาหารเรียบร้อยแล้วพ่อกำนันก็ทำหน้าที่ดูดกระตุ้นน้ำนมให้ส้มต่ออีกหลายชั่วโมง
กว่าแกจะยอมกลับบ้านได้ก็หกโมงเย็น
“หมดเวลาเยี่ยมละพ่อขอตัวกลับไปนอนชัก…เอ๊ย กลับไปนอนพัก…ผ่อน ที่บ้านก่อนนะหนูส้ม”
ส้มปรือตามองหน้าพ่อผัวเห็นคราบน้ำลายเป็วงรอบริมฝีปากหนาของเขา
ตาแก่คนนี้ช่างมูมมามเหลือเกินดูดฟัดเต้านมสองข้างของเธอสลับไปมาอยู่แทบทั้งวันนี่ถ้าไม่หมดเวลาเยี่ยมก็คงไม่ยอมกลับไปง่าย ๆ
“ขอบคุณมากจ้ะพ่อถ้าพ่อโตไม่ว่างก็ไม่ต้องลำบากมาเยี่ยมหนูบ่อย ๆ ก็ได้นะจ๊ะ ส้มเกรงใจ”
“โอ๊ยเกรงใจอะไรกัน ยัยพรมันใจร้าย เมื่อกี้มันโทรมาบอกว่ามันจะไม่มาเยี่ยมหนูแล้วจะรอรับขวัญหลานเตอร์ที่บ้านเลย แต่หนูไม่ต้องกลัวนะ พ่อโตคนนี้จะแวะมาดูด เอ๊ย…แวะมาเยี่ยมหนูที่โรงพยาบาลทุกวันแน่นอนจ้ะ”
เช้าวันรุ่งขึ้น…
นางพรแม่ผัวของหล่อนออกไปเดินเก็บค่าเช่าตึกแถวและสั่งให้กำนันโตมาเฝ้าหลานชายที่โรงพยาบาลเหมือนเช่นเคย
“พ่อกำนันเฝ้าหลานเตอร์ให้ดีๆ นะ อย่าให้แม่มันอุ้มทะเล่อทะล่า ทำหลานฉันตกเตียงเด็ดขาดล่ะ”
“จ้าๆ รู้แล้วน่ะแม่พร หล่อนสั่งฉันมาหลายสิบรอบแล้วนะนี่ฉันกำลังจะรีบออกไปเฝ้าหลานเตอร์ที่โรงพยาบาลอยู่เนี่ย”
เมื่อกำนันโตเดินทางมาถึงห้องพักคนไข้พิเศษเปิดประตูเข้ามาเบา ๆ เห็นส้มนอนหลับพักผ่อนอยู่ในห้องตามลำพังส่วนลูกชายตัวน้อยยังอยู่ในห้องพักสำหรับเด็กทารกแรกคลอด
ต้องรอจนกว่าพยาบาลจะอาบน้ำเด็กเรียบร้อยส่วนมากต้องรอจนตอนสาย ๆ พยาบาลจึงจะอุ้มทารกตัวจิ๋วใส่กระบะรถเข็นพามาให้คุณแม่มือใหม่ฝึกให้ดูดนมดังเช่นทุกวันที่ผ่านมา
“ว่าไงหนูส้มพ่อโตมาแล้ว เป็ไงบ้างเมื่อคืนหลับสบายไหม”
“อ้าวสวัสดีจ้ะพ่อโต มาแต่เช้าตรู่เลย เอาอะไรมาด้วยเยอะแยะเชียว หนูเกรงใจจัง”
ส้มหยัดตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมพนมมือไหว้พ่อผัวอย่างอ่อนน้อม
“วันนี้พ่อเอาผลไม้กับพวกอาหารบำรุงน้ำนมมาฝากหนูส้มจ้ะแล้วเป็ไง น้ำนมเริ่มมีทีท่าว่าจะมาหรือยังล่ะ”
“ส้มก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะพ่อวันนี้พี่พยาบาลเค้ายุ่ง ๆ ยังไม่ได้เข็นพาตาหนูเข้ามาฝึกดูดกระตุ้นน้ำนมเลยจ้ะ”
“อ้าวงั้นเหรอ ไหนขอพ่อดูซิ”
กำนันโตวางข้าวของที่เตรียมมาเอาใจสะใภ้สาวคนสวยไว้บนโต๊ะรับแขกแล้วรีบก้าวขาเข้ามาประชิดหล่อนที่ข้างเตียงคนไข้
พ่อผัวรีบแหวกอกเสื้อหล่อนออกอย่างถือวิสาสะเผยให้เห็นเต้านมใหญ่มหึมาที่เริ่มคัดตึงขึ้นกว่าเมื่อวาน
“ว้าย! พ่อโตทำไมอยู่ ๆ มาเปิดดูนมส้มแบบนี้เดี๋ยวพยาบาลเปิดมาเห็นเข้าก็เข้าใจผิดว่าพ่อโตเป็ผัวหนูอีก”
“เค้าจะเข้าใจผิดอะไรก็ปล่อยเค้าไปเถอะหนูส้มพักอยู่ที่นี่อีกไม่กี่วันก็จะกลับไปอยู่บ้านพ่อแล้วให้พยาบาลเค้าคิดว่าพ่อเป็ผัวหนูสิยิ่งดี”
![เกมชีวิตลิขิตตาย [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730902484_34986963.webp)
21K
