"อาการดีขึ้นมากเลยนะครับ ผ่านไปไม่กี่วันเอง โชคดีที่ไม่โดนจุดสำคัญที่สมอง ไม่อย่างนั้นคงแย่กว่านี้" แพทหนุ่มใหญ่วัย 40 ได้มาบอก มารดาเทวา "ผมคงโชคดีจริงๆนั่นแหละครับหมอ ถ้าไม่มีคนไปเห็นผมคงตายไปแล้ว" เทวาตอบ "ขอบคุณหมอมากๆนะคะ ที่ช่วยดูแลลูกของชั้น เป็พระคุณมากๆเลยค่ะ " อร มารดาของเทวาตอบคุณหมอผู้ดูแล เธอเป็แม่เลี้ยงเดี่ยว ที่สามีเสียชีวิตที่ชายแดนเพราะไปรบเพื่อป้องกันประเทศ เธอเลี้ยงเทวามาคนเดียว เป็เวลา 10 กว่าปี เธอต้องสู้ และ กัดฟันทนมาอย่างมากเพื่อที่จะเลี้ยงเทวามา เธอเป็แค่พนักงานบริษัทเล็กๆ เงินเดือนไม่สูงมาก โชคดี ที่สามีของเธอมีบ้านเป็ของตัวเองทำให้ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในส่วนที่พักอาศัยเพิ่ม ไม่อย่างนั้น ลำพังแค่เงินเดือนของเธอคงไม่พอที่จะเลี้ยงเทวามาแน่ๆ แต่ในตอนนี้แววตาเธอมีร่องรอยของความกังวลลึกๆ "ไม่เป็อะไรครับ เป็หน้าที่ของหมออยู่แล้วที่ต้องดูแล ถ้ายังไงหมอนัดอีกทีนะครับ มาตรวจเช็คสมองอีกครั้ง ว่าได้รับการกระทบกระเทือนส่วนไหนอีกไหมที่ตรวจไม่พบ แล้วก็พุ่งนี้กลับบ้านได้แลเวครับ" หมอบอกกับเทวา
"ขอบคุณครับหมอ" เทวาพุดขึ้น
"งั้นแม่ไปทำงานก่อนนะ วา แม่อยู่เฝ้าลูกไม่ได้เดียวพรุ่งนี้แม่มารับ"
"ครับแม่ พรุ่งนี้เจอกันครับ" เมื่อมารดาออกไป เทวาก็ทบทวนกับสิ่งที่ได้ฟังจากโครนอส เมื่อสองวันก่อน
"คุณจะให้ผมช่วยอะไรคุณ" เทวาถามขึ้น
"ตอนนี้เ้าไม่สามารถทำอะไรได้หรอกแค่ตอนนี้เ้าช่วยสร้างความบรรเทิงให้ข้า ได้มีโอกาส มาข้างนอกได้เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับตอนนี้"
เทวาพยัคหน้า "ผมต้องทำยังไงบ้าง ต่อไปนี้ คุณช่วยบอกผมได้ไหม"
"ตอนนี้เ้าจงแข็งแกร่งขึ้นซ่ะ เมื่อถึงเวลาข้าจะบอกเ้าเอง ข้าจะสอน วิธีกำหนดลมหายใจให้ เพื่อกระตุ้นการรักษาร่างกายของเ้า" จากนั้นโครนอสได้ถ่ายทอดวิธีการควบคุมลมหายใจให้กับเทวา เป็การหายใจที่แปลกประหลาด บางครั้งสั้น บางครั้งยาว บางครั้งกลั้นหายใจ เทวาถึงกับมึนงง ไม่เข้าใจ ว่าทำไมโครนอสต้องสอนเค้าด้วยเื่แค่นี้
แต่ก็ไม่มีคำถาม ออกจากปากเทวา เค้าทำตามทุกขั้นตอน ผ่านไปจนถึงปัจจุบันเทวารู้สึกได้ ว่าเค้าดีขึ้นมาก แถมมีสมาธิเพิ่มมากขึ้น จากการตั้งสมาธิ เพื่อที่จะหายใจ นับจากวันที่โครนอสมาสอนเค้า เทวา ก็ไม่เห็นโครนอสอีกเลย
วันรุ่งขึ้นเทวาได้กลับมาที่บ้านของเค้า วันนี้เป็วัน พฤหัส แต่เทวา ได้ลาป่วยไว้แล้ว จากการโดนทำร้ายทำให้ได้สิทธิ ไม่ต้องไป โรงเรียน เมื่อมาถึงบ้านเทวาได้มองไปที่กระจก เค้าเห็นตัวของเค้า ชายหนุ่มคนหนึ่ง สูง 177 รูปร่าง ผอม ใบหน้าคม ผมสีดำ ดูเป็ผู้ชายธรรมดา แต่ตาข้างซ้ายของเค้ากลับแปลกไป ถ้าสังเกตุดู จะออกเป็สีแดงเข้ม จนเกือบดำ ทำให้ ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็ไม่รู้ว่าดวงตาทั้งสองข้างของเทวานั้น คนล่ะสีกัน "จากนี้ เ้าจงทำตามที่ข้าบอกมันจะเป็วิธีฝึกให้ร่างกายเ้าคุ้นชินและเพิ่มความยืดหยุ่นเหมาะสำหรับการต่อสู้ "
เสียงของโครนอสดังขึ้น "ได้ ถ้ามันจะทำให้ชั้นมีความสามารถมากพอที่จะเหยียบคนที่มันบังอาจทำร้ายชั้น" แววตาขอเทวาเปล่งประกายขึ้นที่ตาข้างซ้ายวูบนึง "งั้นจงเตรียมใจซ่ะ การฝึกเริ่มขึ้นแล้ว" สิ้นเสียงโครนอส พื้นที่รอบตัวของเทวา พลัดมืดลง และหายไปจากห้องอย่างไร้ร่องรอย โดยเทวาไม่รู้เลยว่า นรกกำลังรอเค้าอยู่
66
